Freethinker.nl

Geluk hebben als je een winnend lot hebt heeft meer te maken met je gelukkig voelen, als je een winnend lot treft, dan dat dat winnende lot identiek zou zijn met geluk.

Je bent gelukkig, als je het geluk hebt iets fijns mee te maken.

Mariakat schreef:
Je bent gelukkig, als je het geluk hebt iets fijns mee te maken.

Dat kan wel weer je dag als misantroop verpesten.

Dankbaarheid en geluk.

Schoot me vanochtend te binnen: hoe dankbaarder ik leef, hoe gelukkiger ik leef.

definitie van dankbaar:
bn dankbaar [ˈdɑŋkbar]
1 blij omdat iemand iets goeds voor je gedaan heeft
- Ik ben je dankbaar voor je hulp.
- Ik ben dankbaar dat je gekomen bent nu ik zo ziek ben.
2 (van iets moeilijks of zwaars) wat je een goed, tevreden gevoel geeft
- Het zorgen voor mijn oude ouders vind ik een dankbare taak.

Ik vind dit een interessant stukje, het gaat over dankbaarheid als basis voor geluk.
http://heeldemens.net/index.php?option= ... &Itemid=66

Wat er in mij omgaat hierover is het volgende, gewoon wat losse gedachten:
Voor mijn gevoel is dankbaarheid het tegenovergestelde van begeerte (ook al zijn deze in wezen geen tegengestelden van elkaar).
Het water(dankbaarheid) dat het vuur(begeerte) kan doven.
Hier op aarde zijn 'resources' nodig om vuur te verzorgen in de vorm van verbranden. Water, echter, heeft geen 'resources' nodig het 'recycled' zichzelf. Bovendien: water kan tegen vuur, vuur niet tegen water.
Ik zie het zo dat de weg naar geluk via de begeerte de "heenweg" is: het handelen/streven vanuit mijn denken naar een bepaald doel (het uitwendige). De weg naar geluk via dankbaarheid, de "terugweg", zie ik zo: vanuit het uitwendige komt het op mijn pad en dat bepaald mijn handelen.

Zo probeer ik mij op te stellen als ik wakker word: ik schiet niets tekort. Ik zou ook kunnen denken: ik schiet iets tekort, namelijk: ik schiet tekort in het beseffen dat ik niets tekort schiet.
Slechts aan noodzaak moet ik voldoen; schiet ik tekort aan voedsel dan zal ik niet denken dat ik niets tekort schiet, als ik dat zou denken zou ik er slecht aan toe zijn. En met dát besef, schiet ik niet tekort omdat ik dan dankbaar ben voor mijn leven en dat graag zo wil houden. Het besef dat ik heb van mijn wil om te overleven is niet zomaar een besef: ik krijg vaak rillingen(kippenvel) als ik dat besef heb 's ochtends als ik wakker word. Daarmee kan ik emotioneel twee kanten op: ik kan het voedsel gaan begeren en mijn geluk ervan laten afhangen(zonder voedsel geen geluk), of ik kan dankbaar zijn dat het er is en als het er niet is dankbaar zijn dat ik capaciteiten bezit waarmee ik het voedsel kan verkrijgen en mij daarom op dat moment kan beseffen dat begeerte ernaar nutteloos is. Dat soort geluk ervaar ik elke ochtend(sinds 4 augustus) en dat noem ik innerlijke rust.

Lang verhaal, ik ben er vol van en wou het even delen.

Arend schreef: Dat soort geluk ervaar ik elke ochtend(sinds 4 augustus) en dat noem ik innerlijke rust.

Ik heb dat geluk niet , mijn endorfine aanmaak zakt tijdens de nacht wat weg en stijgt pas weer een halfuurtje na het ontwaken.
Behalve als ik uitslaap wat ik tegenwoordig nogal eens doe.
Maar daarna is het wel ok hoor (mijn hele leven al).

Arend schreef:Zo probeer ik mij op te stellen als ik wakker word: ik schiet niets tekort.

Maar wat als je iets tekort schiet?

siger schreef:

Arend schreef:Zo probeer ik mij op te stellen als ik wakker word: ik schiet niets tekort.

