Freethinker.nl

cluny schreef:Zolang een agnost de waarde van de uitspraak "god bestaat" gelijkwaardig vindt met de uitspraak "god bestaat niet" is zij/hij halfweg.

Je begrijpt er helemaal niets van. Uitspraken als 'God bestaat', of 'God bestaat niet', zijn voor mij totaal niet relevant, zolang men niet uitlegt wat men met 'god' bedoelt. Ik kan niets met het begrip 'god'.
Overigens geloof ik evenmin in 'god' als jij, dus ik zit niet ergens 'halfweg'. Ik wil echter eerst weten wát 'god' is, voordat ik een standpunt inneem. Sommige christenen of moslims hebben mij leren kennen als atheïst - zeer sterk atheïst zelfs - maar zij hebben uitgelegd wat volgens hun dogma's de kenmerken en eigenschappen van 'god' zijn. Die zijn voor mij zó ongeloofwaardig dat ik hierin wel een sterk standpunt inneem.
Maar wanneer een (sterk atheïst) tegen de agnost zegt dat hij halfslachtig is, omdat deze niet zegt dat 'god' absoluut niet kan bestaan, dan vraag ik me toch altijd af 'over welke god hebben die atheïsten het toch altijd?'

Ach het beeld van God is ook verrot.

Stel je God eens voor als een allien die een manier gevonden heeft om te blijven bestaan zonder aan een lichaam vast te zitten. Dus een bewustzijn dat gedragen word door wisselende stoffen.

Een God die weet dat wij bestaan, de macht heeft om ons hele planeetje te vernietigen en zal ingrijpen als ons technologisch nivo te hoog komt te liggen. Als een macht die ons monitort en in toom houd zonder zich al te veel met ons te bemoeien. Dan heb je een speculatie te pakken die gewoon kan kloppen en veel zinniger is dan het godsbeeld van de Christenen, dat slaat echt nergens op.

Dat een agnost halfweg is, is onzin. Het zijn juist de gelovigen en in veel mindere mate de atheisten die verdwaald zijn.

God is pure speculatie en het ontkennen van het bestaan van god achtige wezens in het algemeen lijkt me ook nogal onzinnig. Er zal gerust wel iets zijn in het universum dat aardig overeekomt met waar God voor staat. Maar dat iets bemoeit zich veel minder met ons dan sommige mensen geloven, dat lijkt me wel duidelijk. Voor een dergelijke god zijn wij hooguit mieren.

Kitty schreef:Dat is een beetje lang Cluny, hou het maar op agnost. 8)

Ik ben van mening dat agnost de meest eerlijke houding is. Zelfs de volprezen wetenschap neemt een agnostische houding in.

Iets wat niet met rede is aangeleerd, kan ook niet met rede worden afgeleerd.
Ik kan jou de onredelijkheid van het gebruik van dat woordje 'onomstotelijk' niet bijbrengen, dat doe ik dan ook niet.
Ik hou het zelf maar op fundamentalistische onomstotelijkerisme.
Zijn alle agnosten fundamentalistische onomstotelijkerist?
Een aardige vraag, misschien krijg ik wel zin om daar een beetje over te gaan filosoferen.

cluny schreef:
Kitty schreef:Dat is een beetje lang Cluny, hou het maar op agnost. 8)

Ik ben van mening dat agnost de meest eerlijke houding is. Zelfs de volprezen wetenschap neemt een agnostische houding in.
Iets wat niet met rede is aangeleerd, kan ook niet met rede worden afgeleerd.
Ik kan jou de onredelijkheid van het gebruik van dat woordje 'onomstotelijk' niet bijbrengen, dat doe ik dan ook niet.
Ik hou het zelf maar op fundamentalistische onomstotelijkerisme.
Zijn alle agnosten fundamentalistische onomstotelijkerist?
Een aardige vraag, misschien krijg ik wel zin om daar een beetje over te gaan filosoferen.

