N.a.v. Eildert Mulder en Thomas Milo - ' De omstreden bronnen van de islam' (Meinema, 2009, ISBN 9789021142104)
Kort erop is ook over hetzelfde onderwerp het boek verschenen ' Het vierde beest ' door Tom Holland.De auteurs gaan in het boek in op de vraag of de ontstaansverhalen rondom de koran eigenlijk wel kloppen en of de geschiedkundige feiten passen bij het beeld dat wij hebben van het ontstaan van de islam en koran. Eigenlijk niemand twijfelt aan die verhalen, maar daartoe is wel degelijk reden op uitermate goede gronden. De koran zou binnen het tijdsbestek van 23 jaar aan Mohammed zijn geopenbaard en na zijn dood zouden de veroveringstochten ten bate van een wereldrijk zijn begonnen. De koran zou in één keer opgeschreven zijn en de unieke, foutloze en uiteindelijke openbaring van allah aan de mens bevatten. Steeds meer wetenschappers bestrijden dat islamitische geloofsdogma en de feiten ondersteunen hen.
Zo blijken enkele zeer vroege originele koran handschriften op de openbare veilingmarkt te zijn gekomen. Op het eerste gezicht leken die handschriften één schrift te bevatten, maar door modern onderzoek bleek dat onder de zichtbare handschriften een secundaire tekst te lezen was. De kopiisten van destijds hadden natuurlijk nooit kunnen denken dat er ooit de mogelijkheid zou ontstaan om ‘uitgewiste’ handschriften opnieuw zichtbaar te maken voor het menselijke oog. Wat uiterst belangrijk is om te vermelden is dat die oudere, onderliggende handschriften flink afwijken van de latere, definitieve tekst. Hieruit blijkt onomstotelijk dat er veranderingen zijn aangebracht in de tekst van de koran en dat de eerste openbaringen kennelijk dus niet ‘definitief’ en ‘foutloos’ waren, zoals steeds stellig door islamitische geleerden wordt beweerd. Hiermee valt een zware pijler onder de koran weg.
Waarom wordt dit echter pas nu bekend? Omdat originele handschriften van de koran bijna nooit geveild worden en als dat al gebeurt worden dermate exorbitant hoge prijzen gevraagd, dat deze uitsluitend in handen komen van islamitische verzamelaars die de handschriften vervolgens direct en definitief aan het kritische oog van onderzoekers en wetenschappers onttrekken. Zo bracht een los folio van de Sana Codex onlangs bij Christie’s in Londen meer dan 3 miljoen euro op (8 april 2008).
Een andere verrassende observatie is dat de Arabische tekst van de koran sterke invloeden vertoont van het Aramees. Onderzoeker Christoph Luxenberg heeft hieraan een groot deel van zijn wetenschappelijk onderzoek gewijd. De gedachte dat een islamitische martelaar zeventig maagden in het hiernamaals krijgt, lijkt sterk op vergelijkbare verhalen uit de gnostische christelijke lectuur van de tijd dat Mohammed leefde, alleen kregen de christelijke martelaren druiven en geen maagden. Verder lijkt het er zeer sterk op dat de koran meerdere auteurs heeft gekend, op basis van stevig tekstueel onderzoek. Voor meer detaillering omtrent dat onderzoek verwijs ik graag naar de boeken van Arabist Hans Jansen en de Amerikaanse historica Patricia Crone.
Het is jammer dat moslims zo weinig bereid zijn de historische feiten omtrent het ontstaan van hun belangrijkste boek te onderzoeken. Kritiek op het eigen geloof en de koran is ‘shirk’. Zolang dat als zoete koek door de gelovigen wordt geslikt is elke wetenschappelijke discussie zeer interessant voor ons als lezers, maar ‘oeioeioei’ voor de islamitische lezer zelf en dat is inderdaad ‘doodzonde’.
Tommy.
Topic naar Islam verplaatst.
Jim
