Hopper schreef: ↑11 jan 2020 17:16
Maria schreef: ↑11 jan 2020 16:08
Hopper schreef: ↑11 jan 2020 15:37
Ik kan dat uitstekend verklaren. Als baby, als kleuter, als puber, als volwassene was en ben ik in staat om waar te nemen.
Dat is een blijvende essentie in mijzelf. Daarom kan bewustzijn ook niets anders zijn dan de
mogelijkheid om waar te nemen.
Dat is de essentie van wat bewustzijn inhoudt bij een gezonde mens, zolang zijn brein leeft.
Wat zegt dat over de kwalitatieve mogelijkheden en inhoudelijkheid van jouw bewustzijn, die tenslotte jouw "ik" vormt?
Als we het er over eens zijn dat bewustzijn de mogelijkheid is tot waarnemen, dan kunnen we ook vast stellen dat bewustzijn geen kwalitatieve mogelijkheden heeft*. Bewustzijn heeft wél inhoudelijkheid en dat is tevens het punt. Bewustzijnsinhoud (dat wat we waarnemen) en bewustzijn (waarnemen) vormen een schijnbare deling tussen waarnemer en dát wat waargenomen wordt.
- Je hebt bewustzijn als de mogelijkheid om je iets bewust te zijn.
Dat wil niet zeggen, dat er in het menselijke brein geen voorselectie plaats vindt van wat wel of niet tot bewustzijn komt.
Die is er nl. heel zeker wel. Heel veel wordt binnen het onbewuste gehouden voor een tijdje of voor altijd.
- Afhankelijk van dit mechanisme kun je je bewust zijn van iets specifieks, wat dan de inhoudelijkheid betekent.
Je kunt je van veel of weinig bewust zijn. Helder of minder duidelijk.
Dit alles weer sterk onder invloed van je lichamelijke conditie en veranderingen daarin.
De waarnemer is feitelijk alleen de ontvanger van specifieke prikkels, die pas tot bewustzijn komen in je brein.
Het brein bepaalt wat wel of niet tot bewustzijn komt, dus wat een mens "waarneemt".
Jij noemt dat als geheel de waarnemer?
Dat kan dus tot misverstanden leiden, want er spelen al verschillende zaken, die al een oorzaak kunnen zijn van misinterpretaties en dus subjectiviteit van wat bij jou tot bewustzijn komt.
* Hiermee bedoel ik dat het waarnemen van bijvoorbeeld een auto geen kwalitatieve mogelijkheid heeft.
Het is ons denken wat bepaalt of het een mooie of lelijke auto is.
Waarnemen is geen mening.
Over een bewust waardeoordeel of mening, heb ik het niet gehad.
Dat is weer iets anders.
Dat komt omdat de waarneming onmiddelijk wordt waargenomen. M.a.w. er is 'iets' wat waarneemt; dat is 'ik'. De schijnbare tegenstelling maakt ik-vorming mogelijk.
Filosoferen kun je aan de hand van je eigen kennis en ideeën daarover.
Anderen overtuigen van jouw mening is iets anders.
Daarvoor zul je onderlegd moeten zijn in de materie waar je het over hebt en dat aanvoeren in je argumentatie.
We weten niet hoe precies bewustzijn en de ervaringen gekoppeld zijn aan hersenprocessen. Dat er een correlatie is, dat is zeker. Dat er een oorzakelijk verband is, dat is niet bewezen.