Boe

[Petra]

Een persoonlijk topic met herinneringen, vroeg Maria. Wie weet komt 't er nog van.
Bij deze; een gezellig beginnetje.
In het kader van, gezelligheid kent geen tijd. (vindt Fish leuk).

Boe.

In het Chinees bestaat er geen woord voor 'nee'.
Er is een ja, dat is 'dwee'. (of het wat formelere shi de)
Het 'nee' woord heeft de vorm van een ontkennende bevestiging.
Je plaatst het woord 'bu' voor het woord wat je wilt ontkennen.
Het klinkt als 'boe' en was voor mij dus makkelijk te onthouden. Als ik iets niet wil roep ik boe.

Onze 'nee' is dus 'bu dwee', waarmee je letterlijk 'niet ja' zegt.
Google translate geeft bij 'nee' als vertaling 'meiyou', wat meer 'niet willen hebben' betekent.
Dat klinkt als mayo (op z'n Engels), ik heb het dus flink lastig gehad om in een restaurant mayonaise te bemachtigen. Het Chinese woord kreeg ik niet begrijpelijk uitgesproken en mbv engels kreeg ik helemaal niks meer.

Het zegt wel wat, vind ik.
Een cultuur die het woord 'nee' niet kent.
Ze vinden onze directheid dan ook schokkend.
Wij zijn makkelijk met onze 'ik vind', we denken dat iedereen zo makkelijk van alles 'vindt'.
Soms is het wat lastig om te achterhalen wat iemand nou echt vindt.
Maar het heeft zeker iets moois.
Zij bewegen met je mee; 'face' daar gaat het om.
Als beide partijen hun 'face' maar kunnen behouden.
Daar ligt de achtergrond van het niet bestaande 'nee'.

Petra

[Dat beloof ik]

Je zit er enorm naast. Twee dingen:
- Het chinees kent ook geen ja
- Nee(n) is een samentreksel en was oorspronkelijk ook een ontkennende bevestiging: "Niet een".

1. Het chinees kent ook geen "ja".
Wat zegt dat over een cultuur, dat ze geen letterlijke vertaling hebben voor de Nederlandse woorden "ja" en "nee"?
Dat zegt helemaal niets, behalve precies dat wat er aan de hand is: Er is geen letterlijke Chinese vertaling voor de Nederlandse woorden "ja" en "nee".

Hoe beantwoord je in het Chinees een ja-nee-vraag?
In het Nederlands bestaan twee woorden - ja (positief) en nee (negatief) - om een ja-nee-vraag te bevestigen of ontkennen. Helaas is dat niet zo in het Chinees. De woorden ja en nee bestaan niet letterlijk in het Chinees. Om ja of nee aan te duiden wordt er altijd een werkwoord gebruikt. Dus is het antwoord ja voor een ja-nee-vraag een positief werkwoord en het nee een werkwoord met een negatief partikel.

Bron: http://www.chinees-leren.nl/taxonomy/term/45

2. De oorsprong van "Nee".
De herkomst van het woord "Nee (ook wel Neen)" is interessant. Het is nl een samentrekstel van de woorden 'niet' en 'een' ( Oorspronkelijk "Ne" en "Ainan"). En laat dat nou precies de manier zijn waarop volgens Eclect de Chinezen "Nee" zeggen: een ontkennende bevestiging.
http://www.etymologiebank.nl/etymologie/trefwoord/nee" onclick="window.open(this.href);return false;

Je kunt dit nog in meer woorden terug vinden.
'Ne' en 'Erghens'>> Nergens.
'Ne' en 'Iemand' >> Niemand.

Het is weer eens duidelijk dat het loont om eerst (al is het heel kort) onderzoek te doen alvorens conclusies te trekken.
De tweede zin in je conclusie "Een cultuur die het woord 'nee' niet kent. Ze vinden onze directheid dan ook schokkend." volgt daarom niet uit de eerste en dus is de conclusie in zijn geheel niet waar (verrek, weer een ontkennende bevestiging en nog wel in het Nederlands...).
Nu kan het best zijn dat Chinezen onze directheid schokkend vinden. Mocht dat inderdaad zo zijn, dan heeft dat een andere oorzaak.

[Maria]

Lastig, maar leuk onderwerp.

