Pim van Lommel: Bijna-doodervaring

[HankS]

Nieuwsflits

Bijna-doodervaring mogelijk verklaard met rattenonderzoek
Wetenschappers hebben mogelijk een verklaring gevonden voor bijna-doodervaringen van mensen door middel van hersenmetingen bij stervende ratten.

Vlak nadat ratten sterven, treedt er een sterke piek op in de hersenactiviteit van de dieren.
Deze toename van hersengolven verklaart mogelijk waarom mensen na een bijna-doodervaring vaak verklaren dat ze levendige beelden hebben gezien, zoals herinneringen die voorbij flitsten, of een sterk wit licht.
Dat melden onderzoekers van de Universiteit van Michigan in het wetenschappelijk tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences.
EEG-scan
De wetenschappers kwamen tot hun bevindingen door bij negen ratten kunstmatig een hartstilstand op te wekken, terwijl ze een EEG-scan van de hersenen van de dieren maakten.
In de dertig seconden nadat de ratten stierven, werden er opvallend veel zogenoemde gamma-hersengolven in hun brein gemeten. Dit soort hersenactiviteit wordt ook gemeten bij ratten en mensen die bij hun volle bewustzijn zijn.
Het brein van de stervende ratten was vlak na hun overlijden zelfs actiever dan de hersenen van levende ratten.
Verrast
"Veel mensen dachten dat het brein na het intreden van de klinische dood inactief was, of in ieder geval minder actief dan gedurende de wakkere staat", verklaart hoofdonderzoekster Jimo Borjigin op BBC News. "We laten nu zien dat dat absoluut niet het geval is."
"We waren verrast door de sterke activiteit", aldus onderzoeker George Mashour op de nieuwssite van de Universiteit van Michigan. "We zagen tijdens het sterfproces veel signalen van bewustzijn die sterker waren dan bij levende ratten."
Visioenen
Volgens de wetenschappers suggereert het overactieve brein van stervende ratten dat een bijna-doodervaring kan leiden tot visioenen, ook bij mensen. "Het feit dat veel mensen claimen dat ze een wit licht hebben gezien, wijst er misschien op dat de visuele cortex in het brein sterk wordt geactiveerd", verklaart Borjigin. "We hebben hier bewijs voor gevonden bij de ratten."
Bijna-doodervaringen kunnen volgens de wetenschappers echter pas definitief worden verklaard als er ook onderzoek wordt verricht bij mensen die een bijna-doodervaring hebben beleefd.
Door: NU.nl

Dat is trouwens de neutrale versie van het rattenverhaal in dat filmpje zonder conformation bias van zowel van Lommel als de makers van dat amateuristische filmpje van Ritchie Vermeire. Google eens op die naam !

[Dat beloof ik]

Dit serieus betitelen als 'het rattenonderzoek weerleggen'... belachelijk.

Van Lommel stelt dat de onderzoekers volstrekt niet ingaan op de literatuur die bestaat over geïndiceerde hartstilstand bij mensen.
Hij zegt dat er ook bij mensen nog activiteit is die na 15-20 seconden stopt en concludeert dan: het is bij mensen en ratten niet zoveel anders.
Die vaststelling klopt.
Alleen.... daar gaat het hier niet om.
Ratten worden, zoals bekend, veelvuldig bij medische onderzoek gebruikt juist omdat bepaalde zaken niet zoveel anders lopen.
Het ging er om, om onder gecontroleerde omstandigheden (dus niet na de druk van een niet natuurlijke dood) de hersenactiviteit precies te onderzoeken, en dat is dus een slag dieper dan de vaststelling dat er nog wat activiteit is die na 25 seconden stopt.

Daarnaast de vraag van Ritchie:
hoe verklaar je bijvoorbeeld het verhaal van het kunstgebit zie filmpje dit is veel langer dan de eerste 30 seconden na een hartstilstand.
Voor zoiets zijn een aantal verklaringen.
Het zou best kunnen dat één van de aanwezige OK assistenen met de gereanimeerde onder een hoedje speelt om de verpleegkundige die het gebit uitnam eens een loer te draaien.
Dat is een stuk geloofwaardiger van iemand die uit zijn eigen lichaam treedt en zichzelf waarneemt.
Maar ja, als eenmaal iedereen met het verhaal aan de haal gaat, heb dan maar eens de moed om het terug te draaien.
Moeder Theresa is op die manier ook bekend geworden: de kamer waarin ze zich bevond werd niet verlicht door een onbekende bron, maar er werd gewoon een nieuw type lichtgevoelige film gebruikt; helaas wilde niemand dat meer horen.

