Freethinker.nl

Heb mijn woning weer verrijkt met een nieuwe kunstenaar. Het spreekt vanzelf dat hij weer van een totaal ander slag moest zijn dan de vorigen. Hij woont in dezelfde stad als ik en heet Petri Merta. Hij is heel on-fins. Bijna twee meter lang, een uiterlijk dat je doet afvragen of hij perzische voorouders heeft en praat en gedraagt zich als een nederlander. Ooit in de 80-er jaren als kunsthistorisch student stond hij op het punt kunstenaar te worden, maar hield hij zich ook bezig met filmtechniek. Zijn inzending werd onverwacht uitgezonden op TV, en vanaf dat moment werd hij TV-producer voor natuurfilms en documentaires. Na 25 jaar nam hij het tekenen en schilderen weer op, en komt hij met een zeer originele kunst voor de dag. Zijn schilderijen zijn allemaal gemaakt met grote impulsiviteit. Als je bovenstaand schilderij van dichtbij bekijkt, - zoals de schilder dat tijdens het schilderen noodzakelijkerwijze moet doen -, zie je niet eens wat het uitbeeldt.
Hij is vast de eerste in de geschiedenis die de visuitstalling heeft uitgebeeld in een schilderij, maar zo niet, dan toch in ieder geval de eerste die er deze primaire kleuren voor gebruikte. (Klik op de plaatjes voor vergroting)

Het schilderij wordt aangevuld met een tweede waarop aandoenlijke meervallen uitgebeeld zijn.
Ze doen me denken aan de vele jaren dat ik een enorm groot aquarium had met cichliden en meervallen. Altijd wanneer je kwam kijken dan kwamen ze allemaal naar de voorruit, altijd hongerig wachtend op eten. De keus van mijn vrouw viel onmiddellijk op dit schilderij, aangezien zij haarzelf er in zag. De kunstenaar zei met een glimlach dat ik er over tien jaar net zo uitzie als die magere ernaast.
De onderste vis vraagt zich af of jij misschien een glaasje gedronken hebt. Als je er iets langer naar kijkt ga het nog geloven ook.

Mooi zeer expressief weergegeven met een bijzonder gebruik van kleuren. Het imponeert als je er naar kijkt, het onderwerp pakt je gelijk vast en ogenschijnlijk veranderen de details als je vanuit verschillende richtingen kijkt. In het onderste schilderij hebben de vissen een menselijke uitdrukking het lijkt of ze door je heen kijken en je kan er verschillende emoties in proeven. Dit zijn schilderijen waar je heel lang naar kijken en langzaam komen ze tot leven.

PietV. schreef:Het gaat om het Eurovisie songfestival, waar Finland een soort Josti band naar toe stuurt.

Het worden geen Finse gedachten en gelukkig geen Finse zang in Wenen.

Fenomeen schreef: Het worden geen Finse gedachten en gelukkig geen Finse zang in Wenen.

Ik heb niet gekeken maar keek vanmorgen vroeg naar de koppen in de krant en na de watersnoodramp hebben we er weer een stukje geschiedenis bij. Trijntje is niet door, de jurk, de belichting, chagrijnig kijken en nog meer zaken hebben Nederland in rouw gedompeld. En daarna ben ik verder gegaan met randzaken in deze wereld.

Trijntje niet door, dat verwacht je niet, he?

Om bij Finland te blijven, ben een Finse film aan't kijken; Tuntematon sotilas (The Unknown Soldier).
De remake uit 1985.
Heb al één woordje verstaan; amen.

Fenomeen schreef:Om bij Finland te blijven, ben een Finse film aan't kijken; Tuntematon sotilas (The Unknown Soldier).
De remake uit 1985.
Heb al één woordje verstaan; amen.

