Freethinker.nl

Peter van Velzen schreef:

Blues-Bob schreef:Ik zou met deze reactie in je achterhoofd willen verzoeken mijn post opnieuw te lezen. Mijn eindconclusie is dat als onderlinge gevallen van fysiek geweld op impact niet te vergelijken zijn, het volstrekt onmogelijk is ook maar enigzins een vergelijking neer te zetten tussen mentaal en fysiek geweld (voor de duidelijkheid)

Ik was het grotendeels wel eens met wat je schreef; het kwam op mij alleen wat grappig over. Als ik het met je nieuwe input opnieuw lees, wordt het er - denk ik - niet beter op.
Maar dat onderlinge gevallen van fysiek geweld op impact niet te vergelijken zijn, lijkt me in het algemeen niet waar. Een dokter kan dat meestal vrij goed.
Maar maak je geen zorgen. Het overkomt mij ook regelmatig, dat als ik iets beter probeer uit te leggen, dat ik alleen maar slechter begrepen wordt dan daarvoor. (en dat ik meer terechte kritiek krijg bovendien!)
Gewoon blijven proberen, totdat je elkaar wél begrijpt.

Als iemand van de fiets geduwd wordt en een enkelfractuur oploopt kan de dokter de ernst en impact van het misdrijf niet vaststellen met een Lauge - Hansen classificatie (en al helemaal niet met een Weber classificatie).

http://orthoanimations.com/ankle/supadd1c.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Natuurlijk dient het wel meegenomen te worden in het eindoordeel, maar het is zeker niet voldoende om alleen mee te nemen in een schade letselprocedure.

Ik neem even dit voorbeeld omdat de animatie zo mooi is. Maar het geldt natuurlijk voor alle classificaties van traumata, of het nu gaat op trauma mechanisme of lokatie / symptomen.

Groet,

Bob

karin schreef:Ja natuurlijk beste Peter, ik maak ook verschil in iemand een tik op zijn gezicht geven of vermoorden, ik vraag mij alleen of of wij onderscheid moeten maken tussen verbaal geweld en fysiek geweld in de zin dat het ene geen lichamelijke kwetsuur zou opleveren en het andere wel.

Verbaal geweld levert geen lichamelijke kwetsuur op, toch niet rechtstreeks (tenzij we het hebben over een gescheerd trommelvlies door luid roepen).

De gevolgen van verbaal geweld liggen in grotere mate bij de manier waarop je daarmee omgaat. Als iemand je met een bepaalde kracht een slag op je arn toebrengt dan is de schade aan je arm onafhankelijk van wie de slag toebracht. Als iemand een bepaalde belediging naar je hoofd slingert dan is de schade die die belediging aanbrengt afhankelijk van wie het deed. Als je de belidiger langs geen kanten serieus neemt dan zullen die beledigingen van je afglijden zoals water van een eend. Als het daarentegen zou gaan om iemand met wie je een band hebt, kan die zelfde belediging een veel grotere impact hebben. Het is niet de beleding die pijn doet, het is de betekenis die je aan die belediging geeft die pijn doet.

Niet alleen bij verbaal geweld, maar ook bij fysiek geweld hangt de schade gedeeltelijk af van de ontvanger. Als iemand hard tegen je arm slaat, is het ook afhankelijk van je lichaamsbouw of die arm breekt of niet.

HomoSignificans schreef:Niet alleen bij verbaal geweld, maar ook bij fysiek geweld hangt de schade gedeeltelijk af van de ontvanger. Als iemand hard tegen je arm slaat, is het ook afhankelijk van je lichaamsbouw of die arm breekt of niet.

En van het incasserend vermogen. Een blauwe maandag boxtrainingen gevolgd bij wijze van conditie en coordinatie training, en tijdens mijn vroegere jeugd een tijdje gejudoed. Een belangrijk onderdeel van die trainingen is leren incasseren.

