Onderwijs en de verantwoordelijkheid van de ouders

[dikkemick]

Demiurg:

Ik heb ook lang die mening gehad. Eén type onderwijs met een algemeen vak levenbeschouwing, waar alle soorten religies/levensbeschouwing aan bod komen.

Deze mening ben ik nog steeds toegedaan!

Ik ben wat dat betreft van gedachte veranderd en wel om twee redenen:

- de eerste is principieel, en tevens het belangrijkste. namelijk het waarborden van grondrechten, meer specifiek vrijheid van onderwijs. Ouders zijn niet allemaal hetzelfde en levensbeschouwing is zo belangrijk in het leven van de meeste mensen dat een overheid zich zoveel mogelijk afzijdig moet houden en slechts behoort te faciliteren. (en controleren dat het curriculum van elke school aan de normen voldoet)

Maar WAT, wat betreft de grondrechten van het kind zelf? Nu worden er Joodse, Katholieke, Christelijke, Moslim etc. kinderen geboren. En DAT vind ik het kind het recht ontnemen zelf over de juiste god na te denken. Als je dit met religie wil doorvoeren moet je ook politiek georiënteerde scholen toestaan. VVD-onderwijs, PVV-onderwijs, SP-onderwijs. Zoals het nu is: Kind wordt geboren in Chr. gezin, gaat naar Chr. scholen, Chr. clubjes, Chr. kerk. Gevolg: Er is slechts 1 god en 1 manier om hier in te geloven. De manier van je ouders!

- de tweede reden gaat meer om de inhoudelijke invulling van een vak levensbeschouwing of godsdienst. Het idee dat je een soort verzamelvak creëert waar overal een beetje van gesnoept wordt, is mijns inziens tijdverspilling. Bij geen enkele levensbeschouwelijke richting zou men nog de diepte in kunnen en het resultaat is dat de kinderen door een levensbeschouwelijke supermarkt gestuurd worden alsof ze de verschillende merken boter uitproberen. Wil je echt iets leren en snappen van een bepaalde richting, dan kan dat alleen maar als je er iets meer in investeert dan dat. En dan is het net als talen. Als je één taal beter kent is het makkelijker anderen te leren.

Ik denk dat er in 4 jaar middelbare schooltijd best eea verteld kan worden m.b.t. alle religies/levensbeschouwingen. De diepte kun je breed aanpakken, want uiteindelijk komt godsgeloof (geest-geloof) vanuit de primitieve mens. En die diepte kan de kinderen privé, thuis nog steeds wel door de strot geduwd worden. Maar je moet ergens beginnen met tolerantie t.o.v. andere religies.

[Demiurg]

Maar WAT, wat betreft de grondrechten van het kind zelf?

Zoals je weet is er een kinderrechtenverdrag, twee artikelen zijn voor dit onderwerp van belang:
"Artikel 5 Rol van de ouders
De overheid moet de rechten, plichten en verantwoordelijkheden van ouders en voogden respecteren. De ouders en voogden moeten het kind (bege)leiden in de uitoefening van zijn of haar rechten op een manier die past bij de leeftijd en ontwikkeling van het kind."

"Artikel 14 Vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst
Het kind heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst en de vrijheid deze te
uiten. De overheid respecteert de rechten en plicht en van ouders en voogden om het kind te
(bege)leiden bij de uitoefening van dit recht op een manier die past bij zijn of haar leeftijd en
ontwikkeling."

Het kinderrechtenverdrag erkent dus (art.5) dat kinderen in de eerste plaats onder de bevoegdheid van ouders vallen. Dat komt omdat kinderen (afhankelijk van de leeftijd/ontwikkeling) niet bevoegdheidsbekwaam zijn. De vraag mbt onderwijsvrijheid is dus niet of een kind al of niet zeggenschap heeft, maar of de overheid, dan wel de ouders de doorslaggevende bevoegdheid over het kind hebben. Die bevoegdheid ligt, aldus het kinderrechtenverdrag in eerste instantie bij de ouders.
Maar wat zegt het verdrag expliciet over gewetens/godsdienstvrijheid voor kinderen. Art.14 benadrukt in de eerste plaats dat de overheid de het recht op dit punt van kinderen erkent, en verder dat de overheid erkent dat de ouders dit proces begeleiden.

