Mind over matter

[Petra]

Ik heb een waargebeurd verhaal.
En ik vraag me af of er een -al dan niet- wetenschappelijke verklaring voor is.

Nu kan ik al bedenken dat de titel alle bullshitmeters direct op scherp stelt.
De -ik geloof er geen drol van- kan ik me ook voorstellen. Als een ander het mij zou vertellen geloofde ik het misschien ook niet. (Mweh, misschien toch wel )
Het probleem is natuurlijk dat als je het zelf meemaakt dat je dat sowieso niet kunt zeggen.
Want toch, het is waar gebeurd, en al geloof je het niet, bedenk dan of er desnoods hypothetisch een verklaring zou kunnen zijn.

Komt ie:

Ik was tien en lag met zware hoofdpijn in bed.
Mijn broer was thuis, onze ouders waren weg.
Mijn broer zette muziek aan. Hard.
Dat vond ik vervelend en vroeg dus of hij het zachter wilde zetten met als gevolg dat hij er een tandje bovenop deed.
Na veel gezeur, gedrein en gejank werd het ding steeds luider gezet en was inmiddels ondraaglijk geworden.
Ik heb het een paar keer zachter gezet waarna hij het weer opendraaide.
Mijn ouders waren muziekliefhebbers en hadden de beste apparatuur met mega speakers, dus als ik zeg luid bedoel ik luid.
Opeens knapte er iets, ik werd ijzig kalm, ben uit bed gesprongen, liep naar het apparaat, draaide de grote ronde volumeknop terug naar zacht en zei 'zo, vanaf nu is dit op z'n hardst.'
Ik ben weer naar bed gegaan en kon eindelijk slapen.
De daaropvolgende dagen hebben m'n ouders alles geprobeerd maar het ding was met geen mogelijkheid meer harder te krijgen. Ik vond die rust wel fijn.
M'n vader heeft het handboek erbij gepakt, alles opnieuw aangesloten, hij deed wat ie kon. Maar nee.
Na twee weken zag ik ze weer met het ding vechten.
'We gaan hem naar een reparateur brengen' zeiden ze.
'Ok, dan zet ik hem wel weer harder' zei ik. Zonder twijfel. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. En ik draaide aan de volume knop en zette de muziek weer harder.
Het probleem was verholpen. De knop deed het weer.

M'n vader werd gillend gek. Had ik een geheim knopje gevonden? Een dubbele actie misschien, draai hier en druk daar?
Uiteindelijk werd het een wonderlijk toeval genoemd.

Ik vraag het me af.
Toeval; het kan hoor.
Maar zou er een (wetenschappelijke) verklaring kunnen zijn voor dit fenomeen?

P.S.
Natuurlijk heb ik het later nog heel vaak geprobeerd, maar het is nooit meer gelukt.

[Samante]

Leuk verhaal Petra!

Maar vertel eens, wanneer ben je voor het laatst gewogen bij de Waag?

[FransP]

Ik denk dat het pure fantasie is van een 10 jarige die in de loop van de jaren een eigen leven is gaan leiden/ lijden .
Ik heb ook als 10 jarige( kan wat eerder of later geweest zijn) dingen meegemaakt waarvan ik later dacht dat kan helemaal niet.
Zo was ik in die tijd overtuigd dat ik door de aula van de school kon vliegen en gevlogen heb.

En ook in die tijd (half jaren 60) heb ik een Zeppelin vlakbij mijn huis ( amsterdam nieuw west ) zien vliegen, waarvan anderen zeiden dat kan helemaal niet. ( Weet tot op de dag van vandaag niet of zinsbegoocheling was of echt)

[dikkemick]

Tja, houdt het inderdaad maar bij iets dat een geheel eigen leven is gaan leiden. De energie van 'mind' is veel te gering om ook maar enige matter te beïnvloeden.
Wie weet had je een bepaalde zuurgraad aan je vingers....

Maar inderdaad: De bullshit-antenne stond gelijk ver uit!

[Peter van Velzen]

10-jarigen hebben kleiner handen en bevinden zich dichter bij de vloer.. Dat is een betere verklaring.

[The Black Mathematician]

Leuk verhaal. Misschien inderdaad verbeelding, misschien inderdaad echt gebeurd, maar meer dan toeval kan ik er niet van maken. Ik geloof stellig dat als dit soort verhalen waargebeurd zijn, er uiteindelijk een wetenschappelijke oorzaak voor is.

