Indianen waren geen lieverdjes

Hier kun je allerlei zaken kwijt die van invloed zijn op of te maken hebben met cultuur. Bijvoorbeeld culturele gebruiken, taal, beschavingsgeschiedenis, maar ook kunst, architectuur of muziekgeschiedenis.

Moderator: Moderators

Theoloog

Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Theoloog » 14 aug 2010 01:07

Wie Dances with Wolves gezien heeft, kent het cliché. De nobele, dappere indiaan, die niemand lastig valt, nog in harmonie met de natuur leeft, nog een oerwijsheid bezit, en zich slechts verdedigt tegen de blanke, die hem meedogenloos uitroeit. Die arme indianen toch...

Maar klopt dat beeld wel? Uit verhalen van overlevenden van gevangenschap en overvallen rijst namelijk een ander beeld op. Dat van meedogenloze moordenaars en sadistische folteraars.

In Québec hebben de paters Jezuïeten in de eerste helft van de 17e eeuw missieposten opgericht. Ze verkondigen daar het christendom onder verschillende stammen van de Huron. De rivalen van de Huron, de Iroqois zien de paters als een verlengstuk van de Fransen, die hun aartsvijanden opstoken. Zelf hebben de Iroqois betrekkingen met de Nederlanders, die hen volgens sommigen ophitsen om het de Fransen zo moeilijk mogelijk te maken:
Vimont describes the country, forces, and methods of war, of the Iroquois; among these, the Agniers or Mohawks are the fiercest, boldest, and most dangerous. They are now harassing the Hurons, and all the dwellers along the St. Lawrence, — making raids by small parties, and at all seasons of the year; attacking alike all other tribes and the French; and enabled to do so by the supply of firearms received from the Dutch traders. Rumors come from France that the Dutch expect by this means to drive out the French from Canada. Vimont cannot believe that they have such a plan, but considers them responsible for not stopping this practice. (Bron)
Jean de Brébeuf

In 1648 werden missionarissen fr. Jean de Brébeuf en fr. Gabriel Lallemant in Quebec doodgemarteld door de Iroqois Indianen. Beiden werden vastgebonden aan palen en deels gevild, verminkt, gescalpeerd, overgoten met kokend water, gebrand met vuur, gloeiende bijlen die om hun nek werden gehanden en gloeiende kolen die in hun ogen werden gegooid. Fr. Brebeuf zijn hart werd opgegeten, en Gabriel Lallemant stierf door een klap tegen het hoofd met een tomahawk.

Overlevende Huron vertelden de gebeurtenissen aan Christophe Regnaut, een schoenmaker en lekenmissionaris en , die een kampement hadden in de buurt (ongeveer 1,3 km verderop):
Jean Regnaut schreef:It was on the 16th Day of March, in the morning, that we perceived a great fire at the place to which these two good fathers had gone. This fire made us very uneasy; we did not know whether it were enemies, or if the fire had caught in some of the huts of the village.

The Reverend Father Paul Ragueneau, our Superior, immediately resolved to send someone to learn what might be the cause. But no sooner had we formed the design of going there to see, than we perceived several savages on the road, coming straight toward us. We all thought it was the Iroquois who were coming to attack us; but having considered them more closely, we perceived that they were Hurons who were fleeing from the fight, and who had escaped from the combat.

These poor savages caused great pity in us. They were all covered with wounds. One had his head fractured; another his arm broken; another had an arrow in his eye; another had his hand cut off by a blow from a hatchet. In fine, the day was passed in receiving into our cabins all these poor wounded people, and in looking with compassion toward the fire, and the place where were those two good Fathers. We saw the fire and the barbarians, but we could not see anything of the two Fathers.

