Noodkreten uit reli-land!!

[PietV.]

Een nieuwe rubriek. Mochten jullie noodkreten ontdekken in de media. Waarin gelovigen zelf aangeven dat het de verkeerde kant opgaat. Het schip dreigt te zinken. Dan mogen ze in deze katern geplaatst worden. De ongelovige scepticus wordt met regelmaat bevooroordeeld genoemd. Dus voor het gezonde evenwicht kunnen we ook de intimi laten spreken.

Persoonlijk denk ik dat onze eigen voorzieningen mogelijk hun langste tijd, wat financiering door de overheid betreft althans, hebben gehad. Het is voor mij de vraag of de financiële gelijkstelling in het onderwijs het jaar 2017, honderd jaar na de invoering ervan, zal halen. De gelijkheidsdrijvers hebben helaas heel veel in de politieke melk te brokkelen. En dat zal christelijk Nederland concreet gaan merken.
Ons land is niet christelijk meer, en daarom gaat er veel op de helling. Als ik het goed zie, treedt er de laatste tijd een duidelijke versnelling op. Het wordt er niet beter op. We doen er goed aan om ons daar terdege op voor te bereiden. Laten gezinnen en kerken de huidige, zeer zorgelijke situatie niet onderschatten maar eerlijk onder ogen zien.

Aldus ds w visscher

[Rereformed]

De alhier bekende Stefan Paas (docent missiologie) heeft recentelijk zeer bezorgde en scherpe uitspraken gedaan:

Stefan Paas hield een verhaal over kerkplanting en de schreeuwende behoefte aan geloofwaardige kerken.
(Mei 2011)

Ik kom ook dit tegen:
"Recent schreef Stefan Paas: “De tegenstellingen onder protestantse christenen lopen allang niet meer langs de lijnen van orthodoxie en vrijzinnigheid. (…) De grote tegenstelling in het protestantse kamp is die tussen charismatische en ‘gewone’ christenen”.

In een commentaar in het ND staat te lezen:
"Deze bijna Wilderiaanse polarisatie is niet ongevaarlijk, zeker als Paas gelijk heeft dat de belabberde toestand van de westerse kerk ertoe zal leiden dat Europa een laboratorium wordt van nieuwe vormen van geloof en organisatiestructuren die toegesneden zijn op een dominante, seculiere omgeving."



http://www.sstreuper.nl/04a0219d1511bf2 ... 09c08.html" onclick="window.open(this.href);return false;
http://kerkplein.wordpress.com/tag/willem-ouweneel/" onclick="window.open(this.href);return false;


Het is bijzonder treurig gesteld met het christelijk geloof. Als gelovige christen zit je eerst met het aloude dilemma van zoveel verschillende kerken en groeperingen die een scheiding tussen de gelovigen aanbrengen. Daarenboven gaat dwars door dat alles heen het dilemma orthodox versus vrijzinnig en alles wat daartussen zit. En dan daarbovenop is er nog een enorme kloof tussen charismatisch versus niet charismatisch. Daar zou je ook nog bovenop kunnen gooien de scherpe tegenstelling tussen gelovigen die volledig in de ban zijn van eindtijddenken versus de gelovigen voor wie dit alles ver van hun bed staat. Rust vinden in je geloof is zo ongeveer een onmogelijkheid geworden voor iedere christen. En dan wordt er nog van de christen verlangd dat hij 'de wereld' gaat overtuigen van 'de waarheid'. Een bijkans onmogelijke zaak, want ieder gesprek dat hij aangaat met 'de wereld' verliest de gelovige omdat de wereld rationaliteit eist, en de gelovige die taal niet verstaat. Gaat zo'n gelovige wél die taal leren, dan is dat uiteindelijk het einde van zijn geloof. Mensen die meer geschoold zijn en rationeler denken voelen zich vaak meer thuis bij ongelovigen dan bij de vrome bijbelgelovers die voor de rede totaal doof en blind zijn.

Ik denk dat er op dit moment een proces gaande is waarin meer een meer intelligentere, hoger opgeleide en redelijker mensen het christendom de rug toekeren. Dit heeft tot gevolg dat het christelijk geloof straks een randverschijnsel wordt waar enkel ongeschoolde mensen en mensen die aan de rand van de moderne samenleving leven zich toe aangetrokken voelen. Het evangelie van wonderen en 'Jezus komt spoedig' als boodschap voor wanhopigen, armen van geest en kinderlijken, met andere woorden een geloof waar extremisme hoogtij viert en waarmee een gesprek zinloos is.
Ironisch genoeg komt het zo ook weer terug bij haar alleroudste wortels.

