Het is dus een interessant besje, de vrucht van de Aziatische klimplant Anamirta cocculus.
De giftigheid is in de 19-de eeuw al uitvoerig bestudeerd en beschreven, zelfs Darwin schreef er over. Ook Hahnemann de laatste alchemist van West-Europa zal de Cocculus-bes en het gele gif picrotoxine wel gekend hebben.
De leukste info die ik vond is deze.
Gratis E-Boek
De bes is dus giftig, hoe giftig weet ik niet. Voor mij is dit simpele advies genoeg: eet ze niet.
Als je te veel van deze bessen eet, wellicht is één besje al genoeg, dan zou je best wel eens vergiftigingsverschijnselen kunnen krijgen die grofweg best wel lijken op de verschijnselen van wagenziekte. Ik stel grofweg omdat te veel picrotoxine ( de giftige stof in de bes ) ook hevige stuiptrekkingen opwekt die bij reisziekte dus niet voorkomen.
Om in de malligheid van de homeopathische oplichters mee te gaan...........
Het homeopathisch geneesmiddel is echter zo sterk verdund dat de toxiciteit verdwenen is, en in plaats daarvan de genezende werking tevoorschijn komt.
Alsof het een ontdekking van dit soort kwakzalvers is. Dat de giftigheid van een stof afneemt als je er minder van binnenkrijgt tot de hoeveelheid zo klein is dat het helemaal niet meer schadelijk is.
De hoeveelheid bepaalt of iets giftig is. Het eten van een bord keukenzout is dodelijk voor mensen, maar het is geen bezwaar om zout (met mate) over het eten te strooien.
De vraag of het veilig is om de homeopathische hoeveelheid van dit gif preventief in het nog niet zieke kind te stoppen kan met ja beantwoord worden, de dosering die ik berekend heb is dat bij het eten van één melksuikertabletje VSM Travelin er hoogstens 1/40.000 bes in de maag belandt. Dat als "gepotentieerd" is met gedroogde bessen die met melksuiker gevijzeld worden. Als er met oertincturen gewerkt is, de besjes een halve maand in alcohol laten trekken en enkele druppels van deze vervuilde alcohol belachelijk veel te verdunnen en op een grote hoeveelheid vibrerend melksuiker sprenkelen dan zou er wel eens minder bessengifstof dan van 1/10.000.000 bes in het tabletje kunnen zitten.
Ja, het is sterk spul, die ouderwetse suikertabletjes van VSM.
"en in plaats daarvan de genezende werking tevoorschijn komt" is natuurlijk homeopathisch gelul. Pure onverdunde homeopathische kwakzalverijpraat. Een eerstejaars MAVO scholier met alleen maar zesjes op het rapport begrijpt al waarom.
De vraag die ik mij stel ( voor de zoveelste keer en waarschijnlijk ook voor de zoveelste keer zal ik geen antwoord daarop krijgen ) waarom is gekozen voor sterkte D4 en niet voor D6? De andere ingrediënten zijn ook D-6. Als je de bewering van deze kwakzalvende melksuikergroothandelaren zou moeten geloven is de homeopathische geneeskracht van D6 groter dan D4.
Eerlijk gezegd, ik heb het vermoeden dat er geen enkel besje in het product verwerkt is. Dat deze exotische bes totaal ontbreekt in het productieproces.
De melksuiker komt in 50 kilobalen de kwakzalverijfabriek in en dezelfde melksuiker verlaat het gebouw in mooie kartonnen doosjes in een doordrukstripje als pilletje van 1/4 gram. De prijs per gewicht verandert natuurlijk, Als je als gewone consument een kilo melksuiker in de winkel koopt betaal je ongeveer € 5, als VSM-product betaal je voor 40 melksuikerpilletjes ( 10 gram ) ook ongeveer €5. Dat is een factor 100.
Een gouden handel voor VSM lijkt mij.
*** (wordt vervolgd) ***