Bovendien klopt het verhaal van Van Lommel op enkele punten duidelijk niet.
Bijvoorbeeld over de kamer in het ziekenhuis.
Hij stelt dat de man in coma is geraakt en op dezelfde kamer is bijgekomen.
Zo werkt dat niet in een ziekenhuis.
Je komt binnen en word behandeld op de EHBO of een behandelkamer.
Raak je in coma, dan ga je naar de IC.
In ieder geval is het zo dat als je een week later pas bijkomt, dit nooit ofte nimmer op dezelfde kamer zal zijn als die waarin je bent behandeld bij binnenkomst.

Daarnaast presenteert hij het verhaal van het gebit als 'verifieerbare waarneming'. Dat is het natuurlijk niet. Het is te verifieren dat het gebit onderin het kastje lag. Dat betekent geenszins dat zijn waarneming is geverifieerd. Als dat als verificatie van waarneming wordt geaccepteerd, is daarmee ook mijn verhaal van de praktical joke door de OK assistent geverifieerd.

Een beetje kritisch onderzoeksjournalist gaat hier op in.
Helaas is dat hier niet het geval en als U die documentaire hebt gemaakt, dient U zich hiervoor kapot te schamen.

[DiMensie]

Maar heb jij een verklaring of ben jij ook een BDE gelovige ?

En dat filmpje is van een treurig amateurisme dat ik het niet echt als een betrouwbare bron kan zien.

Als jij er geen aandacht aan had gegeven was het me waarschijnlijk niet eens opgevallen.
Aandacht geven doet iets vaak groeien.

Ik vind bijna dood ervaring een interessant fenomeen,
waarschijnlijk omdat ik er zelf enkele heb mogen ondergaan.
Ik voel me echter niet geroepen om zulks te verdedigen, ik zou niet weten hoe.

Ik voel veel voor het materialisme, maar ben nog steeds overtuigd van reïncarnatie. Wat dat betreft zou ik graag een sluitende verklaring krijgen voor het geval waar naar verwezen wordt, want zulks past naadloos bij mijn eigen ervaring op dat gebied, waarbij het lijkt alsof het bewustzijn zelf een soort zintuig is welk de omgeving op één of andere manier gedetailleerd waar kan nemen.

Een soort van bewustzijnsveld zonder materiële tegenhanger,
menselijk bewustzijn welk zich los van materie kan manifesteren,
nee, daar geloof ik niet in
.

[Peter van Velzen]

Maar heb jij een verklaring of ben jij ook een BDE gelovige ?

En dat filmpje is van een treurig amateurisme dat ik het niet echt als een betrouwbare bron kan zien.

Als jij er geen aandacht aan had gegeven was het me waarschijnlijk niet eens opgevallen.
Aandacht geven doet iets vaak groeien.

Ik vind bijna dood ervaring een interessant fenomeen,
waarschijnlijk omdat ik er zelf enkele heb mogen ondergaan.
Ik voel me echter niet geroepen om zulks te verdedigen, ik zou niet weten hoe.

Ik voel veel voor het materialisme, maar ben nog steeds overtuigd van reïncarnatie. Wat dat betreft zou ik graag een sluitende verklaring krijgen voor het geval waar naar verwezen wordt, want zulks past naadloos bij mijn eigen ervaring op dat gebied, waarbij het lijkt alsof het bewustzijn zelf een soort zintuig is welk de omgeving op één of andere manier gedetailleerd waar kan nemen.

Een soort van bewustzijnsveld zonder materiële tegenhanger,
menselijk bewustzijn welk zich los van materie kan manifesteren,
nee, daar geloof ik niet in
.

Ik begrijp dan even niet, wat je denkt dat er zou kunnen reincarneren. Een gersenvirus? (dat kan uitstekend in een anderestel hersenen overgaan) Bewustzijn is inderdaad een vorm van waarneming. Dat is waar! Ik moet er aan denken om het als zintuig op te nemen, als ik ze nog eens noem. Maar ik denk dat bijna-dood-erveringen vooral moeten worden vergeleken met dromen. Na bewusteloosheid, keert het bewustzijn weer, en treeft een bijzonder ongerbuikelijke situatie aan, waar het wijs uit tracht te worden. Het is in elk geval op de eerste plaatst een gevolg van sysische verandereing ni de hersenen. Met name van zuurstoftekort, als ik mij niet vergis.

