Freethinker.nl

Peter van Velzen schreef: ↑Vandaar mijn overtuiging dat de BDE pas ná het het herstel van de zuurstoftoevoer naar de hersenen ontstaat.

Als je de vele veridieke waarnemingen ernstig neemt, van mensen die gesprekken opvingen van de dokters en verpleegkundigen. Of wanneer deze mensen achteraf bepaalde zeer specifieke geneeskundige handelingen kunnen beschrijven, die je als leek niet zomaar kan weten, die achteraf accuraat blijken, dan kan je het tijdstip van de BDE vaak bepalen op het moment van totale uitval van hersenfuncties.

Maarten, als een kip onthoofd wordt en nog even kort rondhuppelt, zijn er dan ook bovennatuurlijke krachten aan het werk?

https://nl.wikipedia.org/wiki/Mike,_de_kip_zonder_kop
Hoe zouden de kippen onderling hierover discussiëren op een forum?

MaartenV schreef: ↑29 nov 2020 05:49 Als je de vele veridieke waarnemingen ernstig neemt, van mensen die gesprekken opvingen van de dokters en verpleegkundigen. Of wanneer deze mensen achteraf bepaalde zeer specifieke geneeskundige handelingen kunnen beschrijven, die je als leek niet zomaar kan weten, die achteraf accuraat blijken, dan kan je het tijdstip van de BDE vaak bepalen op het moment van totale uitval van hersenfuncties.

Nee dat kan je dus niet, want het wordt steevast achteraf vastgesteld en ten tijde van de vermeende ervaring bestaan er geen gecontroleerde proefomstandigheden. Het gaat hier steeds om hervertelling en interpretaties.
Geef eens een concreet voorbeeld van zo'n zeer specifieke geneeskundige handeling waarvan je als leek niet kan weten?
Toegift:
Bij het winternummer van de skepter zat als bijlage een fraaie poster met een recept en een detector.
https://skepsis.nl/mainsite/inhoud/uplo ... tor-A4.pdf

MaartenV schreef: ↑29 nov 2020 05:49

Peter van Velzen schreef: ↑Vandaar mijn overtuiging dat de BDE pas ná het het herstel van de zuurstoftoevoer naar de hersenen ontstaat.

Als je de vele veridieke waarnemingen ernstig neemt, van mensen die gesprekken opvingen van de dokters en verpleegkundigen. Of wanneer deze mensen achteraf bepaalde zeer specifieke geneeskundige handelingen kunnen beschrijven, die je als leek niet zomaar kan weten, die achteraf accuraat blijken, dan kan je het tijdstip van de BDE vaak bepalen op het moment van totale uitval van hersenfuncties.

MaartenV,

Bjna gewoontegetrouw zo ondertussen, ga je gewoon voorbij aan eerder commntaar op je bericht en herhaal je praktisch onveranderd wat je al tijden vindt.

Pareer dus eerst:
viewtopic.php?p=583391#p583391


Roeland

MaartenV schreef: ↑29 nov 2020 05:49

Peter van Velzen schreef: ↑Vandaar mijn overtuiging dat de BDE pas ná het het herstel van de zuurstoftoevoer naar de hersenen ontstaat.

Als je de vele veridieke waarnemingen ernstig neemt, van mensen die gesprekken opvingen van de dokters en verpleegkundigen. Of wanneer deze mensen achteraf bepaalde zeer specifieke geneeskundige handelingen kunnen beschrijven, die je als leek niet zomaar kan weten, die achteraf accuraat blijken, dan kan je het tijdstip van de BDE vaak bepalen op het moment van totale uitval van hersenfuncties.

Het is een bekend verschijnsel dat het gehoor nog werkt als men onder narcose is. Dat is interessant,want men weet wel hoe men iemand onder narcose moet brengen maar weet eigenlijk helemaaal niet hoe het werkt. blijkbaar creëert men kunstmatige slaap, maar als je slaapt ben je nog altijd in staat om de wekker te horen. (maar onder narcose wordt je er niet wakker van) Ik heb het echter niet over narcose, maar over zuurstoftekort doordat de bloedtoevoer te kort schiet. Die vindt pas plaats enige tijd nadat de hartslag is gestopt. Op dat moment stoppen de hersenen met werken. Althans dat is de algemene veronderstelling. Ik bedenk nu ineens dat wij ook dát niet helemaal zeker weten. Misschien vindt ze wel plaats maar zeer gebrekkig, en verschilt dit per hersenregio. Tenslotte is er nergens een aan/uit knop. Hoe dan ook, als de bloedtoevoer weer hersteld en het zuurstofgebrek opgeheven is, wordt de hersenwerking weer hersteld, en als de narcose ook is uitgewerkt vindt ze weer "normaal" plaats. Dat wil zeggen inclusief de vorming van blijvend geheugen, Waarvan we eigenlijk ook niet precies weten hoe het werkt. Daarom ook dat BDE's waarschijnlijk vergelijkbaar zijn met dromen(die we ons ook alleen herinneren als we echt wakker worden). Maar uiteraard zijn ze veel indrukwekkender.

