Ik zit me even af te vragen in hoeverre deze critici gelijk of ongelijk hebben. Een van de redenen dat Ik Swaab's boek niet meteen heb aangeschaft, was mijn bezwaar tegen de titel. Wij zijn namelijk niet ons Brein, wij zijn ons lichaam. Dat neemt echter niet weg, dat ons zelfbesef grotendeels in onze hersenen plaatsvind. Er zijn dus wel degelijk onderdelen van ons functioneren, die grotendeels in de hersenen worden gerealiseerd, en er zijn maar zeer weinig functies, en vooral zeer weinig typische menselijke functies die buiten het brein om plaats vinden. Ik betwijfel aan de andere kant weer of er zaken zijn binnen de hersenen die niet sterk worden beïnvloed door dingen van buiten onze hersenen (met name door onze zintuigen natuurlijk) en dat er ook wellicht niets binnen de hersenen plaatsvind, dat haar belang (indien aanwezig) niet ontleend aan het aansturen van zaken buiten de hersenen (met name onze spieren natuurlijk).
Ik vermoed (maar weet er natuurlijk niet genoeg van), dat de scheiding tussen input/processor/output bij een levend wezen veel minder is afgebakend dan bij een digitale computer, maar ik vermoed ook dat de "waarheid" zelden in het midden ligt. D.w.z. dat Swaab in een bepaald opzicht wellicht volkomen gelijk heefft en tegelijk in een ander opzicht wellicht volkomen ongelijk.
In het televisieprogramma sprak Swaab ondermeer over het idee van "maakbaarheid" dat in de 60er jaren nogal opgang maakte, en inmiddels vrijwel geheel is verlaten. De slinger in het nature-nurture debat zwaaide in die tijd uit richting nurture. Gedurende Swaab's carriere heeft hij hem weer helemaal de andere kant op zien slingeren. (richting nature). Maar ook dit is relatief. Swaab vermoedde weliswaar dat ook pedofilie mogelijkerwijs grotendeels aangeboren was(nature dus), desalniettemin geloofde hij ook dat - met de juiste begeleiding - het daadwerkelijk misbruiken van kinderen in de meeste gevallen kan worden voorkomen(maar dat is nurture!).
Ik blijf weer bij een van mijn stokpaardjes: "De waarheid ligt soms op beide uiteinden".
Overigens lijkt het erop dat Swaab ten aanzien van het bewuste denken inderdaad een "neo-cartiaanse"vergissing maakt, zoals jouw links lijken te beweren. Als men onderdelen van het proces gaat bekijken - en dat is wat Swaab van beroep nu eenmaal doet - lijkt het bewustzijn niet of nauwelijks een rol te spelen. Terwijl die rol toch evident is als men het totaal overziet. Ik heb elders al geponeerdt dat ik vermoed dat zo'n 75% van onze hersenen betrokken is bij het bewuste denken, terwijl de overige 25% het "echte" werk doet (de input binnenhalen en de output naar buiten brengen. Als dan ook nog eens 99% van al die activiteit weer vergeten wordt, dan zijn we ons van hoogstens 1% bewust, en lijkt het bewustzijn dus ook zogezien niet belangrijk.
Maar dat is het dus wel degelijk, ik geloof dat we het daar wel over eens zijn.
Hm, wat zou Roald (zie
http://www.freethinker.nl/forum/viewtop ... =28&t=9461" onclick="window.open(this.href);return false;) blij zijn met wat ik allemaal wel niet geloof
Maar of de gelijkstelling tussen "mind" en "brain" fundamenteel fout is, dat weet ik zozeer nog niet. Veel meer dan "brain" is "mind" niet, alhoewel er best veel van ons zenuwstelsel zich buiten onze hersen bevindt en dat best eens mee zou kunnen spelen in "mentale" processen is dat deel toch minder omvangrijk als onze herseninhoud. En het is dan wel zo dat het "brain" nogal wat dingen doet waarvan we ons niet bewust zijn, en die we dus intuitief niet tot "mind" rekenen. maar het is maar de vraag of onze intuitie wel gelijk heeft. Mijns inziens hebben we nog te weinig kennis om hier een getalsmatige uitspraak over te doen, maar ik vermoed dat Swaab denkt genoeg te weten om te stellen dat de twee begrippen elkaar voor het grootste deel overlappen.
Maar ik houd wel overeind: Wij zijn ons lichaam. Ook Swaab geeft toe dat het idee "brain in a box" (een kunstmatig in leven gehouden brein, zonder lichaam) bij hem alleen maar de wens tot euthenasie wakker maakt, en ondermijnt daarme effectief de titel van zijn eigen boek

Vrouwen weten ook beter: Mijn vrouw vergist zich wel eens als ze me aanspreekt, en gebruikt dan de voornaam van de verkeerde voormalige Zuidafrikaanse politicus Botha. "brein" echter noemt ze me nooit.