Groet,

Bob

Tot nu toe heeft alleen Mnb een nieuw licht op het onderwerp geworpen. Namelijk dat het veel gemakkelijker is om je te leren te weer te stellen tegen mentaal geweld dan tegen fysiek geweld.
Een steekhoudende opmerking.

Verder hebben de meeste deelnemers aan dit onderwerp vooral gedebateerd over de mate waarin mijn beweringen geldig zijn. Velen hebben me er op gewezen dat de verschillen die ik opmerk, niet onder alle omstandigheden even groot zijn. De mentale toestand van het slachtoffer heeft inderdaad ook vaak invloed op de geleden schade door fysiek geweld, en in zeker zin veel vormen van fysiek geweld ook mentaal kwetsend. Ook is het waar dat de fysieke gevolgen soms erg ingewikkeld kunnen zijn. Maar je hoeft fysiek geweld niet te kunnen verstaan om er last van te hebben, en verbaal geweld heeft weinig impact om iemand die er doof voor is. Een echte denkfout lijkt mij daarom niet te zijn aangetoond.

Een fenomeen dat mij tijdens het lezen van jullie opmerkingen inviel is de verwijtbaarheid,
De verwijtbaarheid van een handeling, hangt in sterke mate samen met de schade die de dader had kunnen verwachten dat zou zijn ontstaan. Ook hierbij is er weer een verschil tussen fysiek geweld en verbaal geweld, want om de gevolgen van de fysieke schade in te schatten, is totaal andere kennis noodzakelijk dan om de gevolgen van mentale schade in te schatten. In veel gevallen zal bij fysieke schade de feitelijkje schade direct de verwijtbaarheid beïvloeden, bij mentale schade ligt dat - denk ik - vaker anders. Zo zal iedereen wel begrijpen dat je een ander niet met een mes behoort te steken, maar dat je het woord "neger" niet zou moeten gebruiken, daar komt niet iedereen op. (even afgezien van de vraag of dat inderdaad een kwetsend woord is, dat lijkt me een totaal ander onderwerp).

Ook is het soms volstrekt legaal om iets te zeggen dat bijzonder kwetsend is. Een examinator, mag na afloop best zeggen "U bent gezakt" hoe groot de mentale schade ook zou zijn. Zoiets ligt bij fysieke schade wel even anders. Waar woorden "waar" of "gelogen" kunnen zijn, kunnen klappen dat natuurlijk niet.
Ook zal het een klappen uitdeler niet lukken om de rechter ervan te overtuigen dat hij niet het slachtoffer heeft willen treffen, maar diens foute denkbeelden, en dat hij daarom moet worden vrijgesproken.
Geert Wilders had dat excuus wel (even afgezien van de vraag of de rechter hem terecht vrijsprak, dat is weer een totaal ander onderwerp)

Ook het fenomeen "vrijheid van meningsuiting" (of vrijheid van "godsdienst" want dat schijnt in mijn nu volgend voorbeeld een rol te spelen) is niet toepassing op fysiek geweld. Iemand kan blijkbaar wegkomen met de (mijns inziens misdadige, maar dat is weer een totaal andere onderwerp) opmerking, dat homosexuelen met hun hoofd naar beneden van een hoog gebouw moeten worden afgegooid, hij zal er echt niet zo gauw mee wegkomen als het daadwerkelijk gebeurd.

Natuurlijk valt ook op deze beweringen weer het een en ander af te dingen, maar ik denk niet dat ik hier principiële fouten maak.

Kijk Peter, dat is nu even het rotte ik heb weinig tijd maar ik heb al lopen zoeken, waar ik namelijk op doel is dat het er steeds meer op begint te lijken dat mentaal geweld uiteindelijk ook tot fysieke schade kan leiden. Maar goed dan zal ik eerst met iets moeten komen.