Zie een agnost maar als iemand die niet zomaar heel makkelijk iets als bewijs aanneemt, zeker niet zo simpel als een atheïst dat doet. En zoals Devious ook al stelt waarin moeten we nu precies niet geloven? Bedoel je de bijbelgod? Ok, daar geloof ik net zo min in als elke hardcore atheïst. Heb je het over die god? Dan ga ik helemaal met je mee dat die niet bestaat. Maar is de visie van de atheïst zo beperkt dat hij zich alleen maar over die god uitspreekt? Of spreekt hij zich over al het onkenbare zo uit, of kun je je daar niet over uitspreken. Wanneer je niet weet waar je het precies over hebt kun je er dan überhaubt een uitspraak over doen? Of ontkennen dat datgene dat je niet eens kunt benoemen of omschrijven kan bestaan? Ik denk dat een atheïst heel wat meer te verklaren op zijn bordje schept dan de agnost doet.

Kitty schreef:
siger schreef:@Kitty,

Agnosticisme is halfweg en zoals je weet juicht de herder méér voor een schaap dat al halfweg terug is, dan voor de 99 schapen in zijn stal.

Na het overhalen tot agnosticisme komt de Weegschaal van Pascal aan de beurt: stel dat God niet bestaat, dan is er niets verloren aan geloof. Maar moest hij wel bestaat (wat de de agnost als een mogelijkheid beziet) riskeer je een eeuwige straf. Is het dus niet beter maar helemaal te geloven?
Dit is onzin want als agnost geloof ik niet maar half, ik geloof helemaal niet in god, maar dat wil nog niet zeggen dat ik zijn bestaan totaal uit kan sluiten. Het lijkt mij hoogstonwaarschijnlijk dat god bestaat maar ik heb te weinig sluitende bewijzen voor handen om te kunnen stellen dat god niet bestaat. Dat de god zoals voorgesteld in de bijbel niet bestaat daar ben ik wel honderd procent van overtuigd, maar die honderd procent overtuiging heb ik niet bij elk denkbaar godsconcept. Daar stel ik dus niet dat ik erin geloof maar dat ik eenvoudig weg niet kan weten of er zoiets kan bestaan. Pech voor de dominee dus want dit schaap is voor dat geloof dus echt verloren.

Jij kan als atheïst de mogelijkheid van het bestaan van een of ander godsconcept niet voldoende ontkrachten, dat kan geen enkele atheïst. Dus god bestaat niet is een loze claim die niet afdoende te onderbouwen is, dan blijft enkel over dat het hoogstonwaarschijnlijk is dat er zoiets als een god bestaat, zo denkt Dawkins er trouwens ook over al noemt hij zichzelf ook atheïst. Ik noem mij met dezelfde stelling dus agnost.

Ik vind eerder jouw agnotocisme als overbodig overkomen, aangezien je wél uitspreekt dat je zeker bent dat de bijbelgod niet bestaat (en bijgevolg alle 'opperwezen'). Jij bent dus juist een sterk atheïst.

God is enkel een Opperwezen. Al het andere, -zoals 'de grond van het bestaan' is helemaal geen God, maar eenvoudig de grond van het bestaan. Deze hele discussie ontaardt altijd weer in ontiechelijke onzin aangezien mensen het woord God hebben aangerand tot iets wat alles kan betekenen oftewel helemaal niets betekent.

Jij gaat nu alleen maar uit van jouw godsconcept, er zijn echter nog wel meer godsconcepten te bedenken dan die als god als opperwezen. Dat jij hiertoe niet in staat bent zegt niets over mijn idee over het niet kunnen bewijzen dat er geen ander, nog niet bewezen, godsconcept kan zijn. Jij zit nog veel te veel vastgebakken aan de god als opperwezen waar je de bijbel of andere boekgodsdiensten als lijdraad neemt. Ik ben van die godsvoorstellingen allang af. Probeer eens af te stappen van de god van de theologen, die heb ik al heel lang achter mij gelaten.

Devious schreef:Zélfs Dawkins neemt nog een slag om de arm. In zijn schaalverdeling die uit, als ik me goed herinner, 7 posities bestaat - van zeer fundamentalistisch gelovig, tot de meest sterk atheïstische opvatting dat een god absoluut niet kan bestaan - schaalt hij zichzelf in op 6, al zegt hij er wel iets bij, in de trant van dat hij ten aanzien van 'god' even agnostisch is als ten aanzien van de feeën in zijn achtertuin.

Jij trekt volkomen de verkeerde conclusie. Dit te zeggen maakt hem dus beslist geen agnost. Dawkins is een door en door atheïst. De slag die hij om zijn arm houdt is puur vanwege dat het filosofisch een must is. Iedereen die zinnig wil meepraten moet die filosofische slag om de arm houden.
Categorie 1 en 7 van Dawkins bestaat dus helemaal niet. Dat is enkel een optie voor mensen die niet filosofisch kunnen denken.