This is what these savages told us of the taking of the Village of St. Ignace, and about Fathers Jean de Brebeuf and Gabriel L’Alemant:


De volgende dag trekt Jean Regnaut met een collega naar de missiepost om de lichamen te bergen.
Jean Regnaut schreef:On the next morning, when we had assurance of the departure of the enemy, we went to the spot to seek for the remains of their bodies, to the place where their lives had been taken. We found them both, but a little apart from each other. They were brought to our cabin, and laid uncovered upon the bark of trees, - where I examined them at leisure, for more than two hours, to see if what the savages had told us of their martyrdom and death were true. I examined first the Body of Father de Brebeuf, which was pitiful to see, as well as that of Father L’Alemant. Father de Brebeuf had his legs, thighs and arms stripped of flesh to the very bone; I saw and touched a large number of great blisters, which he had on several place on his body, from the boiling water which these barbarians had poured over him in mockery of Holy Baptism. I saw and touched the wound from a belt of bark, full of pitch and resin, which roasted his whole body. I saw and touched the marks of burns from the Collar of hatchets placed on his shoulders and stomach. I saw and touched his two lips, which they had cut off because he spoke constantly of God while they made him suffer.

I saw and touched all parts of his body, which had received more than two hundred blows from a stick: I saw and touched the top of his scalped head: I saw and touched the opening which these barbarians had made to tear out his heart. (Bron)
Nu zou je, gezien het christelijke taalgebruik en het gegeven dat dit een martelaarsverhaal is, geneigd kunnen zijn te denken dat dit verhaal overdreven is. Je moet dan wel aannemen dat de man liegt, aangezien hij zegt de lichamen zelf uitvoerig bekeken te hebben.

En je zou dit verhaal als vrome overdrijving kunnen wegwuiven, indien het op zichzelf stond. Maar dat doet het niet.

Indianen onder elkaar

Hier is bijvoorbeeld een verslag van een marteling van een Toaguenha-indiaan die door de Iroqois gemarteld wordt, uit wraak om een gevallen krijger:
“At the same time I saw the principal relative of the deceased approach with a gun-barrel red-hot up to the middle. This obliged me to withdraw. The others began to find fault with me for encouraging him [de gevangene], the more so because amongst them it is a bad omen for a prisoner to endure torture patiently. I retired therefore with grief, and scarcely had I turned my head when this barbarian of an Iroquois applied his red-hot gun-barrel to the top of his feet, which made the poor wretch utter a loud cry, and forced me to turn towards him. I saw that Iroquois with a grave and steady hand applying the iron slowly along his feet and legs, and other old men smoking around the scaffold, with all the young people leaping for joy to see the contortions that the violence of the fire compelled the poor sufferer to make.” Journey of Dollier and Galinée 1669-1670, 185 (bron)
Fr. Isaac Jogues

In 1642 wordt fr. Isaac Jogues samen met Guillaume Couture en René Goupil, met een groep Fransen en Huron op een expeditie overvallen gevangengenomen door een groep Mohawk Iroqois. Allen worden ze op gruwelijke wijze gemarteld. Jogues wordt later bevrijdt als Nederlandse handelaren hem mee het kamp uit smokkelen. Jogues doet in gevangenschap met brieven verslag aan zijn ordehoofd, die het verhaal weer, deels parafraserend, deels citerend, doorbrieven aan de Jezuïeten in Parijs. E.e.a. wordt vervolgens geredigeerd en verspreid in Relations des Jesuites de la Nouvelle France:
[H]is shot being fired, the four other Hiroquois fell upon him with a rage of Lions, or rather of Demons. Having stripped him bare as the hand, they bruised him with heavy blows of clubs, and tore out his finger-nails with their teeth,—crushing the bleeding ends, in order to cause him more pain. In short, they pierced one of his hands with a javelin, and led him, tied and bound in this sad plight, to the place where we were.(Bron)
De priester omarmt Couture en maant hem goede moed te houden, en als goede martelaar te bidden voor wie hen vervolgen.
The Hiroquois, seeing us in these endearments, at first remained quite bewildered, looking at us without saying a word; then, all at once,—imagining, perhaps, that I was applauding that young man because he had killed one of their Captains,—they fell upon me with a mad fury, they belabored me with thrusts, and with blows from sticks and war-clubs, flinging me to the ground, half dead.

