datgene idealiseert wat anders is, en wat ver weg is
1.-
a)Idealen zijn voorstellingen van gewenste dingen zoals ze zouden moeten zijn en die men niet werkelijk kent (of ze nu ver weg of dichtbij zijn doet niets ter zake )of waarvan je zelfs niet weet of ze bestaan ....
b) Wat jj bedoelt zijn projecties van wensen en van "werkelijkheden "die ons zijn "verteld " en/of schuilen als motiverende gegevens en programma's in onze evolutionaire mentale en gedrags-uitrusting ....
c) en die we nog niet hebben gevonden of gerealiseerd , maar gemakshalve( omdat we ze niet willen opgegeven ) in verre streken of andere tijden ( of zelfs in het onzichtbare en het hiernamaals aanwezig ) veronderstellen als zijnde daar(misschien) aanwezig
in de liefde wordt ook steeds die fout gemaakt
In de liefde en de oorlog zijn geen regels ...
Je vind of verliest , of je wint of je verliest ....punt
de fout is --> dat je het opgeeft
.De rest is broodje aap ....
liefde houdt toch op z'n minst in de wil om elkaar te leren kennen
Liefde of haat is het gevolg van elkaar ( op zin minst initieel visueel of oppervlakkig )kennen ... niet omgekeerd ...
Verliefd zijn op de liefde is een onnuttig ideaal : een gegeven ; typisch voor diegenen die -geen echte tastbare liefde kennen of ooit kunnen kennen ....
Liefde ruikt , smaakt ,is tastbaar en is gericht op bestaande dingen van vlees en bloed ....
Het kan ook overgaan .... (wat velen dan weer NIET willen accepteren in hun "ideaal beeld "of "verwachtingspatroon " ervan )
de voorkeur geeft aan het zich vastklemmen aan geidealiseerde verwachtingspatronen
zie 1c)
waar liefde je boven jezelf uit doet stijgen zijn dit soort verwachtingspatronen en geidealiseerde beelden niets dan escapisme
zich vastklemmen betekent zijn streefdoelen / idealen niet zomaar opgegeven omdat je de" echte " liefde nog niet hebt gevonden ...
Het betekent NIET de
voowaarde om door middel van de reeds aanwezige " ware " liefde" die strevingen te overstijgen , om de doodeenvoudige reden dat je die strevingen vanzelf verliest als je de "ware "liefde bereikt en/of kent , ondervind .... of je kan verlangen( en streven ) naar datgene wat je, je ervan herinnerd te herhalen ...
Je vind gewoon de liefde omdat je het niet opgeeft ernaar te zoeken ...
Wanneer je echter
bllijft zoeken naar een soort "onmogelijke soort geidealiseerde nooit eindigende "liefde "( van horen zeggen of waarop JIJ meent zomaar recht te hebben of omdat het je is beloofd ) zijn het misschien wel escapismen ( maar volgens mij vooral egoismen die leiden tot frustraties ) ...
Wat is dat toch met al die religieuze monotheisten en hun verkrampte en gefrustreerde kijk op de " liefde " ?
Ga verdomme eens bij een sexuoloog als je het niet meer weet en stop aub eens eventjes met het leven te degraderen en /of in te vullen met verachtings-patronen
Probeer eens te leven ipv van al die puberale , futiele en onzinnge "idealen "te blijven aanhangen .....
GET REAL , BEFORE IT IS TOO LATE ....