Tips voor een vrije discissie met gelovigen.

[Uncle Rat]

de 'dialoog' met de mohammedaan zou eigenlijk verboden moeten zijn vanwege de verwerpelijkheid van het onderwerp (steevast de islam).

Daar krijg je radicalisering van.

Bij voorbaat buigen is precies de opstelling die de islam verlangt. De toon laten bepalen door de verwachte reactie van de ander geeft de regie volledig uit handen. Zo wordt de vrijheid van meningsuiting vrijwillig geslachtofferd op het altaar van de islam.

Geert W. versus Mohammed B.

Wilders wordt beveiligd terwijl de islam vrijuit gaat. Bouyeri werd veroordeeld en gevangen gezet waarbij de islam vrijuit ging.
Het is merkwaardig dat de radicalisering van de Bouyeri's in de schoenen van de islamcritici wordt geschoven, terwijl voor de 'radicalisering' van de Wildersen de islam opnieuw de dans ontspringt.

De meeste moslims zijn net mensen, ze willen gewoon "huisje-boompje-beestje".
Het is verstandig om wel met hun in gesprek te blijven.

Waarom zou dat verstandig zijn? Het is eerder een reden te meer om de mohammedanen niet lastig te vallen met een zinloze 'dialoog'.

Alleen als dat beestje op het bord komt te liggen willen ze een schaap i.p.v. een varken.

En schapen is precies wat ze krijgen: schapen die zelfcensuur toepassen uit angst voor de reactie..

[Jagang]

Iemand ter plaatse overtuigen is erg moeilijk, maar je kan tenminste met zekerheid aantonen dat er andersdenkenden bestaan, met evenveel gevoelens allerhande.

Helemaal mee eens.
Vandaar dat ik, hoewel ik kan meegaan in Uncle Rat's exhibitionisme-verhaal, waarschijnlijk toch de degens zal blijven kruisen met moslims die hier opduiken.

Ik ben zelf immers minstens net zo exhibitionistisch als moslims, en zie liever toch niet dat dat verboden wordt.
Noch zit ik graag in quarantaine.

[Blues-Bob]

Als iemand beweert dat wolken kubussen zijn, en jouw boodschap is van niet, dan is de enig mogelijke verpakking dat je je standpunt niet vertolkt of verdedigt. Als je je gesprekspartner niet wil kwetsen door te zeggen dat wolken geen kubussen zijn, mag je er op rekenen dat de wolkkubist erg zeker wordt van zichzelf, en je bovendien een leuk gesprekspartner gaat vinden. je bent de aangever geworden in een duo, je hebt kubieke wolken bespreekbaar gemaakt, en je terughoudendheid doet het exposé altijd maar diepzinniger en dus betrouwbaarder lijken.

Iemand ter plaatse overtuigen is erg moeilijk, maar je kan tenminste met zekerheid aantonen dat er andersdenkenden bestaan, met evenveel gevoelens allerhande.

Hard naar de boodschap, zacht naar de persoon is heel goed mogelijk Siger. Er zijn een aantal methoden beschikbaar. Van liefdevolle confrontatie tot wat minder zwevende titels en minder managers-touch methoden. Maar het lijkt me evident dat de verpakkingen talrijk zijn. Hoewel ik bang ben dat verbale provocaties niet meer weg te denken zijn uit inhoudelijke debatten. Van dat laatste vind ikzelf vooral dat die op de bune van de lolbroeken en de grapjassen thuis horen. Dan kan iedereen de schreeuwlelijken naar wens aan of uit zetten.

Edit: Ik ben overigens een voorstander van ridiculisering van allerhande problematiek. Schreeuwlelijken verwijst naar mensen die dit in een debat doen. Vandaar dat mijn cafe open is voor grappen en grollen van alle kanten. De babbelbox alhier is onmisbaar voor een goede presentatie van de realiteit. Lachen hoort erbij.

Groet,

Bob

[siger]

Hard naar de boodschap, zacht naar de persoon is heel goed mogelijk Siger.

Dat hangt er ook wel van af hoe je boodschap aankomt.

Ik heb regelmatig gesprekken gevoerd met celibataire priesters [persoon], maar ik heb hen nooit rechtuit mijn mening willen zeggen dat celibaat tot sexuele problemen leidt [boodschap], om de persoon te ontzien. Nu denk ik dat die laksheid misschien slachtoffers heeft gemaakt. Een ander voorbeeld is dat ik eens een standpunt innam tegen gelaatsbedekkende sluiers [boodschap] en na veel aarzelen een moslima me voor de voeten wierp dat haar gelaat ernstig vervormd was [de persoon].

Vooral bij full-time moslims is elke aanval op de leer al heel vlug een aanval op de persoon, die zijn of haar persoonlijke identiteit, waarde en bestemming immers volledig uit die islam haalt.

De juiste houding lijkt me niet op de persoon te richten, maar de persoon die zich in de boodschap heeft gehesen niet te ontzien. Eerlijk is eerlijk.

[Blues-Bob]

Hard naar de boodschap, zacht naar de persoon is heel goed mogelijk Siger.

Dat hangt er ook wel van af hoe je boodschap aankomt.

Ik heb regelmatig gesprekken gevoerd met celibataire priesters [persoon], maar ik heb hen nooit rechtuit mijn mening willen zeggen dat celibaat tot sexuele problemen leidt [boodschap], om de persoon te ontzien. Nu denk ik dat die laksheid misschien slachtoffers heeft gemaakt. Een ander voorbeeld is dat ik eens een standpunt innam tegen gelaatsbedekkende sluiers [boodschap] en na veel aarzelen een moslima me voor de voeten wierp dat haar gelaat ernstig vervormd was [de persoon].

Vooral bij full-time moslims is elke aanval op de leer al heel vlug een aanval op de persoon, die zijn of haar persoonlijke identiteit, waarde en bestemming immers volledig uit die islam haalt.

De juiste houding lijkt me niet op de persoon te richten, maar de persoon die zich in de boodschap heeft gehesen niet te ontzien. Eerlijk is eerlijk.

Inderdaad, de vorm mag nooit ten koste gaan van de inhoud. Als de persoon die inhoud niet dulden kan en de discussie beeindig vind ik dat niet verwijtbaar aan de zender van die boodschap. Dat iemand een flinke emotionele verwevenheid heeft met een bepaalde inhoud, waardoor het uitzenden van een boodschap niet mogelijk is, is het jammer maar helaas. Een gelijkwaardige positie in de discussie is dan niet mogelijk, dus een goede discussie is dan niet mogelijk.

Groet,

Bob