When I began to breathe again, those who had not struck me, approaching, violently tore out my finger-nails; and then biting, one after another, the ends of my [65] two forefingers, destitute of their nails caused me the sharpest pain, grinding and crushing them as if between two stones, even to the extent of causing splinters or little bones to protrude. They treated the good René Goupil in the same way, without doing, at that time, any harm to the Hurons: they were thus enraged against the French because the latter had not been willing to accept the peace. the preceding year, on the conditions which they wished to give them.(Bron)
Als de mannen eenmaal in het kamp zijn, moet ze spitsroeden lopen. De Iroqois zoeken stokken en dorentakken, drijven hen door een haag van 200 man en slaan hen waar ze maar kunnen. Isaac Jogues lukt het slechts de halve haag door te lopen. Dan valt hij uitgeput neer. Hij wordt nog meer geslagen, totdat hij het bewustzijn verliest.
When I am restored to fly senses, they make me come down, and offer me a thousand and one insults, making me the sport and object of their reviling; they begin their assaults aver again, dealing upon my head and neck, and all any body, another hailstorm of blows. I would be too tedious if I should set down in writing all the rigor of my sufferings. They burned one of my fingers, and crushed another with their teeth, and those which were already torn, they squeezed and twisted with a rage of Demons; they scratched my wounds with their nails; and, when strength failed me, they applied fire to my arm and thighs. My companions were treated very nearly as I was. (Bron)
Ook de Hurons worden gemarteld:
Among the Hurons, the worst treated was that worthy and valiant Christian, Eustache. Having made him suffer like the others, they cut off both thumbs from his hands, and thrust through the incisions a pointed stick even to the elbow. (Bron)
Maar ze zijn nog niet klaar met de vingers van de priester: ook zijn duim wordt afgesneden.
An old man takes my left hand and commands a captive Algonquin woman to cut one of my fingers; she turns away three or four times, unable to resolve upon this cruelty; finally, she has to obey, and cuts the thumb from my left hand; the same caresses are extended to the other prisoners. (...)

They used a scallop or an oyster-shell for cutting off the right thumb of the other Frenchman, so as to cause him more pain. The blood flowing from our wounds in so great abundance that we were likely to fall in a swoon, a Hiroquois—tearing off a little end of my shirt, which alone had been left to me—bound them up for us; and that was all the dressing and all the medical treatment applied to them (Bron)
Fr. Jogues wordt dispensatie verleend om de mis met zijn overgebleven vingers te bedienen (officieel mag dat alleen met wijsvinger en duim).

Nu kun je natuurlijk zeggen: ach, het is vroomheidsliteratuur: de martelingen kunnen best overdreven zijn. Niet dat het erg geloofwaardig is, daarvoor zijn de verhalen te direct, te gedetailleerd en te divers.

Bovendien kennen we nog verhalen van zulke martelingen uit heel andere bronnen.
Laatst gewijzigd door Theoloog op 14 aug 2010 01:17, 1 keer totaal gewijzigd.

Theoloog

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Theoloog » 14 aug 2010 01:08

Arapahoes, 1875

Het zijn ook niet alleen de ‘noordelijke stammen’ die dit soort gedrag vertoonden. Walter Glazier werd gevangen genomen door de Arapaho in 1875, nabij San Francisco.
The supper over, four of the Arrapahoes approached us and seized the herder who had fired the fatal shot. They forced him towards a stout stake which they had previously driven into the ground about fifty yards from the fire. The whole party of Indians then, without ceremony or talk with their victim, commenced dancing around and torturing him in the most fiendish manner. They had heated their arrowheads in the fire and held them in contact with his naked flesh, while others, at a few feet from their victim, cast at him their sharp-pointed knives which, penetrating his body, remained embedded in the flesh until he nearly died from agony. One of their number then advanced and shot him in the head, and this ended his sufferings.

In the meantime, the other herder and I were seated on the ground bound together and unable to offer any assistance to our tortured companion. Several of the Indians now approached us, and dragging me to the stake, bound me to it and commenced a series of dances accompanied by much gesticulation and taunting which they doubtless intended as a sort of introduction to tortures which were to follow. Lone Wolf who at this time was some distance from the camp-fire, rushed forward and dispersed them.