[Rereformed]

Hier nog een prachtig artikel dat de toestand van het geloof goed uit de doeken doet en laat zien waarnaartoe het christelijk geloof nu op weg is:
http://amsterdam-inbeweging.nl/niet-geloven-mag-ook/" onclick="window.open(this.href);return false;

Ook hier doet Stefan Paas weer een scherpe uitspraak die te denken geeft:
‘Nog nooit waren er christenen die binnen één generatie van een meerderheid een minderheid werden.’
(Ik denk overigens dat hij de Russische kerk/christenen hier vergeet na de machtsovername van de Bolsjewisten, maar er is inderdaad een verschil, aangezien dat met dwang gepaard ging terwijl hier de hele handel vrijwillig is opgegeven en in zee gegooid).

Een oude veteraan laat dit horen:
Gerard Dekker (79), emeritus hoogleraar godsdienstsociologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, herkent de cultuurverandering en de rol van de kerk daarin. ‘Mensen zijn niet tevreden met wat de institutionele kerken te bieden hebben. Iedereen vraagt zich af: wat is waar voor mij?’
Traditionele kerken kunnen zingevingsvragen niet meer voldoende beantwoorden. Daarvoor is er een te grote variatie aan mensen en zijn er te strakke kerkelijke kaders. Dekker: ‘Een vriend in de top van het bedrijfsleven kreeg problemen op zijn werk. In zijn eigen kerkgemeente kan hij die niet delen, daarvoor heeft hij een gemeenschap nodig die bestaat uit mensen die hetzelfde meemaken als hij.’

Ik vraag me altijd af hoe het mogelijk is dat ze altijd positief kunnen blijven. Neem nou dit volgende, wie kan zoiets nou serieus nemen?:

"Dat de invloed van christenen in de maatschappij taant, gaat de komende honderd jaar niet meer veranderen, verwachten de betrokkenen. Maar dat hoeft volgens hen helemaal niet erg te zijn. Doordat christenen geen rol van betekenis meer spelen en zich niet meer druk hoeven te maken over hun invloed of macht, is er alle ruimte gekomen om zich bezig te houden met de inhoud."

[Hiëronymus]

Zoals hij het stelt klinkt het wat vreemd. In andere vorm kan ik het wel herkennen. Binnen de kerken in Nederland heb je een groep orthodoxen die niet kan wachten tot hun meer vrijzinnige kerkgenoten zijn vertrokken. Dan hoeven ze daar immers geen rekening meer mee te houden, daarnaast zijn er theologische bezwaren tegen een brede volkskerk. Dat is geen nieuwe discussie, die speelde ook in de oertijd van het christendom. Denk aan de discussies over de lapsi, christenen die in tijden van vervolging hun geloof verloren.

[PietV.]

Ik vraag me altijd af hoe het mogelijk is dat ze altijd positief kunnen blijven. Neem nou dit volgende, wie kan zoiets nou serieus nemen?:

"Dat de invloed van christenen in de maatschappij taant, gaat de komende honderd jaar niet meer veranderen, verwachten de betrokkenen. Maar dat hoeft volgens hen helemaal niet erg te zijn. Doordat christenen geen rol van betekenis meer spelen en zich niet meer druk hoeven te maken over hun invloed of macht, is er alle ruimte gekomen om zich bezig te houden met de inhoud."

Het is inderdaad serieus bedoeld . Het schip zinkt en men maakt zich druk om de lading en vergeet de mensen. Het beeld wat dus overblijft is een in zichzelf gekeerde en ontmantelde beweging die zich bezig houdt met de overgebleven komma's . Is dit het laatste sprankje motivatie? Stefan Paas de "kerkplanter" die niets meer te planten heeft.

[PietV.]

Persoonlijk denk ik niet dat de reformatorische zuil het gaat redden. Sterker nog, naar mijn idee is de reformatorische zuil op deze manier voor christelijke en reformatorische jongeren een belemmering om als christen te leven. Wil men jongeren betrekken bij reformatorische organisaties, dan wordt het tijd om te vernieuwen. Of misschien zelfs tijd om afscheid te nemen van de reformatorische cultuur als geheel.

