Afrikaans ritueel: het 'strijken' van hun borsten met een hete steen

[Maria]

Misschien is dit idd. wat onrespectvol uitgedrukt naar de meisjes toe.
Maar in veel van de ontwikkelingslanden wordt er een bruidsschat betaald voor jongedochters.
Een jonge maagd is er geld waard.
Is ze dat niet meer of heeft ze anderszins al een geschiedenis van een interseksuele relatie, dan wordt ze veel "minder waard".
Voor zowel de familie, als voor de jonge vrouw is het van essentiële component voor een "net huwelijk" en als volwaardig geaccepteerd worden binnen een gemeenschap.

Het is niet alleen maar onrespectvol naar de meisjes, maar ook naar diens moeder.
Het is alsof je denkt dat het een actie uit eigenbelang is terwijl het voor mij dat het een actie uit liefde voor is.

Respectvol geschreven.
Maar voor ons beide is er wsl. een verschillende connotatie, mede omdat de één de nadruk legt op het waarom van deze regelingen en de ander de indruk heeft en beschrijft van hoe het in de praktijk toe kan gaan.

Ik denk ook, omdat we kennis nemen van de verschillende gewoonten hier omtrent uit verschillende verhalen vanuit verschillende achtergronden en er niet echt in thuis zijn.

Wikipedia over bruidsschat.
Aan de jonge bruid meegegeven door haar familie:

Die in Europa onder de rijken, wat later steeds minder werd, maar waarin tot voor kort nog gewoonte was, dat een bruid haar "uitzet" meebracht.

Vroeger bestond de bruidsschat meestal uit een combinatie van een uitzet en geld. De hoogte van de bruidsschat wordt bepaald door onderhandelingen tussen de twee families. Een beter opgeleide man zou een hogere bruidsschat kunnen eisen: de familie van de bruid moet soms veel geld lenen om hun dochter te kunnen uithuwelijken.

Het verschil in bruidsschat en bruidsprijs kende ik niet, maar hier geldt het andersom.
In de praktijk heb ik dit ook altijd als bruidsschat horen noemen.
Door bruidegom te betalen aan familie van de bruid of voor de bruid.

Buiten Europa
Nicolaas van Myra geeft de bruidsschat aan de drie arme meisjes, ca. 1437
In landen als India en Pakistan is het geven van een bruidsschat verboden, maar het gebruik is moeilijk uit te roeien.
Als de bruidegom geld of goederen betaalt aan de (familie van de) bruid, heet dit een bruidsprijs.

Mali

De zoon van Jenny (productieverantwoordelijke bij Mali) trouwt in augustus. Gisteren zijn we de ‘bruidsschat’ gaan dragen.
Eigenlijk is het eerder een ‘bruidsprijs’, want de familie van de bruid wordt ‘vergoed’ als ruil voor de bruid. Over de ‘grootte’ van de bruidsprijs werd maanden geleden al onderhandeld.

Cultuurgebonden en niets van te zeggen, als dit ook gebeurt uit liefde voor elkaar en de gemeenschap.

Echter vaak verworden tot misbruik, wat wsl. de reden is van verbod in een aantal landen.
https://www.terredeshommes.nl/geruild-voor-vee
De bruidschat bestond uit zestien koeien. Dit is nu ook wat ik bedoelde ivm. dit topic.
Ook al is dit artikel vooral geschreven tbv. het protest tegen kindhuwelijken.
Nog steeds de praktijk in veel ontwikkelingslanden.
Oudere mannen hebben immers meestal meer goederen dan jonge mannen uit grote gezinnen.

In de Islam heeft dit gebruik een wezenlijk andere betekenis en doel.
Regels opgesteld in een tijd dat dit blijkbaar ook zo in het westelijke deel van Azië de gewoonte was.
Ook al zal dit bij niet rijken, ook nu in deze tijd weinig om het lijf hebben.