One of the Indians removed the scalp from the head of the dead man and fastened it to his waist; after which they all squatted around the fire again, engaged for the most part in shouting and speechmaking. I had never before witnessed a case of torture by Indians and trust I may never see another.” (bron)
Hij weet samen met een andere gevangen paardenhoeder te ontsnappen.

Apache, 1882
Stanislaus Metas, aged 9 years, just arrived from Steven's sheep camp with the following story of the Indian massacre:

"On the 18th inst., before daylight, Indians attacked the camp whilst we were all asleep. My father and five other men attempted to get their guns, but too late.

The Indians rushed in from all sides and overpowered them before a shot could be fired. The work of slaughter then began. An Indian put the muzzle of his gun against the head of one man and fired, blowing his brains upon the floor and walls.

I saw them kill my mother and brothers by beating their brains out with stones. They killed five.

They tied my father and tortured him most dreadfully. He begged them to spare him, but they only tortured him the more. When they were tired of torturing him one of them split his skull with an axe.

An Indian squaw, wife of one of four friendly Apache sheepherders who worked with us, saved my life by holding me behind her and begging them to spare me. When all the Mexicans were dead except me the Indians left." - Reno Evening Gazette / April 25, 1882
Cherokee, 1776
John Redd, who came to Powell Valley with Col. Joseph Martin in 1775, in his narrative in the Virginia Magazine of History and Biography, tells the following story:

In 1776, when the Cherokee Indians declared war, most of the extreme settlers broke up, and most of them came to the settlements. A man by the name of Ambrose Fletcher, who settled in Martin’s Station took refuge in Blackmore’s fort. He had a wife and two children. After he remained in the fort two or three days it became so crowded that he built a cabin some thirty or forty yards back to the fort and shortly moved in his cabin.

He went out one morning at a short distance to get his horse and on his return found his wife and children murdered and scalped by the Indians.” – (bron)
De website Indian Atrocities heeft veel van dit soort verhalen, waarbij hele gezinnen afgeslacht worden.

Comanche, 1836

De zwangere Rachel Plummer wordt op 19 mei 1836 met haar anderhalf jaar oude zoontje gevangengenomen door de Comanche-indianen, bij een overval op Fort Parker. Nagenoeg iedereen in het Fort wordt vermoord. Ze ziet hoe Indianen hun speren in haar oom Benjamin steken. Later ziet ze onder de scalpen ook die van haar grootvader hangen. Rachel wordt naakt aan een paard gebonden en meegevoerd.

’s Nachts worden ze vastgebonden en op de grond geworpen. Haar zoontje wordt een paar meter naast haar op de grond gekwakt. Als hij, hongerig en koud, om zijn moeder huilt, hoort ze de slagen op zijn lichaampje. Dan wordt het stil. Haar tante Elisabeth en zij proberen met elkaar te praten, maar dat wordt niet geduld. Tijdens het dansen van de krijgers worden ze onophoudelijk geslagen. Na de dans worden de kinderen opzijgeschoven, en de vrouwen aan meer foltering en verkrachting onderworpen.

Dit staat allemaal beschreven in: ‘Narrative of the perilous adventures, miraculous escapes and sufferings of Rev. James W. Parker, during a frontier residence in Texas, of fifteen years with an impartial geographical description of the climate, soil, timber, water, &c., &c., &c., of Texas written by himself ; to which is appended a Narrative of the capture and subsequent sufferings of Mrs. Rachel Plummer (his daughter,) during a captivity of twenty-one months among the Cumanche Indians, with a sketch of their manners, customs, laws, &c. ; with a short description of the country over which she travelled whilst with the Indians / written by herself’, uitgegeven in 1844.

Bron: ‘Rachel Plummer’

Een overzichtsbeeld van de ethiek van Indianen waar het aankomt op vreemdelingen, vijanden en gevangenen, met de literatuuropgave op het eind.

Gebruikersavatar
Ongeloveloos
Banned
Berichten: 1222
Lid geworden op: 21 nov 2008 23:43

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Ongeloveloos » 14 aug 2010 02:34

Indianen waren eervoller dan welke religie dan ook !
Treat religion like your penis.
Dont show it off in public and don't shove it down your children's throat...

