Of we nou wel of niet gelovig zijn die boom wordt opgetuigd en de kerstdagen moeten gevierd.
Vaak plakken we d'r nog maar een derde kerstdag ook achteraan. (Meestal vanwege gebroken gezinnen.)
Als je (zoals ik
Ik heb er niks mee. Sterker nog, ik heb er een hekel aan.
Om vanwege e.o.a. ingebouwde traditie verplicht op te moeten zitten en je volvreten met meestal de meest exotische, uitgebreide, nieuw bedachte en half mislukte gerechten. Gelukkig is er drank bij.
En dan dat uitgewissel van cadeautjes, waarbij je vooral met z'n allen een hoop overbodige rommel aan het verdelen bent. 'Ik wil geen cadeautjes, ik doe niet aan cadeautjes' roep ik al lang tevoren om vervolgens op zo'n dag toch weer een feestelijk verpakte prul in handen te krijgen. Voel je je nog schuldig ook dat je zelf niet...
Begrijp me goed; ik ben stapeldol op vreet- en zuipfestijnen. Maar niet omdat het MOET.
Kerst dus. Het liefst vlucht ik er lekker van weg, naar een ergens waar het zonnetje schijnt.
Maar waarom waarom waarom hechten mensen er zoveel waarde aan?
Zit het er zo ingebakken die traditie dat er niet meer van los te komen is?
Waarom is het opeens zielig als mensen met de kerst alleen of met z'n tweetjes zijn, terwijl ze potdorie het hele jaar 'alleen' hebben gezeten.
Ga dan lekker wat vaker gewoon vieren dat het woensdag is ofzo!
Hypocriet als de pest, die hele kerst.
