HJW schreef:Petra schreef:
Angst. De meeste mensen zijn gewoon bang en hebben beschermingsmuurtjes opgetrokken. (die had ik al ergens uitgebreid beschreven, maar waar weet ik niet meer.)
Gebrek aan vertrouwen, controle niet los kunnen laten.
Er zijn wat mij betreft dus wel meerdere mogelijke oorzaken.
Waar komt gebrek aan vertrouwen vandaan dan?
M.i. Ben je dan ergens bang voor. Bang voor wat er kan gebeuren als je wel vertrouwt.
In China ben ik nooit bang geweest. Je kon daar zelfs snachts alleen over straat. Ging graag alleen op pad. En heb in de meest gekke buurtjes en achtersteegjes rondgedarteld. Veel handelaren hebben van die geheime opslagplekken waar het leuk rondneuzen was. Eerste week Hanoi, huppel ik weer vrolijk mee, naar eoa steegje met een magazijn op vier hoog.
Hebben ze me opgesloten. Achter grote metalen deuren met hangsloten. Lang verhaal en heel gedoe, maar ik ben vrijgekomen. Waar ik het meest kwaad over ben is dat ik veranderd ben. Schijtbaggertje bang en weg is dat vertrouwen in de mensheid. Ik durfde zelfs in een "gewone" winkel niet meer naar de bovenverdiepingen. Daar werd ik dan weer zo furieus kwaad over, dat ik mezelf ging dwingen om tóch weer op pad te gaan en met knikkende knieën toch weer die trappen te beklimmen. Anders hebben ze gewonnen. Zo voelt dat. De hele mensheid onderuit geschopt door een paar gekken.
Nou lijkt het misschien klein maar het heeft mijn hele wereldbeeld op z'n kop gezet.
Een soort diepliggend gevoel van onschendbaarheid had ik. Karma-achtig.
Als ik niet steel, lieg, bedrieg, kwaad doe etc. Dan zal dat mij ook niet gebeuren.
Dus hoe kan dat nou toch? Dat vraagstuk kom ik nu niet uit.
Maar ik heb wel heel sterk het gevoel van keuze. Ik weiger om te leven in niet-vertrouwen.
Ik weiger de behoefte om te moeten controleren, want dat haalt je uit je flow. En ik weiger vooral het bang zijn.
Leven met open armen, voor minder doe ik het niet.
Weet alleen niet of het weer gaat lukken.
