Het Ethische en Esthetische

[Vilaine]

Een tip voor velen:

Dan 'Selecteer tekst' en druk op "del".

[qualia]

Een tip voor velen:

Dan 'Selecteer tekst' en druk op "del".

Nja, is dat nu nodig?

Ik mag de ambitie wel die uit de tekst straalt. Ook zie ik veel onduidelijkheid, dat is jammer.
Als ik een tip mag geven wat betreft de aanpak van zo'n project als dit: probeer het aantal problematische woorden (of te problematiseren betekenissen/concepten) dat je gebruikt te beperken. Leg uit wat je beschouwt als de originele of conventionele betekenis (of de conventionele verhouding tussen de concepten) en ga vervolgens over tot jouw versie van de concepten of verhoudingen tussen de concepten.
Ik denk dat je op die manier een basis legt om een begrijpelijke ingang te bieden. Die ingang mis ik een beetje nu, de tekst hangt voor mij te veel in een logica (jouw logica) die niet expliciet wordt gerelateerd aan een 'mainstream-logic'. Er ontbreek een ijkpunt.

[Arend]

Ik ben dankbaar voor jullie inhoudloze reacties.

Men denkt niet met mij, maar voor of tegen mij. Tegen mij als in: dat wat ik zeg is nonsens en komt voort uit mijn onbekwaamheid. Voor mij als in eigenlijkheid: ik zou het ene of andere moeten doen omdat mijn gnostiek slechts mysterieus zou zijn en tot een gediscrimineerd denken zou moeten komen.
Zodat ik door jullie in een hokje geplaatst kan worden, opdat ik een plaats (die allang door een ander is ingevuld) in zou nemen in deze maatschappij en zelfs aan deze maatschappij zou meedragen. Welk een nonsens is dat dan?

Het brood dat ik koop in de supermarkt is ook voor anderen bedoelt. Maar het brood dat ik zelf bak is in eerste instantie voor mij bedoelt en ik kan dat naar willens delen met de ander. Maar eerst dien ik mijzelf genoeg te doen, omdat ik anders nooit nòg een brood kan bakken noch hem delen met de ander. Zo is het met mijn schrijfwerk.

Elke keer verlies ik weer een stukje vertrouwen in de mens, wat ik alleen terug kan vinden in mijzelf. Dan maar een dagje gal spuwen op degene die gal spuwen op mij. Als ik de meest gehate persoon wordt waar men het meest jaloers op is, ben ik officieel 'de gelukkigste', in hoeverre dat woord zich kan uitdrukken in westerse zin.

Ben ik na mijn dood iemand die u gekent heeft, wie kent u dan? Of leert u mij pas kennen na mijn dood?
Onder de neuzen van wie ik leef zal ik het ergst geuren, alsof ik ze bedwelm met mijn ether.
En terwijl u bedwelmt verkeerd, prik ik u met mijn angel, prik ik u met stille woorden. Ik lees jullie stilte.
U leest mij, mijn zwaarmoedigheid en prijst uzelf gelukkig met uw lichtzinnige bezigheden.
Ik laat u levend voelen omdat ik naar de dood stink, ja die is aanwezig in mij.

Naar aanleiding van mijn bezoek in Noorwegen:

De maatschappij stelt haar eisen. Zo komen jullie over: het gaat volgens het systeem als je iets wil voor jezelf, sterker nog, wàt je wil word voor je besloten in hetgeen deze maatschappij te bieden heeft. Een ieder die in al deze esthetica en systemen niet zijn plaatsje kan vinden is een profiteur van dat systeem en krijgt het stigma op zich van een nietsnut, een `bug` in het systeem, de zwakke schakel die ge-herprogrammeert moet worden.
Wie voelt nu niet de druk van dit corrupte systeem, wie wil nu hiervan vrijkomen, wie wil onafhankelijk van dit systeem functioneren? Niet jullie, het Dogmatische houdt jullie in zijn greep. Durf niet te zeggen dat jullie dit willen, huichelaars!

