Iparchologie

[Arend]

Iparchologie

“De logie van het bestaan”

Bij iparchologie gaat het om verklaringen geven aan de essentie die juist voorafgaat aan existentie.
Het existentialisme is als het ware een logisch gevolg van de essentie van het leven: overleven.
Ik richt mij niet op het individu maar op diens “overlever” en zie alle processen, doen en laten, handelen en zijn (in werkwoordelijke zin) als gevolg hiervan. Ik richt mij dus op een ieder die er op dit moment in slaagt om te overleven, zij hebben dit immers gemeen met elkaar. Daar richt onderzoek binnen iparchologie zich op.

Wat betekent “overlever” eigenlijk?
Je overlever is, als het ware, je god. Je overlever zorgt dat je manouvreert in het leven om je overlevingskans te vergroten. Wat heeft je overlever dan eigenlijk in petto? Wij als geest kunnen daarover fantaseren (omdat het objectieve ons uitdaagt en misleid), we denken bijvoorbeeld dat we slager moeten worden, of dokter. Al die beslissingen hangen, nu nog, in deze maatschappij af van objectieve zaken. De keuzes in het leven van een persoon in deze maatschappij zijn immanent van aard. Je overlever houdt zich echter niet zo zeer bezig met dit soort zaken als bijvoorbeeld carrière maken voor geld. Je begrijpt dat als je erin geslaagd bent om te overleven al het overige eigenlijk als extra’tje erbij komt. Vanuit je overlever overzie jij je leven en maak jij je keuzes, maar dan wel gebasseerd op datgene wat jij denkt dat het juiste is. In objectieve zin is dit altijd de onwaarheid en daarom maakt het niet uit of je dokter of slager wordt. Als de beslissing frequent aan de waarheid vanuit je overleven wordt gemaakt, dan zit je goed.

Iparchologie gaat er vanuit dat men leeft om te overleven.
We overleven om onszelf de kans te geven, of als het ware die kans te creëren, ons los te maken van behoeften die onze psyche toekent aan factoren die het overleven mogelijk maken.
Met als existentie je vrij te voelen, je onderdeel te voelen van iets groters dan jijzelf. Uitgaan doe je niet voor een ander, de deejay of je ego, maar voor de sfeer: het onderdeel zijn van dat geheel. Dat gevoel is maar moeilijk te beschrijven: het is niet een soort genieten want iedereen ervaart het anders en heeft andere motieven. Het ‘je één voelen met anderen’ komt voort uit onze telos.
Het individualisme kan mooi een invulling geven aan wat wij als individu precies voorstellen om het geheel te vormen.
We overleven om onlosmakelijk in verbinding te staan met alles en iedereen om ons heen: het bestaan.
Men begint altijd met de essentie, maar men komt (nu nog) alleen terug bij die essentie door zich open te stellen voor wat wij nu nog “hogere sferen” zouden noemen.
Iparchologie heeft de neiging op een logische wijze terug te komen bij de essentie waaruit er in eerste plaats gestart was.

Existentiefilosoof Soren Kierkegaard verbindt existentie met het concrete, unieke menselijke bestaan van het individu. Mijn streven is om dit unieke enkelvoudige bestaan samen te brengen vanuitgaand van de mening dat de existentie van het bestaan saamhorigheid is.
Eenmaal “in de cirkel van het bestaan” aangekomen kan men in wezen “mens” wórden.
Onder “de cirkel van het bestaan” moet je verstaan: het besef dat -het je in contact komen met- je overlever met zich meebrengt en het verstaan van je telos (je doel in je leven, de ‘zin’ van je leven en de inhoud hiervan). Als aan deze ‘voorwaarde’ voldaan is, kan men “mens” worden als men handelt naar wat je overlever tot stand brengt.

Iparchologie is het deels met het absurde eens. Het is inderdaad futiel om te trachten met rationele middelen greep te krijgen op de expansie van het bestaan.
Maar van deze gedachte bewustzijnd zouden we een wetmatigheid kunnen creëren zonder daar rede aan toe te kennen, of alleen de rede: het is niet te bevatten.
Het is namelijk een menselijk gevolg om alles te willen verklaren. Zo doe ik ook.
Maar met een dergelijke eindstand zijn critici vast niet tevreden, want het volstaat niet: het verklaard ons bestaan niet.
Of toch wél door deze gedachte als gevolg te zien van een oneindige begeerte naar meer kennis?
Om te weten moet je juist “laten zijn”.
Critici mogen dus even boos, verdrietig en teleurgesteld zijn, maar hier blijft het bij.
Critici blijven speculaties houden zonder tot wetmatigheden te komen. Ik betrap mijzelf erop dat ik mij hierdoor liet meeslepen terwijl ik dit schreef.

Keiharde feedback nodig!

[siger]

Iparchologie

“De logie van het bestaan”

Bij iparchologie gaat het om verklaringen geven aan de essentie die juist voorafgaat aan existentie.
[...]
Keiharde feedback nodig!

Graag.

Iparchologie bestaat niet, althans niet voor de Grote Van Dale.
Ontologie, de leer van het zijn, bestaat wel, maar is overbodig.
Een logie is een droogschuur.

Een essentie is een eigenschap van iets wat bestaat.
Bestaan is existentie.
Er is dus geen essentie mogelijk vóór existentie.
Ik zeg het nu even, maar er valt verder niets over te discussieren.

[Arend]

Iparchologie bestaat nóg niet, daarom ga ik patent aanvragen op het woord en zelf er een begrip van vormen ten opzichte van mijn fiosofie.

Uitleg over essentie voorafgaand aan existentie, zie mijn topic: Het Ethische en Esthetische in Filosofie.

[Rereformed]

Iparchologie bestaat nóg niet, daarom ga ik patent aanvragen op het woord en zelf er een begrip van vormen ten opzichte van mijn fiosofie.

Uitleg over essentie voorafgaand aan existentie, zie mijn topic: Het Ethische en Esthetische in Filosofie.

Je hoeft daar geen patent op te vragen. Het volstaat dat je een gedegen boek erover schrijft dat door velen wereldwijd gelezen wordt.

[heeck]

Arend,
Voorzover ik je kan volgen krijg ik de indruk dat je gedachtengoed voldoende lijkt op wat hieronder vorm is gegeven in een lopend beeldverhaal:
http://www.ted.com/talks/iain_mcgilchri ... brain.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Roeland

[pallieter]

Kort en bondig vertaald: shit happens.