Maar wat als je iets tekort schiet?

Als het lijkt dat ik écht iets tekort schiet (bijvoorbeeld toen ik 2 jaar geleden in het ziekenhuis lag met 2 half verbrijzelde armen, ik niet aan noodzaak om te overleven kon voldoen en ook (tijdelijk) niet de capaciteiten bezat om aan die noodzaak te voldoen), zat er voor mij niets anders op dan te vertrouwen en te geloven in de genade van mijn naasten. Doordat ik zelf sociale relaties had opgebouwd, had gezorgd voor een ziektekostenverzekering en het geluk had dat er familie in de buurt woonde, schoot ik op dat moment ook niets tekort.

Ik kan geen ander soort tekortschieten bedenken in mijn leven dan het tekortschieten van zelf-besef.
Maar dat vergt geduld, inzet en kracht en ook daarin schiet niemand tekort. Het is alleen een leerproces geweest voor mij om deze drie dingen om te zetten in een 'geen-zorgen-voor-morgen' mentaliteit.

Mariakat schreef: Je bent gelukkig, als je het geluk hebt iets fijns mee te maken.

Gelukkig zijn heeft ook met intrapersoonlijke factoren te maken. Als iemand een ernstig ongeval krijgt, daar gehavend uit komt, prijst de ene zich gelukkig met het feit dat het leven behouden is, de ander ongelukkig dat hij / zij daar gehavend uit is gekomen... MAW pech is welliswaar het tegenovergestelde van geluk, maar iemand die pech heeft hoeft niet ongelukkig te zijn. Geluk en gelukkig vergelijken is appels en peren vergelijken. In het engels: to have (good/bad)luck, to be (un)lucky, to be (un)happy. En dan kunnen we daar ook coincidence (toeval) naar smaak aan toevoegen.

Groet,

Bob

Blues-Bob schreef:

Mariakat schreef: Je bent gelukkig, als je het geluk hebt iets fijns mee te maken.

Gelukkig zijn heeft ook met intrapersoonlijke factoren te maken. Als iemand een ernstig ongeval krijgt, daar gehavend uit komt, prijst de ene zich gelukkig met het feit dat het leven behouden is, de ander ongelukkig dat hij / zij daar gehavend uit is gekomen... MAW pech is welliswaar het tegenovergestelde van geluk, maar iemand die pech heeft hoeft niet ongelukkig te zijn.

Dat is wat ik eigenlijk bedoel.
Niet de gebeurtenis is hetgeen wat ter beoordeling staat en is uiteindelijk de essentie waarover het hier gaat, maar hoe iemand, die gebeurtenis beleeft en uiteindelijk ervaart.

Mariakat schreef:[Niet de gebeurtenis is hetgeen wat ter beoordeling staat en is uiteindelijk de essentie waarover het hier gaat, maar hoe iemand, die gebeurtenis beleeft en uiteindelijk ervaart.

Ik denk dat - als je het openingsbericht er bijpakt - het toch wat genuanceerder ligt.
Een gebeurtenis heeft als zodanig niets met geluk te maken, daarin heb je zeker gelijk.
Geluk is een eigenschap van een persoon, en die eigenschap kan worden beinvloed door gebeurtenissen.
OF die gebeurtenis het geluk van die persoon positief beïnvloed kan op meerdere manieren gemeten worden.
één van die manieren is het geluksgevoel van die persoon

Een andere manier van meten (en zo zou een bioloog dat moeten doen)
is het aantal nakomelingen tellen van het betreffende individu.

Wat jij schijnt voor te staan meet hoe de betreffende persoon tegen een gebeurtenis aankijkt
(waarbij hij of zij zich gelukkig prijst, ondanks dat hij of zij zich niet echt gelukkiger voelt dan voor de gebeurtenis)

Zo zijn er meer meetmethodes te bedenken.
Afhankelijk van wat je meet meet je wel een ander soort geluk.
Het is nu eenmaal de eigenschap van taal dat het met een beperkt aantal woorden tracht een schier oneindig aantal gevallen te beschrjiven.

Dat iemand een ander soort van geluk meent te moeten meten als jij of ik, wil niet zeggen, dat zo iemand (of jij of ik) ongelijk heeft.