[DiMensie]

Ik begrijp dan even niet, wat je denkt dat er zou kunnen reincarneren. Een gersenvirus?

Ik wist niet dat een h(?)ersenvirus kan reïncarneren.

Wat er zou kunnen reïncarneren is al datgene wat zich ooit in mijn bewustzijn bevond. Als je nu gaat vragen hoe dat zou kunnen, dan antwoord ik: "Ik zou het niet weten!". Ik weet niet eens waar 'al datgene wat zich ooit in mijn bewustzijn bevond' zich op dit moment bevindt, maar een flink deel van de afgelopen vijftig jaar kan ik me toch gewoon herinneren terwijl het grootste deel van de materie welke zeven jaar geleden mijn lichaam vormde toch inmiddels vervangen is. Zo bekeken is het leven een voortdurend proces van reïncarneren
.

[doctorwho]

Wat er zou kunnen reïncarneren is al datgene wat zich ooit in mijn bewustzijn bevond. Als je nu gaat vragen hoe dat zou kunnen, dan antwoord ik: "Ik zou het niet weten!". Ik weet niet eens waar 'al datgene wat zich ooit in mijn bewustzijn bevond' zich op dit moment bevindt, maar een flink deel van de afgelopen vijftig jaar kan ik me toch gewoon herinneren terwijl het grootste deel van de materie welke zeven jaar geleden mijn lichaam vormde toch inmiddels vervangen is. Zo bekeken is het leven een voortdurend proces van reïncarneren
.

Herinneringen worden ook steeds herschreven en lacunes worden als vanzelf aangevuld maar kunnen wel overschrijf foutjes in komen. Maar zonder de drager in de vorm van vele synaptische verbindingen waarvan het aantal wordt geschat op op 60 maal 10 tot de 12e macht is het bewustzijn weg. Uploaden in the cloud lukt nog niet

[Peter van Velzen]

Ik begrijp dan even niet, wat je denkt dat er zou kunnen reincarneren. Een gersenvirus?

Ik wist niet dat een h(?)ersenvirus kan reïncarneren.

Wat er zou kunnen reïncarneren is al datgene wat zich ooit in mijn bewustzijn bevond. Als je nu gaat vragen hoe dat zou kunnen, dan antwoord ik: "Ik zou het niet weten!". Ik weet niet eens waar 'al datgene wat zich ooit in mijn bewustzijn bevond' zich op dit moment bevindt, maar een flink deel van de afgelopen vijftig jaar kan ik me toch gewoon herinneren terwijl het grootste deel van de materie welke zeven jaar geleden mijn lichaam vormde toch inmiddels vervangen is. Zo bekeken is het leven een voortdurend proces van reïncarneren
.

Niet helemaal, Er is nogal een verschil tussen het vervangen van individuele cellen en het vervangen van een heel lichaam. "al datgene wat zich ooit in jouw bewustzijn bevondt, heeft zich welllicht nooir tegelijkerwijd zelfs maar in je geeigen bevonden, want wat zich in het korte-termijn geheugen bevindt kan even larer al weer weg zijn, Wat er zich "in" je lange-termijngehuegen bevinft is waarschijnlijk niet eens een inhoud maar een groep verbindingen. Als die ontbonden worden zijn ze als zodanig voorgoed verloren. Ik vermoed daarom dat veel van onze herseninhoud niet geupload of gedownload kan worden, maar alleen kan worden aangeleerd, Net zo als bepaalde vaardigheden. Het opnieuw plaatsen van dezelfde persoon in een nieuw lichaam is dan ook alleen mogelijk via "lichaamstransplantatie". Misschien dat dat - via klonen - ooit mogelijk wordt, maar ik denk dat het toch een hele klus zou zijn om alle zenuwtouwtjes op de juiste manier aan elkaar te knopen. Als al onze zenuwen al in elke kloon dezelfde zouden zijn, Misschien is dat niet een het geval. Wordt in elk geval lastig. . .