Agnosticisme is niet zoiets als 'half geloven', en het is ook niet zoiets als 'uit lafhartigheid een achterdeurtje openhouden voor de Schepper', nóch is het besluiteloosheid, halfslachtigheid, of heeft het iets met maken met 'te slap om keuzen te maken'. Agnosticisme ís een positie; het is de zeer bewuste keuze voor een levenshouding waarin men geen absoluut standpunt in zal nemen zolang een stelling niet voldoende onderbouwd is met bewijs, of goed kan worden beargumenteerd.

Dat is echt niet zo. Agnostocisme is eenvoudig zeggen dat je niet kunt besluiten wat betreft deze zaak. Agnosticisme is wel degelijk een deurtje openhouden.

Zoals Bertrand Russell heeft uitgelegd en in een ander topic over deze zelfde zaak al langskwam is het enkel in het strikt filosofische debat een geldige opstelling, omdat er namelijk over niets in het leven volledige zekerheid bestaat.
Maar in het dagelijks leven noemt Russell zich atheïst, omdat het kolder zou zijn te zeggen dat je agnost bent met betreffing tot toverfeeën in je achtertuin. Je agnost noemen met betrekking tot de bijbelgod is wel degelijk de deur openlaten.

Als agnost neem ik slechts voorzichtige en voorlopige standpunten in, en dat is niet omdat ik 'laf' ben, zoals sommige mensen altijd graag suggereren als het gaat over agnostici, maar omdat ik besef dat ik er volledig naast kan zitten met mijn mening.

Indien je het zo opdient, dan ben je wel degelijk agnost op de manier die ik hierboven heb neergezet. Dan concludeer ik geheel terecht dat jij serieus de deur openlaat voor wat betreft het bestaan van de bijbelgod of een allah of wie weet wat voor meer Opperwezens.

Agnosticisme is een moedige levenshouding. De agnost kiest voor een levenshouding waar weinig absolute zekerheden bestaan.

Ik zie volstrekt niet in waarom serieus openhouden of de toverfeeën in je achteruin bestaan blijk geeft van moedigheid. Het lijkt me eerder dwaas.

De vijandigheid van sommige (zware) a- of antitheïsten tegen agnosticisme begrijp ik ook niet altijd. Men noemt agnosticisme laf, slap of halfslachtig, maar wil dan vaak wel graag pronken met citaten van bijvoorbeeld Darwin, Bertrand Russell, Einstein, Huxley, Ingersoll, Clarence Darrow, of Dan Barker, terwijl dat allemaal agnostici zijn/waren.

Ik ben ook een agnost in een strikt filosofisch debat, zoals ik dat -net als Dawkins dat is- ook moet doen ten aanzien van kabouters en jouw bestaan.
Maar daarbuiten ben ik een sterk atheïst.
Volgens mij heb je nog steeds niet begrepen waar het in deze termen over gaat.

Kitty schreef:Jij zit nog veel te veel vastgebakken aan de god als opperwezen waar je de bijbel of andere boekgodsdiensten als lijdraad neemt. Ik ben van die godsvoorstellingen allang af. Probeer eens af te stappen van de god van de theologen, die heb ik al heel lang achter mij gelaten.

Ik zat hier op te wachten. Want voor iemand die anderen verwijt dat ze nog met handen en voeten gebonden zijn aan de religie, gilt Rereformed om het hardst, dat alles wat niet lijkt op de bijbelgod, daar een slap aftreksel van is, en de naam God niet waardig is.

Aldus laat hij zich kennen als een verstokte bijbelgelovige.

Devious schreef: Agnosticisme is een moedige levenshouding.

Welnee, jôh.
Het is juist ontzettend laf om het niet te durven zeggen.
God bestaat niet.

Kitty schreef:Jij gaat nu alleen maar uit van jouw godsconcept, er zijn echter nog wel meer godsconcepten te bedenken dan die als god als opperwezen.

Het godconcept waarvan ik uitga is heel eenvoudig wat de mensheid vanouds God heeft genoemd. Ik kan het echt niet helpen dat er mensen zijn gekomen die onzindelijk willen denken.

