Freethinker.nl

Maverick,

Hoe bedoel je hier "zinvol" :
1) "Zinvol" in functie van jezelf ?
2) "Zinvol" in functie van anderen ?
3) "Zinvol" in functie van een "hoger" doel ?
4) "Zinvol" in absolute zin, buiten elke ervaring ?

Bij antwoord 3) verwacht ik een concrete definitie van dat "hoger doel", en bij antwoord 4) een goede uitleg over de manier waarop iets "zinvol" kan zijn zonder ooit door iets of iemend als "zinvol" ervaren te worden !

Digit

Maverick schreef:Ik hoef geen "ja" te horen op de vraag. Echter er zijn mensen die wel "Ja" als antwoord geven en ik ben benieuwd waarom.

Omdat ze het een vervelend vinden om te denken dat het leven geen zin heeft?

Bedoel je te zeggen dat jij zelf het leven in algemene zin zinloos vind?

Ja, in algemene zin in het/mijn leven zinloos. Relatieve gezien heeft het natuurlijk wel zin, het is maar net waar je het aan afmeet. Als je het vraagt aan mijn familie en vrienden, dan zullen ze van mening zijn dat mijn leven zin heeft, maar dat is dan omdat zij het prettig vinden om met mij om te gaan. Ze hebben dus belang bij mijn bestaan.

Je kunt het ook omdraaien. Heeft het zin gehad dat wij hier op dit forum zijn geboren? Sterker: zou het in algemene zin niet beter zijn geweest als er de afgelopen 50 jaar wat minder mensen het levenslicht hadden gezien (dit met het oog op overbevolking en de problemen die dit met zich meebrengt)?

En nog abstracter: Is het erg dat al die zaadcellen die wij mannen verspillen tijdens een zaadlozing niet samensmelten met een eicel, en dus ook niet kunnen uitgroeien tot baby en uiteindelijk tot volwassen mens?

Gr. Loc.

Maverick schreef: Dat tweede is juist de vraag in dit topic. Het gaat niet om iets als zinvol ervaren, het gaat erom of het leven zin heeft.

Ik wil je even wijzen op een "denkfoutje" (circelredenatie??): De enige manier om iets zinvols te definiëren is door eerst vast te stellen wat zinvol is en dat hangt af van de context. Je bent dus terug bij af; want zinvol is context afhankelijk, dus afhankelijk van bepaalde situaties met randvoorwaarden. Aangezien een van de randvoorwaarden door jou gesteld een zelfreflecterend wezen is, is het onmogelijk om van de randvoorwaarde 'ervaring' af te komen. Stel je dat het niet gaat om wat als zinvol ervaren wordt maar of het leven zin heeft, dan 'de enige manier om ... enige manier om ...' ...

Digit schreef:Maverick,

Hoe bedoel je hier "zinvol" :
1) "Zinvol" in functie van jezelf ?
2) "Zinvol" in functie van anderen ?
3) "Zinvol" in functie van een "hoger" doel ?
4) "Zinvol" in absolute zin, buiten elke ervaring ?

Bij antwoord 3) verwacht ik een concrete definitie van dat "hoger doel", en bij antwoord 4) een goede uitleg over de manier waarop iets "zinvol" kan zijn zonder ooit door iets of iemend als "zinvol" ervaren te worden !

Digit

Zinvol in het algemeen, zoals niet geheel zinloos in het algemeen. Is de verzameling van alle levens die niet zinloos zijn leeg, of niet? Zo kan je het ook lezen.

Als iemand zegt dat het leven een functie is van een hoger doel, is dat toegestaan ook zonder goede uitleg, want niet onlogisch. Dat staat los van jouw verwachting. Zonder goede uitleg echter gaan we met zijn allen weinig leren in dit debat, dus ik kan je redenatie volgen.

1 heb ik gemarkeerd als niet toegestaan. Ik ga niet filosoferen over het nut van het leven van Maradona voor Maradona.
2 vind ik meer sociologisch dan filosofisch
3 is toegestaan, waarbij definieren van dat hogere doel op prijs gesteld word
4 staat voor mij centraal

Maverick schreef:

Digit schreef:3) "Zinvol" in functie van een "hoger" doel ?
4) "Zinvol" in absolute zin, buiten elke ervaring ?

Bij antwoord 3) verwacht ik een concrete definitie van dat "hoger doel", en bij antwoord 4) een goede uitleg over de manier waarop iets "zinvol" kan zijn zonder ooit door iets of iemend als "zinvol" ervaren te worden !

Digit

3 is toegestaan, waarbij definieren van dat hogere doel op prijs gesteld word
4 staat voor mij centraal

3) is betekenisloos als je niet à priori dat hoger doel kunt definiëren. Dat "hoger doel" definiëren of schrappen dus. Je kan je niet beroepen op een onbekend "hoger doel" omdat je niet kan weten dat dat wel degelijk "hoger" staat !
4) "staat voor jou centraal" : iets wat voor jou "centraal" staat moet je ook kunnen definiëren ! Wat is "zin" (zinvolheid) in absolute zin (dus niet-ervaren) dan, en waarom staat het voor jou centraal ?