Tevens de opmerking dat het makkelijker is om weerbaar te worden tegen mentaal geweld dan fysiek geweld is wat mij betreft niet geheel juist. Men zou tegen fysiek geweld een vechtsport kunnen gaan doen en krachttraining. Zo heeft een vriend van mij een derde dan kyokushin karate en ik geef het je te doen om hem te slaan, maar het valt mij op dat hij heel gevoelig is voor pijnlijke opmerkingen. Hij kan piekeren over opmerkingen die bij mij het ene oor in gaan en het andere oor uit. In beide gevallen kan men oefenen weerbaar te worden tegen ofwel fysiek geweld ofwel mentaal geweld maar het succes van dergelijke trainingen hangt toch echt af van het persoon.

Ik hoop dat ik nog iets kan vinden op het internet, ik blijf in ieder geval even zoeken.

Peter van Velzen schreef:Tot nu toe heeft alleen Mnb een nieuw licht op het onderwerp geworpen. Namelijk dat het veel gemakkelijker is om je te leren te weer te stellen tegen mentaal geweld dan tegen fysiek geweld.
Een steekhoudende opmerking.

Ownee hoor. Het is geheel afhankelijk van je persoonlijkheidedit: en fysieke leerbaarheid. Sommige mensen kunnen extreem snel leren rennen, of zelfverdediging aanleren, maar zeer slecht leren omgaan met krenking van de persoon. Leer jij een narcist pur sanc zichzelf maar eens omgaan met krenking... Als deze hart leert rennen, of een beetje zelfverdediging leert, dan is de steekhoudendheid van die opmerking afgenomen, tot iets waar menigeen je op probeert te wijzen. De vele factoren van invloed.
Edit: Ik zie dat Karin me voor was

Verder hebben de meeste deelnemers aan dit onderwerp vooral gedebateerd over de mate waarin mijn beweringen geldig zijn. Velen hebben me er op gewezen dat de verschillen die ik opmerk, niet onder alle omstandigheden even groot zijn. De mentale toestand van het slachtoffer heeft inderdaad ook vaak invloed op de geleden schade door fysiek geweld, en in zeker zin veel vormen van fysiek geweld ook mentaal kwetsend. Ook is het waar dat de fysieke gevolgen soms erg ingewikkeld kunnen zijn. Maar je hoeft fysiek geweld niet te kunnen verstaan om er last van te hebben, en verbaal geweld heeft weinig impact om iemand die er doof voor is. Een echte denkfout lijkt mij daarom niet te zijn aangetoond.

Als jij denkt de generaliseerde stelling te kunnen toepassen in het dagelijkse leven, ben je in mijn ogen niet verstandig bezig. Jouw beweringen kunnen geldig zijn, maar de grootste groep hoeft in een zeer grote groep niet altijd de meerderheid van de gevallen te betekenen. Het kan evenwel de minst kleine groep betreffen. Mijn bezwaar zit hem nu vooral in de vergelijking mentaal vs. fysiek geweld en de manier waarop je fysiek geweld meent te moeten beoordelen.

Een fenomeen dat... onderwerp).

Verwijtbaarheid is mij al helemaal een gespreksonderwerp te ver. Dat beoordelen we doorgaans van geval tot geval. Mijn betoog laat volgens mij zien waarom.
edit: feiten en omstandigheden

Ook is het... onderwerp)

Volgens mij was duidelijk dat het om geweld ging. Die eis heb je notabene zelf gesteld.

Ook het fenomeen ... gebeurd.

Helaas, we hebben het niet over meningsuiting, we hebben het over geweld. Natuurlijk kun je grensgevallen aangeven, maar DAT is niet de discussie die je zelf gestart bent volgens mij. Die wil je misschien wel starten, maar dan is mijn betoog weer... van geval tot geval.

Natuurlijk valt ook op deze beweringen weer het een en ander af te dingen, maar ik denk niet dat ik hier principiële fouten maak.