Dat jij hiertoe niet in staat bent zegt niets over mijn idee over het niet kunnen bewijzen dat er geen ander, nog niet bewezen, godsconcept kan zijn.

Hoho, het is echt niet een kwestie van dat ik niet in staat zou zijn om te begrijpen wat een ander wil zeggen. Je denkt eenvoudig niet helder genoeg: je kunt God niet zomaar tot iets anders gaan bombarderen dan wat het woord betekent.
God = Opperwezen.

Indien je met God iets anders bedoelt dan moet je daar maar een andere naam voor bedenken.

Sonmmigen opperen dat ze het over de grond van het bestaan willen hebben. Welnu, de grond van het bestaan is. Daar hoeft echt niet in geloofd te worden. Oftewel dat kan nooit een punt van twist zijn.

Sommigen hebben God beschouwd als het bewustzijn van het Al. In dat geval is God nog steeds een Opperwezen.

Geef mij maar het godsconcept waar je het over wil hebben. Ze zijn ofwel een metafoor, ofwel verkrachting van het woord God (= onzindelijk denken), ofwel verwijzen wel degelijk naar een Opperwezen.

Jij zit nog veel te veel vastgebakken aan de god als opperwezen waar je de bijbel of andere boekgodsdiensten als lijdraad neemt.

Haha, nou wordt het mooi!
Aangezien mensen niet van God af kunnen komen, maar er een kermis van maken, moet ik hun domme denken maar in ogenschouw nemen?

Ik ben van die godsvoorstellingen allang af.

Dan ben je eenvoudig atheïst, net zoals Dawkins.

Probeer eens af te stappen van de god van de theologen, die heb ik al heel lang achter mij gelaten.

Die heb je juist niet achtergelaten. Het zijn juist de moderne theologen, zoals onze Theoloog, die de enorme misbaksels (zoals Grond van het bestaan') bakken en het God noemen. Je bent eenvoudig een slachtoffer van hun woordenacrobatiek. Begrijp je dan niet dat de uitdrukking van Theoloog enkel een Opperwezen kan betekenen? Indien het dat namelijk niet betekent dan heeft die zogenaamde God van Theoloog echt geen 'objectieve betekenis' voor de zin van ons bestaan, net zoals electriciteit niet de zin voor jouw leven bepaalt.

Het is allemaal woordgegoochel, Kitty, wake up!

Probeer jij eerst maar eens zindelijk te leren denken.

Theoloog schreef:
Kitty schreef:Jij zit nog veel te veel vastgebakken aan de god als opperwezen waar je de bijbel of andere boekgodsdiensten als lijdraad neemt. Ik ben van die godsvoorstellingen allang af. Probeer eens af te stappen van de god van de theologen, die heb ik al heel lang achter mij gelaten.
Ik zat hier op te wachten. Want voor iemand die anderen verwijt dat ze nog met handen en voeten gebonden zijn aan de religie, gilt Rereformed om het hardst, dat alles wat niet lijkt op de bijbelgod, daar een slap aftreksel van is, en de naam God niet waardig is.

Aldus laat hij zich kennen als een verstokte bijbelgelovige.

Leuk geprobeerd, Theoloog, maar dat ik in jouw postings de preken van Ouweneel letterlijk tegenkom laat juist zien dat het andersom is.
Jij hebt nog een God nodig om je leven een 'objektieve zin' te kunnen geven. Je lepelt het van jaar tot jaar weer op. Je kan nog steeds niet je leven beschouwen zonder God.

Dit topic zou je te denken moeten geven. Je bent door Siger, Heeck en Axxyanus, Erik constant in het ongelijk gesteld.
Waar jij en Socratoteles last van hebben is nostalgie naar jullie oude geloof. Het is een onmacht om het oude denken geheel achter je te laten.

En dan maar handen klappen en Rereformed aan het gillen te zien. Met retoriek moeten Theologen altijd het laatste woord hebben; maar het staat gelijk aan het debat verliezen.

Ik bedoel niet te zeggen dat wat geen bijbelgod is een slap aftreksel is van de betekenis van God. Alle goden met de naam God vallen onder mijn definitie. Het hoeft echt niet te verwijzen naar één ultiem opperwezen. Er mag wat mij betreft ook mee bedoeld worden één van de opperwezens. Met de definitie van God als opperwezen bedoel ik enkel te zeggen dat het verwijst naar een entiteit met bewustzijn, dat op een veel hoger niveau staat dan de mens. Oftewel de klemtoon ligt op Wezen, niet op het Opper.

