@ Cactus:
Je quootjesvelden worden wel erg onoverzichtelijk, en ik ga even niet op elke "haal" reageren, maar ik wil even een paar hoofdpunten neerzetten, al vermoed ik niet dat we het er over eens worden.
Beschouw het in dat geval maar als mijn "final statement" hier.
1. De verkiezingen in Egypte zijn/waren waarschijnlijk niet zo democratisch als ze leken.
http://nos.nl/artikel/317455-verkiezing ... t-het.html" onclick="window.open(this.href);return false; (Met dank aan Luck)
2. Handelsboycotten hebben effect op bevolkingen, niet op elite's. (Zie Noord Korea, Cuba, Zimbabwe.)
Sterker nog: Juist de armoede en zwakte van de bevolking, houdt het bewind stevig in het zadel.
Het bewind deelt in zekere zin het schaarse voedsel, en dus de lakens uit.
Gewoon draaien dus, met die economie.
Chinezen hebben het ondanks alles nog altijd beter dan Noord Koreanen, en dat is al winst.
3. Men dient ondemocratische landen steeds hardop te veroordelen, bij elke gelegenheid die zich voordoet.
Desnoods middels "naming and shaming" van produkten uit die landen.
Men dient daarbij niet onder de indruk te zijn van statements als "inmenging in binnenlandse aangelegenheden".
Er zijn alleen humanitaire aangelegenheden.
Als wij bijv. de Dalai Lama ontvangen, schroomt China immers ook niet om zich te mengen in onze "binnenlandse aangelegenheden".
Dat maken wij dus zelf wel uit.
4. Ieder mens maakt fouten, elk land ook, en we hebben allemaal ergens in onze geschiedenis wel bloed aan de vingers.
De vermoorde onschuld bestaat niet.
Al die gedoodde Indianen in Amerika hebben zelf ook meegedaan aan het vermoorden van andere stammen, voordat de westerling kwam.
Als fouten maken betekent dat je geen kritiek meer mag leveren op anderen, mag van nu af aan niemand meer kritiek hebben op anderen.
Ik noem dat totale verlamming door schuld en ik denk dat we dat niet moeten hebben, want dat is hét recept om de huidige status-quo tot in het oneindige te handhaven.
Je kan fouten alleen aan de kaak stellen door er kritiek op te leveren.
Als jij een fout maakt, en ik bekritiseer dat, bekritiseer ik niet je persoon, maar je fout.
Ik zie niet in waarom dat bij landen onderling anders zou (moeten) werken.
5. We zijn allemaal mensen, met vergelijkbare gevoelens, in vergelijkbare situatie's.
Ik denk dat een bewind dat hier geen rekening mee houdt, onmogelijk kan worden gezien als ethisch verantwoord.
Ook denk ik dat onze medemens in andere landen derhalve niet iets is wat "ons niet aangaat".
We geven immers ook humanitaire hulp aan die landen, en hopen op verbetering vóór die mensen.
Mogen we dan ook proberen om op politiek niveau iets te veranderen?
Mensen zijn geen bezit van hun land.
6. Tot nog toe zijn wij wél "een haar beter" dan de dictators in andere landen.
Wij zorgen tenminste nog vrij goed voor onze mensen.
Het bestrijden van armoede en onrecht in andere landen, begint met kritiek, en uiteindelijk met de politieke wil in díé landen om iets te veranderen.
Het is niet dat wij alleen landen uitbuiten: Die landen hebben een elite die toestaat dat zij uitgebuit worden.
Een elite die liever grond verkoopt aan westerse bedrijven, dan er voedsel op te verbouwen voor de eigen bevolking.
We moeten er alles aan doen om die politieke wil voor verandering te kweken,
en desnoods volksopstanden steunen, in díé landen, en niet hier.
Een opstand toont aan dat men rijp is voor verandering.
In die zin vind ik bijv. ook dat de Navo het in Libië nou eindelijk eens redelijk goed heeft gedaan.
Saudi-Arabië is duidelijk nog niet zover, maar het land verdient wel meer kritiek, temeer daar het de bouw van zeer dubieuze moskeeën in westerse anden financiëert van ons eigen oliegeld.