heeck schreef:
In jouw ogen zal je gelijk hebben met:
Deze populatie dus op de populatie inpassen van mensen met een te genezen pathologie, zoals bijvoorbeeld mensen met een infectieziekte, is raar om te doen, zelfs vanuit epidemiologisch oogpunt.
alleen heb ik me nog helemaal niet aan zo een straffe zonde begaan.
Dat heb ik ook. We hebben het namelijk niet over genezen (als in pathologie) maar over het beïnvloeden van kwaliteit van leven. Iets wat kan tijdens, na, of zonder genezing.
Als de correcte stelling zou zijn:
De uitkomstvariabele is dus, zelfs al zou het om een te genezen pathologie gaan, de reductie van de invloed van symptomen op kwaliteit van leven.
dan lijkt me dat je dezelfde open deur aan het opentrappen bent als ik.
Ik snap niet wat je bedoelt hier. Welke open deur?
Je aanname dat het om goede gespreks- en luistertechnieken zou gaan is overigens ook een beetje uit de lucht gegrepen.
Ik ben me niet bewust van deze aanname en kan hem ook niet terug vinden. Laat maar, want ik heb geen zin in nitpikken. Aardig overigens dat de door jou aanbevolen cursus juist begint met het bewezen belang van "High Quality Connections and Empathy" en -sensively engaged- zijn.
Ik zal je verkeerd begrepen hebben, excuus dan daarvoor. In ieder geval vinden we allebei het van belang dat er een zekere interactie is tussen behandelaar en patiënt, en dat dit in het kader van effectiviteit meegenomen moet worden. Dat valt echter wel buiten het ZonMw signalement.
En dan zou ik er overbodig verzekeringen bijhalen. Ik weerspreek de overbodigheid omdat geindiceerd zijn van zorg hier in NL wel degelijk een van de argumenten is voor opname in het basispakket.
De zorgverzekering is een soms wat eigenaardig systeem. Enerzijds is het een maatschappelijk instituut waar we in vastleggen van wat we minimaal verzekerd willen zien als maatschappij (basis verzekering) en wat we individueel belangrijk vinden (aanvullende verzekering), anderzijds is het een instituut belast met kostenbeheersingstaken. Daarbij bestaat het dan weer uit bedrijven met een business model wat eronder ligt.
Hoe werkt dit?
Het ministerie heeft een aantal adviseurs / bronnen, waaronder:
1. Het CVZ
2. De beroepsgroepen
3. instituten als het RIVM
Het ministerie bepaald op basis van deze bronnen welke zorg, tenminste vergoed zou moeten worden. Hierin wordt onder andere gekeken naar kosten efficiëntie, het maatschappelijke nut en belang, de maatschappelijke perceptie, de klinische expertise van de beroepsgroepen en de bredere evidentie. Op gegeven moment wordt op basis van dergelijke argumenten een afweging gemaakt of zorg in het basispakket opgenomen wordt of niet.
De zorgverzekeraar toetst of geleverde zorg aan criteria voor vergoeding voldoet. Dit kan via een audit, materiaal controle of aanvraagprocedure. Een van de voorwaarden voor vergoeding is dat de locatie en behandelaar geschikt zijn. Een andere voorwaarde is dat medische noodzakelijkheid aangetoond moet kunnen worden. Medische noodzakelijkheid is in Nederland niet gedefinieerd, maar overwegend wordt de medicare literatuur en definities aangehaald:
"Medical Nescessity is the legal doctrine, related to activities which may be justified as reasonable, necessary and / or appropriate based on evidence based clinical standards of care"
Waarbij standards of care inhoud:
"Standards of care: the degree of prudence and caution required of an individual who is under a duty of care"
(Bron: medicare literatuur)
Het kan dus in ieder geval zijn, dat iemand zorg indiceert op basis van klinisch redeneren, waarvan het CVZ zegt dat deze onvoldoende evidentie, onvoldoende kosten-efficiëntie kent of onvoldoende medisch noodzakelijk / maatschappelijk gewenst is. Hiermee kan deze zorg niet verzekerd zijn (aanvullend of basis maakt op zich niet uit). Ik noem bijvoorbeeld een shockwave therapie, dry needling, fysio- of manuele therapie (meer dan in het betreffende aanvullende pakket), etc.
Het kan ook het geval zijn dat zorg voldoende evidentie kent voor de beroepsgroep om te zeggen: "wij doen dit (in principe) niet meer (, tenzij)" en toch onder de basisverzekering valt. Ik noemde de Neer decompressies.
Het kan ook zijn dat op aangeven van de beroepsgroep het advies opgevolgd wordt op basis van lage kwaliteit studies om zorg toch te op te nemen in het basispakket, terwijl de evidentie laag is. Ik noemde de pijnblokkades als voorbeeld.
Belangrijk dus om te realiseren, dat medische noodzakelijkheid en indicatiestelling verschillende begrippen zijn, waarbij medische noodzakelijkheid ook een kosten-beheersende en business / verdienmodel kant heeft. Indicatiestelling is iets wat een clinicus doet. In principe zit in beide begrippen tenminste altijd een deel evidentie. De weging kan echter anders zijn, omdat de vraag anders is, en de context van die vraag ook anders is. Namelijk op maatschappelijk niveau versus klinisch niveau.
Ik ben bang dat je de administratieve term medische noodzakelijkheid verward met klinische indicatiestelling. Dat is vergelijkbaar met de verwarring omtrent het "administratieve chronische", en het "medische chronische". Dat zijn ook totaal verschillende dingen. Je kunt een chronisch probleem hebben, wat geen recht geeft op vergoeding.
Dus als je aan mij vraagt of een kuurbad in het basispakket moet, zal ik als antwoord geven dat dit op basis van de klinische indicatiestelling niet gezegd kan worden.
Of er verrassend weinig onderzoeken nodig voor zijn betwijfel ik.
Lees dat even in het licht van de grote verbetering die je in publieksvoorlichting kan verkrijgen met bijna geen onderzoek. Er zijn vast nog wel aspecten die kunnen worden onderzocht. Maar dat komt dan nog wel.
Laat ons wel bij het ZonMW-signalement blijven, in plaats van ongesubsidieerd op te pakken waar ze wat erg vaag naar hebben gewuifd.
[/quote]
Inderdaad. Het meeste is daarover gezegd. Wat ZonMw voorstelt is om van alle interventies waarover een evidence statement bestaat, van welke vakgroep of erkende review / reviewend instituut dan ook, dat er meer research gedaan moet worden, om die research ook te doen, kennis beschikbaar te stellen en implementatie daarvan te structureren.
Dat lijkt mij een goed plan.
Groet,
Bob