Rereformed schreef:
Inderdaad vertelt de theoloog: "Dit is een verhaal over een mens die een relatie heeft met de levende God. Dit was een splinternieuw idee in de menselijke geschiedenis."
Mij viel deze zin ook op.
Schrijft hij hier niet direct en ondubbelzinnig, dat de God van Abraham een menselijk idee is?
Maar klopt het wel wat jij schrijft?
Ik dacht toch echt dat het eerste "menselijke" contact al in het eerste begin van Genesis beschreven staat, dus vlg. de Bijbel in het allereerste begin van de mensheid.
God heeft al een verbond met Noach.
Gen.6: 18 schreef:Maar met u zal Ik Mijn verbond oprichten; en gij zult in de ark gaan, gij, en uw zonen, en uw huisvrouw, en de vrouwen uwer zonen met u.
Het hele Christelijke geloof is gebaseerd op meerdere en diverse soorten "verbonden".
Daarbij:
Hij heeft het over een verbond alsof het een bezegelde (met rituelen) afspraak zou zijn tussen 2 partijen, wat het normaal gesproken ook is.
Rob Bell schreef:
Wat is nu dus hiervan het punt?
God neemt op Zich om beide kanten van de overeenkomst na te komen. Zelfs als Abraham er niet in slaagt om zijn deel na te komen, zal deze God trouw zijn.
Hoezo onverwachte wending?
Alleen als je dit verbond als een afspraak ziet tussen 2 gelijkwaardige partijen.
En dat is wat de schrijver doet.
Dit verbond met Abraham zou een uitzondering zijn, omdat dit verbond alleen het deel van God inhoudt.
Ik zie geen afspraak, maar een eenzijdige belofte.
De meeste verbonden van God en mens zijn geen tweezijdige afspraken, maar beloften, zelfs geloften van God naar de mens toe, waarvan er een aantal bepaalde restricties/voorwaarden inhouden en anderen niet.
Het zijn nooit een evenwaardige afspraken tussen één of meerdere partijen.