Theoloog

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Theoloog » 14 aug 2010 03:51

Die weelderige haardos in jouw avatar zou vast een fraaie scalp aan de riem van een Indiaanse krijger hebben gevormd, Ongeloveloos.

Gebruikersavatar
vegan-revolution
Superposter
Berichten: 6899
Lid geworden op: 06 jul 2009 06:43

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door vegan-revolution » 14 aug 2010 07:10

Theoloog, bedankt voor deze uitgebreide relativerende bijdrage.
                              Denken "wij zijn (ik ben) beter dan de rest" heeft helaas al veel verpest

Gebruikersavatar
Cluny
Banned
Berichten: 7576
Lid geworden op: 29 apr 2006 20:58

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Cluny » 14 aug 2010 07:52

Indianen waren geen lieverdjes.
Nou, en?
Oude koek!
Wat is de bedoeling?
Indianen waren niet-christen/niet moslim en toch geen lieverdjes bedoel je zeker.
Je maakt met het indianenverhaaltje een aardig dhimmie/tu quoque statement, die ik verder net als in het oorspronkelijk moslimsexsopic maar gewoon negeer.
Ik hou me liever bezig met bijvoorbeeld moslimaneuzen die na 2000 door moslims afgesneden worden of moslimavrouwen die door moslims gestenigd worden, de actualiteit dus.
God bestaat niet. Religie is de vrijwillige celstraf van het verstand. Bidden is ozo kinderachtig. De dood is het absolute eindpunt van elk individueel leven. Als iets niet merkbaar en niet meetbaar is, bestaat het niet. Alle homeopaten zijn kwakzalvers.

Gebruikersavatar
lanier
Superposter
Berichten: 5874
Lid geworden op: 14 sep 2004 23:20

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door lanier » 14 aug 2010 10:58

Er waren vele honderden indianenstammen waarvan vele zeer vredelievend waren. Van met name de Irokezen en Apaches is bekend dat ze vrij oorlogzuchtig waren. Niet zo vreemd dat nu net zij zo lang stand hielden tegen de blanken. Indianenstammen werden tegen elkaar opgezet en ze werden misbruikt door de Engelsen en Fransen. Het is onzin om te stellen dat veel of alle indianen niet vredelievend waren, alsof veel moslims tot de Taliban behoren. Er zijn slechts een handvol betrouwbare verslagen uit de hand van de indianen. Ik Geronimo is daar één van.
Wat het probleem is met religie? De mens. Voor elke heilige lopen er 2 miljoen zondaars rond - Raymond Reddington

Gebruikersavatar
The Prophet
Bevlogen
Berichten: 2870
Lid geworden op: 09 mei 2007 14:24
Contacteer:

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door The Prophet » 14 aug 2010 13:39

We hebben het nu wel over de indianen, maar die cowboys, dat waren ook geen lieverdjes!
Omni Padhni Disney Iceman Acme Leary Marx Illuminatus Christus Clark

Gebruikersavatar
LordDragon
Bevlogen
Berichten: 2932
Lid geworden op: 07 aug 2009 18:18

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door LordDragon » 14 aug 2010 13:42

indianen waren geen lieverdjes? Nou veralgemeen je weer. Er zullen natuurlijk wreedaardigere stammen geweest zijn dan andere, en indianen zijn ook maar mensen en zullen wel al eens wraak genomen hebben op elkaar voor een of ander dispuut. Maar lang niet alle stammen zijn zo wreedaardig.

Nou lees ik op een enkel voorbeeld na alleen reacties van indianen die door misionerende paterkens en schietgrage blanken werden lastig gevallen. De intentie waarmee indianen martelen is van een heel andere aard dan de intentie waarmee bvb de inquisitie mensen marteld. De indianen geloven in natuurkrachten en geesten, in demonen die je kunnen bezitten enzomeer. Wanneer zij bvb de lippen afsnijden en de tong uitrukken van dien pater dan doen zij dat om de demon die in de pater zit, waarom is ie altijd maar over een god bezig, er uit te drijven. Ook lachen zij en drijven zij de spot met mensen die hen over een almachtige god komen vertellen, want hun levensbeeld is van die aard dat zij zichzelf als één met de natuur zien. Ooit al een beer zijn slachtoffer zien afmaken op humane wijze met eerst een spuitje? Daar doen indianen dus niet aan, in tegendeel ze eten eerst het nog kloppende hart op van hun prooi. Je mag van mij indianen gerust vergelijken met een troep wolven, je kan niet de gedragingen van die troep als wreedaardig beschouwen omdat je het vanuit een westers kader bekijkt en het voor jou wreed lijkt.

