Ik vind de discussie ook wel weer goed geweest. Ik zal nog ff reactie geven op een aantal reacties.
Ik lees er toch iets anders in namelijk: op je 13de voelde je je dus seksueel aangetrokken door kinderen VEEL JONGER dan jij. Dat betekend dus dat jij als dertienjarige seksueel aangetrokken voelde door kinderen van 6 of 7 jaar.
Zoiets was het toen 6/7 tot ongeveer 12 jaar. Die twaalf is van mijn 13 tot mijn 22 veranderd naar 14, maar de ondergrens is toen gelijk gebleven. Na mijn 22 ben ik nogal bezig geweest over het onderwerp en mezelf, waardoor boven- en ondergrens zijn gaan bewegen. In anderhalf jaar is mijn ondergrens gedaald naar 2/3 en mijn bovengrens gestegen naar 16/17. In de afgelopen anderhalf jaar zijn zowel ondergrens als bovengrens gestegen. Paar weken terug was de ondergrens naar 10 gegaan en de bovengrens naar +/-21. Echter de laatste paar weken is het niet echt duidelijk. Het lijkt alsof de ondergrens behoorlijk is gestegen en de bovengrens ook. Ik denk dat ik pas na een paar maanden kan schatten wat het nu is, want waar ligt de grens tussen iemand mooi vinden en seksueel aantrekkelijk. Dat zijn twee dingen die ergens in elkaar kunnen overvloeien.
Dan kan je dus niet zeker van zijn wanneer er in een sexuele relatie met iemand die er fysiek niet aan toe is dat er schade zal optreden. Uiteinedelijk is het een kwestie van kans voordat het een keer verkeerd gaat. Wil jij afwachten en blijven handelen totdat er een keer een langdurig trauma optreedt? Lijkt me een geval van Russisch roulette spelen met een minderjarige, lijkt me vreselijk om op je geweten te moeten hebben.
Homoseks kan ook schadelijk zijn net als elke vorm van seks. Alleen deze vorm van seks heeft weinig extra maatschappelijke waarde. Ik komen namelijk geen kinderen uit voort. Het hele leven is een spel Russisch roulette, je bent met iets bezig wat dusdanige risico's opleverd dat dit lichamelijke danwel psychische schade opleverd. Toch doen we dit allemaal en laten kinderen dit ook doen of dacht je echt dat de speeltuin 100% veilig was. Als we het dan hebben over psychische schade, tv kijken of met leeftijdsgenootjes op school zijn en ernaartoe blijven sturen ook al wordt hij/zij gepest. Echter naast risico's zijn er aan al deze dingen ook meerwaardes. Zelfs pedoseksuele contacten kunnen een meerwaarde hebben, maar hebben ook zo hun risico's. Ik hoop alleen dat men door een hype niet het overzicht verliest in onderzoeken. Toevallig vandaag en gisteren een artikel gelezen die een beeld schetsen die anders is als deze wordt gedaan in onderzoeken en media.
1. De relatie tussen de leeftijd waarop voor het eerst seks is en crimineel gedrag.
http://www.jongensforum.net/cgi/deref.c ... 01271.html
2. Dat jongeren eigenlijk helemaal niet op zo'n jonge leeftijd seks hebben als eerder in andere onderzoeken is beweerd.
http://frontpage.fok.nl/nieuws/84255
We hadden het over de fysieke gevolgen van de minderjarige in deze, niet over de fysieke of psychische gevolgen van de pedofiel. Bij het onderwerp blijven ajb. Dat men door het persen in een andere sexuele geaardheid allerlei aandoeningen krijgt, dat zal best maar dat is het issue niet, net zo min dat de psychiater de werkgever inlicht. Allemaal verschrikkelijke zaken maar opnieuw is dat niet de issue van deze discussie. Bovendien trek je mijns insziens jezelf dan weer in de slachtofferrol terwijl het werkelijke slachtoffer het (nog) niet volwassene kind is. Die heeft nog een heel (mogelijk getraumatiseerd) leven voor zich.
Ik denk inderdaad dat er meerdere slachtoffers zijn. Naast de misbruikte kinderen, ook het gezin er omheen, maar de dader ook op sommige moment. Neem het voorbeeld die ik eerder ergens heb gegeven over de psychopaat. Het is vervelend hetgeen wat hij gedaan heeft, maar als hij/zij daar geen bewustzijn over heeft, dan is het zo'n iemand straffen hetzelfde als het straffen van een blinde omdat hij niet goed voor zich heeft gekeken. Natuurlijk moet je kinderen beschermen, maar daarnaast moet je ook rekening houden met de andere partijen. Sterker nog, ik denk dat er zelfs een daling in het misbruikcijfer zal komen op het moment dat er hier ook rekening mee wordt gehouden.
Daarbij, ja ik voel me inderdaad ook slachtoffer. Ik heb voor de rest niks gedaan, laat kinderen met rust en heb hiervoor niet gekozen. Ik ben eigenlijk het slachtoffer van mezelf niet mogen uiten in de vorm van het vertellen hoe ik echt in elkaar zit. Het boeit me niet of iemand me daarna ineens niet mag en dat het aantal vrienden sterk daalt. Het wordt voor mij onmogelijk gemaakt met honderde doodbedreigingen en wensingen. De kans dat spullen van mij gesloopt worden of dat men mij fisiek te lijf gaat. Daarnaast nog eens dat ik met een uiting nauwelijks aan een baan kom. Als al deze dingen niet speelde dan was ik allang uit de kast geweest, ondanks dat men me dan niet had gemogen.
Moeten we als samenleving dan blijven wachten tot het spelletje Russisch roulette is afgelopen?
