siger schreef:
[*]onderbouwing dat men zich duizenden jaren makkelijk kon verzetten tegen onderdrukking. (Var)
Heb ik al uitgelegd.
De moderne technologie maakt het mogelijk om op grote schaal mensen te registreren en controleren. In de management heet dat ' span of control'. Dat is het aantal ondergeschikten aan wie een leider direct leiding kan geven.
Het omspanningsvermogen van een leider is het aantal ondergeschikten leiding kan geven. Dit heeft te maken met de capaciteiten van de leider, de kwaliteit van ondergeschikten, de aard van het werk en de mate van delegatie.
Omspanningsvermogen in de diepte is de mate waarin de leider zijn wil kan laten doordringen tot onderin de organisatie.
Het is duidelijk dat ons socialistische systeem haar wil tot diep in de samenelving kan doordringen. In vroeger tijden was er geen bevolkingsregister en had men weinig registraties. Misschien was er een kerk met een doop register. Maar dat begon allemaal wat later. Men had geen achternaam en opsporing was dus moeilijker.
Het contrast hier is chaos van vroeger tegen de systematiek van vandaag. Technologie maakt opslag van gegevens mogelijk, niet alleen van tegelijkertijd hele grote groepen maar ook per individu veel gegevens.
Zelfs in Sun Tzu's The Art Of War, staat dat een goed politiek beleid de basis is voor een gezond leger. Vraag Chinaman over de Chinse piramides, de graftombes van oude heersers, waaronder de Han dynsastie. Het bouwen er van koste veel mankracht en belastingen en dat irriteerde de mensen.
Het omspanningsvermogen van de socialistische regering en bureaucratie is nagenoeg tot in de maximale diepte. De zelfde moraal en regels gelden van top to bottom en altijd top down.
Een belastingmaatregel die door de 2e kamer wordt geloodst komt aan bij iedere burger.
De span of control is dus optimaal. Technologie van het ict tijdperk en Moore's Law maken het mogelijk om steeds sneller, vaker en op een groeiend aantal fysieke plekken alsmede ict-infrastructurele plekken data te verzamelen en te bewaren. Dus, ISP's die dataverkeer gegevens moeten bewaren camera's langs snelwegen, cctv systemen in steden.
Het controle netwerk is dus groot en breid zich verder uit. Dan kan vanwege implementaties van technologie.
De socialistische staat maakt daar dankbaar gebruik van en is daarin vaak leidend. Men wil steeds meer gegevens van ons, zoals biometrie.
Vroeger had men dat soort mogelijkheden allemaal niet, tenzij je van iedere burger een portretje wilde schilderen...
De Franse Revolutie zou onmogelijk kunnen blijken in een samenleving waar de Koning zo veel inzicht en controle had in het doen en denken van de burger.
Ik vind dit punt nu wel genoeg beargumenteerd. En zal er verder niet op ingaan.
[*]onderbouwing dat omvang databanken evenredig is met dictatuur. (Var)
Zie hierboven. En databanken dat is dus niet het enige gevaar. Het controle netwerk als geheel is een gevaar.
[*]USSR-delegatie die tot het besluit kwam dat Nederland een socialistische dictatuur is. (Var)
Daar kan ik helaas niets duidelijks over vinden. Ik heb dat denk ik gehoord in een 1V item of een ander nieuwsprogramma.
Ik zal dit punt dan ook verder niet als argument gebruiken.
[*]hoe kan men meer vrijheid bewerkstelligen dan we nu genieten? (Var)
Dat is speculatie, de discussie van de utopie. Die zal ik niet voeren.
Maar wat ik wel kan stellen is dat, zoals ook al wel op tv aan bod kwam, ook in programma's over privacy of in documentaires. dat er een verschijnsel bestaat. dat onder sociologen bekend is, dat als je mensen streng controleert en men zich bewust weet van een spiedend oog in de rug, dat men het gedrag gaat aanpassen.
Ik beng een socioloog of cultureel antropoloog. Dus vraag men niet hoe dit precies heet. Mocht je het weten, vermeld het dan en houdt het vooral niet achter vanwege een motief zoals angst de discussie ' te verliezen'. Daar gaat het niet om, het gaat om argumenten.