nu ga ik jou eens een vraag stellen, wat is er gebeurd met vele misionarissen die naar azie trokkenmeerbepaald japan en china om de mensen aldaar te bekeren, of naar afrika? Werden ze daar ook gemarteld en gedood of werden ze met open armen ontvangen?

volgens mij ruk je de dingen uit hun context. Indianen of andere natuurvolkeren martelen of doden om zichzelf en hun levensbeeld en hun manier van leven te beschermen.
De rkk marteld en dood om de mensen hun godsbeeld en manier van leven op te leggen.

Dat is toch een groot verschil me dunkt. In dat licht kan je stellen dat de blanke pater die mee gekomen was met de blanke plunderaars zijn rijmpje niet kan hardmaken over naastenliefde en geloof. Die indianen zagen die paters dus en terecht volgens mij als grote huichelaars die mee kwamen heulen met de schietgrage, verkrachtingsgrage bezetters. Hoe zou je zelf reageren. Trouwens je hele betoog komt nog in een ander daglicht wanneer je in het achterhoofd houd dat er maar liefst 370 miljoen indianen werden afgemaakt in minder dan 300 jaar tijd. Hoe staat dat in verhouding tegenover misschien enkele honderden paters die door de indianen werden afgemaakt?

MVG, LD.
I must not fear. Fear is the mind-killer. Fear is the little-death that brings total obliteration. I will face my fear. I will permit it to pass over me and through me. And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. Where the fear has gone there will be nothing. Only I will remain.

Gebruikersavatar
Blackadder
Ervaren pen
Berichten: 991
Lid geworden op: 22 okt 2008 16:03

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Blackadder » 14 aug 2010 16:22

Ik weet niet welke Dances with Wolves jij hebt gekeken, maar die van mij bevat toch duidelijk veel scenes waarin de indianen niet de 'nobele wilde' spelen.

De key scene is dan ook niet zozeer dat de arme indianen door de boze blanken worden verdreven, maar dat de spirituele leider (Kickin Bird) beseft dat de wereld veranderd is en dat het nooit meer wordt zoals vroeger ( als hij vraagt hoeveel blanke mannen er zijn daar achter de horizon nog zijn)

de tragedie is er wel, maar niet met de indianen als onschuldige slachtoffers, de tragedie is het einde van de jager-verzamelaar manier van leven.
May the Lord hate you and all your kind, may you be turned orange in hue, and may your head fall off at an awkward moment.'

Theoloog

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Theoloog » 14 aug 2010 17:54

Het waren trouwens niet alleen vijanden die gemarteld en verminkt werden. Overspelige vrouwen werd door de echtgenoot de neus of soms zelfs de oren afgesneden. Zo schrijft Maximilian zu Wied-Neuwied, die rijk geillustreerde etnografische beschrijvingen gaf van zijn reizen naar Brazilië en N-Amerika, over de Blackfeet:
Maximilian, Prinz zu Wied schreef:Brandewijn is voor deze Indianen - zoals voor alle Noord-Amerikanen - de hoogste bekoring, en reden om alles wat zij bezitten en op zich dragen weg te geven. In de roes zouden ze vaak minder gevaarlijk zijn als andere volken. Men zegt dat zij dan nogal eens teder zijn.

Hun vrouwen en kinderen zijn in ruil hiervoor onmiddellijk te krijgen. Een man bezit toch al gauw zes tot acht vrouwen, met welke hij ten opzichte van blanken zeer vrijgevig is. Reeds zeer jonge kleine meisjes worden aangeboden.