Wat ik ervan weet heel erg weinig, maar in dit geval misschien wel voldoende.
Dat je in heel veel talen bepaalde woorden niet letterlijk kunt vertalen, maar dat het heel vaak gaat om een omschrijving.
Terwijl we in het Nederlands ook weer begrippen hebben, waar we niet een enkel duidelijk woord voor hebben, terwijl dat in andere talen wel zo is.
Probeer je dat dan toch, dan zullen er altijd opmerkingen en zelfs aanmerkingen komen.

Er "enorm naast" zou ik daarom niet willen zeggen, daar ik het idee krijg, dat deze etymologieën" en daarom de uitleg van de verwoordingen van de begrippen toch enorm dicht bij elkaar liggen".

Om chinees te leren en ook om met chinezen om te kunnen gaan lijkt me dan ook heel erg lastig, als je niet in staat bent een beetje te nuanceren.
En dat op meerdere fronten.

Andere zeden en gewoonten, het hoe en waarom ervan en dat proberen te verklaren, tilt dit onderwerp dan toch naar een leuk discussie onderwerp.
Want wie weet het fijne van de redenen van omgangsvormen uit heel andere culturen dan de westerse?

[Petra]

Ik heb er een jaar of acht gewoond, en geleefd en gesproken.
Nee, ik zit er niet enorm naast. Integendeel.
Enneh, @ dat beloof ik; ik vind je reactie belachelijk heftig en buiten proportie.
De achterliggende gebruiken en cultuur worden idd. over het algemeen door westerlingen niet begrepen.
Je gaat te kort door de bocht, en vliegt daarmee uit de bocht.


'Dwee' (fonetisch) of Dui is een concrete bevesting en daarmee redelijk gelijkwaardig aan onze ja. Niemand heeft ook moeite met een bevestiging.

Voor nee is er gewoon géén woord. Dat is altijd een ontkennende vorm van een ander woord
https://mandarinhq.com/2016/04/say-no-i ... n-chinese/" onclick="window.open(this.href);return false;
'A quick note about saying "no" in Mandarin...

'The most basic way to say "no" is to repeat the main verb (or adjective) of the question and put bù or méi in front of it. Several of the examples above illustrate this pattern'.

Soms (lees meestal) wordt er zelfs JA gezegd terwijl men NEE bedoeld, alleen maar om het ontkennen te omzeilen (i.v.m. face !).
http://www.iorworld.com/china-cultural- ... es-478.php" onclick="window.open(this.href);return false;
'Recognize that definitive responses are rarely given in Chinese culture and that the word “yes” may have multiple meanings' (yes kan gewoon NO betekenen !)

Het begrip van geen 'nee' willen zeggen of een directe vorm van taalgebruik is ook niet makkelijk te begrijpen en is vaak verkeerd uitgelegd.
Dat komt vnl door het verschil in taal en cultuur.
Zelfs deze vorm van ontkenning (BU) wordt daar het liefst vermeden. Daar zijn rituelen en gebruiken en veel omslachtig taalgebruik voor.
http://www.digmandarin.com/chinese-peop ... -ways.html" onclick="window.open(this.href);return false;



De hele manier van omgang is dus via een indirecte communicatie.
En ja, het draait allemaal om Face.

Het Engelse 'lose face' en 'gain face' stammen van Chinees origin. Tóch, betreft het niet hetzelfde. En ook dit werd vaak niet goed begrepen.

Maar hé, zelfs wikipedia is tegenwoordig bij.:
Lin Yutang considered the psychology of "face".
https://en.wikipedia.org/wiki/Face_(sociological_concept" onclick="window.open(this.href);return false;)


Previous writers on face have treated losing face and gaining face simply as if they were opposite outcomes in a social encounter and have thus failed to notice the basic difference between two social processes that are involved. In the first instance, while it is meaningful to speak of both losing and gaining mien-tzu it is meaningful to speak only of losing lien. One does not speak of gaining lien because, regardless of one's station in life, one is expected to behave in accordance with the precepts of the culture; correctly conceptualized, exemplary conduct adds not to one's lien, but to one's mien-tzu.


By expanding "lose face" into "save face", English developed oppositely from Chinese, which has many "lose face" collocations, but none literally meaning "save face". Yao mianzi 要面子 "eager to gain reputation; be concerned about appearances" is (Hu 1944:58) "the closest Chinese approximation" for "save face".