De keuze inzake onderwijs ligt, ook volgens het kinderrechtenverdrag, bij de ouders. En hoe zou dat ook anders kunnen. Mijn zoontje is drie en gaat binnenkort naar school. Als ik hem zou vragen naar welke school hij wil krijg ik vooral wartaal terug. Wij zullen dus, als ouders, een school moeten kiezen.

Nu worden er Joodse, Katholieke, Christelijke, Moslim etc. kinderen geboren. En DAT vind ik het kind het recht ontnemen zelf over de juiste god na te denken.

Dat een gezin een bepaalde religie aanhangt wil toch niet zeggen dat zij niet uit het raam kijken?
Het alternatief van een gezin waarin een bepaalde levensbeschouwing heerst, is een gezin waarin de ouders geen mening hebben en hun kinderen lustig laten shoppen langs elke buitenissige cultus waarover ze iets vinden.

Als je dit met religie wil doorvoeren moet je ook politiek georiënteerde scholen toestaan. VVD-onderwijs, PVV-onderwijs, SP-onderwijs.

Vrijheid van onderwijs maakt elke vorm van onderwijs mogelijk, dus als je zoiets zou willen. De realiteit is echter dat er aan dit soort scholen net zo weinig behoefte is als aan een Vliegende Spagettimonster-school.
Maar toch haal je wel een zinnig punt aan. De politieke keuze van ouders is misschien wel veel destructiever dan religie. Neem ouders met een rechts politiek profiel, die zou je toch eigenlijk geen kinderen moeten laten opvoeden.

Ik denk dat er in 4 jaar middelbare schooltijd best eea verteld kan worden m.b.t. alle religies/levensbeschouwingen.

ja, dat moet ook. Maar mij lijkt dat geschiedenis en maatschappijleer zich daar beter voor lenen.

[PietV.]

in Vlaanderen doen de ouders meestal hun kinderen naar een katholieke school omdat ze denken dat die kwalitatief beter is. Ik ken een vader, die zelf uitgesproken atheïst is, maar zijn kind naar een katholieke school doet. Hij heeft zijn kind zelfs laten dopen, zodat het kind niet buiten de boot valt met activiteiten zoals communie. Ik woon al 7 jaar hier, maar met mijn protestantse achtergrond zijn dit soort dingen nog steeds een cultuurshock.

Het lijkt mij een vergaande concessie. Ik heb het zelf ook vaker gehoord dat confessionele scholen beter presteren, maar vermoedelijk zijn hier andere redenen voor aan te wijzen dan elke dag een stukje uit de Bijbel. Je kan zelfs speculeren dat als je meent dat een school kwalitatief beter is dat dit ook een bepaalde inspanningsverplichting teweeg brengt door de leerkrachten om dit te bewerkstelligen. En als ouders zo gemotiveerd zijn dat ze juist voor deze confessionele scholen kiezen met dit in hun achterhoofd dan kan het zelfs bij de ouders een prikkel zijn om hun kind aan te moedigen om hun keuze te rechtvaardigen. En dit heeft dus weinig te maken met de overleveringen uit de klassieke oudheid. Neemt niet weg dat ik tegen zuilen ben en onderwijs godsdienstneutraal wens. Het is een rare gewoonte in dorpen dat kinderen naar verschillende scholen gaan slechts vanwege de visie van de ouders. Kinderen worden van jongs af aan al bewust gemaakt dat er "andere" kinderen zijn.

[siger]

Het kinderrechtenverdrag erkent het belang van een gezin en van de ouders, maar legt de overheid wel degelijk op toezicht te houden op het welzijn van het kind.

Artikel 28 en 29 gaan over recht op onderwijs. Het is mi. logisch dat de overheid dit recht moet waarborgen.

Het kind heeft recht op onderwijs. Basisonderwijs is voor ieder kind gratis en verplicht. De
overheid zorgt ervoor dat het voortgezet - en beroepsonderwijs toegankelijk is voor ieder kind, in overeenstemming met zijn of haar leerniveau. De overheid pakt vroegtijdig schooluitval aan. De handhaving van de discipline op school moet de menselijke waardigheid en kinderrechten respecteren. International samenwerking is nodig om analfabetisme te voorkomen.

Het kind heeft recht op onderwijs dat is gericht op: de ontplooiing van het kind; respect voor mensenrechten en voor de eigen culturele identiteit, de waarden van het eigen land en van andere landen; vrede en verdraagzaamheid; gelijkheid tussen geslachten; vriendschap tussen alle volken en groepen en eerbied voor het milieu.
Iedereen is vrij om een school naar eigen inzicht op te richten met inachtneming van deze beginselen en de door de overheid vastgestelde minimumnormen voor alle scholen.