Een betoog van ds. Schuurman. Hij verwijst naar de maatschappij die sterk is veranderd en waar de refo's zich van bewust moeten zijn. Aan de andere kant gaat het razendsnel achteruit binnen eigen gelederen. Denk maar aan het aantal jongeren wat lid is van de SGP.

[MoreTime]

Gelukkig hebben we altijd nog de oogstvelden in Afrika en vooral China enzo! Daar komen miljoenen tot geloof (sarcastisch bedoeld )

Wat is nu waar van zulke uitspraken? Zou het kunnen zijn dat het iets logisch is voor landen die vanuit een communistisch of anderszins dictatoriaal systeem overgaan naar een meer westers systeem; dat ze dan het christendom 'passeren' zegmaar?

Daarnaast heb je natuurlijk nog de christenvervolging, ook die is in die landen erg. De machtstrijd tussen god en de duivel vs

[Rereformed]

In 2004 stond deze open brief te lezen over en gericht aan de Vergaderingen der Gelovigen (de groepering waar Ouweneel toe behoort):

"Wij hebben grote zorgen over de toekomst van veel Vergaderingen. Zonder enige twijfel geloven wij dat de Heer spoedig komt en Hij zal in de tussentijd zijn hand over de Vergaderingen houden. Maar dat ontslaat ons niet van de verantwoordelijkheid ons te bezinnen op de vraag wat wij zouden kunnen doen om een aantal levenskrachtige Vergaderingen in Nederland en Vlaanderen te hebben en te behouden. Wij geloven dat, wat dat betreft, de levenskansen van een aantal Vergaderingen op het spel staan. Wij hebben het voornemen een soort werkgroep te vormen, voorlopig onder de naam van Denk&Dienstwerk, zonder enige pretentie dan dienstbaarheid aan gemeenten in de gezindheid en in de naam van onze Here Jezus Christus.
In het kader van dit voornemen hebben wij behoefte om te inventariseren hoe in de Vergaderingen deze nood ervaren wordt."
http://www.vergadering.nu/leesmap200401 ... ringen.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

Hier is een illustratie van de de manier waarop veel christenen de moed erin houden. De geloofsafval wordt gezien als onvermijdelijk aangezien het voorspeld zou zijn, en als een teken van de spoedige komst van Christus.
Grappig die frase 'zonder enige twijfel'.

[Rereformed]

Gelukkig hebben we altijd nog de oogstvelden in Afrika en vooral China enzo!

Inderdaad, daar peppen de christenen zich ook altijd mee op.

[Tsjok45]

De Belgische katholieken

Juni 2011
Nog de helft van de Belgische bevolking noemt zich katholiek, tegenover 72% in 1981.
Dat blijkt uit het Europees Waardenonderzoek, nu ook in het Nederlands verschenen onder de titel
‘Nieuwe tijden, nieuwe mensen’.
http://www.lannooshop.be/sociologie/Nie ... =OfferList" onclick="window.open(this.href);return false;

Volgens de studie vertegenwoordigen de zondagkerkgangers ouder dan 18 jaar 10% van de bevolking.
20% gaat maandelijks of op religieuze feestdagen naar de kerk.
70% gaat nooit of zeer uitzonderlijk.

Het aantal dat niet tot een religieuze strekking behoort, steeg van 24 naar 42%.

Drie soorten
De onderzoekers onderscheiden drie ‘soorten’ gelovigen.
‘Kernkatholieken’ gaan ten minste maandelijks naar de kerk, zijn lid van religieuze of kerkelijke organisaties, en/of doen gratis vrijwilligerswerk.
‘Middenmoters’ gaan ten minste maandelijks naar de kerk, maar engageren zich niet verder.
‘Randkerkelijken’ definiëren zichzelf als katholiek, maar gaan slechts occasioneel of helemaal niet naar de kerk.


Bijna een kwart van de Belgen is niet langer in een katholiek milieu opgegroeid.
Ongeveer de helft van de onkerkelijke bevolking, die in Vlaanderen even groot werd als in Wallonië, is dat al sinds ten minste twee generaties.
Die groep groeit en vertegenwoordigt bijna een vierde van de bevolking.

72% van de Vlaamse katholieken is randkerkelijk, in Wallonië bijna 80%.

