http://www.youtube.com/embed/7vs-H7xLnrs?rel=0" onclick="window.open(this.href);return false;DANS VAN 1000 HANDEN
Thousand Hand Guan Yin was a dance created by Chinese choreographer Zhang Jigang. This dance
was performed by 63 deaf dancers of China Disabled People's Performing Art Troupe. Because they
could not hear the music, there were 6 directors in white cloths helping them synchronizing with
the music. This dance described the legend that Bodhisattva Guan Yin has one thousand hands.
Bodhisattva is a Proto-Buddha. She can not become a Buddha because she is still attached to this
world. Her vow: If there is still a single drop of tear in this world, I will not become a Buddha.
Deze kreeg ik op een ander forum aangereikt en ik was er erg van onder de indruk.
Misschien moest ik in die stemming zijn voor de reactie, die ik gaf.
Op een ander tijdstip van de dag zou ik misschien anders gereageerd hebben.Onvoorstelbaar, geweldig, meditatief om hiernaar te kijken, vooral toen ik hele stukken geluidloos keek.
Hoe zit dat met jullie?
Hebben jullie dat ook, dat je op het ene moment heel andere dingen kunt hebben, wat je boeien, dan op het andere moment?
Dat je dingen op verschillende tijdstippen zo anders kunt ervaren?
En dan vragen voor mij om er dieper op in te gaan:
- In hoeverre zijn culturen te overbruggen door kunst?
Of minstens te begrijpen en te bewonderen?
- En waarom?