Tuntematon Sotilas, de Onbekende Soldaat, is één van de drie beroemdste Finse romans die ooit geschreven zijn. De roman is verplicht leesvoer voor alle middelbare scholieren in Finland. Geschreven door Väinö Linna in 1953/1954. Het is een monument ter ere van de Finse soldaten in de oorlog tegen de Sovjetunie. Tevens bevat het een hoop oorlogskritiek. Eén van de twee films die ervan gemaakt zijn (uit 1955 en 1985) wordt ieder jaar op onafhankelijksheidsdag (6 december) uitgezonden op TV en is voor veel Finnen een ritueel om te kijken.
De executie in hoofdstuk 9 is gebaseerd op een waar gebeurd voorval. Vijftig Finse soldaten waren op 20 december 1941 niet bereid om op wacht te gaan staan vanwege bittere kou en oververmoeidheid. Twee bleven uiteindelijk bij hun besluit en werden geëxecuteerd.
Een maand geleden verscheen een nieuwe vertaling in het Engels van dit boek. Het boek is heel moeilijk om te vertalen. De soldaten spreken allemaal in hun plaatselijk dialect.
Het boek is zo populair (geweest) dat er veel uit geciteerd wordt: http://fi.wikiquote.org/wiki/Tuntematon_sotilas" onclick="window.open(this.href);return false; . Een groot aantal zinnen uit de boeken van Linna zijn zelfs Finse gezegden geworden.

"Asialliset hommat hoidetaan, muuten ollaan kun Ellun kanat"
"Wat zakelijk is wordt afgehandeld, voor de rest leven we als de kippen (op het erf) van Katrien."

"Niinkuin hyvin tiedetään, on Jumala kaikkivaltias, kaikkitietävä ja kaukaa viisas. Niinpä hän oli aikoinaan antanut metsäpalon polttaa kymmeniä hehtaareja valtion metsää eräällä hietakankaalla lähellä Joensuun kaupunkia. Tapansa mukaisesti koettivat ihmiset kaikkensa ponnistaen keskeyttää hänen työnsä, mutta järkähtämättä hän poltti metsää niin laajalta alueelta kuin katsoi tuleviin tarkoituksiinsa sopivaksi. Muuan eversti huomasi ensimmäisenä miten pitkälle oli ulottunut kaikkivaltiaan katse. Hän oli erään armeijakunnan esikuntapäällikkö, ja joukkoja sijoitellessaan hän huomasi paloaukean erittäin sopivaksi majoituspaikaksi."

"Zoals men weet is God almachtig, alwetend en ver vooruitziend. Hij heeft destijds dan ook in de buurt van Joensuu tientallen hectares bos, eigendom van de overheid, door een bosbrand laten afbranden. Zoals ze gewend zijn deden mensen weliswaar hun best om zijn werk te onderbreken, maar onverstoord brandde hij net zoveel bos af als hij voor zijn toekomstige plannen nodig achtte. Een kolonel merkte als eerste op hoe verziend de blik van de almachtige was. Hij had de leiding van de legerstaf van een divisie, en toen hij voor zijn soldaten een kamp zocht kwam die afgebrande plek in het bos goed uit."

Rereformed schreef: één van de drie beroemdste Finse romans die ooit geschreven zijn.

De andere twee zijn Sinuhe van Mika Waltari (1945) en De zeven broeders (1870) van Aleksis Kivi. Aleksis Kivi is de meest vereerde schrijver.

Velen zijn dezelfde mening als ik toegedaan dat het boek Sinuhe van Mika Waltari op onvergelijkelijke hoogte staat.

Van de moderne schrijvers is Sofi Oksanen (Puhdistus, Zuivering) de beroemdste.

Het is bijzonder gevaarlijk een hobby te maken van kunst te verzamelen in je huis. Er komt nooit een eind aan, schilderijen van formaat en kwaliteit zijn kostbaar en de muren van je woning lopen het gevaar overvol te raken, waardoor het geen tempel van schoonheid en inspiratie meer is, maar een overvolle rommelige opslagplaats wordt.
Ik heb het volgende schilderij waar ik op viel (PLACE TO REST / LEPOPAIKKA, 2014, oilcolour and acrylic on canvas, 130 x 110 cm) dus maar de behandeling gegeven er enkel heel lang op te staren en het te laten hangen waar het te bezichtigen was. De addictie het te willen kopen voelde ondraaglijk, maar ik weerstond de verleiding moedig. Heb tenslotte ooit ook het roken opgegeven. En zelfs mijn vaderland! Een mens kan overal aan verslaafd raken. Grappig eigenlijk. Iemand schreef net op het forum dat het lezen van ene Jack Vance, waar ik nog nooit van gehoord heb, "eigenlijk wel een beetje een obsessie is".

