Freethinker.nl

Het gaat om hoe het nu, of beter de afgelopen 30 of 40 jaar, in middleclass (semi-)intellectuele niet al te godsdienstige kringen. Dat is begonnen bij de anti-autoritaire opvoeding waarin het kind voortdurend in zijn eigen willetje wordt bevestigd en dat zie je nog steeds veel, juist bij mensen die zich manifesteren op de sociale media (blogs, fora). Umberto Eco zegt het goed als hij stelt dat je niet kunt denken zonder een reservoir aan kennis. En dat doe je niet op als je daar niet met discipline toe gebracht wordt. Uiteraard heb ik (1950) mijn liberale opvoeding en redelijk goede scholen en uni mee en ben ik net als iedereen gevormd.
@Maria opvoeding gaat uit van "hoe het hoort" volgens de opvoeders, ook als dat (anti-autoritaire) permanente bevestiging van de impulsen van het kind is.

Hieraan toe te voegen dat ik enigszins verbaasd ben dat het lijkt alsof de intellectuele verschraling van de afgelopen 40 jaar (sinds de mammoetwet) aan jullie voorbij is gegaan. Ik onderhoud de nodige contacten en ken nauwelijks mensen onder de 50 met een fatsoenlijke intellectuele bagage. Baudet is een aardig voorbeeld van een onkritisch denkende omgevallen boekenkast.

mag ik je stuk samenvatten als
"vroeger was alles beter"

Nee

Victor Onrust schreef: ↑09 apr 2019 09:31 Het is bijzonder teleurstellend als er wederom slecht gelezen wordt. Ik heb het over de hoax (dat woord had ik niet voor niets onderstreept), de hysterie (het inzetten van schoolkinderen bijvoorbeeld). Ik zie veel problemen met het milieu, waaronder het klimaat, dat schrijf ik ook in dat stuk. Afijn de waarschijnlijk voor jou niet geloofwaardige Marcel Crock beschrijft het goed: Klimaatketter Marcel Crok: ‘Het ís geen vijf voor twaalf’. Dus ja: "we hebben een probleem" maar nee: "de wetenschap is het eens". Om nog maar te zwijgen over de methodes waarmee "men" dit wil "oplossen".

Sorry maar als je de term "hoax" gebruikt dan plaats je jezelf buiten het debat. Het is inderdaad geen vijf voor twaalf, het is 11 (jaar) voor 2030, en we hebben geen tijd voor dat soort distracties. We moeten maatregelen nemen of accepteren dat grote delen van de aarde onleefbaar worden. Dat de schoolkinderen zelf voor actie kiezen, omdat zij het zijn die de ernstigste
gevolgen zullen ondervinden zal er bij jou wel niet in gaan.

Kritiek op de plannen is redelijk . Er mankeert ongetwijfeld nog van alles aan, maar kritiek op de urgentie is onredelijk.
De urgentie staat buiten kijf, de enige vraag is hoe we de transitie zo snel en zo eerlijk mogelijk volbrengen,

Victor Onrust schreef: ↑09 apr 2019 21:40 Hieraan toe te voegen dat ik enigszins verbaasd ben dat het lijkt alsof de intellectuele verschraling van de afgelopen 40 jaar (sinds de mammoetwet) aan jullie voorbij is gegaan. Ik onderhoud de nodige contacten en ken nauwelijks mensen onder de 50 met een fatsoenlijke intellectuele bagage. Baudet is een aardig voorbeeld van een onkritisch denkende omgevallen boekenkast.

Misschien moet je eens de zoekmachine gebruiken om een beter beeld te krijgen van hoe mensen hier over onderwijs denken.
Dan hoef je iig. niet meer verbaasd te zijn over hoe iets lijkt.

Wat mij betreft:
Intellectuele baggage in de zin van feitenkennis erin gestampt te hebben en meezeulen, wil nog niet zeggen dat een mens daar ook wat mee kan in de logische zin en samenhang in de praktijk van het leven.
En al helemaal wil het niet zeggen, dat je daar ook wijsheid mee opgedaan hebt.
Een goed geheugen voor feitenkennis is duidelijk iets anders dan intelligentie.

Ik heb zelf het idee dat kinderen, door basiskennis aangereikt te krijgen en daarop opdrachten zelf iets uit te zoeken ipv. van rijtjes uit hun hoofd te leren, een betere mogelijkheid tot leren meekrijgen dan wij vroeger kregen.
Daarbij wordt heel veel aandacht besteed aan samenwerken, naar elkaar luisteren en taken verdelen.
Leidersfiguren rollen er vanzelf uit.
Ze hebben nu het hele internet als boekenkast en naslagwerk.
Een andere taal, leren ze daarmee spelenderwijs.
Naast individuele beoordeling is er ook die van de mate van teamwerk, omdat bij een gezamenlijk opdracht het eindresultaat wordt gewaardeerd.

En dat duurt een leven lang, terwijl ik allang de meeste plaatsnamen in Indonesië en Suriname vergeten ben.
Gelukkig heb ik een ingeboren nieuwsgierigheid naar kennis van de meest uiteenlopende zaken meegekregen.
Als ik nu terugkijk heb ik de meeste kennis van nu opgedaan na mijn schooltijd.

Dat het bij de één anders uitwerkt dan bij de ander mag duidelijk zijn.
Daar is natuurlijk niets in veranderd.
Ieder heeft zijn eigen talenten en die hoeven niet op het intellectuele vlak te liggen.