Beste Aart Brouwer,
Ook van mij hartelijk welkom op dit forum. Aangezien dit topic al twee jaar oud is heb ik het weer helemaal van voren af aan moeten doorlezen om te weten waar het over ging. Al met al was het interessant leesvoer.
Ik merkte bij het herlezen van uw artikel en de reakties erop dat ik nu na twee jaar op
twee gedachten hink: eerst uw artikel doorlezend kreeg ik af en toe de gedachte dat u gelijk had, maar toen ik even later mijn eigen reakties en die van Devious van twee jaar geleden weer doorlas vond ik toch ook dat hier af en toe wel wat punten gemaakt werden.
Aart Brouwer schreef:Ik ben niet gelovig, schei toch uit. Ik wil God netjes door de voordeur naar buiten loodsen zoals Laplace deed, niet via de personeelsingang en niet met een schop onder zijn kont zoals Dawkins. C'est tout.
Ik begrijp dat nu beter.
Maar wat men het 'nieuwe atheïsme' noemt heeft juist als aanleiding gehad dat tientallen jaren van netjes wachten totdat God de voordeur uit is niet het beoogde resultaat opleverde, maar juist in het tegenovergestelde resulteerde: vanaf de tachtiger jaren een weer opleven van het fundamentalistische geloof, zowel in de islamitische wereld als in de Verenigde Staten. Is het niet een noodzaak of natuurwet dat er dan een tegenreaktie ontstaat? En neemt de golf niet vanzelf na een tijdje weer aan kracht af?
Ik verbaas me erover dat atheisten vaak zo onzindelijk discussieren. Ze gaan bijna meteen ad hominem en verbranden zoveel stropoppen dat ze ongetwijfeld op een dag medeverantwoordelijk worden gesteld voor de opwarming van de aarde. De agressieve, belerende en persoonlijk beledigende commentaren op mijn stuk in deze thread liegen er ook niet om. Ik beschouw ze maar als een visitekaartje waarmee de auteurs hun polemisch onvermogen tonen. Mijn probleem is het niet.
Wanneer u uw artikel nu na twee jaar nog eens doorleest, krijgt u dan zelf niet een beetje het gevoel dat u over Dawkins exact in dezelfde trant schreef en het polemische wellicht onnodig eenzijdig op de spits dreef? Ik kan mij in ieder geval zeer goed voorstellen dat indien Dawkins uw artikel onder ogen zou krijgen, hij exact hetzelfde commentaar erop zou kunnen schrijven als u nu over freethinkerforumgebruikers gebruikt: agressief, belerend, en persoonlijk beledigend. Bovenal komt uit uw boekbespreking naar voren dat u uit het boek van Dawkins geen enkele positieve zaak hebt kunnen halen.
Ik heb lang nagedacht over de vraag waarom militante atheisten zoals Dawkins soms zo kwaadaardig doen.
Wat Dawkins betreft denk ik het antwoord te weten en ik ga hem daar zeker mee confronteren als ik de kans krijg hem te interviewen.
Ik denk dat Dawkins een soort stille razernij koestert over het feit dat hij godsdienst niet evolutionair kan verklaren...
Na jaren alles wat op YouTube te beluisteren valt van Richard Dawkins gevolgd te hebben, begrijp ik nog steeds niet waarom die man met termen als 'militant' en 'kwaadaardig' en 'schuimbekkend' , 'razernij' moet worden omschreven, want opnieuw en opnieuw laat Richard Dawkins zich juist altijd zien als een innemende, bijzonder goedgemanierde man met een glasheldere betoogtrant. Eerder doen zulke extreme betitelingen vermoeden dat degene die ze uitspreekt een 'stille razernij' koestert.
...zelfs niet met de memen-theorie die hij in de jaren zeventig eigenhandig in elkaar smurfde. Godsdienst is welhaast de hardnekkigste mem van de menselijke soort en dat betekent dat godsdienst een evolutionair nut moet hebben. Daar wringt hem de schoen bij Richard. Voor de duidelijkheid: het gaat hier dus om een andere kwestie dan de ontologische vraag naar het bestaan van God.