Behalve dat je gebruik maakt van een inefficiente en ineffectieve generalisatie / cathegorisatie, maak je geen fouten. Reden te meer dus om de generalisatie / cathegorisatie te bestrijden met inhoudelijke argumenten. Je hebt al laten weten dat je die inhoudelijke argumenten niet zwaar wil laten wegen, en derhalve meent door te kunnen redeneren vanuit dat uitgangspunt. Daarin ga ik niet mee, omdat de generalisatie te weinig efficientie en effectiviteit in beoordeling van gevallen veroorzaakt. In juridische termen wordt er dan te weinig gekeken naar feiten en omstandigheden.

Groet,

Bob

Blues-Bob schreef:

HomoSignificans schreef:Niet alleen bij verbaal geweld, maar ook bij fysiek geweld hangt de schade gedeeltelijk af van de ontvanger. Als iemand hard tegen je arm slaat, is het ook afhankelijk van je lichaamsbouw of die arm breekt of niet.

En van het incasserend vermogen. Een blauwe maandag boxtrainingen gevolgd bij wijze van conditie en coordinatie training, en tijdens mijn vroegere jeugd een tijdje gejudoed. Een belangrijk onderdeel van die trainingen is leren incasseren.

Jullie missen het punt. Kan je het effect van een fysieke aanval volledig negeren?

Hier om de hoek woont iemand die ik als een complete idioot beschouw. Die kan zoveel schelden als hij maar wil, dat raakt me langs geen kanten want ik neem die persoon gewoon niet serieus. Dat hij niets met mijn incasseringsvermogen te maken want als mijn zoon maar tien procent van dat verbaal geweld zou vertonen dan zou mij dat heel diep raken. Om de heel eenvoudige reden dat ik over het algemeen een goede relatie heb met mijn zoon en als hij op een dergelijk manier zou reageren dan zou dat betekenen dat ik hem op een of andere manier heel diep gekwests moet hebben.

Op welke manier kan dat ook met fysiek geweld? Dat ik compleet ongedeerd ben als een beer van een vent mij aanpakt omdat ik hem niet serieus neem maar dat mijn zoon mij amper aanraakt en dat ik in het ziekenhuis beland?

karin schreef:Kijk Peter, dat is nu even het rotte ik heb weinig tijd maar ik heb al lopen zoeken, waar ik namelijk op doel is dat het er steeds meer op begint te lijken dat mentaal geweld uiteindelijk ook tot fysieke schade kan leiden. Maar goed dan zal ik eerst met iets moeten komen.

Ja maar op een totaal andere manier. Laten we een luidspreker nemen waarin een computer verwerkt is, de luidputer. Nu kan je die luidputer met een voorhamer te lijf gaan. De schade die daaruit volgt is rechtstreeks het gevolg van fysiek geweld.

Nu kun je ook een microfoon aansluiten. En wat blijkt, dat die luidputer zo is geprogrammeerd dat als hij via de microfoon een bepaald geluidspatroon opvangt hij als reactie het luidsprekersgedeelte zo aanstuurt dat hij er van beschadigd geraakt.

Dat is het verschil tussen fysiek en verbaal geweld. Fysiek geweld is externe gebalde vorm van energie die door impact beschadigt. Verbaal geweld is informatie die een reactie van interne energie opwekt die voor beschadinging zorgt.

Karin schreef:Tevens de opmerking dat het makkelijker is om weerbaar te worden tegen mentaal geweld dan fysiek geweld is wat mij betreft niet geheel juist. Men zou tegen fysiek geweld een vechtsport kunnen gaan doen en krachttraining. Zo heeft een vriend van mij een derde dan kyokushin karate en ik geef het je te doen om hem te slaan, maar het valt mij op dat hij heel gevoelig is voor pijnlijke opmerkingen. Hij kan piekeren over opmerkingen die bij mij het ene oor in gaan en het andere oor uit. In beide gevallen kan men oefenen weerbaar te worden tegen ofwel fysiek geweld ofwel mentaal geweld maar het succes van dergelijke trainingen hangt toch echt af van het persoon.

