HenkN schreef:Het definitieve besluit, dat maakt niet meer zoveel uit naar alle voorbereiding die daar aan vooraf is gegaan, maar ik denk degene die dood wil. De arts niet, want dat zou op moord lijken.
Wat een raadselachtige reactie.
Ik neem aan dat je mijn vraag niet begrepen hebt, dus ik probeer het even op een andere manier.
We hebben het over euthanasie, niet over moord. Artsen moorden niet.
Euthanasie betekent: een zelfgekozen zachte dood met (vrijwillige) hulp van een arts, binnen de regels van de wet.
Dan terug naar mijn vraag.
Zoals de regeling nu is, beslist in eerste instantie niet de betrokkene zelf, ook niet de arts, maar de wet.
Die wet zegt namelijk dat er sprake moet zijn van “uitzichtloos en ondraaglijk lijden”.
De arts (eigenlijk twee) moet slechts beoordelen of daarvan sprake is.
Binnen deze smalle marge van “uitzichtloos en ondraaglijk lijden” beslist vervolgens de betrokkene zelf, daarbuiten is het de arts door de wetgever verboden om mee te werken en krijgt de betrokkene zijn gewenste zachte dood dus niet. Hij moet dan doorgaan met leven of een inhumane methode kiezen om zijn leven te beëindigen, zonder hulp van een arts.
Als we nu de wet zodanig zouden veranderen dat de betrokkene zelf mag beslissen, dan vervalt het criterium “uitzichtloos en ondraaglijk lijden” en heeft de arts dus niets meer te toetsen. Als ik dood wil, om wat voor reden dan ook, en ik vind een arts die bereid is mij daarbij te helpen, dan krijg ik mijn euthanasie.
Zo zou het mijns inziens moeten worden, maar zo ver is het nog lang niet.
Ben jij tevreden met de huidige wettelijke beperking?
Zo nee, wat zou je eraan willen veranderen?