In de islam betaalt de bruidegom een bruidsprijs (mahr) aan de bruid. Dit is tegenwoordig meestal een symbolisch bedrag, bijvoorbeeld één euro. Deze mahr wordt vastgesteld door de bruid. Het is toegestaan dat de vader van de bruidegom zijn zoon financieel bijstaat.

Soera De Vrouwen 4: En geeft de vrouwen gewillig haar huwelijksgift. Als zij echter naar haar eigen behagen u er een gedeelte van kwijtschelden, geniet daarvan met genoegen en heilzaam gevolg. De bruidsschat wordt door de man aan de vrouw gegeven en kan dienen als noodvoorziening in geval van echtscheiding of overlijden van de man.

In de islam is dit nog steeds levend door de Sharia wetgeving.
Hier een goed voorbeeld van een regel, binnen een religieuze wetgeving, die oorspronkelijk diende als bescherming van de vrouw in een tijd toen de bruidsschat nog overal naar willekeur werd toegepast.
Bij de rijken met een enorme bruidsschat/prijs en als deze niet afgestaan wordt en als er een niet al te grote geldontwaarding is kan dit enigszins werken, maar in de meeste praktijken, zeker bij minder draagkrachtigen is het een wassen neus.
Bovendien zijn er in de tegenwoordige tijd zoveel andere mogelijkheden om elkaars zekerheden vast te leggen, niet in het minst door de steeds betere en meer gelijke behandelingen van man en vrouw.

Ik ken vanuit een paar Turkse vrouwen en zeker ook van Indische kennissen, dat ze vanuit de familie 24 karaats gouden armbanden meekregen, en dat dit ook tijdens hun huwelijk werd aangevuld door familie en echtgenoot als het geld ervoor was. Veel goud en edelstenen is nog steeds een cultuur verschijnsel wat hier zijn wortels heeft.

Al lijkt er toch enigszins de klad in te komen, als er niet voldoende beschikbaar is om een echtgenote te kunnen strikken.
Bruidsschat wordt onbetaalbaar door geldgebrek en duur goud

Verreweg het meeste goud dat verkocht wordt in de Palestijns gebieden is bestemd voor de bruidsschatten. De bruidegom moet zijn aanstaande bruid een onderhandelbaar bedrag in goud schenken bij het huwelijk, waarover zij en uitsluitend zij het beschikkingsrecht heeft.

Het kapitaal is een vorm van reserve en alimentatie – mocht het paar uit elkaar gaan, dan heeft de vrouw een bedrag om van te leven. Het minimum ligt op 350 gram, 21 karaat goud.

Maar voor vrouwen die gestudeerd hebben, of heel mooi zijn en niet van het platteland komen, kan de prijs van de bruidsschat aanzienlijk hoger komen te liggen. Gevallen van vijf kilo zijn bekend.
„Vroeger betaalden de mannen rond de 3500 dollar voor een gemiddelde bruidsschat. Nu moeten ze vanwege de hoge goudprijs 8500 betalen en dat is voor de meesten niet op te brengen.
Daarom vragen de bruiden en hun families nu minder gewicht in goud. En je ziet dat andere familieleden bij gaan springen.”

Het bepalen van deze bedragen zijn in de tegenwoordige tijd mi. puur vanuit gewoonten om een waarde te hechten aan een vrouw die aantrekkelijk
is voor meerdere mannen en kunnen nooit voldoen aan de kosten, die een scheiding en het opzetten van een nieuw huishouden met zich meebrengt.


Verder je reactie gelezen.
Had ook niet anders verwacht.

[Mcmadtasty]

Misschien is.........

Het is............

Respectvol geschreven...............

meebrengt.


Verder je reactie gelezen.
Had ook niet anders verwacht.

Een heel relaas over bruidschatten en bruidsgeld, maar daar gaat het niet om.....

De rest van mijn reactie zegt m.i. veel meer over het onderwerp zelf.