Jij mag dan beweren dat er veel zulke ervaringen zijn, maar hóéveel en hoe goed zijn die bestudeerd? Vrij gebrekkig mag ik hopen, want als je bijna dood bent, hebben de artsen en verplegers wel iets belangrijkers te doen dan BDE-onderzoek. Dát kan pas starten als je buiten levensgevaar bent. De patiënt heeft dus vrij veel tijd om zijn herinneringen te vormen, voordat zulk onderzoek begint.

Dit is een antwoord op de vraag van Heeck in een forum over QM en de invloed van ons bewustzijn op het experiment:

In Belgie zitten we eigenlijk hopeloos achter. In Nederland, Duitsland, Engeland, Zwitserland hebben ze aan de universiteit binnen de faculteit psychologie richtingen waar men parapsychologie kan volgen. In België kan je die richting niet volgen.

In het buitenland bestaat dus wel die herkenning van parapsychologie.

In 1969 is door de AAS (American Association for the Advancement of Science) is de 'parapsychologie' effectief als wetenschap erkend. In België lopen we dus vijftig jaar achter als men (vb: SKEPP) zegt dat paranormale fenomenen 'kwakpraat' zou zijn. Terwijl al vijftig jaar parapsychologie erkend is door de AAS.

Het is dus zeer betreurenswaardig dat via de media en ook hier op Freethinker mensen daar foute informatie over krijgen door o.a. de skeptici van Skepp.

Men zegt: men heeft nog niets bewezen. Dat is fout: men heeft wel degelijk iets bewezen. Met een nauwkeurigheid die ver de statistische strengheid van de sociale wetenschappen overschrijdt. Men gebruikt statistische normen die veel strenger zijn dan de gebruikelijke statistische normen in het klassiek wetenschappelijk onderzoek van psychologische fenomenen omdat daar ook de moeilijkheid zich stelt van herhaalbaarheid enzovoort.

Wetenschappers zeggen het ook: men veegt het onder de mat omdat het niet past in het huidige wetenschappelijke paradigma.

Victor Zammit, advocaat, interviewde zo eens de harde scepticus James Randi, die een prijs uitloofde voor zij die konden bewijzen dat het paranormale bestaat. Daaruit bleek dat deze pseudoskepticus geen enkele, maar dan ook geen enkele wetenschappelijke vorming had. Dus de procedure die hij vereist heeft geen enkele wetenschappelijke waarde. Hij zal altijd wel winnen. Wat juist een teken van onwetenschappelijkheid is.
Op de vraag of hij ooit literatuur had gelezen over BDE's en andere paranormale verschijnselen, zei hij dat het niet hoefde te lezen want hij 'wist' dat het niet waar is. Dat is het kenmerk van pseudoskepticisme. Ze hoeven niks te lezen, ze weten alles al. Terwijl een echte wetenschapper onderzoek doet, zoals aan de faculteiten psychologie, richtingen parapsychologie effectief wordt gedaan. Een skepticus die twijfelt. Een pseudoskepticus die gelooft in zijn eigen waarheid.

(bron: interview met Raymond Saerens, voorzitter van Limen vzw)

Zie het hele interview:

Volgens de ons kortelings helaas ontvallen Amazing Randi waren wetenschappers lang niet achterdochtig genoeg en lieten psychologen zich gewoon bedotten. (net als hun proefpersonen zelf trouwens, die totaal niet begrepen waarom hun "krachten" niet werkten bij dubbelblind experimenten) Ik hecht dan ook niet de minste waarde aan paraspsychologie. Als de tak in België niet bestaat, dan ligt België vóór niet achter!

MaartenV schreef:Dit is een antwoord op de vraag van Heeck in een forum over QM en de invloed van ons bewustzijn op het experiment:
. .

Waarna met veel woorden geen enkele reactie wordt gegeven op mijn eerdere berichten.
Dik verpakt niet reageren is zonde van de extra moeite.

Roeland

Volgens de relativiteitstheorie zijn de waarnemingen van ons universum en van de objecten daarin vanuit elk referentieframe evenwaardig ‘waar’. Er is geen standaardmeting van het universum mogelijk.

