Wonderen (bestaan niet); Monique van der Vorst

[PietV.]

Eigenlijk een heel triest verhaal. Waarbij ik de eerlijkheid van Monique van der Vorst waardeer. Dus ze krijgt van mij nog een medaille. Echter ik zet het hier neer omdat ze het schoolvoorbeeld was van een wonder. Ze trad op bij Knevel en Van den Brink. Die ademloos toekeken en zich zichtbaar verwonderden. Want dit teken moest mensen wel aanzetten tot nadenken. (Is in EO termen bekering)

Hierna gingen de twee theologen met dit verhaal aan de slag. Het werd naar voren geschoven en men mocht stemmen. De uitslag was overweldigend. Met Monique als intro kon de stemmer eigenlijk geen kant op.

Dit komt van hun site:

Monique van der Vorst zat tien jaar in een rolstoel. Ze was een gedreven sporter op de paralympics. Door een ongeluk kreeg ze het gevoel in haar benen terug. Nu heeft ze een contract bij de Rabo-wielerploeg. Een wonder? Dat denken sommigen. De wielrenster vertelde over haar bijzondere leven bij Pauw en Witteman. Aan dezelfde tafel zat Jan Peijnenburg, die zijn priesterschap mogelijk moet inleveren omdat hij samenwoont met een vrouw. Tot zichtbare verbazing van Paul Witteman begon hij het bestaan van wonderen te ontkrachten. Wat geloof jij? Bestaan wonderen?

En nu de opzienbarende bekentenis. De dwarsleasie was geen dwarsleasie. Ze liep af en toe op de "goede" momenten. Wat overblijft is een triest verhaal van iemand die met goede psychische begeleiding al heel lang dartelend had rondgelopen. En waar dus de bovennatuurlijke glans vanaf gespoeld moet worden. En dat is dus de reden dat ik het op freethinker zet. Met de opmerking weest waakzaam ten aanzien van wonderen.

Thijs Zonneveld zijn interview staat hier. De laatste oprisping van de Pers. Maar wel eentje die nog lang zal naklinken.

[Vilaine]

Het eerste waar ik aan dacht toen ik het verhaal destijds tegenkwam was conversie. Maar de verklaring zal gevonden moeten worden in de objectieve onderzoeken. Was er een objectief meetbare beschadiging?

Uiteraard moet een psychiatrisch onderzoek volgen. Maar veel patiënten verzetten zich hier tegen. Ze voelen zich niet serieus genomen als de mogelijkheid van een psychiatrische oorzaak ook maar oppert. Deze patiënten worden vaak grootverbruikers van de medische zorg.

Ik herinner me nog een patiënt met het Chronisch Vermoeidheid Syndroom. Jaren in de ziektewet en later WAO. Kon haar eindelijk naar de psychiater krijgen. Die diagnosticeerde een depressie wegens een pathologische verhouding met haar vriend. Haar leven gesaneerd, enkele maanden begeleiding, nieuwe vriend, weer aan het werk, jaar later zwanger en de de gelukkigste vrouw, die je maar kunt voorstellen vol energie.

Ook een wonder? Ja, natuurlijk, maar niet bovennatuurlijk of een godswonder.

[Loekie1]

Anderen hebben aangegeven dat ze soms op een been stond bij een auto, of dat ze gewoon lopend naar de douche ging na het sporten en dat ze zei: 'ik kan heus wel een stukje lopen hoor'.
Bij P&W zei ze echter dat ze begon met de spiertjes in een voet te trainen en langzamerhand weer kon lopen. Ik denk dat ze een pathologische leugenaar is.
Een arts had al geconstateerd dat ze met de leasie die ze had op hoogte T4, nooit op haar knieën in zo'n fiets kon zitten omdat iemand met zo'n laesie geen rompbalans heeft. Enzovoort.

Het is eigenlijk van de gekke dat de artsen die haar begeleidden haar niet eerder doorzien hebben.
'Het klopt niet wat ik gezegd heb’, oftewel: 'Ik heb gelogen'.

[Samsa]

Ik vind de raad van het artikel om er niet, zo vlak na het labeltje 'dwarslaesie', weer een ander labeltje op te willen plakken van 'pathologisch leugenaar' wel gepast eigenlijk.. sowieso zijn we gewoon niet bevoegd om zo'n diagnose te stellen (weet jij veel of dit iets normaals is of een incident in haar leven?)