We kennen allemaal de wonderverhalen over personen wiens lichaam vol met tumoren zaten, die opgegeven werden, en ineens compleet genazen. Waargebeurde verhalen, en vaak werd God als oorzaak erbij gehaald. Welnu, men begint tegenwoordig het immuunsysteem veel beter te begrijpen. Men denkt nu dat er voor de genezing een infectie vooraf is gegaan dat het immuunsysteem op de een of andere manier getriggerd heeft. Het leren begrijpen van dit soort processen leidt nu tot een heel scala aan nieuwe zeer veelbelovende therapieën, immuuntherapieën genaamd. Misschien is er bij jou ook sprake van een onbekend onderliggende reden.

De hersenen kunnen ook gekke dingen met ons doen, zelfbedrog is heel erg makkelijk. Ik heb vrienden in voormalig Oost-Duitsland wonen, die ik bijna elk jaar opzocht. De kerk in hun stad is in de Tweede Wereldoorlog zwaar gebombardeerd en pas jaren na de val van de muur gerestaureerd. Ze hebben me foto's laten zien van het moment dat er een nieuwe spits opgezet werd. Ik was er hevig van overtuigd dat de eerste keer dat ik ze bezocht had de kerk nog zonder spits had gezien. Zij claimden dat dat niet mogelijk was omdat een paar jaar voor mijn eerste bezoek de spits geplaatst was. En inderdaad, toen ik later terug in Nederland was en mijn fotoalbum van mijn eerste bezoek bekeek, zag ik daar een foto van de kerk fier met spits. Ik denk dat ze me bij één van mijn eerste bezoeken die foto's hebben laten zien, en op de een of andere manier zijn de beelden van de toren zonder spits in mijn hoofd blijven steken alsof ik de toren zelf zodanig heb gezien. Of ik heb de foto's eerder gezien en gemeend dat ze in mijn eigen fotoalbum zaten en dus zelf ook wel die toren zonder spits gezien moet hebben. Kortom, zelfbedrog. Misschien ook in jouw geval, maar wellicht kan je familie het bevestigen en dan kan deze hypothese natuurlijk linea recta de prullenbak in.

[The Black Mathematician]

Nog een verhaal van zelfbedrog. We gingen met biologie op veldtrip en kwamen terecht op een stuk land met grote kleiblokken. Mijn klasgenoten gingen daar flink mee gooien naar elkaar. Ik werd ineens door zo'n blok van achteren geraakt en ging neer. Docent er natuurlijk bij, en zei tegen mij dat hij dacht dat hij mij ook met die blokken had zien gooien. Ik zei van niet, en ik kan me echt niet herinneren dat ik er aan mee deed. De klas werd op het matje geroepen en er werd gevraagd wie allemaal had gegooid met die dingen. Er zouden geen represailles volgen, want het was ook weer niet zo ernstig wat er was gebeurd, ik had geen hersenschudding ofzo (of althans ik voelde me gewoon goed). Ik stak mijn hand niet op, want ik was ervan overtuigd dat ik niet mee had gedaan. Waarop allerlei klasgenoten naar me sisten dat ik een vuile leugenaar was en dat ik ook had meegedaan. Kennelijk heb ik er toch aan meegedaan, maar ik herinner er oprecht helemaal niets van.

[Fenomeen]

Brain glitches, TBM?
Komt me bekend voor...

Mijn duit; ik lees; de beste apparatuur dus ik denk; meer functies, meer knoppen.
Een 10 jarige overziet het geheel absoluut niet.

Met dergelijke apparatuur anno nu is het helemaal een ramp, die hebben nog meer mogelijkheden.
Zelfs volwassenen als ik snappen er niks meer van, iets heel simpels zoals harder of zachter kan al een probleem worden.
Loop bij een vriend altijd te puzzelen, boekje (300 pagina's) helpt niet echt.
Als er ook maar ergens een knopje, vinkje, kabeltje, input hier, input daar enz verkeerd staat doet het ding niet wat ik wil.

Ik zeg niet dat vroegah alles beter was, maar het was wel eenvoudiger.
Je drukte op het aan knopje en dan verscheen gelijk Nederland 1.

PS Mijn bejaarde ouders raken wel eens verdwaald in de smart tv en komen daar nooit meer uit na per ongeluk op een toets geduwd te hebben.

[Dat beloof ik]

De oplossing ligt in Star Trek, de originele eerste serie, seizoen 3, aflevering 11, getiteld "Wink of an Eye".
https://en.wikipedia.org/wiki/Wink_of_an_Eye" onclick="window.open(this.href);return false;
Je hebt te maken met iemand voor wie de tijd veel sneller gaat dan voor jou. als gevolg van radioactiviteit is die persoon in een staat van hyperacceleratie geraakt. Voor jou beweegt die persoon zo snel dat je hem of haar niet kunt waarnemen, je hoort slecht een gezoem. Deze persoon is dus een staat om dingen te doen in een tijdsbestek dat voor ons zo kort is dat het niet is waar te nemen.
Ik vermoed dat deze persoon jou heeft willen helpen en enkele weken later je ouders heeft willen behoeden voor onnodige kosten.