[DiMensie]

Herinneringen worden ook steeds herschreven en lacunes worden als vanzelf aangevuld

Wonderlijk toch? Worden steeds herschreven en als vanzelf aangevuld:
informatie die zichzelf van nature zo zorgvuldig mogelijk repliceert?
Is dat wetenschappelijk aangetoond?

Kiest de evolutie niet de eenvoudigste weg dan? Zou het niet veel eenvoudiger zijn die informatie éénmalig weg te schrijven (naar de cloud?) zodat zulks slechts her-innerd (terug-naar-binnen, gedownload) hoeft te worden zodra het gewenst is? Zonder de drager in de vorm van vele synaptische verbindingen waarvan het aantal wordt geschat op op 60 maal 10 tot de 12e macht lijkt het bewustzijn inderdaad weg te zijn, we kunnen dit niet bewijzen, maar zonder die 2Gigahertz chip lijkt het ook of alle geheugen (software/data) weg is.
Kwestie van downloaden/restoren (uit de cloud!).

Nee, ik weet niet waar 'de cloud van ons bewustzijn' zich bevindt of zou kunnen bevinden, maar dat mijn lichaam op dit moment bezig is om al mijn herinneringen van de afgelopen 50 jaar telkens te herschrijven,
zulks kan ik me ook niet voorstellen
.

[HankS]

Herinneringen worden ook steeds herschreven en lacunes worden als vanzelf aangevuld

Wonderlijk toch? Worden steeds herschreven en als vanzelf aangevuld:
informatie die zichzelf van nature zo zorgvuldig mogelijk repliceert?
Is dat wetenschappelijk aangetoond?

Kiest de evolutie niet de eenvoudigste weg dan? Zou het niet veel eenvoudiger zijn die informatie éénmalig weg te schrijven (naar de cloud?) zodat zulks slechts her-innerd (terug-naar-binnen, gedownload) hoeft te worden zodra het gewenst is? Zonder de drager in de vorm van vele synaptische verbindingen waarvan het aantal wordt geschat op op 60 maal 10 tot de 12e macht lijkt het bewustzijn inderdaad weg te zijn, we kunnen dit niet bewijzen, maar zonder die 2Gigahertz chip lijkt het ook of alle geheugen (software/data) weg is.
Kwestie van downloaden/restoren (uit de cloud!).

Nee, ik weet niet waar 'de cloud van ons bewustzijn' zich bevindt of zou kunnen bevinden, maar dat mijn lichaam op dit moment bezig is om al mijn herinneringen van de afgelopen 50 jaar telkens te herschrijven,
zulks kan ik me ook niet voorstellen
.

Dat is wel een heel antropomorfe benadering.
En ja jouw lichaam is doorlopend bezig om jouw herinnering van de afgelopen 50 jaar te herschrijven en doet dat zo overtuigend dat je er nu nog geen last van hebt of misschien wel als je wat vergeetachtiger aan het worden bent. De overtuiging van de overtuiging moet wel overtuigend blijven dus wordt doorlopend aangepast aan je overtuiging.
Ik durf te wedden dat je je eigenlijk maar bar weinig echt herinnert, weet je nog wat je drie weken geleden gegeten hebt ?
Of wat voor kleren je aanhad of zelfs wat je allemaal gezegd hebt ?
En wat herinner je je dan wel van de afgelopen 50 jaar ?

[DiMensie]

.
Fascinerend dat materie zoiets uit zichzelf doet.
Waar op internet kan ik daar meer over te weten komen?

[gerard_m]

Maar zonder de drager in de vorm van vele synaptische verbindingen waarvan het aantal wordt geschat op op 60 maal 10 tot de 12e macht is het bewustzijn weg

Een logische aanname vanuit een materialistisch wereldbeeld. Maar ook niet meer dan dat.

Bezien vanuit evolutie heeft een BDE geen enkele functie. Wellicht is het slechts een bijproduct van zuurstoftekort.
Ik vind het dan wel opmerkelijk dat dit blijkbaar toch zo'n intense ervaring is.

