Gerard R. schreef: ↑11 jul 2025 16:50
Maakt niet uit, tarieven van meneeer

zijn vaak al hoger. Het is een janboel.
Landen ondervinden er echt zware gevolgen van. Het misdadige Rusland bijvoorbeeld heeft te maken met forse beperkingen op zijn energie-export, toegang tot internationale banken en technologische import. Dit heeft geleid tot een daling van de valuta, een grote terugloop van buitenlandse investeringen en problemen in de industrie. Ook het criminele Iran wordt keihard geraakt door sancties die vooral gericht zijn op de olie-export en het bankwezen, wat de economie ernstig remt en leidt tot hoge inflatie en werkloosheid. Het dictatoriale Noord-Korea is vrijwel totaal geïsoleerd door VN-sancties en andere beperkingen, met tekorten aan voedsel en brandstof als gevolg. Syrië kampt met enorme problemen door handelsbeperkingen en gebrek aan investeringen. Venezuela ziet zijn economie zelfs instorten door sancties gecombineerd met een politieke crisis, wat zich uit in hyperinflatie en armoede. En ook Myanmar ondervindt sterke beperkingen door sancties, wat investeringen en handel belemmert.
Ja, dát is juist waar velen tegen te hoop lopen.
Ze mogen gerust blijven lopen. Als gezegd: irrelevant.
Én (niet onmogelijk) wat het land een keer op het bordje terug kan verwachten.
Laten we eerlijk zijn: juist landen en personen die Israel openlijk aanvallen of proberen te ondermijnen via juridische of diplomatieke wegen, krijgen daar de rekening voor gepresenteerd. Neem het Internationaal Strafhof. Door de strenge sancties die dit jaar werden opgelegd aan deze instelling vanwege het politieke en selectieve gedrag tegen Israel, kregen de functionarissen visumverboden, tegoeden van het ICC werden bevroren en de financiële slagkracht van het hof is flink aangetast.
Ook Francesca Albanese, de VN-rapporteur die al jaren bekendstaat om haar eenzijdige aanvallen op Israel, is inmiddels persoonlijk aangepakt. Sinds juli 2025 ligt ze onder Amerikaanse sancties: inreisverbod, blokkade van persoonlijke tegoeden en een formele status als ongewenste diplomatieke acteur. Haar invloed en bereik zijn hierdoor ernstig beperkt. Kritiek op Israel heeft aantoonbaar consequenties.
Zuid-Afrika is een ander goed voorbeeld. Na het indienen van hun absurde genocidezaak tegen Israel bij het Internationaal Gerechtshof heeft dat land zijn economische stabiliteit verloren nadat de VS zware tarieven heeft opgelegd op Zuid-Afrikaanse exportproducten vanwege de beschuldigingen van genocide op blanke boeren, geuit door Trump (en daarvoor ook door de Zuid Afrikaan Elon Musk). Deze ernstige aantijgingen hebben geleid tot keiharde maatregelen en de meest effectieve is het volledig stilleggen van de zo noodzakelijke economische steun. Buitenlandse investeerders trekken zich terug en de munt staat onder druk. Het land betaalt nu letterlijk de prijs voor het ondermijnen van Israel op het wereldtoneel.
Veel bekende pro-Palestijnse activisten worden het land uitgezet of met deportatie geconfronteerd, zoals Rumeysa Ozturk (Turkse PhD-studente), Ranjani Srinivasan (Indiase PhD-studente), Alireza Doroudi (Iranese PhD-student), Badar Khan Suri (Indiaas onderzoeker), en Momodou Taal (Gambiaanse PhD-student), en veel meer.
Wie dus denkt dat men Israel nog langer straffeloos kan demoniseren of aanvallen via internationale instituties, komt van een koude kermis thuis. De wereld is verandert.