Verder, in artikel 31 en volgende, wordt door het verdrag gesteld dat de overheid ervoor moet zorgen dat het kind rust, vrije tijd en recreatie geboden wordt, en dat de overheid maatregelen moet nemen tegen kinderarbeid, seksuele uitbuiting, seksueel misbruik, ontvoering en mensenhandel, en alle andere vormen van uitbuiting.

[dikkemick]

Demiurg schreef:

dikkemick: Maar WAT, wat betreft de grondrechten van het kind zelf?

Zoals je weet is er een kinderrechtenverdrag, twee artikelen zijn voor dit onderwerp van belang:
"Artikel 5 Rol van de ouders
De overheid moet de rechten, plichten en verantwoordelijkheden van ouders en voogden respecteren. De ouders en voogden moeten het kind (bege)leiden in de uitoefening van zijn of haar rechten op een manier die past bij de leeftijd en ontwikkeling van het kind."

"Artikel 14 Vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst
Het kind heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst en de vrijheid deze te
uiten. De overheid respecteert de rechten en plicht en van ouders en voogden om het kind te
(bege)leiden bij de uitoefening van dit recht op een manier die past bij zijn of haar leeftijd en
ontwikkeling."

Het kinderrechtenverdrag erkent dus (art.5) dat kinderen in de eerste plaats onder de bevoegdheid van ouders vallen. Dat komt omdat kinderen (afhankelijk van de leeftijd/ontwikkeling) niet bevoegdheidsbekwaam zijn. De vraag mbt onderwijsvrijheid is dus niet of een kind al of niet zeggenschap heeft, maar of de overheid, dan wel de ouders de doorslaggevende bevoegdheid over het kind hebben. Die bevoegdheid ligt, aldus het kinderrechtenverdrag in eerste instantie bij de ouders.
Maar wat zegt het verdrag expliciet over gewetens/godsdienstvrijheid voor kinderen. Art.14 benadrukt in de eerste plaats dat de overheid de het recht op dit punt van kinderen erkent, en verder dat de overheid erkent dat de ouders dit proces begeleiden.

De keuze inzake onderwijs ligt, ook volgens het kinderrechtenverdrag, bij de ouders. En hoe zou dat ook anders kunnen. Mijn zoontje is drie en gaat binnenkort naar school. Als ik hem zou vragen naar welke school hij wil krijg ik vooral wartaal terug. Wij zullen dus, als ouders, een school moeten kiezen.

A: Ik hang een godsdienst aan welke in een passage zegt: "En de derde zal het leven in duisternis doorbrengen" Dat betekent dat ik als ouder beide oogballen verwijder van dit kind, omdat ik er van overtuigd ben dat dit noodzakelijk is voor mijn geloof. IK ben verantwoordelijk voor mijn kind volgens artikel 5. (let wel. Zo gek is dit voorbeeld niet, gezien de genitale mutilaties die plaatsvinden). De overheid mag wat mij betreft een actievere rol hierin gaan spelen!

B: Artikel 14 Vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst: Een kind dat op de biblebelt wordt geboren is alles behalve vrij van gedachte, geweten en godsdienst. Het kind is in zonde geboren, is door en door slecht en hoort van 1(!) verlossing. Zie je als kind hier maar eens uit te worstelen...

C: Natuurlijk heeft een kind geen zeggenschap over onderwijs, omdat het daar totaal nog niet toe in staat is, maar de overheid MOET (wat MIJ betreft) dit onderwijs sturen, op die manier waar onderwijs voor bedoeld is. Kennis-overdracht. geen geloofsindoctrinatie.

Dikkemick: Nu worden er Joodse, Katholieke, Christelijke, Moslim etc. kinderen geboren. En DAT vind ik het kind het recht ontnemen zelf over de juiste god na te denken.

Dat een gezin een bepaalde religie aanhangt wil toch niet zeggen dat zij niet uit het raam kijken?
Het alternatief van een gezin waarin een bepaalde levensbeschouwing heerst, is een gezin waarin de ouders geen mening hebben en hun kinderen lustig laten shoppen langs elke buitenissige cultus waarover ze iets vinden.

Denk je nou echt dat Mohammad en Fatima gluren bij de buren en de religies tegen elkaar afwegen of de kinderen breed onderwijzen? Vind ik een naïeve gedachte. Je ophouden met andere overtuigingen is zondig.