Het schilderij maakte deel uit van een serie genaamd Ontmoetingen. Ik vind het altijd interessant te overdenken waarom het éne schilderij meer aanspreekt dan de andere. Sommige schilders spreken me zo aan dat er een ware lust ontbrandt een schilderij altijd dichtbij me te willen hebben.
Het gaat hier overigens om een Finse schilderes waar ik nooit van gehoord had. Ze stevent al op de vijftig af. In haar jonge jaren heeft ze alle kunstacademies doorlopen en diploma's behaald, maar enkel haar kunst van de laatste vijf jaar rekent ze mee, alsof ze daarvoor niets gecreëerd heeft, of alsof ze alles wat ze daarvoor gecreëerd had heeft weggegooid, of eenvoudig niet meetelt. That's the right spirit! Zo moet je het doen in het leven.
Ik vind het altijd grappig dat een kunstenaar op zijn homepage verslag moet doen, of verantwoording moet geven van zijn/haar drijfveren en filosofie. Iemands kunst IS dat nu net exact, en beeldende kunst heeft juist tot doel woorden te overstijgen en heeft dus geen woorden nodig. En iemand die het niet zonder woorden van uitleg begrijpt zal ook niets aan de woordelijke uitleg hebben.
Maar goed, je moet een homepage nu eenmaal ook vullen met woorden. Zoals ik het toch ook leuk vind mijn gedachten erover te laten gaan. Verslaafd zijn aan woorden is nu eenmaal menselijk. Hoelang ik ook in Finland woon, ik zal het waarschijnlijk nooit afleren. Hoewel mijn vrouw er altijd verbaasd over staat dat ik in een ander mens verander, - ze bedoelt dat ik vreselijk spraakzaam word -, wanneer ik in Nederland ben. Alsof ik dan een ander mens ben. Ik ben er altijd trots op dat ik me dus zo heb weten aan te passen aan de Finse cultuur dat ik hier in Finland me als een Fin gedraag. Behalve dat ik me nog nooit heb bedronken. Dat schijn ik niet te kunnen leren.

Een landschap zul je overigens nooit op de muur van mijn huis aantreffen. Saaie kunst is geen kunst.
Symbolisme vind ik altijd inspirerend, ook, of wellicht juist vooral, wanneer ik helemaal niet snap wat er symbool voor wat staat, maar het me mateloos intrigeert, zoals het volgende schilderij:

Ik ben altijd dol op honden geweest. Mijn eerste hond kreeg ik toen ik 12 was, na er vier jaar lang om gebedeld te hebben bij mijn ouders. De aanleiding was uiteindelijk een oude dame in Leeuwarden die haar rasloze oudere hond gratis weggaf aan een familie die het een tehuis wilde schenken. Zelf had ik liever een poedel van acht weken gekregen, maar ja, ouders denken het altijd beter te weten. Ik herinner me dat ik altijd mijn engelse en franse woordjes leerde tijdens het uitlaten van de hond. Tegenwoordig loop ik met oordopjes naar Christopher Hitchens te luisteren terwijl mijn hond het snuffelwerk verricht waar nooit een eind aan komt.
Toen ik eenmaal volwassen was viel mijn keus op een Schotse collie. Ik heb ook nog ervaring opgedaan met een Afgaanse windhond. Mijn broer had vroeger een Groenendaal en mijn dochter een Coton. Allemaal leuk en aardig, maar ik ben in 2005 op een ander hondenras gevallen.
De oplettende freethinkers zullen weten dat mijn tegenwoordige hond een tricolor Shetland Sheepdog is, inmiddels beroemd vanwege dat hij op de kaft van twee boeken te zien is. Hij heet Asterix en wordt tien jaar in de herfst. Asterix steekt wat intelligentie en lief en blij gezelschap betreft ver uit boven alle andere honden die ik heb gehad. Ik ben vreselijk aan hem gehecht.
Zijn liefste bezigheid was altijd voetballen en het schaapspel spelen met schoolkinderen, maar tegenwoordig is het uit het raam kijken. Ik woon naast een meer en park en er lopen iedere dag tientallen of misschien wel meer dan honderd honden voorbij.