De wereld is groot en boos, gevaar loert op elke hoek en hoe meer ik dat besef hoe minder ik ervan te zien wil krijgen. Mijn wereld is veilig; bescheiden, nuchter, primitief en armoedig voor de buitenwereld.
Toch lijkt het alsof ik dat veilige voor jullie moet opgeven in dienst van het ethische. Ik ben daartoe bereid omdat geen dynamiet-soort bestand is tegen de muren om mijn wereld. En ja! Jullie maken mij bang, bang voor mijn eigen ambities en denk soms: was ik nog maar die nietswetende, onschuldige jongeling.
Want voor mij is er geen weg terug, verdomd, geen weg terug zoals de lafaard gedaan zou hebben bij het ontmoeten van zijn telos. Er is voor mij geen weg terug naar een supermarkt baantje waarmee ik mijn doel opzij zet en mij schik naar jullie. Daarmee staat de waarheid nu naakt voor mij, al ben ik gekleed ben ik toch echt degene die zich schaamt en zich wil bedekken. NEE, niet ik.

Men noemde mij vroeger vaak "die kleine stoere arend". Ja, die wordt ik weer; enthousiast, intens, fluctuerend en vol opgaand in mijn overtuiging, zelfs dermate dat mijn oren gloeien en het haast een bezetenheid wordt. En de mensen om mij heen, jullie: uitkijkposten. Jullie vertellen mij nauwkeurig (zonder woorden) wat de boze wereld inhoud en hoe ik die te lijf kan gaan vanuit mijn `burcht`. Wat zal ik jullie missen als mijn doel behaald is.

Voor wie kan ik anders schrijven dan mijn naaste? Daarin zoek ik mijn bescheidenheid. Word men geconfronteerd met het goede, dan schaamt men zich, word men geconfronteerd met het verkeerde; dan is men de goedheid zelve. Wat ècht goed is, krijgt men niet te weten via woorden.
En ach, u moet in uw rol blijven, zoals ik in de mijne. Ik heb jullie ontmoet en onze gesprekken waren rijk en vol inhoud, toch heb ik geen woord met u gewisseld. Bedankt.

[Erik]

Ik ben dankbaar voor jullie inhoudloze reacties.

Nee dat zie je verkeerd.
Het zijn reacties op een inhoudsloze uiting.
Garbage in, garbage out.

Maar het brood dat ik zelf bak is in eerste instantie voor mij bedoelt en ik kan dat naar willens delen met de ander.

Ik lust jouw brood niet, er zitten ingrediënten in die met niet smaken.
Arrogantie is 1 van die ingrediënten bijvoorbeeld.

[Jinny]

Ik ben dankbaar voor jullie inhoudloze reacties.

Graag gedaan.

Men denkt niet met mij, maar voor of tegen mij. Tegen mij als in: dat wat ik zeg is nonsens en komt voort uit mijn onbekwaamheid. Voor mij als in eigenlijkheid: ik zou het ene of andere moeten doen omdat mijn gnostiek slechts mysterieus zou zijn en tot een gediscrimineerd denken zou moeten komen.
Zodat ik door jullie in een hokje geplaatst kan worden, opdat ik een plaats (die allang door een ander is ingevuld) in zou nemen in deze maatschappij en zelfs aan deze maatschappij zou meedragen. Welk een nonsens is dat dan?

Je vergist je, blijkbaar zit er ergens een stukje dwars wat zich op deze (als ik mag stellen) puberale manier uit.

Het brood dat ik koop in de supermarkt is ook voor anderen bedoelt. Maar het brood dat ik zelf bak is in eerste instantie voor mij bedoelt en ik kan dat naar willens delen met de ander. Maar eerst dien ik mijzelf genoeg te doen, omdat ik anders nooit nòg een brood kan bakken noch hem delen met de ander. Zo is het met mijn schrijfwerk.

Wat je al aangedragen is, poog eerst eens te uit te vinden of je brood wat je bak voedzaam is en/of smakelijk.
Nu mik je wat door elkaar, noemt het brood, en dwingt anderen om het lekker en voedzaam te moeten vinden.
Jammer, zo werkt het niet.

Elke keer verlies ik weer een stukje vertrouwen in de mens, wat ik alleen terug kan vinden in mijzelf. Dan maar een dagje gal spuwen op degene die gal spuwen op mij. Als ik de meest gehate persoon wordt waar men het meest jaloers op is, ben ik officieel 'de gelukkigste', in hoeverre dat woord zich kan uitdrukken in westerse zin.

Jammer dat je het vertrouwen verliest, ik lees hier voornamelijk een verwend kind in.