The underlying reason for this difference is that English "face" lacks the sociological contrast between Chinese lian and mianzi. Since Chinese lian is ethically absolute while mianzi is socially quantitative, losing the former is more significant. According to Huang:

Interesting as the Chinese physiological face is, the psychological face makes a still more fascinating study. It is not a face that can be washed or shaved, but a face that can be "granted" and "lost" and "fought for" and "presented as a gift". Here we arrive at the most curious point of Chinese social psychology. Abstract and intangible, it is yet the most delicate standard by which Chinese social intercourse is regulated.[1]


Het begrip van het belang van lien of lian, is het allerbelangrijkste in de Chinese cultuur. En (jawel ook door taalverschillen en onbegrip niet altijd goed begrepen door buitenlanders.)

The sociological concept of face has recently been reanalysed through consideration of the Chinese concepts of face (mianzi and lian) which permits deeper understanding of the various dimensions of experience of face, including moral and social evaluation, and its emotional mechanisms.


Zoals gezegd, ik dacht een leuk gezellig stukje te schrijven.
Niet de intentie van een wetenschappelijk naslagwerk.
Maar het klopt wel degelijk.
Enfin, met tegenzin maar een 'verweerschrift' geschreven.
Want de gein is er wel af nu.

Petra

[Peter van Velzen]

Hebben jullie het nu ove het manderijns of over het cantonees?

[Petra]

Hebben jullie het nu ove het manderijns of over het cantonees?

Cantonees, Shanghainees, Nanjingnees, etc etc. (jawel, allemaal verschillend) zijn net zo gezellig of belangrijk als het verschil tussen Amsterdams of Fries.

Verder.. Cantonees; wordt gesproken in de hele gewone stad Guanzhou.
Niemand noemt zich Cantonees. Of inwoner van Canton, wat wij zo leuk vinden klinken, maar is ver achterhaald.

[Peter van Velzen]

Hebben jullie het nu ove het manderijns of over het cantonees?

Cantonees, Shanghainees, Nanjingnees, etc etc. (jawel, allemaal verschillend) zijn net zo gezellig of belangrijk als het verschil tussen Amsterdams of Fries.

"Het ken net" Lijkt me niet onbelangrijk dat verschil!

[Dat beloof ik]

Beste Eclect.

Excuses als ik je humeur heb verpest, dat was niet mijn bedoeling.
Van Chinees heb ik werkelijk geen bal verstand, en jij wel.
Waar ik wel iets van weet is Nederlands, dat is ruim 53 jaar mijn moedertaal.
Ik weet, dat "nee" van oorsprong een ontkennende bevestiging is.
Ik las, dat jij dat niet wist en zelfs er van uitging dat het een andere oorsprong had.
Dus heb ik je er op gewezen dat dit niet klopt.

Is er geen Chinees spreekwoord dat zegt dat hij die fouten maakt, meer leert dan hij die geen fouten maakt ?

[Rereformed]

In het Fins hebben ze geen werkwoord voor 'hebben'. Maar ik heb nooit gemerkt dat Finnen minder bezitterig zijn.

[Petra]

Excuses als ik je humeur heb verpest, dat was niet mijn bedoeling.
Van Chinees heb ik werkelijk geen bal verstand, en jij wel.
Waar ik wel iets van weet is Nederlands, dat is ruim 53 jaar mijn moedertaal.
Ik weet, dat "nee" van oorsprong een ontkennende bevestiging is.
Ik las, dat jij dat niet wist en zelfs er van uitging dat het een andere oorsprong had.
Dus heb ik je er op gewezen dat dit niet klopt.

Is er geen Chinees spreekwoord dat zegt dat hij die fouten maakt, meer leert dan hij die geen fouten maakt ?

Beste Dat beloof ik,

Excuus aanvaard.

Als het niet je bedoeling was, waarom reageer je dan zo?
Om een postje zo onderuit te schoppen omdat je zo bekend bent met het Nederlandse woord Nee snap ik gewoonweg de noodzaak niet voor.
Verder gaat het stukje niet over de NL etymologie van het woord Nee, maar over een cultuur die op alle mogelijke manier het 'nee' zeggen ontwijkt. Over een cultuur die meer indirect communiceert.
Het gaat over Face, over omgang met elkaar.
En het belang daarvan.