Dikkemick: Als je dit met religie wil doorvoeren moet je ook politiek georiënteerde scholen toestaan. VVD-onderwijs, PVV-onderwijs, SP-onderwijs.

Vrijheid van onderwijs maakt elke vorm van onderwijs mogelijk, dus als je zoiets zou willen. De realiteit is echter dat er aan dit soort scholen net zo weinig behoefte is als aan een Vliegende Spagettimonster-school.
Maar toch haal je wel een zinnig punt aan. De politieke keuze van ouders is misschien wel veel destructiever dan religie. Neem ouders met een rechts politiek profiel, die zou je toch eigenlijk geen kinderen moeten laten opvoeden.

En ook hier vind ik nogmaals dat de overheid hierin actief een rol moet gaan spelen. GEEN (gesubsidieerd) religieus onderwijs meer. Religie hoort NIET thuis in het onderwijs, tenzij breed onderwezen.

Religie maakt mer kapot dan je lief hebt. Vooral de kindergeest wordt vervuild.

[kiks]

Het probleem zou snel verbeteren wanneer we artikel 23 in de grondwet zouden aanpassen. Het artikel is een gedrocht dat allerlei misstanden in stand houdt. Zie het gedoe rond het islamitisch onderwijs. Maar ook in het christelijk onderwijs kom je "vreemde" zaken tegen. En dat alles gefinancierd door de overheid. De totstandkoming van de wet in 1917 was een uitruil van o.a. kiesrecht voor vrouwen (waar christenen tegen waren) en de onderwijswet zoals vastgelegd in artikel 23. Het zou beter zijn om de vrijheid van onderwijs te koppelen aan de manier waarop onderwijs wordt verzorgd en het niet een excuus te laten zijn om een doctrine te laten overheersen.
Er werd al even genoemd dat het bijzonder onderwijs betere resultaten zou geven, zonder te vermelden dat bestuursscholen mogen selecteren aan de poort. Kunst dat je dan "beter" presteert. Die ballotage veroorzaakt dat het onderwijs in zijn algemeenheid verschraalt en er groepen kinderen niet op de juiste plek komen. En onderwijs is er toch in eerste instantie voor kinderen? Maar misschien is het beter om de uitruil van 1917 weer ongedaan te maken.
Zaken zoals in het hier al vaker geplaatste filmpje binnen het onderwijs. Daar moeten we snel af. Het gaat gelukkig maar in een zeer beperkt deel van de scholen op deze manier. Tja, wel een gevolg van artikel 23.



Groet

kiks

[Dat beloof ik]

Het is maar net hoe je er als ouder mee om gaat.
Mijn kinderen zijn ook naar een katholieke school gegaan.
Onder andere omdat deze school beter was dan de openbare school.
Je kunt als ouder dan mooi je kind meegeven dat ze nooit iets klakkeloos moeten aannemen, zelf na moeten denken en niet bang moeten zijn om vragen te stellen.
En dat is heel goed gegaan, bij alle 3 de kids.

Mijn dochter heeft zelfs ooit een een mooie rol gezongen in het kerstspel omdat ze goed kan zingen.
Je moet daar niet te krampachtig over doen.
Kinderen kunnen heel goed zelf nadenken.
Je moet het ze wel leren en de kans geven om het zelf te doen.

Als iemand wil leren om een bandje te plakken, zul je eerst een lekke band moeten hebben.

[kiks]

Ik had het idee dat het siger in de openingstopic ging om de excessen en hoe daarmee om te gaan.
Mijn oudste kinderen hebben ook op een katholieke school gezeten. Was een jenaplanschool. Het katholieke karakter was nergens terug te vinden. Eén of twee keer per week deed men iets facultatief met het geloof. Ze zijn echter niet naar de school met de bijbel gegaan, ook in de buurt, gezien het creationistische gedachtengoed dat in de school rondwaarddde. Vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt, die ook op zondag, i.p.v te voetballen op het pleintje door de ouders meegenomen werden naar de kerk, weer wel. Ik vraag me wel eens af of die kinderen nog steeds kerks zijn, of dat de invloed van de niet kerkgaande kinderen een rol heeft gespeeld in hun leven.

Groet

kiks

[DiMensie]

Zaken zoals in het hier al vaker geplaatste filmpje binnen het onderwijs.

Die leerkracht zou ik met liefde voor zijn bek slaan.
Kon ik mijn zoon meteen meenemen en een andere school voor hem zoeken.