Link
Die lessen zijn vier redenen die hij kreeg voor het afscheid van het geloof.
1. Domme medegelovigen
Hiermee bedoelt hij dat mensen afhaken omdat de mensen om hen heen zich niet netjes gedragen (zwak uitgedrukt).
2. Wonderen
Een andere reden die hij vaak hoorde was dat de wonderen letterlijk ongelofelijk waren.
Een citaat uit het artikel sprong er voor me uit:
Voor dat stukje stond een video waarin o.a. Arjen Lubach en Ronald Plasterk over wonderen praatten.Wij gelovigen zijn vaak groot gebracht met de wonderverhalen en zijn ze zozeer als ‘normaal’ gaan beschouwen, dat we ons niet realiseren hoe ontzettend raar deze verhalen eigenlijk zijn! Misschien moeten we daar toch wat mee. Al was het maar af en toe tegen elkaar zeggen: voor ons zijn deze verhalen vertrouwd en bekend, maar voor buitenstaanders kunnen ze zeer vervreemdend werken.
Wat mij irriteerde was dat Tijs in deze paragraaf praat over "buitenstaanders", Terwijl Arjen, bijvoorbeeld, een gelovige is geweest.
Tijs praat dus over hoe vreemd de verhalen op een buitenstaander over kunnen komen, terwijl in het filmpje te horen is dat het zelfs voor een gelovige vreemd klonk.
Hier is de boodschap van dit artikel het duidelijkst. Dit artikel gaat niet om de redenen dat mensen het christendom verlaten, maar waarom niet-christenen zich niet tot het christendom richten. (ten minste, daar lijkt het op)
3. God zelf.
Deze spreek voor zich. Tijs vindt het een moeilijke, en ik moet hem nageven dat hij zo eerlijk is. Hij geeft geen mogelijke oplossing (wat hij bij de eerdere punten ook niet deed), maar hij zegt ook dat het niet erg is om te zeggen dat het geloof:
Waarom Tijs dan toch nog (ogenschijnlijk) zo zeker is in zijn geloof, dat vraag ik mij ten zeerste af....gaten kent, dat het niet sluitend is, dat we het niet kunnen snappen.
4. Jezus die stierf voor onze zonden.
De bijhorende video heeft fragmenten uit de afleveringen met Wilfred Genee en Filemon Wesselink.
Wederom, geen uitleg nodig, maar toch een citaat:
Misschien is het omdat ik Amerikaanse debatten gewend ben met mensen zoals Sy ten Bruggencate en William Lane Craig, maar dit komt mij enorm openhartig over. Tijs weet zelf niet hoe hij het gesprek hierover voort moet zetten, en hij geeft dat toe.De kern van ons geloof, in ieder geval de kern van mijn geloof, wordt door sommige mensen die ook in de kerk groot werden afgewezen. En ik denk dat die groep groeit. In onze tijd en cultuur is het toch heel gewoon dat je je eigen boontjes dopt, dat je zelf de consequenties van je gedrag voor je rekening neemt. In die zin hoeft de reactie van Wesselink en Genee ons niet te verbazen.
De vraag die dat oproept: is het daarmee ‘einde gesprek’? Als iemand zegt: ik kan niks met de gedachte van ‘verzoening door voldoening’, zoals we dat klassiek zeggen, zijn we dan uitgepraat? Dat is een vraag waar ik niet uit ben.
In het einde van het artikel krijgen we dit juweeltje:
Ja hoor, schilder het maar af als heimwee. Niet een overblijfsel van een gelovig verleden, maar een hunkering naar wat je had.Maakten de gesprekken met de kerkverlaters mij hopeloos? Nee, dat kan ik niet zeggen. Bij vrijwel iedereen is wel iets overgebleven van de kerkelijke opvoeding. Youp van ‘t Hek analyseerde dat zijn pleidooien voor meer hulp aan de derde wereld zijn ingegeven door zijn katholieke jeugd. Marlies Dekkers laat zich bij ontwerpen van lingerie inspireren door de Bijbel, Goedele Liekens vertelde dat haar ambassadeurschap van Unicef een rechtstreeks voortvloeisel is uit haar opvoeding.
Maar soms is er ook heimwee en verlangen. Kijk mee naar minister Ronald Plasterk, die een kerkdienst bijwoonde, naar Jochem van Gelder wiens zoon ziek werd, naar Arjen Luchach en naar Diederik Stapel, de voormalig hoogleraar die opstapte wegens fraude.
Vooral om Arjen in dat rijtje te zetten vond ik oneerlijk, om duidelijke redenen als je de aflevering hebt gezien.
Maar ja, als je een losse citaat laat zien, kun je daar een hoop mee.
