Freethinker.nl

heeck schreef:Ikben,
Je grote lap tekst is incompleet, want die hoort te eindigen met:

De hersenen lijken
Herinneringen op te vangen vanuit een andere bron, net als de radio. Omdat die bron niet in de stoffelijke wereld gelokaliseerd kan worden, wordt het reële bestaan ervan door de wetenschap niet erkend, met uitzondering van de kwantumfysica, die dit ‘niet’ het virtueel domein noemen.


Wie zomaar kwantumfysica naar voren schuift (Martin Vrijland?) om een onstoffelijke wereld te onderbouwen, die is mij te ruig aan het speculeren.
Dus even teruggezocht naar Robert Keith Wallace, die kennelijk stevig aan de Transcedente Meditatie verbonden was. Een beweging die meende dat hun meditatie de wijde omgeving zou beinvloeden.

Je link naar de kwantum-fysica-vedanta met die goeroe vraag- en antwoordspelletjes met:
Dit herinnert ons eraan dat de stoffelijke wereld niet meer is dan een product van mijn bewustheid, net als de hemel.
als conclusie kan mij niet bekoren.
En dat is erg vriendelijk gesteld.

Roeland

Hoeft gelukkig ook niet.

Ik ben schreef:.......... De transcendentale toestand, één van de vier bewustzijnstoestanden (Waaktoestand, Slaaptoestand, Droomtoestand, Transcendentale toestand (Meditatie)), die zich kort na het begin van de meditatie voordoet en gekenmerkt wordt door een toename van de alfa-golven activiteiten in de centrale – en frontale hersenkwabben. Dit is de uitkomst van het onderzoek welks is verricht in de jaren zestig van de twintigste eeuw door de Amerikaanse fysioloog Robert Keith Wallace. Men kwam toen voor het eerst met natuurwetenschappelijke methoden de veranderingen in geest en lichaam op het spoor die tijdens meditatie fasen optreden.

Uit slaap- en droomonderzoeken weten we dat zich in deze beide bewustzijnstoestanden belangrijke ontstressingsprocessen voltrekken en spanningen van de dag verwerkt kunnen worden. Met name in een bepaalde fase van diepe slaap, die per nacht vier of vijf keer twintig minuten lang optreedt, worden onze hersenen zeer actief. De oogappels bewegen plotseling snel heen en weer, alsof ze een imaginaire pingpongbal volgen. De slaaponderzoekers noemen die de REM-fase, Rapid Eye Movement.

Zo schijnen ook meditatieve toestanden te werken. Ze zijn geschikt om diepgewortelde stress-symptomen op te lossen en dragen ertoe bij lichaam en geest te ontspannen en te herstellen. Tijdens de transcendentale toestand gebeurt er echter aanzienlijk meer dan in de droomfase. De regelmatige alfagolven duiden erop dat ons bewustzijn tijdens de meditatie klaarwakker is. Tegelijkertijd zijn we op de meditatieve weg in ons persoonlijk centrum beschermd tegen omgevingsprikkels. Terwijl in wakende toestand op elke stoornis meteen een blokkade van de alfagolven volgt, blijven we tijdens de meditatie ontspannen en kalm. Omgevingsprikkels beïnvloeden de elektrische hersenactiviteiten nauwelijks of helemaal niet tijdens meditatie. Het constante alfaritme breidt zich al enkele minuten na het begin van de meditatie uit over de middenhersenen en de voorhoofdskwab en heeft daar harmoniërende werking, isomorfisme. In de harmonie van de alfagolven (gewoonlijk 8-9 Hertz) gebeurt iets wat sommige wetenschappers met verbazing vervuld: de trillingen betrekken de gewoonlijk minder actieve rechterhersenhelft erbij. Op eens worden de processen in beide hersenhelften gesynchroniseerd. ..........

Dit betekent:

slapen is goed tegen stress
mediteren is net zoiets als slapen alleen heel bijzonder want eigenlijk ben je klaarwakker

Ik ben schreef:wezens van de menselijke soort

Bedoel je hier mensen mee? of is het begrip breder?

Ikben,

Mijn opmerking was kennelijk te vriendelijk. Ik had duidelijk moeten vragen of jíj het met die door jou in eerste instantie weggelaten opmerking eens bent en hoe je onderbouwing er uitziet.

Bij deze dus.

Roeland

heeck schreef:
Je link naar de kwantum-fysica-vedanta met die goeroe vraag- en antwoordspelletjes met:
Dit herinnert ons eraan dat de stoffelijke wereld niet meer is dan een product van mijn bewustheid, net als de hemel.
als conclusie kan mij niet bekoren.
En dat is erg vriendelijk gesteld.