Al die soorten geluk bestaan gelukkig

Arend schreef:Wat vinden jullie van deze manier van interpreteren en hoe interpreteren jullie het begrip 'geluk'?

Ik heb direct gereageerd op het openingsbericht.
In mijn eerste korte reactie gekozen voor de laatste vraag.

Wat jij schijnt voor te staan meet hoe de betreffende persoon tegen een gebeurtenis aankijkt
(waarbij hij of zij zich gelukkig prijst, ondanks dat hij of zij zich niet echt gelukkiger voelt dan voor de gebeurtenis)

Het schijnt niet alleen zo, het is ook zo, dat ik het in dit specifieke geval zo zie.
Ik refereerde bij de door jou gequote woorden nl. aan de specifieke gebeurtenis, beschreven door BB.
Geluk in deze betekenis zijn momentopnamen, gevoeld op het moment dat je het je bewust bent.

Ik heb een beetje moeite met jouw woord "meten".
Er is geen mate van geluk aan gegeven en er werd niet vergeleken.
Ik gebruik liever het woord beoordelen en kan daarnaast ook de mate van iets beschrijven.

Ik maak wezenlijk onderscheid bij de verschillende betekenissen van het woord geluk of gelukkig.
Verschillende manieren van uitleg van het woord geluk, zijn primair al verschillend, omdat je al meerdere beoordelings- en invulpunten hebt.
Ik hoef daarvoor niet in details te treden lijkt me.
- Heeft iemand het over zichzelf, als hij iets beoordeelt?
Zijn eigen geluksgevoel of gelukkige gebeurtenis?
- Of meet hij het geluk van de ander? Vult hij het in voor die ander?
Wat hij dan ook nog met een sterke eigen cognitie doet.

- Of heeft hij het over een wel of niet gelukkige situatie, waarover hij zijn mening zegt?
Ook weer opgesplitst.

..en is geluk iets wat we de ander gunnen, alleen onszelf, de ander óm onszelf of onszelf om de ander?
komen we ook een beetje bij altruïsme en egoïsme uit, misschien topic-jump maken.

Arend schreef:..en is geluk iets wat we de ander gunnen, alleen onszelf, de ander óm onszelf of onszelf om de ander?
komen we ook een beetje bij altruïsme en egoïsme uit, misschien topic-jump maken.

Niet helemaal zo, mensen kiezen liever voor zichzelf een keinere prijs uit waaraan gekoppeld is dat een ander niets wint, dan dat ze voor zichzelf een grotere prijs uitkiezen met daaraan gekoppeld dat een ander ook wat wint. Hoe dit precies onderzocht is en welke EXACTE conclusies we daaruit mogen trekken weet ik niet, en zou ik moeten nazoeken. Ook hoe dit zich verhoudt tot sociaal gedrag weet ik niet. Lijkt me typisch iets waar Siger wat vanaf weet. Maar heel makkelijk daarover uitspraken doen in termen van altruisme lijkt me zo makkelijk niet.

Groet,

Bob

Er zijn heel veel soorten van geluk, en ze hebben allemaal met elkaar te maken. Volgens de evolutietheorie blijven uiteindelijk de nuttige eigenschappen over, en geluk heeft veel met die nuttige eigenschappen te maken.

Zoals ik het definiëerde is geluk een gevoel - waarschijnlijk veroorzaakt door hormonen in de hersenen - een vorm van beloning voor het organisme voor een bereikt doel. Het is je gelukt

Dat bereikte doel, kan er een zijn op korte termijn: een verzadigde maag, een uitgerust lichaam, een geslaagde zaadlozing, maar ook een op langere termijn: Een goed gevulde provisiekast, een mooi ingerichte slaapkamer met een comfotabel bed, een stabiele relatie,

Het zijn de successen op lange termijn die ons het het meest gelukkig maken aangezien juist in die gevallen, voorlopig geen actie meer noodzakelijk is. Korte termijn doelen kunnen wel een intens genot opleveren, maar dat is vaak snel weer voorbij. Je moet het immers steeds opnieuw doen.