Het heelal volgens een foton is dus even ‘waar’ dan het heelal volgens u en ik. De metingen van het heelal voor een hypothetische waarnemer in de buurt van een zwart gat, zijn evenwaardig aan de metingen van datzelfde heelal voor een waarnemer op Aarde. Allen hebben gelijk als het over afstanden en leeftijd van het universum gaat. Toch blijkt dat hypothetische waarnemers vanuit die posities zouden verschillen van mening over de afstanden en leeftijd (verstreken tijd) van dat universum. Stel dat we sensoren of camera’s op een foton konden plaatsen, zou deze foton een tijdloos heelal waarnemen dat twee-dimensionaal is. En de foton, als waarnemer, zou gelijk hebben over de aard van het heelal. Ook de waarnemer rond het zwart gat die het universum met al zijn hemellichamen waarneemt, zou gelijk hebben wanneer hij het universum beschrijft en waarneemt vanuit zijn idee over de leeftijd van dat universum (de door zijn klok gemeten verstreken tijd sinds de zogenaamde Big bang), het verstrijken van de tijd en de afstanden die hij opmeet.

Wat kunnen we hieruit logisch concluderen mbt ons fundamenteel idee over onze wereld: dat het heelal geen vaste verstreken tijd heeft sinds een zogenaamde Big Bang en zelfs tijdloos kan zijn gegeven een bepaald referentieframes of onbepaald. En dat ook de afstanden of de ruimte zelf kunnen nihil zijn, gegeven een bepaalde referentiewaarneming van dat universum.

En zoals Einstein zei: er is geen voorkeur referentieframe.

Dus vergeet een universum met een bepaalde hoeveelheid verstreken tijd sinds de zogenaamde Big Bang en een bepaalde hoeveelheid uitgedijde ruimte. Beiden zullen door verschillende waarnemers anders worden vastgesteld.

Er zijn slechts drie absolute constanten in het universum:

De waarnemer (zogenaamd referentieframe), c en de ruimtetijd. Al de rest is relatief.

Een waarneming is altijd waar. Maar de vraag is of het een compleet beeld op kan leveren. Dat niet alle waarnemingen een compleet beeld opleveren, wil nog niet zeggen dat er geen waarnemingen kunnen zijn die een compleet beeld opleveren.

Bonjour schreef: ↑24 dec 2020 08:34 Een waarneming is altijd waar. Maar de vraag is of het een compleet beeld op kan leveren. Dat niet alle waarnemingen een compleet beeld opleveren, wil nog niet zeggen dat er geen waarnemingen kunnen zijn die een compleet beeld opleveren.

Volgens mij bestaat er een ultiem referentieframe dat wel een compleet beeld oplevert: het referentieframe van een foton in vacuum (of gelijk welk ander object dat aan lichtsnelheid gaat).

(dus niet het comoving frame, relatief tot de CBR)

Waarom? Omdat de lichtsnelheid voor alle referentieframes dezelfde is. Dus, referentieframe onafhankelijk blijkt dit object steeds dezelfde waarde te vertonen voor snelheid. Het is dus een universele absolute waarde. Voor alle referentieframes gelijk.

Volgens mij kan je dus, als je van licht in vacuüm kan achterhalen hoe het heelal volgens dat absolute object er uitziet, een absolute waarde op het universum kleven: 'onbepaald'. Een foton zegt dat het heelal 'onbepaald' is in ruimte en tijd. Net zoals de electron die in superpositie verkeert.

Onbepaald, totdat het wordt waargenomen door een waarnemer vanuit een referentieframe.

Stel dat je dus licht gebruikt als het absolute referentieframe voor tijd, ruimte, snelheid enz. kan je zeggen dat alles stilstaat t.o.v. de lichtsnelheid. Niets beweegt in het absolute universum. In absolute termen is er ook geen ruimtelijkheid. Er zijn geen afstanden. En het is onbepaald op vlak van tijd.
Totdat een waarnemer (een referentieframe) geboren wordt. Dan heeft men een referentie voor tijd en ruimte.

Maar is het een mededeling of wil je iets kwijt? Vragen?

Het is één en al vragende mededeling of mededelende vraag, Dikkemick.

MaartenV schreef: ↑24 dec 2020 08:06 <knip...knip>
Dus vergeet een universum met een bepaalde hoeveelheid verstreken tijd sinds de zogenaamde Big Bang en een bepaalde hoeveelheid uitgedijde ruimte. Beiden zullen door verschillende waarnemers anders worden vastgesteld.
<knip...knip>

Volgens mij zijn er gebieden die niet door beide waarnemers kunnen worden waargenomen, ofwel de ene waarnemer neemt het gebied wel waar en de andere niet (en andersom) of beiden nemen het niet waar. Dus je hebt gelijk wat dat betreft. Maar het betekend ook dat er geen enkele waarnemer is die het totaal overziet. Alle waarnemers hebben vanuit hun referentiekader gelijk maar er is geen absoluut gelijk en zeker geen ultiem referentiekader.