Hier zie je ook mooi wat het verschil is tussen fysiek en verbaal geweld. Als iemand probeert je vriend te slaan, dan moet die aktief zijn om de slag te ontwijken. Als je vriend niet op zijn hoede is, zal de slag aankomen en de nodige schade veroorzaken. Maar bij een pijnlijke opmerking is het juist andersom. Als je vriend niet erg oplettend is en niet eens merkt dat iemand een opmerking geplaatst heeft, heeft de opmerking geen enkele impact. De eventuele impact is het gevolg van de energie die hij in zijn reactie steekt, in dit geval door te piekeren.

axxyanus schreef:

Blues-Bob schreef:

HomoSignificans schreef:Niet alleen bij verbaal geweld, maar ook bij fysiek geweld hangt de schade gedeeltelijk af van de ontvanger. Als iemand hard tegen je arm slaat, is het ook afhankelijk van je lichaamsbouw of die arm breekt of niet.

En van het incasserend vermogen. Een blauwe maandag boxtrainingen gevolgd bij wijze van conditie en coordinatie training, en tijdens mijn vroegere jeugd een tijdje gejudoed. Een belangrijk onderdeel van die trainingen is leren incasseren.

Jullie missen het punt. Kan je het effect van een fysieke aanval volledig negeren?

Dat is jouw punt en wellicht een terecht punt. Voor mij is dat niet direct relevant, omdat het simpelweg een andere variabele is. Maar het kan wel gebruikt worden als een onderbouwing van mijn stelling dat je fysiek en mentaal geweld niet op 1 grote hoop moet gooien. Ik voel mij niet geroepen die onderbouwing te gebruiken, maar jij mag het prima ter onderbouwing van jouw betoog gebruiken als argument.

Groet,

Bob

axxyanus schreef:Dat is het verschil tussen fysiek en verbaal geweld. Fysiek geweld is externe gebalde vorm van energie die door impact beschadigt. Verbaal geweld is informatie die een reactie van interne energie opwekt die voor beschadinging zorgt.

Ik snap het werkelijk niet. Is dit nu een argumentatie? En waarvoor? Wat is nu precies je doel met deze opmerking? Is het een constatering? Hoewel ongelukkig geformuleerd, is de essentie die je denk ik bedoelt van jouw constatering naar mijn idee terecht (hoewel geweldsbeleving bij fysieke mishandeling wellicht een factor is die je niet benoemt), maar wat wil je verder met die constatering? Ik heb verder werkelijk geen idee wat ik daarmee moet. Moet ik het ene standaard erger vinden dan het ander? Als dat zo is, dan vind ik het absoluut verkeerd zo ver te gaan. Het is hooguit van belang bij preventie. Gaat iemand op judo / karate / whatever of krijgt iemand assertiviteitstraining o.i.d.

Als het gaat om achteraf analyseren (waar dit een beetje steeds op lijkt), gewoon niet in relatie tot elkaar bekijken, en per situatie bekijken lijkt mij het meest handige.

Groet,

Bob

karin schreef:het begint erop te lijken dat nu juist schelden en langdurig pesten met woorden wel degelijk fysiek lijden veroorzaakt.

Dat spreek ik iig niet tegen.

karin schreef:ik vraag mij alleen of of wij onderscheid moeten maken tussen verbaal geweld en fysiek geweld in de zin dat het ene geen lichamelijke kwetsuur zou opleveren en het andere wel.

Dat lijkt mij ook niet, nee. Alleen volgt daar de rest van je redenering niet uit. Fysiek geweld veronderstelt lichamelijk of anderszins materieel contact. Verbaal geweld, de term zegt het al, gaat met woorden. Bij voorbaat staat niet vast welke erger is. Dat zal op grond van nader onderzoek moeten worden vastgesteld en dan wordt de term "erger" binnen de kortste keren overboord gegooid, omdat het niet meetbaar is.

karin schreef:Zo heeft een vriend van mij een derde dan kyokushin karate en ik geef het je te doen om hem te slaan, maar het valt mij op dat hij heel gevoelig is voor pijnlijke opmerkingen.