Aan de andere kant bestraffen ze de ontrouw van hun vrouwen doorgaans hart, snijden hen in zulke gevallen de neus af, en men kon nabij Fort-McKenzie een groot aantal van zulke afschuwelijk misvormde schepsels zien. In een groep van tien tot twaalf tenten ontwaarden wij toch zeker zes of zeven vrouwen, die op deze wijze verminkt waren.

Ook de haren snijdt de man hen voor straf af, en zij schamen zich dan hun hoofd te tonen, welke zij proberen te bedekken. De blanken hebben tijdens onze aanwezigheid als straf hun Indiaanse vrouwen op dezelfde manier getekend. De vrouw met afgesneden neus wordt onmiddellijk door haar man verstoten: niemand neemt haar meer tot echtgenote, en zulke vrouwen werken gewoonlijk [573] voor loon of kost- en inwoning in andere hutten, passen op de kinderen, looien vellen, of verrichten andere huiselijke karweitjes.

Dikwijls heeft men voorvallen gekend, dat de man zijn vrouw meteen doodde, wanneer zij omgang met anderen had gehad; ook wreekt hij zich dikwijls op de minnaar, steelt zijn paarden en andere zaken van waarde, hetgeen deze zich kalm over zijn kant dient te laten gaan.
- Maximilian, Prinz zu Wied, Reise in das innere Nord-America in den Jahren 1832 bis 1834, Erster Band, Coblenz, J. Hoelscher, 1839, 572v
En dit kwam niet alleen bij de Blackfeet. Het was een wijdverbreid gebruik onder Amerikaanse Indianen:
Cecil Adams schreef:Nose-cutting of adulteresses, though hardly universal among American Indians, was fairly widespread — we have credible reports of its occurrence among the Creek, Sioux, and Navajo. In the 1870s, General George Crook reported Arizona Apache men both beat their wives and cut their noses off for infidelity. Crook tried to stop the practice by imprisoning a nose-cutting husband for a year, with unknown success. The nose wasn't always singled out; apparently an unfaithful Creek woman could have her ears cut off instead. (Bron)

Abram, Susan Marie. “`Souls in the treetops:’ Cherokee War, Masculinity, and Community, 1760-1820” Diss. Auburn University, August 10, 2009.

Berger, Bethany R. “Indian Policy and the Imagined Indian Woman” Kan. J. Law & Public Policy 14 (2004): 103-120.

Fletcher, Matthew L.M. “Addressing the Epidemic of Domestic Violence in Indian Country by Restoring Tribal Sovereignty” The Journal of the ACS Issue Groups 31-41.

Halbert, Henry Sale and Ball, Timothy Horton. The Creek War of 1813 and 1814 Chicago: Donohue and Henneberry, 1895.

Mathes, Valerie Shirer “A New Look at the Role of Women in Indian Society” American Indian Quarterly 2.2 (Summer, 1975): 131-139.

Mathes, Valerie Sherer “Nineteenth Century Women and Reform: The Women's National Indian Association” American Indian Quarterly 14.1 (Winter, 1990): 1-18.

Monger, George. Marriage Customs of the World: From Henna to Honeymoons Santa Barbara, CA: ABC-CLIO Inc. 2004.

Roberts, David. Once They Moved Like the Wind: Cochise, Geronimo, and the Apache Wars New York: Touchstone, 1994.

Shepardson, Mary “The Status of Navajo Women” American Indian Quarterly 6.1/2, Change and Continuity as Experienced by Navajo Women (Spring - Summer, 1982): pp. 149-169.

Thwaites, Reuben Gold, ed. Early Western Travels: Volume 23 – Part 2 of Maximilian, Prince of Wied’s Travels in the Interior of North America Cleveland, Ohio: The Arthur H. Clark Company, 1906.

Todorov, Tzvetan The Conquest of America: The Question of the Other New York: Harper and Row, 1984.