Het gaat mij erom dat het iets moois heeft.
Dat plagen, kietelen, prikkelen of een kwinkslag heel andere zaken zijn dan denigreren of onderuit schoppen.
Dat je een hostile environment kunt maken met mekaar, maar het hoeft niet, het is een keuze.
Dat jij bijv. ook had kunnen schrijven; 'Als ik het woord Nee bekijk dan... . En ik lees ook iets over het yes... Wist je dat?'
Dan kan ik gewoon antwoorden met ...Ja, hoor dat wist ik allemaal wel. En het vervolgens nog wat verder uitleggen.
Ik heb nog wat jaartjes naast de Confucius tempel gewoond, daar wordt nu nog steeds lesgegeven.
Harmonie, orde en bescheidenheid, zijn de peilers. Maar harmonie is het toverwoord.
Ik houd van het land, ik houd van de wijsheid, en ik houd van harmonie.

Een Chinees gezegde dat ik in m'n hart heb opgenomen:

Jingdiziwa; 'De kikker die vanuit de put naar de hemel kijkt'
Het gaat over een kikker die in een put leeft.
Hij kent niet anders dan dat, hij heeft geen idee dat er nog een hele wereld buiten die put is.
Tot er een schildpad langskomt die de kikker erover vertelt.

We zijn allemaal een beetje kikker in een put; levend in het ons bekende.
We zijn allemaal een beetje schildpad; onze opgedane kennis verspreidend.
Als je je niet openstelt kom je nooit meer te weten over de wereld buiten je put.
Soms denk je dat je het allemaal wel weet, terwijl je nog niet beter weet.
We hebben elkaar nodig; is de onderliggende boodschap.
(En ook dit, ga je op geen westerse site vinden.)

Het neigt een beetje naar Plato's allegorie van de grot.
Maar ik vind 'de kikker' mooier.

Petra

[Petra]

Om chinees te leren en ook om met chinezen om te kunnen gaan lijkt me dan ook heel erg lastig, als je niet in staat bent een beetje te nuanceren.
En dat op meerdere fronten.

Maria,
Wat bedoel je hier precies mee?
Bedoel je dit nou naar mij toe?

Petra

[Rereformed]

Excuses als ik je humeur heb verpest, dat was niet mijn bedoeling.
Van Chinees heb ik werkelijk geen bal verstand, en jij wel.
Waar ik wel iets van weet is Nederlands, dat is ruim 53 jaar mijn moedertaal.
Ik weet, dat "nee" van oorsprong een ontkennende bevestiging is.
Ik las, dat jij dat niet wist en zelfs er van uitging dat het een andere oorsprong had.
Dus heb ik je er op gewezen dat dit niet klopt.

Is er geen Chinees spreekwoord dat zegt dat hij die fouten maakt, meer leert dan hij die geen fouten maakt ?

Om een postje zo onderuit te schoppen omdat je zo bekend bent met het Nederlandse woord Nee snap ik gewoonweg de noodzaak niet voor.

Het gaat mij erom dat het iets moois heeft.

Het laatste is begrijpelijk, maar Datbeloofik wees er enkel op dat je een incorrecte verbinding maakte tussen de taal en een culturele eigenschap. Ik wees je op hetzelfde door een voorbeeld uit het Fins te geven.

Onze 'nee' is dus 'bu dwee', waarmee je letterlijk 'niet ja' zegt.
Het zegt wel wat, vind ik.

Dat laatste is zeer de vraag. Ons Nederlands 'nee' (neen) komt van 'niet een', dat is eveneens een 'ontkennende bevestiging', net zoals 'nooit' = 'niet ooit'. Het zegt niets over het willen vermijden van een begrip, maar eenvoudig van de behoefte aan het verschaffen van duidelijkheid in de taal.

Harmonie, orde en bescheidenheid, zijn de peilers. Maar harmonie is het toverwoord.
Ik houd van het land, ik houd van de wijsheid, en ik houd van harmonie.

Inderdaad een hele andere houding dan wat wij de westerse cultuur noemen. Mooi!
Waar je net aanstoot aan nam was een goed voorbeeld van dat een westers mens niet schroomt de orde te verstoren wanneer hij iets opmerkt wat volgens hem niet klopt, rechtgezet of verbeterd moet worden.
Maar is het niet zo dat het van groot belang is dat iemand uit een andere cultuur dan moet leren begrijpen dat het de westerse mens veelal niet te doen is om de ander op zijn nummer te zetten, aan te vallen, of persoonlijk te kwetsen, noch dat het er op wijst dat de ruimere strekking van een argument niet begrepen is? De westerse mens doet het eenvoudig omdat zij zo gehecht is aan de juistheid van een zaak, denkbeeld, idee. Dit jaagt zij na tot in alle details.