Moet hij de psychologische equivalent volgen van een vechtsport. Die bestaat. Als die gevoeligheid tenminste een probleem voor hem is.
Kortom, je vriend spreekt mijn bewering niet echt tegen. Niet iedereen heeft het talent om die derde dan te halen.

karin schreef:Kijk Peter, dat is nu even het rotte ik heb weinig tijd maar ik heb al lopen zoeken, waar ik namelijk op doel is dat het er steeds meer op begint te lijken dat mentaal geweld uiteindelijk ook tot fysieke schade kan leiden. Maar goed dan zal ik eerst met iets moeten komen.

Tevens de opmerking dat het makkelijker is om weerbaar te worden tegen mentaal geweld dan fysiek geweld is wat mij betreft niet geheel juist. Men zou tegen fysiek geweld een vechtsport kunnen gaan doen en krachttraining. Zo heeft een vriend van mij een derde dan kyokushin karate en ik geef het je te doen om hem te slaan, maar het valt mij op dat hij heel gevoelig is voor pijnlijke opmerkingen. Hij kan piekeren over opmerkingen die bij mij het ene oor in gaan en het andere oor uit. In beide gevallen kan men oefenen weerbaar te worden tegen ofwel fysiek geweld ofwel mentaal geweld maar het succes van dergelijke trainingen hangt toch echt af van het persoon.

Ik hoop dat ik nog iets kan vinden op het internet, ik blijf in ieder geval even zoeken.

Opvallend genoeg worden met name oosterse vechtsporten vaak geassociëerd met mentale weerbaarheid. Maar maak je geen illusies. hoeveel ik ook aan vechtsport ga doen, ik zal altijd volstrekt weerloos blijven tegen enig fysiek geweld van welke 20 jaar jongere zwaargewichtbokser dan ook. En dan heb ik het nog niet gehad over fysiiek geweld waarbij vuurwapens worden gebruikt. Daarentegen daag ik iedereen op dit forum uit om me met mentaal geweld ook maar de helft van de pijn te bezorgen, die ik zou lijden als ik mijn pink zou breken. Mijn stelling is dat het jullie niet lukt, en ik zal met engelengeduld wachten op falcificatie van mijn bewering.

Jij hebt echt last - Karin - van "überschätzung des geistes", terwijl je de potentie van fysiek geweld gruwelijk onderschat! Denk Hiroshima, denk Nagasaki, en voel je niet beledigd als ik dat zeg. Hele volkstammen leiden aan hetzelfde euvel.
Natuurllijk zijn er ook vormen van fysiek geweld, die -soms - minder schadelijk uitpakken dan sommige vormen van mentaal geweld. Maar er zijn vormen van fysiek geweld vergeleken waarbij elk mentaal geweld verwaarloosbaar is, en er is geen enkele vorm van mentaal geweld, die onder álle omstandigheden daadwerkelijk kwetst.

Je hebt wel terecht opgemerkt, dat mentaal geweld weer fysiek geweld kan veroorzaken. Dat is ook logisch aangezien - zoals ik in mijn opening al opmerkte - beide vormen van geweld meestal agressie zijn. Agressie wekt nu eenmaal agressie op.
Zoals de ene dichter zei - nadat de andere poeet kaarsvet op zijn mouw had latern druipen onder het dichten van de zin "vet smet" -"ik tik!"

Blues-Bob schreef:(ondermeer)
1. Zich te weer leren stellen.

Peter van Velzen schreef:Tot nu toe heeft alleen Mnb een nieuw licht op het onderwerp geworpen. Namelijk dat het veel gemakkelijker is om je te leren te weer te stellen tegen mentaal geweld dan tegen fysiek geweld.
Een steekhoudende opmerking.

Ownee hoor......
<knip>
Als jij denkt de generaliseerde stelling te kunnen toepassen in het dagelijkse leven, ben je in mijn ogen niet verstandig bezig.

2. Verwijtbaarheid
Verwijtbaarheid is mij al helemaal een gespreksonderwerp te ver. Dat beoordelen we doorgaans van geval tot geval.

