Freethinker.nl

Goed, ik begrijp je pleidooi om verder te debateren als de mededeling dat "wie het goed meent" niet op deelnemers aan het debat sloeg.

Dat brengt me terug bij de vraag: wat heb je meer als je zegt "natuur=god" in plaats van "natuur=natuur"?
Eeuwigheid, begrijp ik dat goed?
Is het je mening dan dat
* de veronderstelde goddelijke natuur van de natuur (!?) er voor zorgt dat mensen eeuwig kunnen leven?
* of bedoel je dat de gedachte aan een goddelijke natuur een aangename sensatie van eeuwigheid teweeg brengt?

jo12ver schreef:

Rereformed schreef:Zolang het in je pantheïsme niet om een wezen gaat ben je een spirituele atheïst. Dan loop ik misschien wel de hele weg met je mee.

natuur en god ( nogmaals dit is een naam die ik ervaringsmatig geef aan alles wat de natuur oneindig maakt) zijn hetzelfde.

Dit hebben we onderhand wel een genoeg aantal keren kunnen lezen. Maar het tig-maal herhalen van de kreet maakt nog steeds niet dat het waar is. Integendeel, het onderstreept juist dat de kreet geen enkele bodem heeft om op te staan.

Je legt de gelijkstelling nu uit door je begrip 'god' met een bijzin tussen haakjes nog wat de verduidelijken. opvallend staat hierin het woordje 'gevoelsmatig'. Daarmee geef je dus precies toe wat ik in het bovenstaande uiteengezet heb: jouw 'god' is een gevoel. Een gevoel aangaande het bestaan, aangaande het geheel van de natuur.

God is dus niet de natuur maar jouw gevoel.


Als tweede onderdeel van je uiteenzetting in deze bijzin die tussen haakjes staat geef je een nieuwe definitie van god:
god = dat wat de natuur tot oneindig maakt

Maar dat is alweer geheel iets anders dan zeggen dat god gelijk staat aan de natuur. En aangezien het bovendien nog wordt gekwalificeerd door het woordje 'gevoelsmatig' blijkt het dus ook alweer geen inhoud te hebben die ergens anders op is gebaseerd dan het gevoel.

er is geen meerwaarde door het woord god te gebruiken,

Jazeker is er wel een meerwaarde. Het is uiteraard een woordje dat meerwaarde geeft aan je gevoel. je streelt er je gevoel mee. Het is net zoiets als in een heerlijk warm en geurig bubbelbad zitten en zeggen dat het 'zalig' is.

het woord god is een gemeenschapsnaam die door eenieder herkend word als zijnde uniek. hoe die iemand de godsomschrijving verder ook ziet.

Het begrip God staat voor een Opperwezen. Een god met een kleine letter is een demigod.
Al het andere gepraat over god is op de keper beschouwd wartaal, al kan men uiteindelijk de inhoud van jouw god wel ontleden als een zelfstreling van je gevoel.

als pantheïst is god geen wezen, geen metafoor, het woord god kan en mag vervangen worden door
elk ander woord zolang de woordenboeken en encyclopediën maar duidelijk maken dat het over
een gegeven gaat dat al vanaf het bestaan van de mens op verschillende manieren beschreven word.

Inderdaad: dat gevoel waarnaar je verwijst huist diep in de mens. Maar aangezien we tegenwoordig weten dat het enkel om een gevoel gaat en niet om een werkelijk bestaand Opperwezen is het gebruik van het woord God onzindelijk geworden.
Je begrijpt dit zeer goed, dáárom kun je het woord God ook niet met een hoofdletter schrijven, en kun je zomaar vervangen door een ander woord. Al doe je dat niet, want je fantasie schijnt niet vruchtbaar genoeg te zijn om dat woordje god te vervangen door iets beters dat gewoon naar je mooie gevoel verwijst.

de god in het pantheïsme is een tweeéénheid, oneindig, eeuwig bindmiddel in de natuur, de kracht van de natuur zelf die er wezenlijk deel van uitmaakt. god is altijd het ontbrekede element wanneer
ik atheïsten hun mening hoor verkondigen.

Je kunt naar jouw woordje god kijken op twee manieren: je hebt het hier over natuurkundige zaken die blijkbaar nog niet ontdekt zijn, of indien ze wél ontdekt zijn een andere naam hebben dan 'god'; óf je uit hier je onvrede dat atheïsten op je mooie gevoelens trappen, of aan mooie gevoelens geen waarde (genoeg) hechten.

ik ben dus geen sprirituele atheïst, ik geloof, ik geloof in god en de natuur, een en onverdeelbaar.
zoals gesteld de één niet groter, de ander niet kleiner.

Je kunt niet in zowel god als de natuur geloven indien ze hetzelfde zijn. Het volstaat met te zeggen dat je in de natuur gelooft.

Kun je me nu vervolgens uitleggen wat er aan de natuur te geloven is? Er is bij mijn weten niemand die de natuur ontkent.

