Nieuws voor mensen in grote en kleine van oudsher bepaalde groepen.
Wat omgang met elkaar betreft en spreektaal.
Een soort geschiedenis en cultuurbehoud, maar dan streekgebonden.
Met nog dialecten en nog kerkelijk leven.
Hier wordt onder woorden gebracht, wat mensen individueel nog vaak beleven.
Maar met een fikse hoeveelheid vooroordelen over de andere groepen.
Hoe is dat in jullie beleving?
Schuilt hier nog een soort algemene waarheid en tendens in of is dat grotendeel weg geglobaliseerd?
Of zijn er ondertussen in de moderne tijd misschien nieuwe ideeën, typerend of ook weer met vooroordelen, ontstaan?
https://www.klaasvanderkamp.nl/regional ... at-publiek
Is het nuttig om hier rekening mee te houden?Tot de kenmerken van een dorpscultuur rekent hij:
*)
je wordt gekend, sociale controle, wij-gevoel, saamhorigheid, moeilijk om boven het maaiveld uit te steken, trots op de gemeenschap, indirecte communicatie, veel verenigingen, dorpsfeesten, groetplicht, zelfredzaam, zorg voor de natuur, hechten aan de traditie, duurzaamheid en rust.
Bij kenmerken van de stadscultuur kan je denken aan:
ik-gericht, je kiest voor degene die je kent, gericht op carrière, leven en laten leven, gebruik maken van de stad, ontwikkelen van eigen waarden en normen, waarde hechten aan cultuurontwikkeling, directe communicatie, vluchtig, jachtig.
Empirisch en ondervonden door hulpverleners op bezoek bij mensen thuis, in dit geval het spreken in de eigen moerstaal, het dialect.
*) Door mij in punten verdeeld.Het gebruik van streektaal in de zorg heeft een meerwaarde. Bartelds citeerde een afstudeerproject van communicatiewetenschapper Josine Loeven aan de Universiteit van Twente. Loeven deed haar onderzoek in 2005 in twee ziekenhuizen. Voor haar onderzoek ‘Als je plat kunt praten, moet je het niet laten’ bestond er slechts een algemeen gevoel dat het gebruik van streektaal een meerwaarde zou kunnen hebben, maar het was nooit wetenschappelijk onderbouwd.
*) De conclusies van het onderzoek waren nu: Het gebruik van streektaal heeft een positief effect op drie aspecten in de communicatie tussen patiënten en zorgverleners:
- het helpt om je beter te kunnen uiten,
- het geeft een vertrouwensband en
- er is sprake van verbondenheid.
Ik denk dat je hier voor "dorp" ook andere soorten omgevingen kunt benoemen, zoals bepaalde stadswijken.
Of geldt dat alleen voor van oudsher bekende stadsbuurten met een sterke gezamenlijke geschiedenis?