3. Meningsuiting,
Helaas, we hebben het niet over meningsuiting, we hebben het over geweld.

4. Generalisatie.
Behalve dat je gebruik maakt van een inefficiente en ineffectieve generalisatie / cathegorisatie, maak je geen fouten. Bob

1. Zich te weer leren stellen.
Ontkenning!
Niemand kan zich leren verdedigen tegen een onverwachte kogel door het achterhoofd, terwijl vrijwel iedereen kan leren om altijd het zinnetje te bezigen "schelden doet geen zeer, maar slaan des te meer", hoe onverwacht de stekelige opmerking ook is. Natuulijk is Mnb's opmerking niet voor iedereen en altijd waar, maar in de meeste gevallen - denk ik - wel.

Ik wil niet al te veel generaliseren, maar juist als je uitgaat van de het motto "schelden doet geen zeer, maar slaan des te meer", heb je - denk ik - een grote kans van slagen. Je moet er natuurlijk wel in geloven. Geloven dat een (ex)wereldkampioen K1 je geen pijn kan doen, zal weinig helpen.

2. verwijtbaarheid.
Natuurlijk moet elk geval op zich beoordeeld worden, maarhet verschil in verwijtbaarheid (met name juridisch) tussen fysiek en verbaal geweld is in de praktijk enorm. En - ik denk - niet ten onorechte. Ik vindt het persoonlijk wel bij het onderwerp horen. Fysiek geweld hoeft niet altijd "erger" te zijn dan verbaal geweld, maar ook als fysiek geweld niet "erger" is, is het vaak wel verwijtbaarder dan - een iets ergere vorm van - verbaal geweld.

3. Meningsuiting.
Wij zijn theoreiitsch bezig en kunnen dus een scherp onderscheid maken tussen menigsuiting en verbaal geweld, maar je moet je ogen niet sluiten voor het feit dat inde praktijk, wat de een meningsuiting vind ("flink de waarheid zeggen"zelfs) voor de ander doodgewoon schelden ("smerig liegen" zelfs) is.

4. Generalisatie.
Vreemd, ikd acht dat ik juist had vermeden te generaliseren, en had uitgelegd, dat de duidelijkste verscillen aan de dag treden bij extreme voorbeelden en daar heb ik er - in mijn openingsschrijven - dan ook nogal wart van gegeven. Blijkbaar ben ik niet duidelijk genoeg geweest.

Er is nog wel een algemeenverschil.
Bij fysiek geweld zal de mening van het slachtoffer over het algemeen weinig effect hebben op de schadelijkheid (tenzij die schadelijkheid erg klein is)
Bij verbaal geweld is de mening van het slachtoffer allesbepalend voor de schadelijkheid.

Laat ik het maar eens "bewijzen"
Ik ben van mening dat jij me met verbaal geweld nooit zoveel pijn kan doen, als de pijn die ik lijdt wanneer ik mijn pink breelk. Die mening leidt er toe dat jou dat ook inderdaad niet zal lukken,
(niet dat jij dat ooit zou doen )

Nogmaals, hoewel fysiek geweld veel schadelijker kan zijn dan verbaal geweld, doet het niet noodzakelijkerwijs meer pijn. Het verschil is dan ook NIET dat het "erger" is (dat is het echt niet altijd), maar dat de mening van het sclachtoffer er bij fysiek geweld nauwelijks en bij verbaal geweld, vrijwel alles toe doet. Dat is in feite ook de oorzaak van het feit dat fysiek geweld vaak verwijtbaarder is. Men kan je nu eenmaal niet verwijten wat de mening van je slachtoffer is

LET OP DE NU VOLGENDE AANHALIGNSTEKENS
(mensen zoals ik hebben zo'n aanwijzing nodig)

Verbaal geweld is "slechts" een symbool. Fysiek geweld is de directe "werkelijkheid".
Dat symbolen voor mensen zo belangrijk zijn dat ze soms werkelijker zijn/lijken dan ons lichaam,
maakt het soms moeilijk het verschil te begrijpen.