Ik heb het in mijn leven nog niet zo gek gemaakt als nu: ik haal er een tweede hond bij in huis. Zoiets lukt natuurlijk alleen als je vrouw ook al zo hondengek is. Ze kwam een keer een blue merle puppy tegen en vanaf die tijd heeft ze het er van tijd tot tijd over gehad. Gisteren gingen we er daadwerkelijk naar op zoek en vonden we er één die net 20 km verderop geboren was. Scheelt een hele reis naar Oulu of Rovaniemi, waar volgens de wet van Murphy altijd de hond die je nu net wil hebben gevonden wordt.
Zodra je zoiets in je handen krijgt ben je weerloos. Wanneer je dan ook nog opmerkt dat de hond blauwe ogen heeft smelt je helemaal weg. De hond is nog maar vier weken en we moeten er tot Juhannus op wachten voordat hij Asterix gezelschap komt houden.
Overigens is de hond in Finland populairder dan de kat.

Hier een lijstje van de populairste hondenrassen in Finland (aantal registraties in 2014). Leer je ook meteen wat Fins erbij:

1. labradorinnoutaja 1883 (staat ook in Nederland op de eerste plaats)
2. jämtlanninpystykorva 1455
3. saksanpaimenkoira 1420
4. suomenajokoira 1409
5. kultainennoutaja 1237
6. suomenlapinkoira 1161
7. shetlanninlammaskoira 1072
8. harmaa norjanhirvikoira 890
9. kääpiösnautseri 883
10. chihuahua, lyhytkarvainen 776

een, drie en tien herken je zo. De schotse collie, valt ook nog wel te raden. Maar De Jack Russel is uiteraard niet te verzinnen. Ik heb ze met google afbeeldingen opgezocht. dan zag ik tenminste waar het over ging. Ik had trouwens de husky op één verwacht. Eigenlijk zijn Labradors niet zulke geschikte honden om te houden. Ze zijn wel reuze lieve lobbesen, maar worden niet zo oud, en dat leidt dan weer tot veel verdriet.

Die collie haal ik er niet uit. (Shetland?)
4 en 6 hebben iets met Fin(s) in de naam en uit 9 haal ik Schnauzer.

Als mijn Scandinavische motortocht er een keer van komt heb ik een paar dagen Finland gepland. Alleen dat Fins ....

2. pysty = omhoogstaand
korva = oor

pystykorva = spitshond

jämtlanninpystykorva = jämthund = zweedse elandhond

3. saksan = duitse
paimen = herder
koira = hond

saksanpaimenkoira = duitse herdershond

4. suomen = finse
ajo = drijf- (=jacht-)
koira = hond

suomenajokoira = finse brak

5. kultainen = gouden
noutaja = ophaler

kultainennoutaja = golden retriever

6. suomenlapinkoira

finse lappenhond (=uit Lapland afkomstig), één van de drie hondenrassen die rendieren drijven.
Nauw verwant aan de zweedse lappenhond.

7. shetlanninlammaskoira
lammas = schaap
Geen Schotse collie, maar Shetland schapenhond (shelty). Wel gekweekt door de Schotse collie te kruisen met kleinere rassen. De schapen op de eilanden van Shetland schijnen een stuk kleiner te zijn.

8. harmaa = grijs
norjan = noors
hirvi = eland
koira = hond

grijze noorse elandhond

9. kääpiö = dwerg

kääpiösnautseri = dwergschnauzer

De husky staat op de 17e plaats in Finland. Toch nog wel vrij hoog.
De poedel wordt geregistreerd in vier verschillende grootten. Wanneer je ze bij elkaar optelt komen ze ook bij de populairste tien. Zo zijn er ook vele andere rassen die lager geklasseerd zijn vanwege dat ze officieel gesplitst worden.

Als je het zo uitlegt klinkt het best wel logisch.

Dat beloof ik schreef:Als je het zo uitlegt klinkt het best wel logisch.

Oh, nadat je de zomercursus Fins hebt doorgenomen kom je helemaal beslagen ten ijs in Finland: viewtopic.php?t=5481