Geloof in God
Het geloof in God daalde de voorbije drie decennia van 80 naar 60%.
Dat ging gepaard met een verschuiving in het Godsbeeld.
Vandaag verwijst ‘God’ voor meer dan een derde van de Belgen naar een levenskracht of geest.
Minder dan één op de vijf gelooft in een persoonlijke God tot wie kan worden gesproken en gebeden.

Nog een op de drie Belgen gelooft in een leven na de dood en in de hemel.
Het vertrouwen in de Kerk daalde de jongste twee decennia met een derde tot een op de drie Belgen.


oktober 2011
Etienne Arcq en Caroline Sägesser, Le fonctionnement de l’église catholique dans un contexte de crise, Courrier hebdomadaire 2112-2113, Crisp
http://www.crisp.be/librairie/product.p ... oduct=1770" onclick="window.open(this.href);return false;

Dat het sociologische christendom in sneltempo afkalfd in onze gewesten wisten we al en het onderzoek presenteert nogmaals de dramatische cijfers, zoals het verschrompelen van de wekelijkse zondagspraktijk (van 29,4 procent in 1977 tot 5 procent in 2009)
Het aantal praktiserende katholieken in België loopt sterk terug.
Zo werd in 2007 nog maar 7,2 procent van de huwelijken in het gewest Brussel kerkelijk gesloten. In de andere landsdelen ligt dat percentage nog op ongeveer 28.
Ook bij dopen en begrafenissen zijn de aantallen tussen 1996 en 2007 gehalveerd.
en
de vermindering en vergrijzing van de clerus
intussen is 57 procent van de katholieke geestelijken in België ouder dan 55.
(van de wettelijk voorziene 6.938 plaatsen voor bedienaars van de eredienst zijn er bovendien maar 2.776 ingevuld).

Dit alles blijkt uit onderzoek van het instituut Crisp.



PS
Deze twee artikels komen uit katholieke bronnen ...

[PietV.]

Hier is een illustratie van de de manier waarop veel christenen de moed erin houden. De geloofsafval wordt gezien als onvermijdelijk aangezien het voorspeld zou zijn, en als een teken van de spoedige komst van Christus.
Grappig die frase 'zonder enige twijfel'.

Ja, dit is een vast denkpatroon. Ben het nog niet tegen gekomen dat de christelijke voormannen, het zijn dus meestal mannen. De conclusie trekken dat het intellect van de afvallige hun bakerpraatjes niet meer kan verwerken.

[Rereformed]

Ik zet m'n geld altijd nog op het trekpaard Andries Knevel. Die zie ik nog wel eens afvallen.

[PietV.]

Ik zet m'n geld altijd nog op het trekpaard Andries Knevel. Die zie ik nog wel eens afvallen.

Na zijn dienstverband bij de EO. De man heeft een behoorlijk ego en dat wordt nu frequent gestreeld. Als hij uit het zicht is van zijn fans; kan hij echt loskomen.

[PietV.]

Dat het sociologische christendom in sneltempo afkalfd in onze gewesten wisten we al en het onderzoek presenteert nogmaals de dramatische cijfers, zoals het verschrompelen van de wekelijkse zondagspraktijk (van 29,4 procent in 1977 tot 5 procent in 2009)
Het aantal praktiserende katholieken in België loopt sterk terug.

Met de nadruk op sociologie. Hadden we hier niet eerder een artikel over. Als de populatie verkleint dan staan de sociale (lees kerkelijke) verbanden onder druk. Weinig mensen moeten veel geld geven om de faciliteiten te ondersteunen. De inspiratie van een vol kerkgebouw ontbreekt. En het kost het restant veel extra tijd om de beweging te blijven dragen. Al die moeite en de mondige samenleving werkt ook niet mee. Ik vraag me altijd af waar het kritische punt ligt. Om me heen zie ik steeds meer kerken hun toevlucht nemen tot één dienst per zondag. Er komen gewoon te weinig mensen. Predikanten worden aangesteld op parttime basis. Ze zijn te duur. Of moeten elders bijbeunen.

[aton]

Na zijn dienstverband bij de EO. De man heeft een behoorlijk ego en dat wordt nu frequent gestreeld. Als hij uit het zicht is van zijn fans; kan hij echt loskomen.

.... als het niet meer voor de centjes hoeft.