[Cactus]

Het is een vreemd verhaal. Aanvankelijk vond ik het een soort wonder dat zoiets kon gebeuren maar later las ik dat ze op de fiets over de Alpen en over de Mont Ventoux was gefietst.Toen meende ik dat dit niet mogelijk zou zijn geweest omdat iemand die 13 jaar haar benen niet heeft kunnen gebruiken dat onmogelijk zou kunnen doen. Invaliden die zoveel jaren in een rolstoel zitten met een dwars laesie krijgen vanwege het niet gebruiken van de beenspieren heel dunne benen omdat de spieren niet meer gebruikt worden. Indien je deze weer gaat gebruiken zoals Monique van der Vorst dan duurt dit jaren voordat je weer op een aanvaardbaar niveau bent om te fietsen , laat staan die bergreuzen over te komen. Bij Monique was daar nauwelijks iets van te merken en nu rijdt zij bij de Rabobank dameswielerploeg! Dit lijkt mij onmogelijk indien zij haar benen 13 jaren niet heeft kunnen gebruiken. Er is toch iets aan de hand dat wij nog steeds niet weten. Hier een stukje van een interview met Monique van der Vorst :


http://www.deondernemer.nl/sport/640576 ... d-heb.html

[Blues-Bob]

Ik herinner me nog een patiënt met het Chronisch Vermoeidheid Syndroom. Jaren in de ziektewet en later WAO. Kon haar eindelijk naar de psychiater krijgen. Die diagnosticeerde een depressie wegens een pathologische verhouding met haar vriend. Haar leven gesaneerd, enkele maanden begeleiding, nieuwe vriend, weer aan het werk, jaar later zwanger en de de gelukkigste vrouw, die je maar kunt voorstellen vol energie.

Ook een wonder? Ja, natuurlijk, maar niet bovennatuurlijk of een godswonder.

Mooi succesverhaal en ik kan me het gevoel van overwinning best voorstellen. Maar zelfs als het gaat om dergelijke somatiserende patienten met goede therapie compliance ook richting psychiatrische en psychologische therapieen blijven vaak kwetsbaar, zowel biomedisch als psychologisch / psychiatrisch. Voor de beeldvorming wel denk ik dat het goed is dat erbij te vermelden. Het is niet per definitie zo dat alleen de niet therapie-trouwen / coöperatieve patienten zorgen voor hoge kosten.

@allen
Verder denk ik dat wat Samsa zegt heel belangrijk is. Het gaat natuurlijk niet direct om labels plakken. Ook het "wonder" label mag in het zakje blijven van mij.

[Jagang]

Wat is een "patholigische verhouding" met een ander persoon precies?

[Vilaine]

Wat is een "patholigische verhouding" met een ander persoon precies?

Een pathologische verhouding, maar dat staat er volgens mij ook.
Een ziekmakende relatie.

[Jagang]

Een ziekmakende relatie.

Duidelijk.

[PietV.]

Het eerste waar ik aan dacht toen ik het verhaal destijds tegenkwam was conversie. Maar de verklaring zal gevonden moeten worden in de objectieve onderzoeken. Was er een objectief meetbare beschadiging?

Uiteraard moet een psychiatrisch onderzoek volgen. Maar veel patiënten verzetten zich hier tegen. Ze voelen zich niet serieus genomen als de mogelijkheid van een psychiatrische oorzaak ook maar oppert. Deze patiënten worden vaak grootverbruikers van de medische zorg.

Goede en snelle diagnose Vilaine. Je hebt maar een beperkte anamnese. Vandaag staat er in de volkskrant een uitvoering artikel over dit ziektebeeld. De nadruk ligt hier op dat conversie het gevolg is van psychische overbelasting er hoeft geen traumatische ervaring aan ten grondslag te liggen. Aldus Wilma Meere die in een revalidatie centrum werkt waar ze vaak jonge patienten behandelt met conversieve stoornissen.

Op afstand stelt zij een vrij oppervlakkige differentiaal diagnose. Waarbij zij het diffuse beeld, waarin fysieke klachten en plotselinge verbeteringen naar voren schuift. En de klaagzang van Monique van der Vorst over onbegrip in de medische wereld komt haar bekend voor. Haar relaas vervolgt ze met een vrij simpel voorbeeld om het ziektebeeld verder te verduidelijken.

"Iedereen snapt dat je hoofdpijnklachten kunt krijgen door spanningen op het werk. Het kan in sommige gevallen ernstige vormen aannemen, waardoor het lichaam uitvalverschijnselen vertoont".

Aan het eind komt nog een opvallende constatering. "Zonder aanwijsbare reden weer kunnen lopen past niet in het conversie verhaal". Of Monique heeft gelogen dat vindt Wilma Meere te kort door de bocht.
Deze vrouw is ziek en heeft waarschijnlijk nooit de juiste hulp gekregen.