botjes schreef:Ik denk dat niemand betwist dat de wetenschappelijke methode de beste methode van kennisvergaring is om de wereld om ons heen te proberen te begrijpen die we op dit moment hebben.
Sommigen doen dat impliciet wel, door
specifiek bepaalde resultaten van wetenschappelijk onderzoek op basis van heel erg subjectieve overtuigingen in twijfel te trekken en zelfs compleet terzijde te schuiven onder het mom van 'het is niet bewezen'. Wetenschap is voor die personen een prima zaak totdat het opeens ongemakkelijk dichtbij komt. Het is óf de beste methode, óf je houdt je er
helemaal wars van omdat je dat nu eenmaal vindt. Een tussenweg is gokken op twee paarden en hypocriet.
cymric schreef:Verder is een verklaring zonder 'bovennatuurlijke entiteit' eenvoudiger, want je loopt tegen het probleem aan dat je die entiteit dan ook moet 'verklaren' terwijl dat door zijn natuur helemaal niet meer kan. ('Waarom kabourtjes?' 'Nou, daarom.')
Dit heb je dus ook met een verklaring zonder 'bovennatuurlijke entiteit'. Elke basis voor kennis die we hebben heeft weer een andere basis. Dit tot in een regressie.
Nee, je eindigt op een gegeven moment op axioma's omdat niemand een praktizerend agnost is die niet meer kan besluiten of hij nou wel of niet moet ademhalen. Dat is de prijs die we moeten betalen omdat we niet alwetend zijn. Je gaat bijvoorbeeld, wat ik elders in een discussie met bb duidelijk probeer te maken, in communicatie met anderen in ieder geval uit van bepaalde axioma's van logica en rede. Het staat je vrij om ze achterwege te laten, maar of een ander jouw gedachten dan nog net zo goed begrijpt is nog maar de vraag. Zelfs je eigen gedachten zijn niet helemaal vrij van deze invloeden.
Een bovennatuurlijke entiteit is door zijn ononderzoekbare bovennatuurlijkheid een
extra axioma bovenop degene die je al
moet hanteren, en het lijkt zinnig (Occams Scheermes) om het aantal tot het hoognodige te beperken. Zelfs mensen die een bovennatuurlijk axioma koesteren beamen dit: ik moet de persoon die én in God én in Brahma én in Allah én in kosmische energie én in weegschaalkaboutertjes gelooft bijvoorbeeld nog tegenkomen. Alle mij bekende bovennatuurlijk axioma's voegen verder niets expliciets toe aan de rest behalve in sommige gevallen een bepaalde vorm van erg archaïsch-aandoende anthropomorfe zingeving---en in het licht van het feit dat je in het bovenstaande schreef dat 'niemand betwist dat de beste methode van kennisvergaring...' is dat vaak ook de
enige toevoeging. Vanzelfsprekend is het een eigen keuze (hoop je, kinderen hebben niet veel keus) om zo'n bovennatuurlijk axioma in het denken in te voegen. Maar het blijft een
eigen keuze, waar anderen
dus niet mee lastig gevallen moeten worden, laat staan dat je probeert anderen ervan te overtuigen dat dit een goede en noodzakelijke stap is. En dan heb ik het nog lang niet over het feit waarom het bij één bovennatuurlijk axioma blijft---hetgeen een zeer bijzonder fenomeen is.
Met andere woorden: ik kan wel aannemelijk maken waarom een bovennatuurlijk axioma zich niet gedraagt als een normaal 'natuurlijk' axioma en dat je ze niet zomaar met elkaar kunt vergelijken, laat staan dat een gelijk gewicht wordt toegekend---wat Erikje zich al afvroeg.