Van Nijlen en Piet Paaltjens (Francois Haverschmidt) behoren tot mijn favoriete dichters. Het was deze post die mij inspireerde tot de poezietrein.
De trein werkt als volgt:
1. Ik begin een post op basis van de associatie van Nijlen.
2.Iemand die een associatie heeft met dit gedicht post het gedicht (en even de bron, zodat er eventueel verder gelezen kan worden door liefhebbers?) mag dat gedicht hierna posten.
3. Als iemand weer een associatie heeft met dat gedicht, wordt dat weer een vervolgpost, and so on, and so on.
Omdat dit de poezietrein is en ik de associatie leg met boven vermeldde post, begin ik met bericht aan de reizigers, van van Nijlen (hoewel aan Rika, mij ook te binnen schoot, vandaar de verwijzing naar Piet Paaltjens)
http://www.poezie-leestafel.info/jan-van-nijlen" onclick="window.open(this.href);return false;van Nijlen schreef: Bericht aan de reizigers
Bestijg den trein nooit zonder uw valies met dromen
dan vindt ge in elke stad behoorlijk onderkomen.
Zit rustig en geduldig naast het open raam:
gij zijt een reiziger en niemand kent uw naam.
Zoek in 't verleden weer uw frisse kinderogen,
kijk nonchalant en scherp, droomrig en opgetogen.
Al wat ge groeien ziet op 't zwarte voorjaarsland,
wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.
Laat handelsreizigers over de filmcensuur
hun woordje zeggen: God glimlacht en kiest zijn uur.
Groet minzaam de stationschefs achter hun groen hekken,
want zonder hun signaal zou nooit één trein vertrekken.
En als de trein niet voort wil, zeer ten detrimente
van uwe lust en hoop en zuurbetaalde centen,
blijf kalm en open uw valies; put uit zijn voorraad
en ge ondervindt dat nooit een enkel uur te loor gaat
En arriveert de trein in een vreemdsoortig oord,
waarvan ge in uw bestaan de naam nooit hebt gehoord,
dan is het doel bereikt, dan leert gij eerst wat reizen
betekent voor de dolaards en de ware wijzen...
Wees vooral niet verbaasd dat, langs gewone bomen,
een doodgewone trein u voert naar 't hart van Rome.
Groet,
Bob
