Georgie schreef: ↑05 apr 2021 00:08
lost and not found yet! schreef: ↑25 mar 2021 22:27
Ps, en ja, niet kunnen winkelen op zondag in een plaats waar de SGP de grootste partij is, dat heet ook democratie. Toch?
Nee dat is geen democratie! Democratie is dat de een de ander de vrijheid gunt om anders te denken en te doen dan hijzelf.
De gelovige is niet verplicht op zondag te winkelen. De gelovige winkelier is niet verplicht zijn winkel op zondag te openen.
Het is ondemocratisch de ander te verbieden de dingen te doen die hij wil. (Binnen de grenzen van de wet uiteraard, maar dat zijn de democratisch afgesproken spelregels van de samenleving).
Religie is per definitie ondemocratisch.
Sorry voor de late reactie.
Ik denk, dat je duidelijk moet hebben, dat er onderscheid is tussen onze landelijke regering, die gaat over de wet, het aanpassen en de uitvoering ervan.
En het gedeelte wat decentraal geregeld wordt vlg. ons regeringsstelsel.
Juist en speciaal, omdat er grote lokale verschillen kunnen zijn, die in de praktijk ook alleen maar plaatselijk hoeven te gelden.
En geregeld worden door op democratisch wijze gekozen van vaak ook alleen gemeentelijke partijen voor gemeente specifieke belangen
Ik denk, dat je bij gemeenteraadsverkiezingen in een gemeente en ook voor daarna, de kiezers wel degelijk van invloed zijn.
Of dat puur ingegeven is door religieuze wetten of dat het gaat om het regelen van de praktische zaken, die een grote invloed hebben op het gemeentelijke plaatselijke gebeuren.
Gekozen door mensen en ook ervaren binnen hun eigen privéleven, moet mi. de hoofdzaak zijn bij een discussie als deze.
Laat ik wat info geven van hoe ik het ervaren heb in de loop van de tijd vanuit een gemeente, die tot voor een aantal jaren geleden vnl. protestant christelijke was, en voor een groot gedeelte belevend. Van een aantal vrijzinnig gelovigen, maar vooral vanuit orthodox standpunt.
De winkelsluitingswetten vallen onder gemeentelijke verordeningen en zijn niet landelijk.
Als het grootste aantal stemmen in de gemeenteraad voor zondagopening is, dan gaan de winkels open.
Dat geldt dan evenzeer voor als de uitslag tegen winkelsluiting is.
Bij twijfel vanwege half om half werd er gekeken naar de impact voor het hele dorp
Ik weet nog, dat in het christelijke dorp waar ik woonde, dit toen speelde om om opening van het zwembad.
De opening van de sporthal was er toen al door, mede om redenen die jij aangeeft, dat niemand die niet wilde meedoen daar enige last van had.
Bij het zwembad, ogenschijnlijk een soortgelijk verhaal, lag dat anders.
Midden in het dorp gelegen bij opening en gebruik in de zeer wijde omtrek te horen.
Het plezier van de zwemmers, maar ook de luidsprekers.
Binnen in 4 kerken te horen, als daar een dienst gaande was.
Het zwembad is nog heel lang dicht gebleven, totdat door de uitbreiding van het inwoner aantal de verhoudingen binnen de raad anders kwamen te liggen.
Later hetzelfde verhaal met de winkelopening.
Als doorslaggevend argument gold, dat de meeste winkels een dorpsaangelegenheid waren en ook het personeel dus.
Personeel kon niet verplicht worden op zondag te werken was het oordeel van bijna 100%, ook van de niet christelijke partijen.
Dit werd later vervolgd met een regel, dat winkelopening op vrijwillige basis goedgekeurd werd.
Wat volgde was volgens de verwachting.
Enkele winkeliers, die alleen zelf verantwoordelijk waren en "samen met hun gezin de winkel runden" en hooguit een personeelslid had die niet tegen werken op zondag was gingen open.
De grote supermarkt gerund door een SGP lid bleef dicht.
Ook de bakkers, weer om extra redenen, want die konden niet vers bakken voor die enkele klant, die niet op zaterdag hun waren konden kopen maar alleen op zondag vrij hadden.
Het duurde nietlang voor ook de enkele winkelier, die open was de kosten niet tegen de baten op zag wegen en weer zijn vrije zondag ging genieten.
Dit was de situatie van toen ik daar nog regelmatig inzage had.
Hoe het nu is weet ik niet.
Maar het lijkt me eenzelfde soort situatie, als waar je het nu over hebt.'
Een gemeenteraad, die probeert democratisch de regels op te stellen, die beantwoordt aan de vragen en de wensen van hun kiezers.
Zo ook de opmerking van LANFY.
Hij kiest niet de religie, maar de meest praktische kant voor zijn bedrijf in zijn specifieke situatie.
En (misschien ook) voor de wensen van zijn directe familie en vrienden, als het om iets gaat om (zoiets pietluttigs als) bidden in een gemeenteraad.
Pietluttig als het gaat om een vruchtbare samenwerking van de middenstanders en andere gezamenlijke belangen van een dorp.
Of ook ik, die geheel bereidwillig en respectvol mijn mond hou en even stil is, als mijn familie even wil bidden voor en na het eten.
Omdat er meer van afhangt dan alleen gelovig zijn of atheïstisch.
De meeste zaken binnen een gemeenteraad zijn nog altijd seculier van aard, maar als de meeste mensen binnen de raad gaan voor het belang van alle mensen, dan wordt er anders gedacht dan in hun eigen privé situatie in hun eigen huis.
Ook al vinden de meeste raadsleden het onzin te bidden, in raden waar de meeste mensen er wel belang aan hechten, wordt dit als één van de minste problemen gezien om zich even aan aan te passen.
Problemen en verschillen zat om voor te vechten.
Verder heeft natuurlijk ieder zijn eigen mening.
Ook ik zou het prefereren om de religie geen enkele invloed uit te laten oefenen.
Maar binnen een gemeenschap, die voor het overgrote deel dit wel belangrijk vindt, kom je er niet onderuit.
Tijden zullen veranderen, ook voor kleine achterhaalde gemeenschappen, maar dat gaat niet door een opgelegde revolutie, maar door evolutie van binnenuit.