Opschrijven zal wel lukken...
Er is een (voor mij legendarische) aflevering van het realityprogramma Ik Vertrek, waarin een goeiige man een hotel in Oostenrijk was begonnen. Dat was inmiddels al half mislukt, omdat het hotel boven op een berg lag waar niemand kwam. Vooral de dochter van de familie leed eronder vertelde de man: "Natelie zat op die berg gewoon helemaal weg te kwijlen."
Wat een fantastisch woord! Waarom zeggen we niet allemaal kwijlen i.p.v. wegkwijnen"? Wegkwijlen is zo veel beter en beeldender. Alsof je het uit pure depressie niet meer op kunt brengen om te slikken, en al het kwijl maar gewoon naar buiten laat lopen. Boven op een berg.
"En als dan mensen op internet zeggen, van, hun kunnen er helemaal niks van, met dat soort mensen, daar lik ik echt me reet mee af." Alweer: zo mooi en zo beeldend. Inmiddels zeg ik het zelf ook zo, en dat bevalt me prima.