Nogmaals, hoewel fysiek geweld veel schadelijker kan zijn dan verbaal geweld, doet het niet noodzakelijkerwijs meer pijn. Het verschil is dan ook NIET dat het "erger" is (dat is het echt niet altijd), maar dat de mening van het sclachtoffer er bij fysiek geweld nauwelijks en bij verbaal geweld, vrijwel alles toe doet. Dat is in feite ook de oorzaak van het feit dat fysiek geweld vaak verwijtbaarder is. Men kan je nu eenmaal niet verwijten wat de mening van je slachtoffer is

Begrijp ik het goed dat als je niet tegen verbaal geweld kan het eigenlijk aan je persoonlijkheid ligt hoeveel je je er door laat beinvloeden? in bepaalde gevallen hebje volkomen gelijk, maar ik heb er toch grote moeite mee.

Ik heb zelf 40 jaar lang verbaal geweld meegemaakt. In mijn jeugd en huwelijk. en dan niet eens door schreeuwen en schelden, maar veel subtieler. Het maakte me kapot! Mijn hele persoonlijkheid werd onderdrukt. Pas toen ik uit die situatie kwam werd ik een ander mens. Axxyanus schreef dat als zijn zoon tegen hem zo te keer ging hij bij zichzelf zou nadenken dat hij hem wel heel erg gekwetst moest hebben. en dat is wat er ook met mij gebeurde. Je zoekt het altijd bij jezelf. Er moet wel iets heel erg mis zijn met mij dat iemand me zo behandeld. Je krijgt er een kanjer van een minderwaardigheidscomplex van. Er zijn zelfs mensen die hierdoor zefmoord plegen! En dan heb ik het over mensen die me na staan en niet over een "gek" op straat.

ik ging in mijn jeugd wel eens terecht tegen mijn moeder in. Om daarna finaal de grond ingetrapt te worden. Mijn zus heeft het ontweken. Ze schreef mezelfs: Ik wilde graag lief gevonden worden, wilde mama geen verdriet doen en daarom deed ik maar precies wat ze wilde. maar jij met je halsstarrig gedrag....... BAM! in een klap het hele minderwaardighieds gevoel van vroeger weer terug! Ik heb mezelf keihard toe moeten spreken. Ze beschrijft hier exact de oorzaak van haar narcistische persoonlijkheidsstoornis! Door het verbale geweld is haar echte persoonlijkheid verwoest! Er zijn geen botten gebroken, maar haar persoonlijkheid is vermoord. (Ook Joran van der Sloot heeft een narcistische persoonlijkheidsstoornis, maar ik weet te weinig over zijn jeugd om hier verder uitspraken over te doen)

ik kan me nooit weerbaar maken tegen deze vorm van verbaal geweld. De enige manier is het te ontwijken. Wat ik met mijn man en zus dan ook gedaan heb. Geen contact meer. Met mijn ouders nog wel goed contact. maar de woorden van mijn vader toen mijn moeder in het ziekenhuis lag met een gebroken heup n.a.v het contact verbreken met mijn zus: Wat doe jij ons aan! Je laat ons in de steek in de moeilijkste periode van ons leven! Jullie hebben ruzie maar mijn meisje gaat er aan kapot! Ze doen nog steeds zeer en dat zal altijd zo blijven! Zijn meisje! En ik dan? Ik ben toch zijn dochter! Ik ben ook zijn meisje! Het verbaasd me soms hoe ik toch de lieve zorgzame dochter voor hun ben, nu het met mijn moeder nog steeds niet goed gaat.

Dit is mijn persoonlijke verhaal. Over fysiek geweld kan ik gelukkig niet mee praten. maar de zin dat je je er makkelijker weerbaar tegen kan maken en dat het aan de ontvanger ligt vind ik (In mijn geval en er zijn er zoveel) veel te makkelijk.

Groet kristel