Boe

[Petra]

Ik ben daar nooit terechtgekomen en heb evenmin een vast plan, maar nu Europa instabieler begint te worden wilde ik het onlangs weer afstoffen. Ik hoorde helaas van iemand met hetzelfde plan dat ze nu slechts nog native speakers toelaten. Weet jij hier wellicht meer van?

Overigens...
De meeste mensen die talen onderwijzen op de expatscholen spreken geen Chinees. Dat is ook geen vereiste.
Verder weet ik niet hoe het zit met je accent, maar je zal de eerste/laatste niet zijn die zichzelf native noemt. M'n moeder was Duits en dat spraken we thuis.
Waarom inzetten op het popi Engels als je Duits en Spaans tot je beschikking hebt?

Wat Europese onrust betreft
Het conflict in the South China Sea geeft regelmatig oprispingen en kan zomaar escaleren.
Hong Kong's zelfstandigheid is ook nog niet beslecht. De vorige opstand leidde zelfs tot een protest in de grote steden van China en was zelfs bij mij in Nanjing reden voor massaal protest. Die snel was neergeslagen, maar toch.
Ook het Taiwan conflict is nog niet uitgedoofd. Dit zijn m.i. roeriger conflicten dan het N-Korea euvel.

Vluchten kan niet meer...
Overal is wel onrust.

Verder zou ik adviseren om de landkaart te pakken onder Shanghai te blijven. Zuidelijker is prettiger qua klimaat, levensstijl, voeding e.d.
Trouwens, waarom China?
Heel Azië vind ik fijn om te leven. Behalve Myanmar: Niet doen.

Hoe is het met je tonen?
Wat ik schreef over die Erasmus knul (een paar maanden puur en alleen de klanken oefenen) is volgens mij een gouden tip.

Ik zie nu pas dat je link 'the lion' is.
Wij werden niet met de lion de straat op gestuurd maar met het simpelere ( ) 'vier is vier'.
Dit is de korte versie:

sì shì sì.
shí shì shí,
shí sì shì shí sì,
sì shí shì sì shí,
sì shí sì shì sì shí sì.

Four is four.
ten is ten,
fourteen is fourteen,
forty is forty,
forty-four is forty-four.

[Peter van Velzen]

sì shì sì.
shí shì shí,
shí sì shì shí sì,
sì shí shì sì shí,
sì shí sì shì sì shí sì.

Four is four.
ten is ten,
fourteen is fourteen,
forty is forty,
forty-four is forty-four.

Ben ik even blij dat het een Thaise en gren Chinese kok was die mij aan haar aantrekkelijk zus voorstelde. Nu kan ik tenminste getallen uitspreken, al weet ik dan niet het verschil tussen ver weg (klaj) en dichtbij (klaj).

[ChaimNimsky]

Overigens...
De meeste mensen die talen onderwijzen op de expatscholen spreken geen Chinees. Dat is ook geen vereiste.

Momenteel geef ik o.a. Engelse les in Spanje. Als je Engels onderwijst aan A1 t/m C2 studenten, blijkt uit mijn ervaring dat voor het onderwijzen aan mensen met lagere niveaus, kennis van hun moedertaal erg handig uitkomt. Ook lijkt het me best wel lastig in China te wonen zonder het Chinees enigszins te beheersen. Ik heb vernomen dat veel Chinezen alleen Chinees spreken -- vooral de oudere generatie.

Verder weet ik niet hoe het zit met je accent, maar je zal de eerste/laatste niet zijn die zichzelf native noemt.

Hier in Spanje word ik ook altijd 'native teacher' genoemd door werkgevers, al ben ik dat helemaal niet. Academies willen graag een goede indruk maken door je als native te verkopen -- levert meer op. Daarom zeggen ze gewoon tegen hun klanten (de studenten) dat ik Engels ben, maar de eerste les zeg ik altijd tegen de studenten dat dat niet waar is.

M'n moeder was Duits en dat spraken we thuis.
Waarom inzetten op het popi Engels als je Duits en Spaans tot je beschikking hebt?

Omdat ik onlangs een TEFL certificaat heb behaald waardoor ik in de hele wereld Engelse les mag geven. Denk je dat Duits, Spaans & Frans meer soelaas bieden dan Engels? Ik ben niet officieel leraar Nederlands, Duits, Spaans of Frans. Evenmin ben ik native Spaans, Frans of Duits en voor het Ivriet of Nederlands is, lijkt me, geen animo. Ik heb ooit een studie in de IT afgerond (systeem- & netwerkbeheer) omdat ik m'n vader ooit een plezier wilde doen (ik heb eigenlijk helemaal niet zo'n feeling voor IT en des te meer voor kunst & cultuur, maar m'n pa wilde dat ik een relevante studie volgde). Ik zou dolgraag iets als leraar willen betekenen want dat bevalt me momenteel erg goed, maar als het echt niet anders kan, ben ik bereid me via de IT China binnen te werken als de tijd daar is.

Trouwens, waarom China?

