Seksueel misbruik in de protestantse kerken

[a.r.]

Hoe vaak heb ik erover geschreven en hoe vaak werden mijn woorden als (iig enigzins) overdreven afgedaan.
http://www.freethinker.nl/forum/search. ... or_id=1725" onclick="window.open(this.href);return false;

En hoe vaak heb ik niet de verdrietige verhalen van mensen gelezen over misbruik (op alle mogelijke manieren, dus niet alleen seksueel) gelezen op diverse fora...en hoe vaak en hoeveel maakte ik mij zorgen over de verhalen die juist niet naar buiten kwamen. En nu heeft zelfs de EO een uitzending erover gemaakt...en nee, ik ben er niet voor om mensen openbaar aan de schandpaal te nagelen...en ja ik ben er van overtuigd dat ook in het geval van de protestantse kerk, dit slechts het topje van de ijsberg is, omdat velen niet zullen durven spreken. En ik heb moeite met deze uitzending, om diverse redenen, omdat het gaat over primitieve wraak, machts/seksueel-misbruik, woede/verdriet en op diverse manieren onrecht en hypocritie...en (on)recht en/maar vooral primitieve openbare wraak!

[Rereformed]

Een dominee Meint van den Berg heeft een novelle geschreven over een dominee die overspel pleegt: Het Huwelijksfeest. Het boekje geeft een goed inzicht in alle zaken en gedachten die er omheen liggen. Gepubliceerd in 1995.
http://www.scholieren.com/boekverslagen/16208" onclick="window.open(this.href);return false;

[Maria]

Dominees zijn net mensen.
Het is misschien logisch in het kader van dit forum, om je speciaal te richten op de zg. herders en leraren binnen de kerk.
Wat wij in dit geval hypocriet noemen is, dat zij vanuit hun beroep naar buiten toe uit horen te stralen, waar zij voor staan.

Misschien moeten we dit topic uibreiden naar alle hulpverleners.
Hulpverleners zijn meestal mensen, die van mensen houden.
Op het moment echter, dat zij optreden als hulpverlener, zijn er zeer strikte regels.
Dat blijkt voor veel hulpverleners dan weer een probleem te zijn.

Het gebeurt te vaak, dat mensen niet het onderscheid kennen tussen "houden van de mens" of "houden van het lijf van die mens".
De praktijk is, dat je dat al geleerd zou moeten hebben in het allereerste begin van je puberteit.
Dat je gevoelens kunt en mag hebben, maar ook dat je het meestal moet laten voor wat het is, zonder daar ook in je handelen gevolg aan te geven.
Ernaar handelen kan en mag alleen als daar ook een basis voor is bij de ander.
Het is blijkbaar niet zo, dat iedereen dat ook heeft geleerd.

Iedere hulpverlener weet, dat dat binnen de relatie hulpvragende/hulpverlener, nooit aan de orde mag komen, ook al groeit er nog zoveel, zeker ook vanuit de hulpvrager.
Ook de "hulpvraag" kan verkeert uitgelegd worden, want ook de vrager is, wat dit betreft, een mens.

Overal blijken trainingen voor te zijn.
Maar trainingen, waarin je kunt leren je lijfelijke liefde voor het lijf te laten voor wat het is en er geen gehoor aan te geven, heb ik nog niet van gehoord.
Die lessen worden alleen in de theorie geleerd.