Ben ik na mijn dood iemand die u gekent heeft, wie kent u dan? Of leert u mij pas kennen na mijn dood?
Onder de neuzen van wie ik leef zal ik het ergst geuren, alsof ik ze bedwelm met mijn ether.
En terwijl u bedwelmt verkeerd, prik ik u met mijn angel, prik ik u met stille woorden. Ik lees jullie stilte.
U leest mij, mijn zwaarmoedigheid en prijst uzelf gelukkig met uw lichtzinnige bezigheden.
Ik laat u levend voelen omdat ik naar de dood stink, ja die is aanwezig in mij.

De mensen hier op het forum kennen maar een klein facet van mij, en mij volledig kennen zullen ze niet.
Men kent je voor datgene wat je laat zien.
Ik zie bij U nu een stampvoetende puber.

Naar aanleiding van mijn bezoek in Noorwegen:

De maatschappij stelt haar eisen. Zo komen jullie over: het gaat volgens het systeem als je iets wil voor jezelf, sterker nog, wàt je wil word voor je besloten in hetgeen deze maatschappij te bieden heeft. Een ieder die in al deze esthetica en systemen niet zijn plaatsje kan vinden is een profiteur van dat systeem en krijgt het stigma op zich van een nietsnut, een `bug` in het systeem, de zwakke schakel die ge-herprogrammeert moet worden.
Wie voelt nu niet de druk van dit corrupte systeem, wie wil nu hiervan vrijkomen, wie wil onafhankelijk van dit systeem functioneren? Niet jullie, het Dogmatische houdt jullie in zijn greep. Durf niet te zeggen dat jullie dit willen, huichelaars!

Ook schelden maakt je zaak niet sterker, en wat bovenstaande als relatie heeft met Noorwegen is mij volstrekt onduidelijk.

De wereld is groot en boos, gevaar loert op elke hoek en hoe meer ik dat besef hoe minder ik ervan te zien wil krijgen. Mijn wereld is veilig; bescheiden, nuchter, primitief en armoedig voor de buitenwereld.
Toch lijkt het alsof ik dat veilige voor jullie moet opgeven in dienst van het ethische. Ik ben daartoe bereid omdat geen dynamiet-soort bestand is tegen de muren om mijn wereld. En ja! Jullie maken mij bang, bang voor mijn eigen ambities en denk soms: was ik nog maar die nietswetende, onschuldige jongeling.
Want voor mij is er geen weg terug, verdomd, geen weg terug zoals de lafaard gedaan zou hebben bij het ontmoeten van zijn telos. Er is voor mij geen weg terug naar een supermarkt baantje waarmee ik mijn doel opzij zet en mij schik naar jullie. Daarmee staat de waarheid nu naakt voor mij, al ben ik gekleed ben ik toch echt degene die zich schaamt en zich wil bedekken. NEE, niet ik.

Ik heb de indruk dat geen mens je hier ergens heen wilt dwingen, ik krijg wel de indruk dat je bang bent van je eigen gedachten en dat wilt projecteren op anderen.
Wel, de oplossing is redelijk eenvoudig, zie je eigen angsten onder ogen en zoek desnoods hulp.

Men noemde mij vroeger vaak "die kleine stoere arend". Ja, die wordt ik weer; enthousiast, intens, fluctuerend en vol opgaand in mijn overtuiging, zelfs dermate dat mijn oren gloeien en het haast een bezetenheid wordt. En de mensen om mij heen, jullie: uitkijkposten. Jullie vertellen mij nauwkeurig (zonder woorden) wat de boze wereld inhoud en hoe ik die te lijf kan gaan vanuit mijn `burcht`. Wat zal ik jullie missen als mijn doel behaald is.

Welk doel?

Voor wie kan ik anders schrijven dan mijn naaste? Daarin zoek ik mijn bescheidenheid. Word men geconfronteerd met het goede, dan schaamt men zich, word men geconfronteerd met het verkeerde; dan is men de goedheid zelve. Wat ècht goed is, krijgt men niet te weten via woorden.
En ach, u moet in uw rol blijven, zoals ik in de mijne. Ik heb jullie ontmoet en onze gesprekken waren rijk en vol inhoud, toch heb ik geen woord met u gewisseld. Bedankt.

Nogmaals, graag gedaan.