Alles wat geen wezen is kan beslist geen God zijn; daarvoor moeten we andere woorden gebruiken. En alles wat God genoemd is en wel wezen is valt onder mijn definitie van God.

Indien je dit eenvoudig staaltje van gezond denken niet kunt onderschrijven ben ik bang dat theologie je tot een verwarde denker heeft gemaakt.

Theoloog schreef:En aangezien jij wetenschappelijke waarheidscriteria aanvoert voor wat waarheid mag heten en wat niet...

Waar juist heb ik wetenschappelijke waarheidscriteria aangevoerd? Ik vraag het maar, dan ken ik mijn wetenschappelijke waarheidscriteria ook meteen.

Rereformed schreef:
Theoloog schreef:Zie mijn definitie van God als de absolute, ultieme grond van het bestaan, hetwelk objectieve zin verleent aan het bestaan. De negatie hiervan houdt in dat er geen objectieve zin is aan het bestaan, en dat mensen dus zelf, subjectief, die zin in moeten vullen.
Ik heb hier altijd grote moeite mee. Jij lepelt altijd deze definitie van God op. Het is voor jou een soort axioma, een sjibbolet. Heb je deze gedachte echter ooit wel eens grondig tot het eind overdacht?

Wat betekent het als de absolute, ultieme grond van ons bestaan het getal 42 is? Geeft dat objectieve zin aan ons leven? Betekent dat dat de mens in dat geval niet subjectief meer naar de zin van zijn leven hoeft te gaan zoeken?
(een retorische vraag uiteraard)

Wat betekent het indien de absolute, ultieme grond van ons bestaan een persoonlijkheid zoals Jahweh is? Betekent dat dan dat ik de grond van het bestaan van mijn aquariumvissen ben? En moeten mijn vissen hier dan een zin voor hun leven uit gaan 'opvissen'?
Inderdaad, ze moeten dan gaan sjoemelen en hun best doen mij zo gunstig mogelijk gestemd te doen zijn. Enfin, je raadt de rest al van die geweldige 'zin' van het vissenleven in dat geval.
Maar wacht even, na een tijdje zwemmen er een paar pientere vissen rond die zeggen dat God zich buiten de zichtbare wereld bevindt en dat al zijn ingrijpen via natuurwetten verloopt en Hij zich met 'hogere dingen' bezighoudt, en bidden van vissen of hun levensstijl of vertoonde kleuren van geen enkele invloed is op God. Ze geloven nog steeds in God, maar wat is dan de zin ervan voor hun leven?

En is er iets onzinnigers als zin voor God te bedenken dan God als kapstok waar wij onze zin aan kunnen ontlenen? Want wat je de grond van het bestaan noemt is in werkelijkheid een verborgen uitdrukking voor de grond van jouw bestaan, God als een reuzenplaneet om jou, het zonnetje, het centrum van het zonnestelsel, een psychische dienst te laten verlenen. Indien de definitie van God die is die jij geeft, dan berust het begrip God nergens anders op dan op onze behoeften.

Met het postuleren van een God moet jij om het redelijk te maken mij allereerst maar eens vertellen wat de zin van het bestaan voor God is. Want indien je dit niet kunt doen dan verplaats je de zinloosheid enkel maar een traptrede hogerop. En dat is eigenlijk niet eerlijk. Je wekt dan enkel de indruk dat er zin is, want die kunnen wij lekker gemakkelijk in God plaatsen, zo zijn wij van het probleem af.

Maar als ik het overdenk wat voor antwoorden een mens zou kunnen geven op de vraag wat de 'zin van het bestaan van God' is, dan komen we onherroepelijk weer uit op subjectieve menselijke gevoelens. Dus je redenering dat er een objectieve grond zou zijn dat zin verleent aan het bestaan gaat niet op. Zingeven is per definitie subjectief. Daarom noemen we het ook zingeven.

Volgens mij kun je hieruit concluderen dat een 'objectieve grond' vinden of postuleren voor 'de zin van het leven' enkel een rare goocheltruc is van onze geest. De truc dient om een mens psychisch te bevredigen. Anders gezegd: het is een restant van je vroegere religieuze geloof waar je mee geïnfekteerd bent en nog niet van genezen bent.