Niet wachten, maar eerst denken en dan doen. Soms door maar gewoon eerst te doen uit je eerste inpulse van dit is fout, kan je soms meer schade creëren die je met wat meer denken had voorkomen of in elk geval minder had laten zijn.
Zie het als een man die in de gracht aan het verdrinken is. Je kan niks doen en dan verdrinkt hij, je kan ook reageren door erin te springen om vervolgens er niet meer uit te kunnen komen of je gaat eerst denken wat het slimst is. Hieruit komt dat je iemand snel 112 laat bellen, een ander de sleeplijn uit zijn auto halen, zodat jij vervolgens de lijn kan toereiken. Zo zijn de hulpdiensten er eerder. Is de man gered en heb je je eigen leven niet geriskeerd.
Leg me maar uit welke verwachting je hierbij hebt.
Ik denk dat het percentage dat schade heeft ondervonden daalt. Nu zijn veel van de kinderen in de statestieken, gedwongen, overgehaald en/of psychische ziek geworden(wat zelfs een andere oorzaak kan zijn of mede dankzij een ander factor). Deze groep mag absoluut niet vergeten worden, maar ik twijfel of deze wel representatief is. Vele verhalen zoals die van Kitty zijn niet bekent en in de statestieken meegenomen. Hoe groot deze stijging is weet ik niet, omdat ik totaal geen idee heb hoe groot deze groep is.
Dergelijke effecten zouden zich moeten uitmiddelen bij grote aantallen lijkt me.
Dat zou kunnen door te kijken naar verschillen en gelijkenissen tussen de onderlinge gevallen. Alleen een uitslag is dan zeer afhankelijk naar het geen wat je zoekt.
Toon maar aan dat ze elkaar tegenspreken.
Ik heb nog geen echt goede voorbeelden gevonden, maar in twee artikelen hierboven valt al te zien dat er onderzoeken zijn met betrekking tot jeugdige seks die juist precies het andere bewijzen. Hoe betrouwbaar kan je dan de onderzoeken nog noemen als ze soms zo verschillen, maar ik zal kijken of ik een beter voorbeeld kan vinden.
@Marinus, dankje, dat is precies wat ik al een tijdje probeer te zeggen.
@lanier
1) Ken je via fora mensen die beweren pedoseksueel te zijn?
Nee, ik probeer eigenlijk te mijden om dit soort verhalen te horen en probeer deze mensen dan ook te ontwijken.
2) Ken je persoonlijk pedoseksuelen?
Ik ken er wel een paar die in het verleden seks hebben gehad met kinderen, maar niet zo heel erg persoonlijk. In bijna alle gevallen was het niet tegen de wet. Zo was tussen ik dacht 1987-2002 het klachtdelict voor 12-16, wat inhield dat dat niet per definitie strafbaar was. Of het was in een tijd dat er eigenlijk helemaal niet op veroordeeld werd, de jaren 50,60,70. Van een andere groep heb ik sterk het vermoedde dat ze het zijn, dan wel worden. Echter weet ik het niet zeker, omdat ik me liever niet te veel in het wespennest van hun waag. Er was 1 keer dat ik goed ingetrapt ben. Een groepje had een Belgische hulpverlener leren kennen die werkte in Tsjechie. Uiteindelijk was de conclussie dat hij ons gebruikte als zogenaamde nederlandse organisatie en hij gebruikte de Tjechische gezinnen als seksslachtoffers, terwijl dit niet zo was. Zo wist hij iedereen tegen elkaar uit te spelen, zodat hij dichter bij de kinderen kon zijn om zijn slag te slaan. Hij was dan wel het typische schoolvoorbeeld van een psychopatische jager op jacht naar zijn prooi. Uiteindelijk hadden we hem door en uit de groep geknikkerd. Ik heb nog geprobeerd hem te laten pakken door het complete verhaal door te geven aan de Belgische politie waar hij toen weer was met zijn gegevens en foto's. Ik denk alleen dat ze er niks mee hebben gedaan. Ze hadden hem vreemd genoeg wel weer opgepakt waardoor hij een nog gedeeltelijke openstaande straf kon uitzitten voor 5 maanden. Hoe dat precies zat weet ik niet. Dat soort verhalen maken het wel eens zuur, zeker als je hem eerder door had gehad. Dat had zeker wat kinderen kunnen behoeden.
3) Ken je pedoseksuelen die beweren seks te hebben gehad met een minderjarige?
Yep, nouja de ene is nu weer uit de bak en van de ander heb ik 2 jaar geleden aangifte van gedaan, maar tot op de dag van vandaag geen succes mee gehad.
4) Ken je pedoseksuelen die beweren binnenkort seks te zullen hebben met een minderjarige?
Nee, men is daar niet geheel open over, zeker niet als je laat blijken er niet van gedient te zijn. Er zullen er vast een paar gezegt hebben dit nog te zullen doen, maar ik heb daar niks van meegekregen.
als kinderseksualiteit geen taboe meer is en/of meer maatschappelijk geaccepteerd zou zijn, en seks -zonder dwang- tussen volwassenen en kinderen, dan hou jij het voor mogelijk dat de schade minimaal is (of geen) bij kinderen onder de 12jaar?
Ja, maar dan moet er ook nog een stuk taboe van de gewone seks af, want ook daar rust nog steeds een behoorlijke taboe onder. Sterker nog ik denk dat zelfs bij overhalen, dwang, verkrachting schade ook zullen minderen. Een ander voordeel aan meer openheid over dit onderwerp is dat kinderen er dus ook opener over kunnen zijn. Hierdoor kunnen anderen sneller signaleren als er iets verkeerds gebeurt. Alleen dit is slechts een theorie, want ik zie amper in dat de taboe over de gewone seks niet eens minder wordt.