Digit

En met ons denken geven wij dus zin aan het leven. Zonder leven dus geen zin. Leven en zin zijn voorwaardelijk met elkaar verbonden, ook omdat alle leven uiteindelijk naar intelligent leven leidt, denk evolutietheorie. Jongens, waarom maken jullie het zo ingewikkeld? Voor mij lijkt de vraag redelijk simpel. Maar mijn reactie is zeker fout... Maar... Zeg het maar als ik moet zwijgen hoor. Dan houd ik het bij lezen in dit onderwerp.

*Edit: ja ja, ik smul ook wel van jullie uiteenzettingen. Dat moet ik wel toegeven

Bibelebons,

Jouw reactie is zo juist als ze maar kan zijn !

Morosofie is de kunst om iets eenvoudigs in dusdanige nevelen te hullen dat het spiritueel of diepzinning lijkt ! En ik ken al iemand die zijn doctoraat "summa cum laude" in de morosofie verdient !

Groetjes,

Digit

Iedere zin die mensen zelf aan hun leven geven is de zin van het leven, iets anders kan het eenvoudig niet zijn. Dus zin aan het leven wordt eraan toegekend, zonder die toekenning is het leven dus zinloos.

Misschien kan Maverick iets anders aantonen. Maar dan moeten er volgens mij wél goede argumenten bij komen in plaats van morosofisch gelul !

Groetjes,

Digit

Kitty schreef:Iedere zin die mensen zelf aan hun leven geven is de zin van het leven, iets anders kan het eenvoudig niet zijn. Dus zin aan het leven wordt eraan toegekend, zonder die toekenning is het leven dus zinloos.

Is dat zo?
Klinkt dat niet heel erg naar zelfbedrog?
Evenals andere (levens)filosofieën, die dienen om de mens (de) zin in het leven te geven?

Hoe bedoel je dat precies? Dus als ik zelf mijn leven zinvol vind, bedrieg ik mijzelf? Volgens mij is je eigen zingeving aan je leven de enige manier om het leven zinvol (voor jou) te laten zijn.

Mariakat schreef:

Kitty schreef:Iedere zin die mensen zelf aan hun leven geven is de zin van het leven, iets anders kan het eenvoudig niet zijn. Dus zin aan het leven wordt eraan toegekend, zonder die toekenning is het leven dus zinloos.

Is dat zo?
Klinkt dat niet heel erg naar zelfbedrog?
Evenals andere (levens)filosofieën, die dienen om de mens (de) zin in het leven te geven?

Daar kan je op twee manieren tegen aan kijken :

1) Als daar in stapt, en die inspireren je tot het "goede" (wat dat ook mag zijn !), dan doe je het "goede", en geef je op die manier zelf zin aan je leven.
2) Als je er niet instapt, dan presenteren die een "illusie", en "illusies" brengen geen "zin" aan !

Het "goede" moet je breed en relatief zien : Als je er vast van overtuigd bent dat je god wil dat je een vliegtuig in de "Twin Towers" boort, dan ben je voor jezelf héél "zinvol" bezig op het moment dat je aan 600 km/h. op dat gebouw af stevent ! Het is altijd dát wat je er voor jezelf op dát ogenblik van maakt ! Dat is zinvol !

Groetjes,

Digit

Digit schreef: 2) Als je er niet instapt, dan presenteren die een "illusie", en "illusies" brengen geen "zin" aan !

Hier houd ik het dan maar op voor mezelf.

En nu ik toch hier ben, zal ik maar proberen er iets zinnigs van te maken.
Zo lang ik de energie en capaciteiten daartoe heb, zal ik wel goed zitten, als ik niet te veel ga malen in mijn kop over de "zin van het leven".

Kitty schreef:

Iedere zin die mensen zelf aan hun leven geven is de zin van het leven, iets anders kan het eenvoudig niet zijn. Dus zin aan het leven wordt eraan toegekend, zonder die toekenning is het leven dus zinloos.

Bovendien is het een heel egoïstische gedachte omdat je in ogen van anderen altijd op een bepaalde manier zinloos bezig bent.

Mariakat schreef:

Kitty schreef:Iedere zin die mensen zelf aan hun leven geven is de zin van het leven, iets anders kan het eenvoudig niet zijn. Dus zin aan het leven wordt eraan toegekend, zonder die toekenning is het leven dus zinloos.

Is dat zo?
Klinkt dat niet heel erg naar zelfbedrog?
Evenals andere (levens)filosofieën, die dienen om de mens (de) zin in het leven te geven?

In zekere zin is het inderdaad zelfbedrog. Wat de praktijk betreft is de vraagstelling: "Heeft het leven zin" een onzinnig vraag. Mensen kunnen wel proberen om dat een filosofisch antwoord te geven maar dat belet niet dat om het even wat voor antwoord je denkt te hebben, op het moment je een groot verlies ervaart, zoals het overlijden van je kind, het leven op dat moment helemaal geen zin meer voor je heeft. Zelfs diepgelovige mensen die altijd beweren dat hun geloof voor de zingeving van hun leven zorgt, ervaren op dat moment een enorme zinloosheid.

Ik ben het dan ook niet met Kitty eens, hoewel het gewoon om een IMO ongelukkige woordkeuze zou kunnen gaan i.p.v. een meningsverschil ten gronde. Mensen kennen geen zin/betekenis toe, als wel dat ze zin/betekenis ervaren.