Dat was een heel mooi spel, om te zien, om te voelen en als laatste ook om te spelen.
Het is een bordspel en een denkspel.
Het is zelfs leuker dan schaken.
De bedoeling van het spel is dat je om de beurt een steentje op het honingraatachtige bord legt en met je eigen kleur een onafgebroken keten maakt in één van de 3 winnende combinaties.
Helaas, de lol was er toen snel af, vanwege gebrek aan goede tegenstanders.
Ik heb het een paar keer gespeeld, soms won toevallig mijn enige tegenstander, soms won ik.
En dit spel belandde tenslotte ergens achter in de kast.
Een maandje geleden kwam dit spel ineens weer in mijn gedachten, ik heb wat op internet gekeken en kreeg ontzettende zin om er weer mee aan de slag te gaan. Ik heb in "de opslag" al mijn verhuisdozen nagekeken. Inwendig vloekend moest ik na enige uren tot de conclusie komen dat ik na de echtscheiding het bordspel vergeten ben in te pakken. En tweedehands is het in tegenstelling tot Mastermind nergens meer te koop. Een frustrerende zaak dus.
Gelukkig heeft dit verhaal een goede afloop.
Toevallig (?) kwam ik mijn dochter in de kringloopwinkel tegen en vertel haar wat ik in die winkel aan het doen ben. Tegen beter weten in zoeken naar dat spel dus.
Waarop zij vertelde dat zij ooit eens een grote doos met puzzels en oude boeken van haar moeder had gekregen en dat zij die doos enige weken geleden van de op te knappen kamer had verplaatst naar de vliering. En volgens haar zat daar ook Havannah tussen.
De volgende dag heb ik het spel, het eigen originele en helemaal complete exemplaar van vroeger, bij haar opgehaald.