Roeland

Was niet incompleet voor mij, maar ik nam het voor mij belangrijkste om te delen.
Ik heb helemaal niets met transcendente meditatie, ook helemaal niets met de gedachte van het zijn van een "wereldverbeteraar" en ook al niet met het idee dat de stoffelijke wereld ontstaan is uit ons brein.
Wel dat alles wat er voor mij is in deze (stoffelijke) wereld er alleen voor mij is zoals ik het ontwaar, daar anderen die stoffelijke wereld weer heel anders ontwaren.
Ook dat "de grote kracht van het universum" mij heeft doen laten ontstaan en deel van/aan mij is. Een beetje dus van "het al in allen".
Door die manier van denken ben ik ook anders tegen de rest van de wereld en het universum aan gaan kijken.
Het hier en nu is datgene wat telt, al mijn herinneringen goed of slecht zijn voor mij leugentjes van mijn ego/denken die mijn zijn van nu willen beïnvloeden. Niets uit het verleden kan ik meer in een totaal perspectief naar boven halen. Destijds kon ik (evenmin als nu), echt objectief naar de dingen om mij heen kijken. Alles wat ik zie, zie ik op mijn eigen wijze met en vanuit mijn eigen associaties, eigen herinneringen en ervaringen (wat eigenlijk de condities zijn waaruit mijn ego bestaat) en gevormd door de actuele situatie met o.a. z'n eigen lichtval en eigen samenstel van actoren en "vaste omstandigheden".

Ik zal dus wel mijn directe omgeving kunnen verbeteren door in al mijn reacties naar anderen eerst mijn eigen gevoel en oordeel moeten beoordelen en relativeren voordat ik reageer, dat kan al veel ruzies voorkomen. Na langere tijd wordt dat, samen met het tijd voor de "stilte" nemen, een levenshouding die mijn persoon/ego brengt in een situatie dat juist dat ego niet meer zo belangrijk en op de voorgrond hoeft te treden.

Ditzelfde resultaat zeggen anderen kun je ook bereiken met veel "therapie" binnen gestalt of andere psychotherapeutische settingen. Voor mij geld dat dus niet. Daar begint alles met van hoe bezie jij/ik mijn omgeving en hoe ga ik daar mee om, voor mij geldt nu hoe ik naar mijzelf, mijn (verscholen) angsten en de "trucjes"van het ego kijk, maar dan niet op basis van het eindelijk eens houden van het eigen ego, maar dat ego te bekijken in perspectief van het eeuwige (al) in allen.

Echt mooi en puntig kan ik het niet benoemen, maar dat komt omdat ik geen academicus ben en nooit echt heb geleerd strak gestructureerd te denken.

Ikben,

Ja, zo zit het wel ongeveer. En niet alleen bij jou.

Reïncarnatie en kwantum-fysica hoef je daar helemaal niet voor aan te roepen.
Laat staan dat je ze met elkaar in verband zou hoeven te brengen.

Roeland

Ik ben schreef: Echt mooi en puntig kan ik het niet benoemen, maar dat komt omdat ik geen academicus ben en nooit echt heb geleerd strak gestructureerd te denken.

Maar wel alleszins lezenswaardig.

Fish schreef:

Ik ben schreef: Echt mooi en puntig kan ik het niet benoemen, maar dat komt omdat ik geen academicus ben en nooit echt heb geleerd strak gestructureerd te denken.

Maar wel alleszins lezenswaardig.

Gelukkig maar

Dank je voor je bijdrage "Ik ben"

Nog even deze wetenschapper aan het woord .......

“Menselijke wezens zijn deel van een geheel, door ons universum genoemd, een deel dat begrensd is door ruimte en tijd. We ervaren onszelf, door onze gedachten en gevoelens, als afgescheiden van de rest – een soort van optische misleiding van het bewustzijn. Deze misleiding is een gevangenis voor ons, beperkt ons tot onze persoonlijke verlangens en tot het tonen van liefde en aandacht voor enkele personen die het dichtst bij ons staan. Het is onze taak om onszelf te bevrijden uit deze gevangenis door onze cirkels van mededogen te verruimen, door alle levende wezens te omarmen, alsmede het geheel van de natuur in al zijn schoonheid.”

A. Einstein

Ik ben schreef:Nog even deze wetenschapper aan het woord .......

“Menselijke wezens zijn deel van een geheel, door ons universum genoemd, een deel dat begrensd is door ruimte en tijd. We ervaren onszelf, door onze gedachten en gevoelens, als afgescheiden van de rest – een soort van optische misleiding van het bewustzijn. Deze misleiding is een gevangenis voor ons, beperkt ons tot onze persoonlijke verlangens en tot het tonen van liefde en aandacht voor enkele personen die het dichtst bij ons staan. Het is onze taak om onszelf te bevrijden uit deze gevangenis door onze cirkels van mededogen te verruimen, door alle levende wezens te omarmen, alsmede het geheel van de natuur in al zijn schoonheid.”

A. Einstein

klinkt mooi, maar wat zich niet in die "gevangenis" bevond had er nog veel minder van begrepen!
Maar OK alle beeldspraak gaat mank.