Je voorbeeldjes in de rest van je post maakt al duidelijk dat je geloof het verder uitbouwen van je fantasie is.

Begrijp ik het goed ?
Worden de begrippen God en Natuur hier aangedragen als datgene wat allesomvattend is ?
Is bewustzijn dan ook een aardige ?

Een aardige wat?

> Een aardige wat?

Precies !
Ik kan daar eigenlijk geen antwoord op geven.

Ik bedoel:
Ik kan niet zeggen wat het is, bewustzijn,
maar ik vroeg me af of het allesomvattend is.

Het leek me dat Natuur/God aangedragen wordt als Hetgene dat allesomvattend is.
Ik vroeg me af of bewustzijn dan ook een Kandidaat is voor allesomvattendheid.

Mars schreef: Het leek me dat Natuur/God aangedragen wordt als Hetgene dat allesomvattend is.
Ik vroeg me af of bewustzijn dan ook een Kandidaat is voor allesomvattendheid.

Prachtig, zo krijgen we een geweldige drie-eenheid. Zo wordt het nog een echte religie.

> Prachtig, zo krijgen we een geweldige drie-eenheid

Wellicht.
Wellicht is er ook simpelweg éénheid.

> Zo wordt het nog een echte religie

Ja, in het kader van éénheid wel,
als je tenminste het woord religie wilt uitleggen als her-binden.

Mars schreef:als je tenminste het woord religie wilt uitleggen als her-binden.

Vastbinden?

Ik vind het al heel wat als we mekaar verdragen. Wat is er feitelijk zo plezierig aan eenheid?

PS: welkom op Freethinker trouwens.

>> her-binden
> Vastbinden?

Misschien had ik her-enigen moeten typen ?

> Wat is er feitelijk zo plezierig aan eenheid?

Dat weet ik niet.
Kijk zelf maar.

Eigenlijk is er helemaal geen her-eniging,
als eenheid feitelijk is.

Mars schreef:Eigenlijk is er helemaal geen her-eniging,
als eenheid feitelijk is.

Oh wat jammer nou.

En dan is er ook geen god als alles natuur is.

siger schreef:Ik vind het al heel wat als we mekaar verdragen. Wat is er feitelijk zo plezierig aan eenheid?

Dat vindt ik nou een goeie. Geef mij ook maar liever mijn tegengestelde dan mijn dubbelganger. Niet dat ik mijn volledige tegengestelde wel leuk zou vinden...ik kan hem missen als kiespijn...maar met enkel mezelf opgescheept te zitten lijkt me nóg erger.

Ik heb altijd gedacht dat God er daarom maar een rommeltje van maakte. Hij kon zijn eeuwige saaiheid niet verdragen, er is niets ergers dan zo'n eeuwigheid, vooral als het ook nog je droeve lot is perfect te zijn. Dan móet je gewoon op een gegeven moment wel iets knulligs gaan doen.

btw..ook welkom van mij, Mars.

siger schreef:

Mars schreef:als je tenminste het woord religie wilt uitleggen als her-binden.

Vastbinden?

Ik vind het al heel wat als we mekaar verdragen. Wat is er feitelijk zo plezierig aan eenheid?

PS: welkom op Freethinker trouwens.

Die eenheid is, in tegenstelling tot tweespalt, toch het thema waar jij steeds op hamert?
Of heb ik je de hele tijd verkeerd begrepen?

groetjes,

Rereformed schreef:

jo12ver schreef:

Rereformed schreef:Zolang het in je pantheïsme niet om een wezen gaat ben je een spirituele atheïst. Dan loop ik misschien wel de hele weg met je mee.

natuur en god ( nogmaals dit is een naam die ik ervaringsmatig geef aan alles wat de natuur oneindig maakt) zijn hetzelfde.

je antwoord : dit hebben we onderhande ....
de herhaling van een begrip verstevigt dit begrip en betekend niet dat dit begrip "inhoudsloos' word.