[Ritchie30]

Je mag het filmpje amateuristische vinden, momenteel heb ik ook het budget niet om deze perfect te maken. Normaal wou ik deze daardoor zelfs niet online zetten, maar heb gekozen voor de inhoud. Als regisseur opleiding moet ik zelf nog heel veel leren. Rome is ook niet op 1 dag gemaakt en die youtube kanaal is dus mijn oefenkanaal. Maak dan verschillende reportages en binnenkort ook films met ene professionele team, dan zal het niet meer amateuristische zijn voor jou. Maar dat doet er niet ter zaken. Bekijk even dit verhaal eens uit het boek eindeloos bewustzijn van Pim Van Lommel

Ik heb gedurende mijn bde tijdens een hartstilstand behalve mijn overleden
grootmoeder ook een man gezien die mij liefdevol heeft aangekeken, maar die
ik niet kende. Ruim tien jaar later, bij het sterfbed van mijn moeder, kreeg
ik van haar te horen dat ik geboren was uit een buitenechtelijke relatie; mijn
biologische vader was een joodse man die in de Tweede Wereldoorlog was
afgevoerd en gedood, en mijn moeder liet een foto zien. De onbekende man,
die ik ruim tien jaar eerder tijdens mijn bde had gezien, bleek mijn biologische
vader te zijn.’

Dit heeft dan ook niets meer te maken met hersenen als je dit leest.
Ik vind het dan ook fijn dat wetenschappers zoals Pim Van Lommel deze onderzoeken hebben gedaan.
Dankzij even wat verder te kijken dan de neus lang is kom je veel verder mee dan oogkleppen op te houden en niet even verder wil kijken. Zo sta je te trappelen in dezelfde cirkel, zo zie ik het.
Als je al even de vraag in jezelf stelt waarom zijn we hier wat doen we hier is dat het leven geboren worden en dan weer sterven? wat heb je dan aan je bestaan gehad ? deze vragen stelde ik me vroeger veel. Na mijn ervaring tijdens mijn stamceltransplantatie heb ik ook dingen gezien die mijn petje te boven ging, nadien ben ik dan ook zeer gevoelig geworden en mijn voorgevoelens kloppen op zelf 90%, voorbeeld: ik zei tegen mijn baas op mijn werk als er vandaag moet gereanimeerd worden mag je me roepen heb raar voorgevoel, ik ben de enige die kan reanimeren vandaag. Hij zei ok en lachte even naar me. Maar 5 uur later was er iemand met een volledige hartstilstand op het het dak van het Mas in Antwerpen. Mijn baas en collega's schrokken enorm die zeiden me hoe wist jij dat. En zulke zaken blijven gebeuren in mijn leven is dat dan telkens toeval denk je ? sinds mijn stamcel heb ik dit wel heel erg. Ik geloof niet dat er leven na de dood is ik weet dat dood geen dood is voor mij is dat een vaststelling. Probeer beetje verder te kijken dan je neus lang is want vanaf dan komen er heel wat antwoorden. De wetenschap staat trouwens open voor bijna-doodervaringen slaan et nooit af , juist sceptische mensen slaan dit af, behoord dan ook niet tot de kringen van de wetenschap en blijven gewoon sceptische mensen in mijn ogen. Groeten

[Ritchie30]

Ik had een hele bericht geplaatst die ineens is verdwenen.
Dus ga mijn tijd niet weer verdoen om alles te herschrijven als iemand ze dan nadien weer wist.

[Ritchie30]

Zal 2 de poging doen

je mag het een amateuristische filmpje vinden.
Dit is trouwens een oefenkanaal voor mijn opleiding tot regisseur/ Camera
Ik zelf moet nog veel leren Rome is ook niet gebouwd op 1 dag.
Binnenkort werk ik mee aan kort speelfilm die dan wel weer professioneel zal zijn voor je.
Maar daar gaat het dan ook niet om.
Als je dit verhaal hier leest uit het boek van Pim Van Lommel zie je dat het niets heeft te maken met de hersenen.

Ik heb gedurende mijn bde tijdens een hartstilstand behalve mijn overleden
grootmoeder ook een man gezien die mij liefdevol heeft aangekeken, maar die
ik niet kende. Ruim tien jaar later, bij het sterfbed van mijn moeder, kreeg
ik van haar te horen dat ik geboren was uit een buitenechtelijke relatie; mijn
biologische vader was een joodse man die in de Tweede Wereldoorlog was
afgevoerd en gedood, en mijn moeder liet een foto zien. De onbekende man,
die ik ruim tien jaar eerder tijdens mijn bde had gezien, bleek mijn biologische
vader te zijn.’

