Bericht
door Maria » 18 jun 2018 17:58
Jammer dat we geen of zo weinig RK gelovigen en ex gelovigen hier hebben.
Peter?
Iig. mensen die ook goed weten wat het inhoudelijk betekent.
Misschien moeten we daar toch voor bij Credible zijn?
Daar is het katholicisme wat meer prominent aanwezig.
Ik ben in een een (orthodox) protestante enclave in verder RK omgeving opgegroeid, en heb er nog gewoond tot begin 2000 maar de exacte betekenissen van dit soort rituelen kende ik niet. Dat is in beperkte mate later pas gekomen uit algemene interesse in religies.
Wel wat veel doorsnee katholiek gelovigen ervan zeggen en dat in de tijd dat ik nog tussen hen woonde en werkte.
En dat vooral in de 70er en 80er jaren van de vorige eeuw.
Een tijd waarin de afvalligheid in de zin van geloven al in gang was, maar de behoefte om er toch bij te willen blijven horen nog vrij groot was en omdat echt ervoor uitkomen dat men niet meer geloofde nog niet echt van de grond was gekomen.
Het kwam vooral nog neer op het geloof en onderhouden van de traditionele riten en andere gewoonten.
De behoefte eraan deel te nemen. Ter communie gaan en de speciale missen voor de overleden geliefden.
Zo zijn de kinderriten vooral voor de familie van zeer groot belang voor het samengaan en de samenhang in het familiegebeuren.
De doop met het kiezen van de peter en meter, waarbij dit laatste een niet te onderschatten belang en impact heeft, ook al speelt dit meestal alleen maar rond de doop.
De communie, waarbij de ouderen in de familie zich verlustigen aan de gespannen snoetjes van hun kroost en voor de kleinsten het gevoel "groot te zijn" en er al haast bij te horen. Feestelijk omlijnd door de mooie nieuwe kleren en het feestje waar zij het middelpunt zijn.
Een zeer grote invloed heeft dit op het kindergeloof, dat dmv. van deze rituelen gevoelsmatig enorm versterkt wordt.
Later idem bij het vormsel, waarbij de component van het kind-af zijn en zelf verantwoordelijkheid krijgen door het kind als een bijzondere mijlpaal in hun leven wordt ervaren.
En de saamhorigheid binnen de hele gemeenschap, waar zij nu ook op kerkelijk gebied deel van uit maken, een grote rol speelt.
In mijn beleving en bij mensen, waar ik wel eens intensievere gesprekken mee had, ook diegenen, die alleen nog bij gelegenheid naar de kerk gingen.
Ook al zeiden ze vaak: "We doen er niet zoveel aan en ik ken de bijbel eigenlijk niet zo goed."
Het meest zo beleefd en ook volgehouden door mensen met een sterke hang naar symboliek, riten en tradities.
Herinneringen aan hun eigen communie en vormsel en het gunnen hun kinderen van die belevenissen.
Zo blijven voor velen de speciale missen bij levensgebeurtenissen, voor hun overleden geliefden, de hoogmissen en die van de speciale dagen kerkelijke feestdagen vaak waardevol.
Ik heb een enkele maal een gesprek gehad met een zeer bewust gelovige, die ook zelf studie had gedaan naar wat de leer inhoudt.
En altijd weer was ik verbaasd over het verschil in die soort gesprekken.
Mijn conclusie is toch altijd weer:
Hoe meer mensen sterke positieve belevingen uit hun kinderjaren en van latere hoogtijdagen hebben, hoe meer ze daar later behoefte aan hebben.
En hoe sterker ze in kerkelijk verband negatieve ervaringen hadden hoe minder.
Mi. heeft het met geloven in wat de Bijbel staat weinig of niets te maken bij velen.
Wat wel of niet gelooft wordt in vergelijking met het protestante geloof kan ik nu, na toch een aantal jaren regelmatig op Credible meegelezen te hebben, nog steeds niet goed peilen.
Zeker is, dat zoals bij protestanten het NT het OT overruled, bij de RK Kerk de apostolische tradities vaak de Bijbel inhoud overruled wordt.
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."