[siger]

Arend,

Je hoeft het niet zo zwartgallig op te nemen. Je hebt hier al snel na het welkom je gedachten uitgestort, en we zijn allemaal een beetje aan het rechtkrabbelen.

Misschien eens even adem scheppen en eerst vertellen wélke vragen en problemen je bezighouden (nadat je jezelf daarover ondervraagd hebt.) Als je dat hebt verwoord, kan er allicht uitwisseling van ideeën volgen. En kunnen we iets van mekaar leren.

Je moet er wel op voorbereid zijn dat mensen van mening verschillen en dat best pittig kunnen verwoorden. Zo gaat het hier nu eenmaal.

[doctorwho]

Arend schreef

Het brood dat ik koop in de supermarkt is ook voor anderen bedoelt. Maar het brood dat ik zelf bak is in eerste instantie voor mij bedoelt en ik kan dat naar willens delen met de ander. Maar eerst dien ik mijzelf genoeg te doen, omdat ik anders nooit nòg een brood kan bakken noch hem delen met de ander. Zo is het met mijn schrijfwerk

Je bedoelt dat het brood dat je in de supermarkt koopt ook door anderen gekocht kan worden. Het brood dat je zelf bakt daar zullen ingredienten inzitten die ook door anderen gekocht hadden kunnen worden om daarmee aan het bakken te slaan. De vorm al dan niet gerezen, met of zonder krenten daar heeft de broodmaker invloed op. Echter zonder ingredienten die ook voor anderen te verteren zijn wordt het tijd voor een nieuw kookboek.

Elke keer verlies ik weer een stukje vertrouwen in de mens, wat ik alleen terug kan vinden in mijzelf. Dan maar een dagje gal spuwen op degene die gal spuwen op mij. Als ik de meest gehate persoon wordt waar men het meest jaloers op is, ben ik officieel 'de gelukkigste', in hoeverre dat woord zich kan uitdrukken in westerse zin.

Ook jij bent onderdeel van de mensheid en daarmee behept met eigenschappen die deze primaat kenmerken.

[Erik]

Ik ben dankbaar voor jullie inhoudloze reacties.

vs

Ik heb jullie ontmoet en onze gesprekken waren rijk en vol inhoud

Je weet niet wat je wilt he?

Je vergist je, blijkbaar zit er ergens een stukje dwars wat zich op deze (als ik mag stellen) puberale manier uit.

Deze reactie van Jim is van exact dezelfde strekking die ik jou (Arend) heb gegeven als reactie op je PB naar mij.
Beschouw het als een leermoment Arend.

Ik weet niet wat er precies mis is met je, ik kan mijn vinger er niet op leggen, maar dat het ergens mis zit daar ben ik bijna zeker van.
Voor de zekerheid onthou ik mij van verdere reacties op jou, zeker gezien de inhoud van jouw PB aan mij.
Er gaan alarmbelletjes bij mij af.

Trek het je vooral niet aan.

[Yours]

Arend schreef:

Elke keer verlies ik weer een stukje vertrouwen in de mens, wat ik alleen terug kan vinden in mijzelf.

Het is triest dat je dit constateert. Belangrijk is in elk geval dat jij voor jezelf weet dat jij te vertrouwen bent.

Dan maar een dagje gal spuwen op degene die gal spuwen op mij.

Ik denk niet dat zelf ook gal gaan spuwen de oplossing is. Als men gal op mij spuugt, probeer ik het te laten voor wat het is. Als je weet wie en wat je bent, raakt het je op een bepaald moment niet meer.
En verder raad ik je aan Sigers post van 10.56 uur ter harte te nemen.

[Arend]

Ik denk niet dat zelf ook gal gaan spuwen de oplossing is. Als men gal op mij spuugt, probeer ik het te laten voor wat het is. Als je weet wie en wat je bent, raakt het je op een bepaald moment niet meer.
En verder raad ik je aan Sigers post van 10.56 uur ter harte te nemen.

Zal ik zeker doen, bedankt voor de bevestiging. Het raakt mij omdat ik een altruïst ben.