Ik herinner me dat mijn moeder soms met nieuwe kleding aankwam en aan mijn vader liet zien. In plaats van te zeggen dat het er mooi uitzag kwam mijn vader dan aan met een opmerking "hé er zit daar onderaan een draadje los". Hij sloeg de instemming dat het mooi en goed was over, en richtte al zijn aandacht op het feit dat een minuscule imperfectie gecorrigeerd moest worden. Mijn moeder vond dat nooit leuk, maar het was duidelijk nooit de bedoeling van mijn vader om negatief te zijn, enkel om iets te vervolmaken.

[Dat beloof ik]

Beste Eclect,

Persoonlijk vind ik dat iedereen bij het schrijven de stijl moet gebruiken die hem(of haar) het beste ligt. Ik probeer door die stijl heen te kijken en de kern van de achterliggende boodschap te vatten.
Ik weet van mezelf dat ik vrij direct en praktijkgericht kan zijn. Zo was ik gisteren bij mijn dochter langs om te kijken hoe het leggen van de nieuwe vloer vorderde. Normaal werk je bij het leggen van een vloer van de ene kant van de kamer (waar je de vloer dan goed kan laten aansluiten op muur) naar de andere. Op de vraag van haar hoe ik de vloer vond, keek ik rond en reageerde met wat het eerst in mij opkwam: "erg mooi, maar waarom ben ik je in het midden begonnen, nu ga je aan één eind niet mooi uitkomen". Dat bedoel ik niet slecht, maar het is wel zo; een prof legt zo geen vloer.
Maar goed, ieder zijn eigen ding, en ik zal iemand niet snel een andere stijl van schrijven, praten of doen proberen aan te leren. Ieder zijn eigen ding, zeg maar.
Ik zou het vreselijk vinden om aan een bepaalde stijl van interactie te moeten voldoen om door iemand serieus te worden genomen, ik doe dat bij een ander ook niet. Ik ben dan ook bang dat ik in China mij totaal niet op mijn gemak zou voelen.

Als ik de zinnen "We hebben elkaar nodig; is de onderliggende boodschap. (En ook dit, ga je op geen westerse site vinden.)" bekijk, dan rijst bij mij de vraag of het woordje "dit" in de zin tussen haakjes terug grijpt op de voorafgaande zin. Is dat zo ? Want tegelijkertijd vraag ik me af of je westerse stromingen 'socialisme' en 'humanisme' kent, en dan snap ik deze bewering niet. Ik zou hem niet zo durven stellen, kun je eens uitleggen waarom jij dat wel doet ?

[Maria]

Om chinees te leren en ook om met chinezen om te kunnen gaan lijkt me dan ook heel erg lastig, als je niet in staat bent een beetje te nuanceren.
En dat op meerdere fronten.

Wat bedoel je hier precies mee?
Bedoel je dit nou naar mij toe?

Precies hoe en waar ik het schreef, als reactie op jou en als reactie op wat Dat beloof ik schreef.
Ik denk altijd: "Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is", maar ook zoals hij denkt.
Dat is niet alleen de tegenstelling West Europeaan - Chinees.
Maar ook onderling.

Sommige mensen zijn heel direct en je weet altijd wat je aan ze hebt.
Anderen proberen daarom altijd genuanceerd te denken om de ander te ontzien, uit diplomatie, maar ook om niet een boemerang terug te hoeven verwachten als ze een keer fout zouden kunnen zitten.
Beiden zijn manieren van omgaan met elkaar, maar je moet elkaar wat beter kennen, om dat ook naar waarde te kunnen schatten.

Ik weet graag wat ik heb aan de ander als die iets zeggen, zodat ik er niet naar hoef te raden.
Dat komt weleens hard over, maar dan kan ik vragen hoe dat bedoeld wordt.
Ik probeer zelf mijn woorden zo in te kleden, dat ik duidelijk ben, maar probeer dat wat genuanceerder te brengen.
Op het gevaar af dat ook dat weleens weer verkeert begrepen kan worden.

