Het "onstoffelijke" zit niet in de eigenschappen van de materie. Het zit in bepaalde patronen van de materie. Neem een verzameling keien.
een discutie tussen wat wel of niet stoffelijk is klinkt een beetje ... ja hangt er vanaf van hoe je het wenst te definieren.
Maar de boodschap van hierboven vind ik toch wel moeilijk om te volgen, heb de indruk dat je refereerd naar emergente systemen/eigenschappen voor je "onstoffelijke" te definieren. Maar zowat iedere vorm van wetenschappen ook de fysica, beschrijven enkel emergente systemen, het zijn enkel de TEO's dat hooguit de ambitities hebben dit niet te doen. Onze wetenschappen zijn enkel mogelijke omdat onze “wereld” tot op zekere hoogte benaderbaar is via wiskundige algortimes. Dat wil zeggen dat op bepaalde niveau je met veel minder informatie dan wat je nodig zou hebben in een meer fundamenteler niveau om het gedrag van systemen te verklaren.
De emergente systemen zijn schaal afhankelijk, bij verschillende energien , afstanden of tijdschalen belichten we andere delen van de werkelijkheid. Deze theorien zijn enkel geldig binnen hun (vooropgestelde) restricties. Fotonen zijn vibraties van een systeem – en niet te beschouwen als fundamenteel, maar ze zijn “echt” genoeg voor in praktijk te gebruiken in minder fudamentele theorieen;
Wat Maarten foute vervallen theorien noemt , zijn eigenlijk vaak theorien die vervangen worden door een meer fundamentele theorie en waarbij de oude theorie beschouwd worden als “emergent” vanuit de meer fundamentele theorie.
Tot op die hoogte ben ik het wel eens met Hoffmann , maar van zodra hij begint met "bewust-zijn" - zie ik het niet zo meer - waar zijn meerwaarde ligt tov van andere TEO's. Tussen alle mogelijke wiskundige modellen en regels volgen wij ons ‘referentie frame’ welke onze manier is waarop we het universum begrijpen. Dus we hebben een manier van het universum te beschrijven dat afhankelijk is van zowel onze zintuigen als de manier waarop natuurkunde is ontwikkeld