Ik vind het een enorm groot & intrigerend land met een zeer bijzondere cultuur die ik nog niet kan doorgronden. Vooral dat laatste spreekt me aan. Maar als ik Rereformed over Finland lees, of Peter over Thailand, dan klinkt ook dat heel erg aantrekkelijk. Een andere reden is dat Chinees een heel belangrijke taal is en ik graag m'n niveau zou willen verbeteren tot hsk5 of 6. Ik ben er nog nooit geweest, maar ik was ook nog niet in Spanje geweest voordat ik er ging wonen (sterker nog: toen ik naar Spanje vertrok, had ik nog geeneens een kamer geregeld terwijl ik de huur in NL al had opgezegd).

Hoe is het met je tonen?
Wat ik schreef over die Erasmus knul (een paar maanden puur en alleen de klanken oefenen) is volgens mij een gouden tip.

De uitspraak van de tonen is over het algemeen geen probleem. Het pinyin is vrij eenvoudig, al vind ik de uitspraak van de 'q', 'x', 'c' 'ch', 'z', 'zh' en het verschil tussen bijv. 'g' & 'k' soms lastig om snel te doen. De pinyin 'g' klinkt bij mij soms nog teveel als een Engelse/Spaanse 'g', terwijl het wat meer een 'k' zou moeten zijn zonder uit te ademen. De karakters vind ik lastiger & redelijk tijdrovend, wat me heeft weerhouden om voor hsk3 te gaan studeren. Die karakters leer ik daarginds wel als ik voor hsk3 t/m 6 ga.

[Petra]

sì shì sì.
shí shì shí,
shí sì shì shí sì,
sì shí shì sì shí,
sì shí sì shì sì shí sì.

Four is four.
ten is ten,
fourteen is fourteen,
forty is forty,
forty-four is forty-four.

Ben ik even blij dat het een Thaise en f=gen Chinese kok was die mij aan haar aantrekkelijk zus voorstelde. Nu kan ik tenminste getallen uitspreken, al weet ik dan niet het verschil tussen ver weg (klaj) en dichtbij (klaj).

Met getallen kom je al een heel eind.
En met een Thaise spreekpartner gaat het oefenen ook wat makkelijker toch?

[Petra]

Ook lijkt het me best wel lastig in China te wonen zonder het Chinees enigszins te beheersen. Ik heb vernomen dat veel Chinezen alleen Chinees spreken -- vooral de oudere generatie.

Het is idd. lastig en dwingt je ertoe de taal te leren.
Edoch, het is juist de oudere generatie die wél Engels spreekt. En de jonkies. Het is het middenfront die (dankzij Mao) een gat in de ontwikkeling heeft. (klinkt erger dan ik het bedoel )
Als ik hulp nodig had zocht ik een bejaarde of een tiener

Omdat ik onlangs een TEFL certificaat heb behaald waardoor ik in de hele wereld Engelse les mag geven. Denk je dat Duits, Spaans & Frans meer soelaas bieden dan Engels? Ik zou dolgraag iets als leraar willen betekenen want dat bevalt me momenteel erg goed, maar als het echt niet anders kan, ben ik bereid me via de IT China binnen te werken als de tijd daar is.

Ja, Duits en Spaans kun je wat mee. Daar ben ik van overtuigd. Maar sowieso is de combinatie om verschillende talen in de aanbieding te hebben prima. En noem jezelf gewoon native speaker.
Al die eerlijkheid van ons wordt daar niet gewaardeerd. (Je maakt het hen alleen maar moeilijk, zeg maar)
Vergeet de IT. Dat is lokaal op een bijzonder hoog niveau. Wij hebben in NL een Chinees werken in IT, met recht een nerd. Hij wil voor geen prijs terug naar China. Hier stel ik wat voor, zegt ie. Daar ben ik één van de vele mindere goden.

Ik vind het een enorm groot & intrigerend land met een zeer bijzondere cultuur die ik nog niet kan doorgronden. Vooral dat laatste spreekt me aan. Maar als ik Rereformed over Finland lees, of Peter over Thailand, dan klinkt ook dat heel erg aantrekkelijk. Een andere reden is dat Chinees een heel belangrijke taal is en ik graag m'n niveau zou willen verbeteren tot hsk5 of 6. Ik ben er nog nooit geweest, maar ik was ook nog niet in Spanje geweest voordat ik er ging wonen (sterker nog: toen ik naar Spanje vertrok, had ik nog geeneens een kamer geregeld terwijl ik de huur in NL al had opgezegd).

China is fantastisch. Ik kan het van harte aanbevelen.
Chinezen zijn nieuwsgierig, sociaal, beleefd en hartelijk. Al generaliseer ik nu.
Maar je ziet het sociale en de gemeenschapszin overal terug. In het samenkomen op de pleinen en parken. En het voor de deur op de stoep zitten met z'n allen.
Ik heb zelfs manlief voor het blok gezet na een jaar Myanmar. Terug naar China, Shanghai of Nanjing maakt me niet uit. Maar hier wegwezen. Punt uit.

Leer karakters. Zonder karakters blijft het schipperen.
Als je de hersens hebt om dat voor elkaar te boksen stort je daar dan op.