Er is voor mij geen enkele aanleiding om te denken dat een Afrikaanse vrouw die een kind baart, daar geen liefde voor ervaart.
Er is geen enkele aanleiding voor mij te denken dat de Afrikaanse moeder net als de westerse moeder slechts het beste voor hun eigen kind wil.Vandaaruit bestaat er geen enkele aanleiding voor mij te denken dat binnen welke cultuur dan ook dochters met liefde door hun moeder behandeld worden, waarbij moeders zich vaak offeren in het welzijn voor het welzijn van hun kind.
Er zijn uitzonderingen, maar dan op individueel niveau.
Er kan dus best wel een moeder tussen zitten die vanuit eigenbelang de borsten van haar dochter strijkt, maar ook dit lijkt mij zeer onwaarschijnlijk, omdat het over verminking gaat en niet over een schoonheidsideaal.
De reden wat aangevoerd wordt als motief voor de verminking is ongewenste aandacht seksuele intimidatie en verkrachting.
Op het moment dat een moeder uit eigenbelang zou handelen zou ze niet overgaan tot verminking omdat borsten schijnbaar meer belangstelling opwekken en meer gewild zijn dan geen of platgestreken borsten. op het moment dat gestreken borsten tot een schoonheidsideaal zouden behoren, zou de risico's op ongewenste aandacht, seksuele intimidatie en verkrachting alleen maar toenemen.

Er zijn landen waarin een meisje die verkracht worden de schuld van hun verkrachting krijgen. In bepaalde landen van Afrika is dat bv het geval, zoals ik dat al eerder in een link plaatste.
Er zijn gebieden, w.o. de verenigde staten waar vrouwen verkracht worden omdat ze tot een bepaalde etnische groep behoren.
Hier in Europa verdwijnen jaarlijks duizenden kinderen van vluchtelingen.
een bericht uit de volkskrant oktober 2017:

Duizenden meisjes in Nederland - veel meer dan gedacht - slachtoffer van mensenhandel
Het aantal slachtoffers van mensenhandel in Nederland is vijf keer groter dan tot nu toe bekend was. Jaarlijks gaat het om naar schatting 6.250 mensen. In tweederde van de gevallen gaat het om seksuele uitbuiting. De meeste slachtoffers daarvan zijn Nederlandse vrouwen, en van hen is bijna de helft minderjarig.

Argumenten om aan te tonen dat het geen onzin is dat moeders hun dochters wensen te beschermen.

Geef mij één effectief voorbeeld waarop je kunt garanderen dat een dochter van deze moeders veilig is.
De wet i.i.g. niet want die komt pas achteraf in actie.
Educatie waarin we respect voor elkaar leren te hebben duurt waarschijnlijk nog een paar duizend jaar, Zolang zijn we namelijk ook al bezig. Moet het het respect zijn volgens de islamitische maatstaven, of volgens de Christelijke maatstaven, of gaan we neonazistische maatstaven hanteren?
De mensheid is verdeeld, we kunnen het er zelfs niet overeens worden of we nu gezamelijk homo's moeten accepteren of niet.

Je opmerking

In dit geval lijkt het cultureel bepaald, maar dient zeer grondig bestreden te worden.

slaat voor mij de plank mis.
Wat wil je bestrijden? Dat moeders hun dochters beschermen. Is Het dan beter dat ze verkracht worden?
Het is makkelijk praten wanneer je niet dat mee maakt vanwaaruit die maatregel die die moeders nemen meegemaakt hebben.

Op het moment dat jij de wereld hebt weten veilig te maken, dat een moeder zich geen zorgen meer hoeft te maken over haar dochter, ga dan naar die moeders toe en zeg, " het hoeft niet meer en ze zullen je dankbaar zijn. Op het moment dat je dat niet kunt vraag ik mij af of het te veroordelen is wat die moeders proberen te doen. Hun dochters beschermen!