ervaringsmatig !!!!! gevoelsmatig is een gevoelige term zeker in aanwezigheid van het onuit te spreken woord.
god is dus niet natuur naar mijn gevoel zeg je dan maar. en vanuit mijn gevoel. zeg gevoelsmatig.
dat iedere mens een gevoel heeft, iedere mens heeft gevoelens, dus de uitdrukking mensmatig had je waarschijnlijk beter begrepen dan ervaringsmatig.
verder is het woord gevoelsmatig is een uitdrukking. geen aanvoer van bewijs of bewijs van een stelling.
sterker nog god bestaat niet zonder natuur, dat is heel wat anders. in je tekst ... geef je een nieuwe
definitie. dat god gelijk staat aan de natuur, ook weer iets wat je ergens uit je mouwen schud.
over meerwaarde gesproken : hoe kan je van meerwaarde spreken wanneer er zonder natuur geen god is en zonder god geen natuur. wanneer één van de elementen hierin ontbreekt is er niets meer, jij niet , je
gedachten niet, je familie niet, niets bestaat nog. de twee zijn één.
ook hier hamer je op een menselijke gewaarwording, je badje.
iets wat ik niemand toewens is dat hij dit zalig gevoel, in het badje zitten, vergelijkt met een
betoog over het begrip god. ik ben zoals velen zoekende niet de nieuwe messias, mohamed, om
hittler en alexander de grote niet te vernoemen.
wat een idee de grote g en de kleine g als onderwerp maken in een theologisch debat, en debat met een
grote d en een debat met een kleine d zijn beiden disputen tussen twee of meerdere mensen. daar
doet een hoofletter of een kleine letter geen moer aan veranderen.
wanneer men het over meerwaarde heeft denk je dan dat de grote g krachtiger en sterker is dan
de kleine g. lees dan het verhaaltje van david en goliath er maar eens op na.
wanneer ik je tekst verder ontleed, kom ik steeds weer die weerstand tegen "gevoel" en vooral tegen "gevoelsmatig" tegen. ik verwijs dan even naar de vorige alinea's.
wanneer ik naar het woordje god zie zie ik twee zaken :
- materiele zaken die nog niet bekend zijn of bekend gemaakt zijn.
- materiele zaken die nog zullen ontdekt worden. en zeg nu dat er niets meer te ontdekken valt !
verder heb ik reeds duidelijk gesteld dat onze intelligentie ingebakken zit in het oneindig klein
deelte natuur, dat nog niet ontdekt is, maar waar iedereen die van wanten weet dat het ooit
ontdekt zal worden, en daarna zal er nog een kleiner, en nog......
die deeltjes zwerven oneindig. ook nadat de mens gestorven is, ik val in herhaling, zullen deze
oneindig kleine deeltjes zich ergen in het oneindige heelal zich vermengen (niet allen bijeen)
met andere van dezelfde kleine deeltjes. en zo zal natuur blijven bestaan, zullen er eveneens
andere levensvormen ontstaan, neen dit is geen s.f. dit is de wetenschap die verder en verder
zal staat ook wanneer wij noodgedwongen ( door ons afsterven ) deze discutie al lang hebben
moeten staken.
de door jou gewraakte voorbeelden stellen dat ik geloof met mijn fantasie verder uitbouw.
wel, wel, (sic) pantheïsme vergelijken met de bestaande religiën is voor mij een brug te ver.
met god is natuur in de titel van dit topic geeft men een misleidend beeld wanneer men er
het pantheïsme wil bijhalen. de titel van deze topic geef voor het pantheïsme een aanloop,
maar heeft dan watervrees.

groetjes,

siger schreef:Goed, ik begrijp je pleidooi om verder te debateren als de mededeling dat "wie het goed meent" niet op deelnemers aan het debat sloeg.

Dat brengt me terug bij de vraag: wat heb je meer als je zegt "natuur=god" in plaats van "natuur=natuur"?
Eeuwigheid, begrijp ik dat goed?
Is het je mening dan dat
* de veronderstelde goddelijke natuur van de natuur (!?) er voor zorgt dat mensen eeuwig kunnen leven?
* of bedoel je dat de gedachte aan een goddelijke natuur een aangename sensatie van eeuwigheid teweeg brengt?

vooreerst wil ik een raad geven.
je motto zou mogen aangevuld worden met :
pantheïsme : natuur is god, dus ik ben een deel van god.

verder : geen van de gesteldevragen, of veronderstelde meningen kloppen.
- we zijn al een tijdje bezig met god. het moet dus de moeite waard zijn.
mag ik proberen het een algebraïsch oefeningetje : a = b dus b = a.
hier kan in de algebra afgeleid worden dat de waarde a gelijk is aan de waarde b
maar er kan niet gesteld worden dat a en b gelijken zijn.
a is evenwaardig aan b en de algebraïsche vergelijking bestaat niet meer als a of b eruit verdwijnt.

het heelal is oneindig.

mensen ( wezens zoals wij die als mens kennen ) zullen ooit gemuteerd zijn voor ze uitsterven.
in de miljarden jaren ( om inmensentaal niet steeds 'oneindige aantal' temoeten spreken) die volgen
zullen alle kleinste onderdeeltjes een zodanige omzwerving hebben gedaan dat door de heersende
en wijzigende natuurkrachten andere elementen, wezens, mischien wel een oneindig aantal oneindige
universum zullen ontstaan. de mens zal niet eeuwig blijven bestaan.

de gedachte aan een goddelijke natuur roepen niets op. er bestaat geen goddelijke natuur.
er is god en er is natuur en die zijn één.

free rebel schreef:Dus als ik nu tijd hebt,concentreer ik me liever,op mijn conclusies zoals ze nu zijn.

Dus je bent hier niet om te discussiëren, begrijp ik hieruit?