-------------

Reactie op reacties:

Het is met mijn schrijfwerk, trouwens mijn levenswijze ook, als volgt:
Van buitenaf lijkt het een koud kunstje, zoals de acrobaat die zijn lichaam soepeltjes in de meest onmogelijke posities wringt. Hieruit kan je echter nog opmaken dat het in werkelijkheid een enorme flexibiliteit vereist.
Dat is helaas niet te zien aan mijn schrijfwerk en levenswijze omdat het mijn geest is die zich in de meest onmogelijke posities wringt, die flexibiliteit is verborgen.
Mijn geest is als barbapapa; altijd zichzelf maar steeds in een andere vorm.
Daarom ben ik ondoorgrondbaar voor de meesten hier; van mij kun je geen hoogte krijgen, alleen al omdat elk mens dat automatisch probeert. Schat mij maar in: het blijft een schatting.

Emoties ja, reken mij daar dan maar op af. Taalkundigheid, mijn manier van uitdrukken en elk ander ding waarmee je af kunt rekenen met mij: doe het! Doe dat, zodat er straks geen andere optie overblijft dan je te richten op de inhoud van mijn schrijfwerk en levenswijze en het dialectische eruit kan halen: voor jezelf.

Denk nooit dat ik jullie iets op wil dringen of dat mijn doel is dat iedereen naar objectieve wetmatigheden moet gaan zoeken of dat ik de baas van jullie denken wil worden. Integendeel, want let wel: ik ben een altruïst en heb het beste voor met jullie, vooral met degenen die mijn teksten (nog) niet serieus nemen.
Reken af met mij: zodat je me kunt consumeren.

Ik ben vandaag gewoon zwak geworden van jullie commentaar omdat ik alles ter harte neem en elke pijl die jullie afschieten die laat ik gewoon volop mijn hart raken omdat ik opensta voor jullie (lig met griep op bed).
Doe ik dit mijzelf aan? Ja, omdat ik mijzelf opoffer voor het ethische. Veroordeel me niet, jullie zijn geen rechter. Ik begin mij sterk af te vragen of ik mijn werk op dit forum voort moet zetten of dat ik elders mijn filosofie aan mensen moet gaan voorleggen. Want het is overduidelijk dat ik (hier) alleen sta in mijn overtuiging, terwijl ik buiten de deur theologen en zelfs psychologen mijn filosofie heb laten lezen en deze mensen beamen het. Maar dìt is typisch Arend: ik bevind me altijd tussen twee vuren.

[pallieter]

Arend, neem een standpunt in, verduidelijk dit op maximaal 5 regels en heb niet de arrogantie te verwachten dat wij enkele uren gaan spenderen om "iets dialectisch" te zoeken in jouw epistels.
Dit verongelijkt kind gedrag geeft mij werkelijk geen enkele reden om je nog serieus te nemen. Dit is freethinker en geen montessori schooltje waar wij Arendje gaan helpen zich zelf te ontplooien.
Neem de kansen die men je hier biedt en aanvaard goede raad ipv als kind rond te stampen omdat je niet de aandacht krijgt die je wil.

Samenvatting: grow a pair.

[Arend]

Arend, neem een standpunt in, verduidelijk dit op maximaal 5 regels en heb niet de arrogantie te verwachten dat wij enkele uren gaan spenderen om "iets dialectisch" te zoeken in jouw epistels.
Dit verongelijkt kind gedrag geeft mij werkelijk geen enkele reden om je nog serieus te nemen. Dit is freethinker en geen montessori schooltje waar wij Arendje gaan helpen zich zelf te ontplooien.
Neem de kansen die men je hier biedt en aanvaard goede raad ipv als kind rond te stampen omdat je niet de aandacht krijgt die je wil.

Samenvatting: grow a pair.

eikel

[pallieter]

Quod erat demonstrandum.

[Luck]

Arend, neem een standpunt in, verduidelijk dit op maximaal 5 regels en heb niet de arrogantie te verwachten dat wij enkele uren gaan spenderen om "iets dialectisch" te zoeken in jouw epistels.
Dit verongelijkt kind gedrag geeft mij werkelijk geen enkele reden om je nog serieus te nemen. Dit is freethinker en geen montessori schooltje waar wij Arendje gaan helpen zich zelf te ontplooien.
Neem de kansen die men je hier biedt en aanvaard goede raad ipv als kind rond te stampen omdat je niet de aandacht krijgt die je wil.

Samenvatting: grow a pair.

eikel

En dan nog klagen over inhoudsloze berichten.

[Jinny]

Arend, gedraag je.
Vloeken en schelden wordt niet getolereerd op dit forum.
Lees de forumregels aub.