Vrijheid beperk je dus door nauwgezet alles te controleren. En daar zie je het systeem. Het zal niet de bedoeling zijn dat dit gebeurt, maar het gevolg is wel duidelijk. Daarom stel ik dat niet zo zeer een specifiek persoon of groep voordelen geniet, hoewel dat best deels klopt, maar dat het systeem zelf toestuurt op controle en als zodanig het geluksgevoel van de burger ondermijnt.
Vrijheid is in zekere zin een woord net als privacy, een woord waar variaties in zitten, de een voelt zich vrijer dan de ander in dezelfde omstandigheden.
Vrijheid kun je omschrijven als de bescherming van het individu tegen het collectief, gebaseerd op respect voor iemands autonomie.
Socialisme is een uiting van collectivisme.
Als je vrijheid wilt bewerkstelligen dien je de autonomie van individuen te respecteren en mensen in hun waarde te laten. Dat doe je niet door ze structureel te wantrouwen door ze te controleren. Die controle is het gevolg van bijvoorbeeld fraude. Dat gaat ten koste van de schatkist, waariut ons welzijn betaald wordt, als we een uitkering krijgen.
Een uitkering kan ons welzijn, ons geluk vergroten maar het an de vrijheid berperken doordat de ocverheid steeds stringenter maatregelen treft om fraude tegen te gaan.
Als ondersteunend argument geef ik je het voorbeeld uit vele media, waarin bekend werd gemaakt dat de sociale recherche oude mensjes die uit eenzaamheid bij elkaar op de bank kruipen, en zodoende veel tijd samen doorbrengen in een huis, van het illegaal samenwonen beschuldigen. Om dat te bewijzen schuwt men niet om in dat huis onderzoek te doen, in de wasmand te graaien en te vragen wie er gespit heeft in de tuin, want, zo redeneert men, als je er niet woont, dan doe je dat niet.
Een samenelving ken een balans tussen collectivisme en het individu. Ik meen dat we naar de onderdrukking van het individu zijn doorgeslagen ten gunste van de socialistische welvaart en welzijnsstaat.
[*]wie zijn onze dictators concreet? (Var)
Zie ook boven.
De dictator is het systeem zelf en daarom gaf ik al aan dat een nieuwe definitie nodig is. Je kunt er niet omheen dat alle politici het beste willen voor de samenelving, dat er gemiddeld genomen waarschijnlijk geen kwaad in zit, met de bedoeling te onderdrukken. Maar dat de structuren van socialisme zo log zijn, dat ze moelijk zijn om te turnen en dat ondanks alles technologie het politici makkelijker maakt om te denken dat ze kunnen bijsturen waar zij menen dat dat nodig is. De bureacratie zelf houdt zichzelf in stand en voert beleid uit en verschaft zichzelf werk.
In die zin zijn ambtenaren de machthebbers.
Maar politici zelf komen zelden in de goot terecht. Daarover zijn in het laatste jaar al veel ebrichten naar buiten gekomen, hoe men elkaar banen toespeelt of elkaar aandraagt voor hoge functies.
Daarnaast zijn er de captains of industry en allerlei lobbygroepen die de overheid chanteren met hun macht.
[*]zonder welke regels zouden we democratischer en vrijer zijn? (China)[/list][/quote]
Ze komen soms samen als Bilderbergers en bespreken hoe de wereld er uit moet komen te zien en hoe zij de sociale structuren en politieke verhoudingen kunnen gebruiken om de economie zodanig in te richten dat het in hun voordeel uitpakt.
Het is nooit het werkvolk dat ooit echt verder komt. Zij worden ingedeeld in belastingstelsel en productiecapaciteit en inkomen.
------------
Dat zijn mijn argumenten en onderbouwingen. Hier meot je het eme doen, ook als je ze onbevredigend vind of niet eens als argumenten wilt aanvaarden.
Ik blijf mezelf niet herhalen. Misschien heb je echter vragen? Of ideeen of wil je iets toevoegen.
Ik raad je aan documentaires te zien van Adam Curtis. The Century of the Self kost je misschien 4 uur maar dan heb je ook wat. Ook ' The Trap' is essentieel kijkvoer.