Volgens mij is de aktie die Dawkins ging ondernemen tegen het fundamentalistisch-christelijke geloof gemakkelijker te verklaren via het feit dat de evangelische christenen in Amerika een steeds grotere invloed kregen, zelfs op scholen, en de evolutietheorie op losse schroeven gezet dreigde te worden indien er geen krachtig tegengeluid zou komen.
...de traditionele opvatting van atheisten dat godsdienst een schadelijk of nutteloos verschijnsel is. Die opvatting moet herzien worden, als we Darwin tenminste nog serieus willen nemen. Helaas gebeurt dat tegenwoordig nauwelijks meer.
Volgens mij gaat u hierin niet diep genoeg: de godsdiensten zijn een invloedrijke
uiterlijke vorm van een wezenlijke behoefte tot zingeving. Die behoefte aan zingeving hoeft niet bestreden te worden, enkel schadelijke invullingen ervan, zoals het fundamentalistische geloof. Dit maakt Dawkins overigens al in zijn eerste hoofdstuk duidelijk.
De vraag die u in het tweede artikel dat u hierboven plaatste neerzette:
"[Maar waarom, zou Gould quasi-onschuldig vragen, is religie dan toch zo’n algemeen-menselijke eigenschap?] Zijn gelovige mensen soms beter aangepast dan atheïsten?"
zou door mij, -iemand die zich zowel als gelovige alsook als atheïst kent- op deze manier beantwoord worden: zolang mijn denken kinderlijk was, was mijn religieuze denken voor mij relevant, en hoe kinderlijker ik dacht, des te 'grover' was de religie; zodra ik geestelijk meer inzicht kreeg verfijnde het religieuze meer en meer, totdat ze op een gegeven moment eenvoudig geheel en al verdampt was.
Oftewel zowel religie als religieloosheid is de beste aanpassing voor een persoon in een gegeven ontwikkelingsstadium.
Atheisme is een life style geworden, een setje vooroordelen, slogans en consumptiepatronen waardoor mensen zich willen onderscheiden van gelovigen en waardoor ze - ach, hoe ironisch - juist zo op die laatsten gaan lijken. Ik vind dat postmoderne atheisme zeer verontrustend, maar ik besef dat ik tot een minderheid behoor.
Wat u met atheïsme als lifestyle bedoelt ontgaat mij volledig, maar ik ben dan ook slechts enkel sinds drie jaar atheïst.
Ik heb in mijn leven het proces doorgemaakt van fundamentalistisch evangelisch gelovige tot atheïst. Voor mij is het nogal wiedes dat ik als atheïst op de gelovige van vroeger lijk. Het is voor een ex-gelovige onmogelijk om even koel te staan tegenover het geloof als voor een van huisuit ongelovige. Maar zou het niet eerder zijn dat iemand als ik tot een atheïstische minderheid behoor dan u?
Ik doe overigens tegenwoordig zeer mijn best om naar stemmen zoals die u laat horen te luisteren. Oververhitte mensen hebben afkoeling nodig, dat begrijp ik goed. Maar aan de andere kant ben ik er ook van overtuigd dat sommige mensen die denken dat God eenvoudig netjes uit zichzelf de deur uit gaat, soms moeten worden wakker geschud, en persoonlijk ben ik erg blij met mensen als Etienne Vermeersch, Herman Philipse, Sam Harris, Richard Dawkins, Michel Onfray en Christopher Hitchens.
Deze beweging heeft overigens wel degelijk veel effect:
http://www.youtube.com/watch?v=nR-u6pNnYqY" onclick="window.open(this.href);return false;
(soms schrik ik van mezelf). Het vuur in mij is behoorlijk gedoofd. Tóch ben ik het met mijn kritiek op uw artikel nog grotendeels eens. Ik zou het nu alleen anders verwoorden. Persoonlijk vind ik u in dat artikel ook geenszins genuanceerd, en u heeft het wellicht zelf niet door, maar u bent daar zeer polemisch bezig. Toch een klein beetje de pot die de ketel verwijt.. vind ik.
