Rereformed schreef: ↑09 feb 2019 05:44
ChaimNimsky schreef: ↑08 feb 2019 01:26
Het Hebreeuws kent geen onzijdige woorden, waardoor het hetzelfde woord gebruikt voor ''hij'' als het gebruikt voor ''het'' (omdat ook levenloze objecten of een mannelijk of een vrouwelijk geslacht hebben) en het tetragrammaton JHWH is afgeleid van het werkwoord ''zijn'' terwijl de term ''elohiem'' gewoon naar kracht/macht verwijst. Feitelijk kan het niet worden aangetoond dat het een Hij is en veel Joden gaan uit van een geslachtsloos ''het'', hoewel JHWH wel heel vaak vergeleken wordt met een man en minder met een vrouw, zoals in Jesaja 49:15: ''
Kan een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontfermen zou over het kind van haar schoot? Al zou zij het vergeten, Ik vergeet je (Israel) niet''.
Wat het wezen van God betreft steek je wel vaker dit vreemde verhaaltje af. Het klopt echter niet. God - een levend wezen - aanduiden als een "het" is absurd. In een patriarchale cultuur denkt men over de hoofd-God
vanzelfsprekend als mannelijk, net zo vanzelfsprekend als in het laatste gebod (van de tien geboden) enkel de vrije man wordt aangesproken. Al het terugkrabbelen hiervan vloeit voort uit modern denken: religieus gelovigen die moeite hebben met het patriarchale denken uit vroegere eeuwen. Aangezien Jahweh duidelijk mannelijk was, was er in heel oude tijden dan ook een aanbidding van Ashjera, de gemalin van Jahweh, ook wel Elat, de vrouwelijke vorm van El. Die oude polytheïstische tijden sluiten wellicht beter aan bij onze tijd.
https://en.wikipedia.org/wiki/Gender_of_God_in_Judaism
https://en.wikipedia.org/wiki/Asherah
Grammaticaal kan onmogelijk worden aangetoond dat JHWH mannelijk is. Veel religieuze Joden zien JHWH als een geslachtsloos ''het''. Beide gegevens zijn aantoonbaar correct en niet absurd.
Over Asjera had ik reeds twee jaar geleden geschreven (
klik en
klik): In de Torah staan, naast JHWH, een flink aantal elohiem opgesomd van andere volken. Ze worden allemaal 'elohiem' genoemd. En de archeologie leert dat JHWH eveneens een echtgenote had, genaamd 'Asjarah'. Het verschil met de elohiem van andere volken was vrij klein. Toen het volk in ballingschap ging, nam men niet de lokale godsdienst over, maar heeft het volk hun elohiem JHWH een ruimere universelere betekenis gegeven zodat deze kon overleven binnen de nieuwe omgeving, in ballingschap. JHWH evolueerde mee met de omstandigheden en je kunt vrij helder het verschil tussen de Torah en de NaCH (de profeten & geschriften) zien. Met exegese valt dat heel goed te verenigen, al is de noodzaak tot exegese verdacht. Uiteindelijk is JHWH geevolueerd in de onzichtbare elohiem (= macht, autoriteit) van de midrasj en het moderne Judaisme. Religie evolueert en dat is geen slechte zaak.
En dat je zo eenvoudig kunt stellen dat 'En God schiep de mens naar zijn eigen beeld' inhoudt dat men God verbeeldde als een mens, wordt weerlegt in de volgende frase, waar staat dat God hen (אֹתָם) schiep als man & vrouw (זָכָר וּנְקֵבָה). Dat zou inhouden dat God man & vrouw was. Zachar (זָכָר) betekent letterlijk 'mannelijk' & 'נְקֵבָה' betekent letterlijk 'vrouwelijk', wat het beeld van God als 'man & vrouw' nog vreemder zou maken. In de Hebreeuwse tekst staat dat God hen schiep in בְּצַלְמוֹ, wat 'in zijn beeld/vorm' betekent. Het kan grammaticaal gewoon naar het beeld of de vorm verwijzen waarin God hen schiep (zonder dat er sprake is van een gelijkenis). RaSHi, een Joodse commentator, schreef: בדפוס העשוי לו, שהכל נברא במאמר והוא נברא בידים ('In de vorm die was gemaakt voor hem [de mens], aangezien al het andere was gemaakt via Zijn woord'). Dat dit een geevolutioneerde zienswijze is, toont de Babylonische Talmoed die namelijk nog ouderwets spreekt van צלם המתוקן לו (het beeld van de gelijkenis van zijn schepper). Het woord המתוקן (letterlijk 'de gelijkenis' in het Aramees) komt in Genesis 1:27 niet voor, maar is een interpretatie van de Hebreeuwse weergave.
Tijden veranderen.
Een mens zonder religie is als een vogel zonder fiets.