axxyanus schreef:
Wat dan nog? Iedereen kan citaten vinden die overeenkomen met zijn eigen gedachten goed.
Jazeker, waar we in geloven, daar vinden we bewijzen voor.
axxyanus schreef:
Waarom zou ik dit moeten aannemen?
Jij moet helemaal niks aannemen van wie dan ook
Ik vind deze stelling van Apostel een goed tegengewicht tegen de aanhangers van de alles zaligmakende rede, waar ik niet tegenben, maar overgewaardeerd vind.
Voor jou is deze stelling van Apostel een blunder, voor mij niet.
Atheisten zijn evengoed 'gelovigen'. Zij geloven in niets, da's dan hun geloof.
Evengoed als mensen die beweren niets te voelen... precies, dat is dan een omschrijving van hun gevoel van dat moment: niets.
Punt wat Apostel probeerde duidelijk te maken (denk ik), en ik nu, is dat iemand die zich atheïst noemt eveneens conceptualiseerd, zich een model van de wereld vormt en heeft, als het ware een disciple is van het atheïsme wat hij als een evangelie uitdraagt.
Hij gelooft namelijk in niets, neemt niets aan en staat daardoor in een 'nulpunt' volgens hemzelf, wat onmogelijk is vanuit mijn model van de wereld, want IEDEREEN heeft een model van de wereld, een beeld van hoe hij denkt - gelooft dat de wereld in elkaar zit, en een beeld van zichzelf in de vorm wie hij denkt te zijn of niet te zijn. En dat is een compilatie van bewuste en onbewuste overtuigingen. En wat is een overtuiging? Iets dat men voor waar aanneemt, in gelooft, al is het onbewust. Ergens in geloven of gelovig zijn in iets - niets, voor mij maakt dat geen verschil.
Met andere woorden: iedereen heeft een ego met bijhorende mentaal en emotionele overtuigingen-constructies en geloof hechtende aan en gelovig zijnde in plus functionerend en handelend (of niet) vanuit die constructie. Niet negatief bedoeld want zelfs onmisbaar. Zonder ego zouden we geen onderscheid meer kunnen maken, we zouden niet meer reageren als onze naam uitgesproken werd.