Gebruikersavatar
lanier
Superposter
Berichten: 5874
Lid geworden op: 14 sep 2004 23:20

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door lanier » 14 aug 2010 19:40

Wie ziet een Hollywood film als de realiteit?
Overigens wat waren de wetten in het Wilde Westen? Hoeveel mensen zijn er opgehangen, verminkt en doodgeschoten door de cowboys?
Wat is de achterliggende gedachte van de verminkingen door de indianen?
Kijk eens naar het wetboek van Hammurabi en zie welke straffen er stonden op welke vergrijpen.
Leuk een opsomming van misstanden maar uitgesmeerd over al die jaren, al die stammen en individuen, zegt het me niet zoveel.

Ik kan me overigens goed voorstellen hoe indianen omgingen met mensen die hun bedrogen, verjoegen, bestalen en afslachten. Er is geen enkel bestand ongeschonden gebleven. V

Van een primitief volk mag je soms primitieve wetten verwachten. Let wel, de verminkingen die genoemd worden zijn straffen wegens het overtreden van regels. Men doodde geen mensen voor de fun zoals de soldaten dat wel deden.
Wat het probleem is met religie? De mens. Voor elke heilige lopen er 2 miljoen zondaars rond - Raymond Reddington

Gebruikersavatar
collegavanerik
Superposter
Berichten: 6345
Lid geworden op: 31 mar 2005 22:59
Locatie: Zuid Holland

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door collegavanerik » 14 aug 2010 20:21

Cluny schreef:Indianen waren geen lieverdjes.
Nou, en?
Oude koek!
Wat is de bedoeling?
Indianen waren niet-christen/niet moslim en toch geen lieverdjes bedoel je zeker.
Je maakt met het indianenverhaaltje een aardig dhimmie/tu quoque statement, die ik verder net als in het oorspronkelijk moslimsexsopic maar gewoon negeer.
Ik hou me liever bezig met bijvoorbeeld moslimaneuzen die na 2000 door moslims afgesneden worden of moslimavrouwen die door moslims gestenigd worden, de actualiteit dus.
Ontzettend offtopic lieverd, je weet toch ook dat dhimmies alleen maar voorkomen in gebieden waar een moslimmeerderheid de lakens uitdeelt?

Door nederlanders dhimmies te noemen, ben je bezig met volksmennerij. [-X
Afbeelding Hebr 6:
5 wie het weldadig woord van God en de kracht van de komende wereld ervaren heeft 6 en vervolgens afvallig is geworden, kan onmogelijk een tweede maal worden bekeerd.
Als er een almachtige god bestaat, dan is hij een sadist.

Gebruikersavatar
Cluny
Banned
Berichten: 7576
Lid geworden op: 29 apr 2006 20:58

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Cluny » 14 aug 2010 21:45

collegavanerik schreef:
Ontzettend offtopic lieverd, je weet toch ook dat dhimmies alleen maar voorkomen in gebieden waar een moslimmeerderheid de lakens uitdeelt?

Door nederlanders dhimmies te noemen, ben je bezig met volksmennerij. [-X
Is dat zo?
God bestaat niet. Religie is de vrijwillige celstraf van het verstand. Bidden is ozo kinderachtig. De dood is het absolute eindpunt van elk individueel leven. Als iets niet merkbaar en niet meetbaar is, bestaat het niet. Alle homeopaten zijn kwakzalvers.

Gebruikersavatar
Ali
Banned
Berichten: 2910
Lid geworden op: 20 sep 2008 01:58

Re: Indianen waren geen lieverdjes

Bericht door Ali » 14 aug 2010 23:01

lanier schreef:
Ik kan me overigens goed voorstellen hoe indianen omgingen met mensen die hun bedrogen, verjoegen, bestalen en afslachten. Er is geen enkel bestand ongeschonden gebleven. V

Van een primitief volk mag je soms primitieve wetten verwachten. Let wel, de verminkingen die genoemd worden zijn straffen wegens het overtreden van regels. Men doodde geen mensen voor de fun zoals de soldaten dat wel deden.
Hoe weet jij zo zeker dat men niet voor de fun doodde Lanier?

En heb jij je nooit afgevraagd waarom openbare terechtstellingen, denk aan verbranding, onthoofding, vierendelen, steevast altijd zoveel volk trokken? Waarom de gruwelijke gevechten in het colosseum zo funny waren?

Plaats reactie