Of mensen hun geluk ook als zodanig ervaren (Mariakat) is ook bepaald niet onbelangrijk, want alleen daardoor zijn wij in staat ons geluk bewust na te streven. (of niet, als we denken dat we er al zijn).

Door het geluksgevoel weten we wat we zouden moeten willen bereiken (volgens onze genen), en als we dat beseffen, kunnen we daar gericht mee aan de slag. Soms is het geluksgevoel enigzins "misplaatst": Mijn stabiele relatie met Kesinee bijvoorbeeld heeft - hoe gelukkig ik me er ook in voel - voor mijn eigen genen weinig zin aangezien wij samen geen kinderen hebben en ook niet zullen kriijgen. Voor Kesinee ligt dat al wat anders, want vanwege deze relatie is zij daadwerkelijk in staat beter voor de (klein)kinderen te zorgen, die ze al had, voordat ze mij leerde kennen.

Voor korte termijn doelen is dat al even waar. Een junk die net zijn shot heeft gehad, voelt zich wel lekker, maar heeft niets bereikt. al helemaal niet voor zijn nageslacht.

Gemiddeld genomen echter doen gelukkige mensen het ook evolutionair beter dan ongelukkige mensen. En daarom zullen we het geluk blijven najagen. Groot geluk, klein geluk, het een wat vaker dan het ander, net zolang tot het weer allemaal is gelukt.


Ik wens jullie veel geluk!


Maar waarom doe ik dat eigenlijk?
Wel, als je leeft temidden van gelukkige mensen, is er een grote kans dat het jou ook goed gaat.
Een buurman met een goed gevulde provisiekast, kan die jouwe wellicht aanvullen.
Een uitgeruste en gezonde vriend, kan je helpen met het verbouwen van je slaapkamer.
Een grote familie met veel kinderen, draagt doorgaan ook veel van jouw genen.

Een mens leeft nu eenmaal niet alleen,
dat is nu eenmaal godsonmogelijjk
(net zo onmogelijk als een god)

Als de omstandigheden echter ongunstig zijn, en de genen niet zo verwant, dan komt de afgunst om de hoek kijken. Al te veel concurrentie kan jouw nageslacht namelijk missen als kiespijn. Dat verklaart meteen waarom wij soms kiezen voor een kleiner succes, als wij daarmee de concurrent maar genoeg kunnen schaden.


Maar willen we ons door ons genen laten leven, of willlen we zelf bepalen waarmee we gelukkig zijn?
Blijkbaar willen veel mensen dat laatste, want er zijn miljoenen, die proberen om gelukkig te zijn, zonder successen te hoeven behalen. en sommigen slagen daarin ook nog.


Het is maar wat je wilt.

PetervV schreef:Volgens de evolutietheorie blijven uiteindelijk de nuttige eigenschappen over, en geluk heeft veel met die nuttige eigenschappen te maken.
. . . .
Voor korte termijn doelen is dat al even waar. Een junk die net zijn shot heeft gehad, voelt zich wel lekker, maar heeft niets bereikt. al helemaal niet voor zijn nageslacht.

Gemiddeld genomen echter doen gelukkige mensen het ook evolutionair beter dan ongelukkige mensen. En daarom zullen we het geluk blijven najagen. Groot geluk, klein geluk, het een wat vaker dan het ander, net zolang tot het weer allemaal is gelukt.

Peter,
Ben je niet wat al te gelukkig met die evolutie?
Een junk is net zo lekker bezig als proceëerders wier opwinding ook niet komt van roze babietjes voor de ogen.
Alleen zijn er nog geen junken met nageslacht dat het er beter afbrengt dan dat van de happy fucker.
Eerder omgekeerd, want de moderne vrouwen die gelukkig zwangeren met af en toe maar een glaasje brengen meer FAS-kinderen voort.

Evolutie laat de slechtst funktionerende exemplaren het eerste afpeigeren
Wat er overblijft, dat kruipt, wriemelt en loopt rond met de minst schadelijke eigenschappen. Het is echt eenoog koning(in)!!

Roeland

voor mij is geluk dat ik de hele maand geld heb om eten te kopen , of dat een deurwaarder mij een schuld kwijtscheld omdat ik het gewoon niet kan betalen