Je kan sceptisch zijn maar wetenschappers staan juist wel open voor bijna-doodervaringen.
Sceptische mensen niet, behoren dan ook niet echt tot de wetenschap toe in mijn ogen.
Ben dan ook blij dat de wetenschapper Pim Van Lommel dit heeft onderzocht met heel wat succes.
Hebben jullie eens echt de moeite genomen om zijn boek eens grondig te lezen ?
Ik zelf heb een lichte ervaring gehad tijdens mijn stamceltransplantatie , sinds dan heb ik voorgevoelens die uitkomen.
Is dat toevallen dat deze telkens uitkomt ? zou vrij raar zijn vind je niet als dit toeval was.
O lieve mensen mocht je eens weten waarom we hier zijn dan zou de wereld er een stuk beter uitzien.
Vele groeten Ritchie

[Ritchie30]

Dit serieus betitelen als 'het rattenonderzoek weerleggen'... belachelijk.

Van Lommel stelt dat de onderzoekers volstrekt niet ingaan op de literatuur die bestaat over geïndiceerde hartstilstand bij mensen.
Hij zegt dat er ook bij mensen nog activiteit is die na 15-20 seconden stopt en concludeert dan: het is bij mensen en ratten niet zoveel anders.
Die vaststelling klopt.
Alleen.... daar gaat het hier niet om.
Ratten worden, zoals bekend, veelvuldig bij medische onderzoek gebruikt juist omdat bepaalde zaken niet zoveel anders lopen.
Het ging er om, om onder gecontroleerde omstandigheden (dus niet na de druk van een niet natuurlijke dood) de hersenactiviteit precies te onderzoeken, en dat is dus een slag dieper dan de vaststelling dat er nog wat activiteit is die na 25 seconden stopt.

Daarnaast de vraag van Ritchie:
hoe verklaar je bijvoorbeeld het verhaal van het kunstgebit zie filmpje dit is veel langer dan de eerste 30 seconden na een hartstilstand.
Voor zoiets zijn een aantal verklaringen.
Het zou best kunnen dat één van de aanwezige OK assistenen met de gereanimeerde onder een hoedje speelt om de verpleegkundige die het gebit uitnam eens een loer te draaien.
Dat is een stuk geloofwaardiger van iemand die uit zijn eigen lichaam treedt en zichzelf waarneemt.
Maar ja, als eenmaal iedereen met het verhaal aan de haal gaat, heb dan maar eens de moed om het terug te draaien.
Moeder Theresa is op die manier ook bekend geworden: de kamer waarin ze zich bevond werd niet verlicht door een onbekende bron, maar er werd gewoon een nieuw type lichtgevoelige film gebruikt; helaas wilde niemand dat meer horen.

Bovendien klopt het verhaal van Van Lommel op enkele punten duidelijk niet.
Bijvoorbeeld over de kamer in het ziekenhuis.
Hij stelt dat de man in coma is geraakt en op dezelfde kamer is bijgekomen.
Zo werkt dat niet in een ziekenhuis.
Je komt binnen en word behandeld op de EHBO of een behandelkamer.
Raak je in coma, dan ga je naar de IC.
In ieder geval is het zo dat als je een week later pas bijkomt, dit nooit ofte nimmer op dezelfde kamer zal zijn als die waarin je bent behandeld bij binnenkomst.

Daarnaast presenteert hij het verhaal van het gebit als 'verifieerbare waarneming'. Dat is het natuurlijk niet. Het is te verifieren dat het gebit onderin het kastje lag. Dat betekent geenszins dat zijn waarneming is geverifieerd. Als dat als verificatie van waarneming wordt geaccepteerd, is daarmee ook mijn verhaal van de praktical joke door de OK assistent geverifieerd.

Een beetje kritisch onderzoeksjournalist gaat hier op in.
Helaas is dat hier niet het geval en als U die documentaire hebt gemaakt, dient U zich hiervoor kapot te schamen.

O dit vind ik best leuk onder ene hoedje spelen, dus dit wilt dus zeggen dat het verhaal wel heel speciaal is.
Maar dan spelen er duizenden mensen onder 1 hoedje met de dokters en verpleegkundige .
Zou me echt verwonderen. Ik schaam me totaal niet, want weet dat het waar is en dood geen dood is. Ooit kom je er zelf wel achter als het bij jou zover is.