Re: Finse gedachten
Geplaatst: 28 mei 2021 02:07
Tja maestro, je zult nog 16 jaar door moeten gaan!
Tsja, dat filmpje sprak me vast zo aan omdat het me hoop geeft de handdoek nog niet in de ring te hoeven gooien. Ik heb dat vreselijk nodig omdat ik heb opgemerkt dat ik in mijn gedachten vaak het gevoel heb met een laatste krachttoer bezig te zijn, een laatste opporren van het vuur, wetende dat er geen nieuwe houtblokjes meer zijn. Alsof ik alles moet voltooien voordat ik 65 word, waarna het leven enkel nog gevuld kan worden met zitten in de schommelstoel.
Zo was ik een tijdje geleden verwoed bezig met het plaatsen van al mijn oude muziekcomposities op YouTube om uit te kunnen spreken: "Nu kan ik rustig doodgaan". En ik betrapte me erop dat toen ik dat stukje voor mijn kleinkind gemaakt had, ik tegen mijn vrouw zei: "Als ik morgen dood ga dan is niets zo mooi als de gedachte dat dat mijn laatste daad was". Alsof mijn leven nu wel voltooid is en er niets meer aan toegevoegd hoeft te worden.
Dat overdadig bezigzijn met de dood zal wel met de overgang naar gepensioneerd zijn te maken hebben. Op deze leeftijd aangekomen is je omgeving - familie, kennissen, zelfs hier op freethinker - ook bezaaid met ziek worden en doodgaan.
Ik klamp me ook vast aan een herinnering van 29 jaar geleden waar een professor op een cursus voor pianopedagogen ons begroette met: "Gefeliciteerd, pianospelers, met jullie leven, want het is statistisch aangetoond dat pianospelers praktisch nooit dement worden!" Maar ja, dan doemt bij mij meteen de gedachte op dat Sibelius na zijn 65ste niets meer componeerde, of beter gezegd, voortdurend componeerde, maar de opgeschreven muzieknoten in de haard gooide, omdat hij wist dat het niet het niveau had van frissere jaren. De laatste 27 jaar van zijn leven werden gevuld met wat rondlopen in de tuin en het bos rondom zijn huis (met een wandelstok!) en het sigaren roken.
Maar gelukkig komt dan Harrie Kuitert in mijn gedachten weer even om de hoek kijken: Hij schreef op zijn 86/87ste nog een boek dat Taede Smedes een waardige nalatenschap noemt. Misschien moet ik dat boek toch nog eens bestellen en lezen.
En dan is er natuurlijk nog de compositie Metamorphosen van Richard Strauss. Muziek die als thema heeft "In Memoriam" en Beethovens beroemde Eroica-treurmars citeert en door apocalyptiek omgeven is: "The most terrible period of human history is at an end, the twelve year reign of bestiality, ignorance and anti-culture under the greatest criminals, during which Germany's 2,000 years of cultural evolution met its doom".
Ik geloof niet dat iemand anders op zo'n hoge leeftijd een meesterwerk heeft gecomponeerd, maar er zijn dus natuurwonderen.