In beide gevallen vind ik het belangrijk om je ongelijk te kunnen bekennen, maar ook bij excuses aanvaard, het daarbij te laten, zand erover.
Anders gaat het verkeerd begrip gewoon door.

Blijft, dat dit vaak alleen de theorie is, omdat we ook behept zijn met emotie.
Dat is één van de redenen, waarom we in de discussie fora proberen het te houden op verstandelijk te discussiëren en bij uitingen van verschil van mening niet te gauw en te direct iets persoonlijk te nemen.
Anders ontstaat er snel een soort meta-discussie zoals nu.

Alhoewel het hier wel weer on topic lijkt te worden, daar je het wil hebben over het hoe van het Chinese denken.
Dan ga je ook vrij automatisch dat vergelijken.

[Petra]

Beste Eclect,

Persoonlijk vind ik dat iedereen bij het schrijven de stijl moet gebruiken die hem(of haar) het beste ligt. Ik probeer door die stijl heen te kijken en de kern van de achterliggende boodschap te vatten.
Ik weet van mezelf dat ik vrij direct en praktijkgericht kan zijn. Zo was ik gisteren bij mijn dochter langs om te kijken hoe het leggen van de nieuwe vloer vorderde. Normaal werk je bij het leggen van een vloer van de ene kant van de kamer (waar je de vloer dan goed kan laten aansluiten op muur) naar de andere. Op de vraag van haar hoe ik de vloer vond, keek ik rond en reageerde met wat het eerst in mij opkwam: "erg mooi, maar waarom ben ik je in het midden begonnen, nu ga je aan één eind niet mooi uitkomen". Dat bedoel ik niet slecht, maar het is wel zo; een prof legt zo geen vloer.
Maar goed, ieder zijn eigen ding, en ik zal iemand niet snel een andere stijl van schrijven, praten of doen proberen aan te leren. Ieder zijn eigen ding, zeg maar.
Ik zou het vreselijk vinden om aan een bepaalde stijl van interactie te moeten voldoen om door iemand serieus te worden genomen, ik doe dat bij een ander ook niet. Ik ben dan ook bang dat ik in China mij totaal niet op mijn gemak zou voelen.

Als ik de zinnen "We hebben elkaar nodig; is de onderliggende boodschap. (En ook dit, ga je op geen westerse site vinden.)" bekijk, dan rijst bij mij de vraag of het woordje "dit" in de zin tussen haakjes terug grijpt op de voorafgaande zin. Is dat zo ? Want tegelijkertijd vraag ik me af of je westerse stromingen 'socialisme' en 'humanisme' kent, en dan snap ik deze bewering niet. Ik zou hem niet zo durven stellen, kun je eens uitleggen waarom jij dat wel doet ?

Ja, die haakjes van mij hebben al vaker voor ongewilde boodschappen gezorgd.
Ja, ik ken die stromingen, nee, ik zou zoiets bij lange na niet beweren.
dit, sloeg op deze hele uitleg van dit spreekwoord.
En je vraag .. is dit zo? is een gerede vraag. Klinkt voor mij heel anders dan.. enorme fout, en n klein beetje onderzoek..achtige kreten.


Dan over prof.
Ja als je van prof tot prof praat of doet, no problem
Echter, ik presenteer me niet als een prof.
Sterker nog, ik heb bij het aanmelden al vrolijk gemeld moeite te hebben met logische knooppunten te leggen en het beargumenteren.
Ik meldde ook vooraf een gezellig stukkie te schrijven en geen wetenschappelijke thesis.

Dan is er alle ruimte voor commentaar.
Voor opmerkingen en verbetering.
Ik verwacht gewoon niet in een boksring door mohammed ali uit de ring geslagen te worden terwijl ik maar een potje kwam sparren.

Dus, een link tussen taal en cultuur, ja die is er naar mijn weten altijd.
Het niet bestaande woord nee, en daarom... had ik anders omschrijven.
Ik heb geleerd dat er een verband is, maar dat is geen directe link.

Beter had ik kunnen schrijven:
Het niet willen gebruiken van het een directe vorm van ontkenning, ... o.i.d

En dat is waarom het gaat; Face. En het ontwijken van 'nee' zeggen.

Je hoeft van mij niet te veranderen.
Maar ik blijf er zuur of vrolijk m'n plasje over doen.

Petra