Ik zet deze post maar weer eens voor je ogen, Theoloog. Je hebt hem volkomen genegeerd.
Vertel me nu eens, heeft jouw definitie een Wezen op het oog, een ultiem Opperwezen? Zo ja, dan kan ik me best voorstellen dat je iets kunt doen met dat God 'objektieve zin' verleent aan jouw bestaan. Zinnig vind ik het dan nog steeds niet om er een hoop consequenties aan te verbinden, maar verward is het zeker niet.

Of heb je iets in de trant van het getal 42 op het oog als grond van het bestaan, of een nog niet ontdekte toggel of een gladafel of wellicht een ankurion? In dat geval is het gebruik van jouw woord God volstrekte onzin en is je zin eraan te onlenen al evenzogrote kolder.

Ik hoop dat ik een antwoord hierop waardig ben.

Devious schreef:
siger schreef: Agnosticisme is halfweg
Hoe kom je daarbij?

Agnosticisme houdt het midden tussen geloof en ongeloof. Juist of niet? Dat is alleszins hoe bekeerders het altijd zullen begrijpen. Bekeerders hebben een hekel aan atheisten, maar zijn altijd wel te vinden voor een goed gesprek met een agnost, want de deur is tenslotte niet helemaal dicht.

Ik moet trouwens opbiechten dat ik een korte periode in mijn leven agnost geweest ben, net zoals Bertrand Russell trouwens. Wat maakte me tot een atheist? Mensen met een onstopbare bekeerdrift. Want feitelijk weet elke atheist wel dat hij zijn standpunt niet kan bewijzen. Zelfs de atheist Dawkins zegt "there is most probably no god". Maar de enige manier om duidelijk te maken dat je geen twijfelaar bent maar een keuze gemaakt hebt, is jezelf een atheist te noemen.

Dit is geen verraad aan principes, want zelfs als ik een keuze heb gemaakt sta ik open voor nieuwe gegevens, en als humanist en skepticus heb ik het recht ten allen tijde te veranderen van mening. Alleen wil ik niet toestaan dat een buitenstaander door onbegrip mijn duidelijke keuze verwart met aarzeling.

Kitty schreef:
siger schreef:@Kitty,

Agnosticisme is halfweg en zoals je weet juicht de herder méér voor een schaap dat al halfweg terug is, dan voor de 99 schapen in zijn stal.

Na het overhalen tot agnosticisme komt de Weegschaal van Pascal aan de beurt: stel dat God niet bestaat, dan is er niets verloren aan geloof. Maar moest hij wel bestaat (wat de de agnost als een mogelijkheid beziet) riskeer je een eeuwige straf. Is het dus niet beter maar helemaal te geloven?
Dit is onzin want als agnost geloof ik niet maar half, ik geloof helemaal niet in god, maar dat wil nog niet zeggen dat ik zijn bestaan totaal uit kan sluiten. Het lijkt mij hoogstonwaarschijnlijk dat god bestaat maar ik heb te weinig sluitende bewijzen voor handen om te kunnen stellen dat god niet bestaat. Dat de god zoals voorgesteld in de bijbel niet bestaat daar ben ik wel honderd procent van overtuigd, maar die honderd procent overtuiging heb ik niet bij elk denkbaar godsconcept. Daar stel ik dus niet dat ik erin geloof maar dat ik eenvoudig weg niet kan weten of er zoiets kan bestaan. Pech voor de dominee dus want dit schaap is voor dat geloof dus echt verloren.

Jij kan als atheïst de mogelijkheid van het bestaan van een of ander godsconcept niet voldoende ontkrachten, dat kan geen enkele atheïst. Dus god bestaat niet is een loze claim die niet afdoende te onderbouwen is, dan blijft enkel over dat het hoogstonwaarschijnlijk is dat er zoiets als een god bestaat, zo denkt Dawkins er trouwens ook over al noemt hij zichzelf ook atheïst. Ik noem mij met dezelfde stelling dus agnost.

OK, zo gesteld is er geen verschil tussen een agnost en een atheist. Woorden maken me verder ook niet zoveel uit, als we weten wat we bedoelen.

Freethinker.nl

Redeneringen over bewijslast.