[Jan van Lennip]

Klinkt mij in de oren alsof je speciale gaven bezit. Heb je dit soort resultaat bij andere gebeurtenissen nog vaker gekend?

[Dat beloof ik]

In dat geval zou Petra misschien Tika kunnen zijn, de dochter van Tita Tovenaar. Het is een algemeen bekend feit dat zij, door in haar handen te klappen, alles kan laten stilstaan of weer in beweging zetten.
"en gaat het niet zoals ik wil dan doe ik dit ..... en alles staat stil"
Het is exact zoals Petra het beschrijft.

[Hopper]

Ik geloof dit verhaal. Je kunt er alleen niets mee. De reden dat ik het geloof is dat ik zelf ook merkwaardige zaken heb meegemaakt. Je moet dus zelf iets soortgelijks hebben meegemaakt ,anders zijn sceptische reacties begrijpelijk. Immers anekdotisch bewijs is geen bewijs. Ik ga mijn anekdotes niet vertellen vanwege privé redenen. En vanwege mogelijke schadeclaims. Maar het heeft er alle schijn van dat mensen invloed kunnen hebben op apparatuur met elektronica er in.
Geen bewust sturende invloed. Het is dus geen gave.

[Petra]

Ik snap al die reacties wel hoor.
Had 't ook wel verwacht, maar toch de vage hoop, dat er iemand met e.o.a. verklaring zou komen.. statische elektriciteit o.i.d.
Of wat dacht je van hersengolven: http://www.omroepbrabant.nl/?news/21498 ... ilips.aspx" onclick="window.open(this.href);return false;


Een zinsbegoocheling heb je in je eentje, je schijnt er ook samen in te kunnen verkeren.
Feit blijft; ik draaide de volumeknop omlaag en mijn broer kreeg hem niet meer harder.
Ander feit is dat mijn ouders hem in de dagen erna ook niet meer harder kregen, nu nog weten dat ze het ding weg wilden brengen voor reparatie. En dat ik hem toen weer harder draaide.

Dus als zinsbegoocheling of zelfbedrog afvalt... WAT DAN ?
Toeval? Zou kunnen. Maar weird toeval is het dan wel.

En jaaaaa, natuurlijk heb ik jaren later urenlang naar 'n potloodje zitten staren om het aan het rollen te krijgen.
En naar lampen.. 'ga aan!'
Heeft niemand anders dat nou echt 's geprobeerd? (Wees moedig, zeg 's eerlijk )


P.S.
Tuurlijk heb ik nog meer gekke verhalen, zo gaat dat met gekkies.
Ik denk dat ik die ook vrolijk naar binnen ga gooien hier, al was het maar omdat ik jullie je schaterlach gun.

[Petra]

Brain glitches, TBM?

'Brain glitches"
4. Sleep Paralysis - The human mind at its scariest.
Oh ja! Die ken ik. Zo vreselijk eng was dat, te gruwelijk gewoon.

Maar TBM... nooit van gehoord.
TBM

WIKI : TBM kan verwijzen naar:

Techno body music (TBM)
Tactische ballistische raketten / theatre ballistic missiles (TBM), zie ballistische raket
Techniek, Bestuur en Management, faculteit aan de Technische Universiteit Delft
Tram Bus Metro (TBM) Cultuur, zie Algemene Centrale der Openbare Diensten
Tramweg Maatschappij Breda-Mastbosch N.V., oude benaming van de Ginnekensche Tramweg Maatschappij
Tunnelboormachine.

Komt me bekend voor...

Vertel...
Ik ben reuze benieuwd.

[Petra]

Je moet dus zelf iets soortgelijks hebben meegemaakt ,anders zijn sceptische reacties begrijpelijk. Immers anekdotisch bewijs is geen bewijs. Ik ga mijn anekdotes niet vertellen vanwege privé redenen

Ja dat klopt. Ik zou ook sceptisch zijn als ik niet zelf ...
Jammer dat je het niet kunt vertellen. Schadeclaims nog wel, sjeetje. Das heftig.

Maar het heeft er alle schijn van dat mensen invloed kunnen hebben op apparatuur met elektronica er in.
Geen bewust sturende invloed. Het is dus geen gave.

Hoe dan
Ik denk ook niet dat het een gave ofzo is maar een natuurlijk fenomeen o.i.d.